امتیاز دهی امتیاز دهی امتیاز دهی
امتیازدهی امتیازدهی امتیازدهی امتیازدهی امتیازدهی
1395112316
شنبه 23 بهمن 1395 و ساعت 20:48:14
سایت خبری تئاتر - نقد و بررسی نمایش

کشتارِ مصلحتی من در " من... "

سایت خبری تئاتر - نقد و بررسی نمایش " من... " به طراحی و کارگردانی فرهاد تجویدی

.

نمایش آگاه به اشتباهات خود است و خود می‌خواهد خودش را روی صحنه زیر سوال ببرد. انگار اثر دارد جار می‌زند که مخاطب عزیز ما را نقد نکنید. از ما ایراد نگیرید. ما را بپذیرید و به ما حق بدهید که جویای نام باشیم. چه کنیم که ما را در سالن‌های معتبر مرکز شهر که تحت اختیار سوپراستارهای سینمایی است راه نمی‌دهند و چاره‌ای نداریم که دراینجا، در جنوبی‌ترین نقطه تهران به اجرای نمایش می‌پردازیم.


پایگاه خبری تئاتر-گروه تئاتر اگزیت -مجید اصغری: نمایش " من... " اثری به ظاهر اجتماعی است که در لایه‌های سطحی مسائل روز جوانان مانور می‌دهد و اساساً دغدغه‌ی ریشه‌یابی و علت‌جویی را ندارد. کارگردان علتش را می‌گذارد پایِ مخاطبان و مانند هنرمندان شبه‌مدرنمان کمی عقب‌نشینی کرده و از این که بخواهد نظرش را بدهد خودداری می‌کند. چرا؟ واقعا چرا به عنوان کارگردان نمی‌توانم صریح‌ترین نظرات و دیدگاه هایم را در قبال خود، اطرافیان و جامعه ابراز کنم؟ آیا می‌ترسم؟ هنوز وقتِ گفتنش نشده است؟ جامعه هنوز پذیرای نظراتِ من یا " من... " نیست؟ آیا من به عنوان کارگردان همچنان از نبود جسارت در خودم رنج می‌برم؟ یا که شاید واقعا دردِ بی‌درمان من چیست و باعث و بانی‌أش چه کسانی هستند؟ اما خوبی مسئله این است که کارگردان عزیزمان همچنان به این سوالات فکر می‌کنند و جزو دغدغه‌های روزانه‌شان نیز هست.

شاید روزی چندبار این سوالات را در ذهنشان مرور می‌کنند و جوابی بابتشان نمی‌یابند. این سوالات همه جا با او هستند. در صفِ نانوایی، در ورزشگاهِ آزادی، در مترو، درقهوه‌خانه و حتی در تماشاخانه‌هایی که استارهای سینمایی در آن‌جا به نشان دادن بر‌وبازو و ماتحتِ قلمبه و خوشگل‌شان می‌بالند و تنفّرِ جنابِ تجویدی را برمی‌انگیزند. اما این خودسانسوری‌های مصلحتی کار دستِ کارگردان عزیزمان می‌دهد و از ناخودآگاهِ جنابشان به رویِ صحنه پردیس تئاترِ تهران راه یافته و  به رقاصی و شامورتی بازی می‌پردازد. کارگردان آگاهانه دست به خودزنی روی صحنه می‌زند و به واسطه دیالوگ‌های کنش‌گران، اثر خود را سطحی، فاقد ساختار و بینشی عمیق معرفی می‌کند. این خشوع مصلحتی را چگونه می‌توان معنا کرد؟

آیا کارگردان ابزار لازم برای تهیه و تولید یک اثر مثلاً محکم، دراماتیک و با ساختار قوی را نداشته است؟ سالنی که مورد نیازش بوده را به دست نیاورده و یا می خواهد با این شیوه تئاتر شبه‌ِ روشنفکری را بکوبد و مورد انتقاد قرار دهد؟ راستش را بخواهید هیچ‌کدام از این گزاره‌ها نمی‌تواند پاسخی مستدل و منطقی برای این نوعِ خود‌کوچک‌بینی باشد. اما حقیقتِ امر این است که این خودزنی‌ها به جریانی تازه شکل گرفته در تئاتر ما مرتبط است که متاسفانه به شیوه‌ای بد ارائه می‌شود.

نمایش آگاه به اشتباهات خود است و خود می‌خواهد خودش را روی صحنه  زیر سوال ببرد. انگار اثر دارد جار می‌زند که مخاطب عزیز ما را نقد نکنید. از ما ایراد نگیرید. ما را بپذیرید و به ما حق بدهید که جویای نام باشیم. چه کنیم که ما را در سالن‌های معتبر مرکز شهر که تحت اختیار سوپراستارهای سینمایی است راه نمی‌دهند و چاره‌ای نداریم که دراینجا، در جنوبی‌ترین نقطه تهران به اجرای نمایش می‌پردازیم. این سرافکندگی بدترین ضربه را از لحاظ ساختاری به اثر وارد کرده است. اتفاقاً اثر باید جسور بوده و طالب نقدهای ترجیحاً بی‌رحمانه باشد. اتفاقاً باید مدعی هنر و ساختار باشد و بر خودش ببالد که این هنر را توانسته از سر حد مرکز شهر به میان مردم جنوب تهران بکشاند. باید طوری عمل کند که افتخار تئاتر را نه در سالن‌ها، تالارها و تماشاخانه‌های مرکز شهر، بلکه در سالن‌های جنوب تهران جویا باشد. با این تفاسیر نمایش " من... " درباره چیست؟

 نقد مَن مَن کردن‌های مبتذل و پیش پا افتاده‌ای که هر کدام از ما در هر پست، قشر و جایگاهی که هستیم نیز داریم. سرراست بگویم که نمایش در پی " ما " است تا "من". " ما "یی که به دیدگاه کارگردان، مدت‌هاست گم شده و از آن خبری نیست. کارگردان از این " من "ها خسته است و رنجیده خاطر. جوری که خودش به وسط صحنه می‌آید و با فریاد خود، هجمه‌ای از  من من‌های هشتاد کنش‌گر روی صحنه را ساکت می‌کند و می‌گوید : " چقدر من من من من ؟... ما ". وی با این دیالوگ به تقدیس " ما " یا به نوعی اتحاد و تفکر جمع‌گرایی می‌پردازد. اوج این خواستگاه " ما " طلبانه را در پایان نمایش به وضوح شاهد هستیم. با این حساب این سوال برای‌تان پیش نمی‌آید که بزرگواران ( حمید ورد و فرهاد تجویدی ) چرا عنوان نمایششان را " من ... " با سه نقطه بی‌کارکرد گذاشته‌أند؟! به پوستر نمایش توجه کنید.

پوستر نشان دهنده یک ستون فقرات است که یک بخش آن قرمز رنگ شده است. آیا قرمز شدن یک بخش و جدا دیدن آن از بخش‌های دیگر یک ستون فقرات، بیشتر تاکید بر فردیت نیست تا جمع‌گرایی؟! این تضاد بین عنوان نمایش و طراحی پوستر با محتوای اثر را چگونه می‌توان معنا کرد؟  آیا ارتباطی با عرایض بنده در ابتدای این نوشتار ندارد؟ ( یا دارد؟! ). اشتباه دوم دقیقاً در همین جاست. جامعه‌ای که افرادش به اصطلاح من من می‌کنند به این دلیل است که منِ خود را نیافته‌اند. اساساً با مسئله منیت خود بیگانه‌اند و به شدت در جستجوی آنند. وقتی " من "ی وجود نداشته باشد، " ما " از کجا سردربرآورد؟! حال این که چرا انقدر " منِ " افراد در جامعه ما لگدکوب شده است را نمی‌توانم بگویم. شاید دلیلش این باشد که من هم مانند کارگردان عزیزمان از جسارت لازم برخوردار نیستم و ترجیح می‌دهم که در همین سطح باقی بمانم، خودم را روی صندلی پردیس تئاترتهران شُل کنم و به خورده رفتارهای کمیک کنش‌گران، های‌های بخندم و راضی از سالن خارج شوم.

به هر حال هنرتئاتر نیز تعاریف خاص خود را دارد و باید با مدیوم تلویزیون ( آن هم صدا و سیمای ما ) تفاوت داشته باشد. بسط مسائل اجتماعی به شکل برنامه " خنده بازاری " در تئاتر فایده‌ای که ندارد هیچ، یک نوع عقب‌گرد برای کارگردان نیز به حساب می‌آید. مخاطب به تئاتر نمی‌آید که دقیقاً همان چیزی را ببیند که عیناً در تلویزیون تماشا می‌کند. حتی تکراری شدن ایده‌های اجرایی و برخی کمدی‌ها برای کسانی که آثار تجویدی را دنبال می‌کنند نیز خسته کننده است. اما نکته‌ای در این نمایش وجود دارد که به شدت مهم است و این اهمیت به قدری است که باید به آن اشاره کنم. این مهم " صداقت " است که به شکل عجیبی در هشتاد کنش‌گر این نمایش رخنه کرده است. صداقتی که پیداست از خود فرهاد تجویدی نشأت گرفته و به شدت به کام مخاطب شیرین است. بدون تردید پتانسیل بسیار خوب همراه با انرژی بالای کنش‌گران با هدایت جناب تجویدی، می‌تواند ایشان را به یک گروه منسجم و خلاق تئاتری تبدیل کند. به امید اجراهای شایان از این گروه صادق و جوان.





صفحه رسمی سایت خبری تئاتر در تلگرام

https://telegram.me/onlytheater
تلگرام،تاتر در تلگرام،اخبار تاتر در تلگرام،تاتر جدید،تئاتر جدید،نمایش جدید،تاتر جدید در تهران،تاتر در تهران،تماشای تاتر در تهران،تئاتر جدید،تئاتر جدید در تهران،تئاتر در تهران،تئاتر تهران،تاتر تهران،تماشای تئاتر در تهران،تئاتر ایران،اخبارتیاتر،jmhjvU،jhjvUتیاتر،تاتر،تئاتر ایران،تاتر ایران،تیاتر ایران،تاتر،مرجع تئاتر،پایگاه خبری تئاتر،سایت خبری تئاتر،ایران،art iran،تئاتر،تئاتر ایران،سایت تئاتر،تئاتر سایت،فرهنگی هنری،«تئاتر»،خبر تئاتر،خبر جدید تئاتر،جدیدترین اخبار تئاتر ایران،اخبار تئاتر ایران،خبرهای تئاتر،تئاتری ها،درباره تئاتر،تئاتر؟کجا؟کی؟عوامل؟بلیت؟،Iranian Theater News،theater iran،theater،iran art،art iran،theater ir،iran

اخبار تئاتر:

«یوجینو باربا» تعزیه ایران را تحسین کرد

اصغر خلیلی «میراث» بهرام بیضایی را به تماشاخانه سنگلج می‌برد

اجرای دو استندآپ کمدی و یک نمایش ایرانی در سوئد

رحمانیان «به نام تمام مادران» را اجرا می‌کند

حسن معجونی و لیلی رشیدی با «لیرشاه» در ایرانشهر

نمایشنامه «قواعد بازی» منتشر شد

«یک ماه با نمایشنامه نویسان معاصر فرانسه» در تئاتر شهر

صالحی امیری: بودجه تئاتر در سال 96 دو برابر می شود

اختتامیه جشنواره تئاتر فجر با صدای استاد شجریان / معرفی برگزیدگان

 


کلیدواژه ها:

مجید اصغریپردیس تاتر تهرانپردیس تئاتر تهرانپردیس تیاتر تهراننمایش من ...تاتر من...تئاتر من...تیاتر من...نقد تاترنقد تیاترنقد نمایشنقد تاتر من...نقد نمایش من...نقد تئاتر من...فرهاد تجویدیتیاترتیاتر تهرانتیاتر جدیدتاتر جدیدتئاتر جدیدنمایش جدیدتاتر جدید در تهرانتاتر در تهرانتماشای تاتر در تهرانپایگاه خبری تئاترخبر تاترخبر تیاترسایت خبری تاترسایت خبری تئاترتئاتر ایراناخبارتیاترjmhjvUjhjvUتیاترتاترتئاتر ایرانتاتر ایرانتیاتر ایرانتاترمرجع تئاترپایگاه خبری تئاترسایت خبری تئاترایرانart iranتئاترتئاتر ایرانسایت تئاترتئاتر سایتفرهنگی هنری«تئاتر»خبر تئاترخبر جدید تئاترجدیدترین اخبار تئاتر ایراناخبار تئاتر ایرانخبرهای تئاترتئاتری هادرباره تئاترتئاتر؟کجا؟کی؟عوامل؟بلیت؟Iranian Theater Newstheater irantheateriran artart irantheater iriran
نظر شما


captcha
  •  گزارش تصویری- نمایش پیشی خورد - کارگردان : پوریا گلستانی
  • گزارش تصویری- نمایش صعود مقاومت پذیر آرتورواویی- کارگردان: امیر دژاکام
  • گزارش تصویری نمایش «محفل بی عاری»  کارگردان سیاوش بهادری راد‎
  • گزارش تصویری - نمایش کافه طره - کارگردان: نوشین تبریزی
  • گزارش تصویری - نمایش مسئولیت شکستن سکوت مطلق - کارگردان: شیوا مسعودی
اینستاگرام پایگاه خبری تئاتر
کانال تلگرام پایگاه خبری تئاتر
مجله الکترونیکی «تاسیان»