تعداد نتایج در صفحه:        1 2 3
فانتزی میلیمتری واقعیت!!

فانتزی میلیمتری واقعیت!!

نمایش «گم و گور» ، ظاهرا قرار است در فضای متعلق به مردگان، با کسب و کار مرگ شوخی کند.

در غیاب ایبسن

در غیاب ایبسن

ایولف کوچولو، یکی از آخرین نمایشنامه‌های نوشته‌شده توسط هنریک ایبسن، از پیشقراولان رئالیسم در نمایشنامه‌نویسی و درام مدرن است. در این دوره ایبسن آثار دیگری مانند جان گابریل بورگمان و رستاخیز ما مردگان را هم نگاشته است. این آثار سخت، مبهم، تیره و حتی تخیلی می‌نماید. در هر کدام از این نمایشنامه‌ها با شخصیت‌هایی روبه‌رو می‌شویم که از راه رفته پشیمانند. گویی آلمرز، روبک و گابریل بورگمان همگی بازتابی از شخصیت ایبسن پیر هستند در دورانی که او به خلوت خویش پناه برد و به درون‌نگری و واکاوی بیشتر در سکوت پرداخت و شناخت و درک شهودی را همراه شخصیتهای اصلی این نمایش‌هایش تجربه کرد.

ظهور لبخند تلخ سرمایه‌داری در پایتخت

ظهور لبخند تلخ سرمایه‌داری در پایتخت

همین که می‌شنوی جمعی از شاگردان زنده‌یاد سمندریان به همت خود دور یکدیگر گرد آمده‌اند و برای نمایش صحنه‌ای دست روی نمایشنامه‌ای گذاشته‌اند که تقریباً تمامی جایزه‌های معتبر تئاتری آمریکا اعم از جایزه‌ی الیویر، جایزه‌ی جامعه تئاتری وِستاِند، جایزه‌ی منتقدان نیویورک و همچنین جایزه‌ی معتبر پولیتزر در سال ۱۹۸۴ را از آنِ نویسنده‌اش کرده، کمی کنجکاو می‌شوی که اثر چگونه از آب درآمده است. این مهم از آنجایی برایت برجسته‌تر می شود که فی‌المجموع ارادت و احترامی ویژه به سبک و سیاق نمایشنامه‌نویس این اثر نیز قائل باشی. همین موضوع کافیست تا نقد این هفته را به نمایشی اختصاص دهیم که این روزها در تماشاخانه پایتخت به روی صحنه آمده است.

دنیایی که از دور دل می‌برد/ درباره نمایش «ماراتن»

دنیایی که از دور دل می‌برد/ درباره نمایش «ماراتن»

سال‌ها پیش مقاله‌ای در گاردین خواندم، درباره ظهور خصوصی‌ترین شهرهای دنیا. نگارنده برای بسط ادعای خود که چرا فضاهای عمومی به شدت به فضاهای خصوصی تبدیل می‌شوند، وارد تحلیل‌های طبقاتی شده بود و این خودخواهی در ظهور شهرهای محصور را معلول «سرمایه‌داری افراطی» خوانده بود. همان‌جا جریان سیال ذهن مرا جایی برد پشت درهای این شهرها و اینکه گیریم که رشد کردند و تعدادشان فراتر از تصور امروز ما رفت. آن وقت با کنجکاوانی که می‌خواهند خود را به این شهرها برسانند چه می‌کنند؟

عصبانی نیستم…

عصبانی نیستم…

تئاتر اجتماعی پرداختن به یک درام با موقعیت استثنایی نیست بلکه توجه به گره‌ای­ست که زندگی روزمره تعداد قابل توجهی از افراد جامعه را مختل کرده است و باید برای باز شدنش به فکر چاره بود. بنده به واقع خجالت می­‌کشم تا در باب دوخطی نمایشنامه این اثر صحبتی به میان آورم اما برای بررسی عمق فاجعه چاره­‌ای نیست که به دلِ فاجعه زد.

معنای خیالی واقعیت

معنای خیالی واقعیت

«این یک پیپ نیست»، تلاش جسورانه‌ یک نقاش-کارگردان است در انضمامی کردن مفاهیم فلسفی یک نقاشی بر روی صحنه… در این نمایش روایت‌های واقعی مألوف دچار اختلال و فروپاشی شده و امکان‌های ناشناخته، متفاوت و متضادی از روایت‌ها (واقعیت‌ها) پدیدار می‌شوند. امور نامرئی و ناملموس هم‌تراز واقعیت‌های مرئی و مأنوس به برانگیختگی معماگونه و رازآلودگی در این نمایش می‌انجامد.

بسکتبال در کاتدرال

بسکتبال در کاتدرال

نقش زنان در نمایشنامه بکت، بسیار محدود، غیرتاریخی و فروکاسته‌شده است. از این لحاظ بکت یک اثر ضدزن تلقی می‌شود. ملکه جوان، همسر هانری گریان، شکوه‌گر و زیردست شاه است و در نمایش حتی شاه را به دلیل عشق‌اش به یک مرد، بکت، تهدید به بی‌آبرویی می‌کند. اما در واقعیت تاریخی ملکه الینور همسر هانری دوم که ده سالی نیز از او بزرگتر بود، زنی قدرتمند و بسیار جذاب و اغواگر است و در سال‌های ابتدایی ازدواج برخلاف سایر زوج‌های سلطنتی، عشاق پرشوری بودند.

وَ ما اَدرئک ما التئاترالمناسبتی…

وَ ما اَدرئک ما التئاترالمناسبتی…

اگر ایوب آقاخانی را نمی‌شناسید و از سبقه‌ی تئاتری او بی‌اطلاع هستید که هیچ اما اگر او را همچون حقیر می‌شناسید، بدون‌شک با تماشای این نمایش مناسبتی با خود فکر می‌کردید که همانطور که آقاخانی با آب و تاب در دانشگاه، رادیو و برنامه‌های تلویزیونی به تشریح مبانی درام همچون تعلیق، کشمکش، شخصیت‌پردازی، گره‌افکنی و گره‌گشایی می‌پردازد، کاش قدری از این تئوری‌های جا مانده از صحنه‌های این روزهای تئاترمان را به نمایش «هفتِ عصر هفتم پاییز می‌رساند».

کاش این یک پیپ می‌بود...

کاش این یک پیپ می‌بود...

«این یک پیپ نیست» همان مثال معروفیست که همواره در تقابل عینیت و ذهنیت از آن استفاده می‌شود. به تعبیری ممکن است چیزی که به آن اشاره می‌شود یک پیپ نباشد اما در آن لحظه هر نوع کد یا تصویری که از یک پیپ داریم در ذهنمان شکل می‌گیرد. اینک مساوات در قامت طراح و کارگردان در تلاش است تا پیپی که در اذهان ما شکل گرفته را به یک واقعیت عینی نیز تبدیل کند. بدون شک این مساله باید از دالان ذهن تاکید و تقویت شود و آنقدر بر آن اصرار بورزد تا به منصه باور برسد با وجود این که آن شیء یا موضوع و یا مساله اساساً وجود خارجی و یا حقیقت نداشته باشد.

 نقد و بررسی نمایش «محفل بی عاری» به کارگردانی سیاوش بهادرى‌راد

نقد و بررسی نمایش «محفل بی عاری» به کارگردانی سیاوش بهادرى‌راد

محفل بی‌عاری، نمایش شکل‌گرایی است که از زبان یکی از سرکوب‌شده‌ترین قربانیان طبقات انسانی در تاریخ، یعنی خواجگان (اخته شدگان)، روایت می‌شود.

نقد و بررسی نمایش ماراساد به طراحی و کارگردانی مریم برزگر

نقد و بررسی نمایش ماراساد به طراحی و کارگردانی مریم برزگر

ماراساد به کارگردانی مریم برزگر البته نمایش تن‌آسایی نیست اما نارسا، اخته شده، سردرگم و کم‌ارتباط با مضامین و شاکله‌های محتوی و اجرایی متن جنجالی پیتر وایس به نظر می رسد.

نقد و بررسی نمایش بی پدر به نویسندگی و کارگردانی سید محمد مساوات

نقد و بررسی نمایش بی پدر به نویسندگی و کارگردانی سید محمد مساوات

بی پدر، محمد مساوات، نمایش افشاگر و ویران کننده‌ای است. ضربه می‌زند، از جای می‌جهاند و برمی‌آشوبد. به قول آنتونن آرتو ، این آشفته کردن هستی آدمی از ویژگی‌های اصلی تئاتر است. این نمایش بخش‌هایی از وجود را بی‌نقاب کرده و ابعاد دیگری از آن را معرفی می‌سازد و به دنبال آن وارد ساحت‌های حیرت‌زا و بی‌پرده‌تری از هستی این وجود، در عرصه می‌شود.

نقد و بررسی نمایش

نقد و بررسی نمایش " بوف کور " روایت آزاد و کارگردانی ناصر حسینی مهر

در نمایش بوف کور، بخش مهمی از روایت توسط بازیگر نقش راوی، صرفا بازگو می شود و دست بر قضا زبان نمایشنامه در این بخش ها پرتصنع و شاید پس زننده است. لحن نوشتاری به طور کامل و ارگانیک به لحن اجرایی تبدیل نشده است.ضمن اینکه این زبان اجرایی مالیخولیا، کیفوری و رنجوری،خماری و حتی تاریخیت مستتر در لحن روایی متن بوف کور هدایت را بارز نکرده است.

نقد و بررسی نمایش

نقد و بررسی نمایش " منِ توی آینه " به نویسندگی و کارگردانی غزل شجاعی

" منِ توی آینه " دیدی فراتر از این کلیشه‌ها را دنبال می‌کند و در جستجوی مفهوم و رابطه‌ای تازه از منِ درون آینه است. غزل شجاعی با نگارش این اثر نشان می‌دهد که جدا از کنش‌گری می‌تواند استعدادهای نهفته‌ی خود را در نمایشنامه‌نویسی نیز محک بزند. او به خوبی کلیشه‌های دم‌دستی و رایج این‌ گونه آثار را شناسایی کرده و تا حدی در شروع اثر توانسته از آن‌ها نیز دور شود. این روند تا لحظه آشنایی دختر با منِ درونِ آینه به خوبی قوام میابد و پیش می‌رود. این لحظه دقیقاً همان نقطه عطف ابتدایی نمایشنامه ماست که حتی در این اثر به خوبی پردازش می‌شود.

نقد و بررسی نمایش

نقد و بررسی نمایش " لیرشاه " به کارگردانی محمد عاقبتی

نمایشنامه یک اثر برای سنین کودکان و نوجوانان باید از سادگی، طراوت، امید و نشاط توأم با آگاهی برخوردار باشد. دوستان فکر می‌کنند هرچه اجرا شل و وِل‌تر باشد یعنی مقصود ما از سادگی نیز همان است! به هیچ‌وجه این‌طور نیست. سادگی در ژانر کودک و نوجوان باید در فرم روایی اثر ساخته و پرداخته شود.

 نقدی بر نمایش ترن / تئاتر ارزشمند اما کم‌عمق

نقدی بر نمایش ترن / تئاتر ارزشمند اما کم‌عمق

به نظر می‌رسد نمایش ترن هر چند بار احساسی و اجتماعی که بر دوش بازماندگان شهداست را به‌خوبی فهمیده است، اما در تحلیل سیاسی و اجتماعی درمی‌ماند. این درماندگی به ارائه تصویر‌های غیرواقعی منجر می‌شود. در اجرا هم نمایش ترن اختلال‌هایی دارد

"بازگشت به خانه" در دوشنبه های نقد تئاتر

نمایش "بازگشت به خانه" در ادامه سلسله نشست های "دوشنبه های نقد تئاتر" کانون ملی منتقدان در تماشاخانه ارغنون برگزار می شود.

نقد و بررسی نمایش

نقد و بررسی نمایش " من... " به طراحی و کارگردانی فرهاد تجویدی

نمایش آگاه به اشتباهات خود است و خود می‌خواهد خودش را روی صحنه زیر سوال ببرد. انگار اثر دارد جار می‌زند که مخاطب عزیز ما را نقد نکنید. از ما ایراد نگیرید. ما را بپذیرید و به ما حق بدهید که جویای نام باشیم. چه کنیم که ما را در سالن‌های معتبر مرکز شهر که تحت اختیار سوپراستارهای سینمایی است راه نمی‌دهند و چاره‌ای نداریم که دراینجا، در جنوبی‌ترین نقطه تهران به اجرای نمایش می‌پردازیم.

نقد و بررسی نمایش

نقد و بررسی نمایش " مارکس و کوکاکولا " به کارگردانی کیانوش اخباری

نمایش " مارکس و کوکاکولا " اثری شریف است و بی‌ادعا. به شدت نسبت به اوضاع جهان پیرامونش دغدغه‌مند است. نمایشنامه‌ای آبرومند از " نیل اسکو " در ژانر کمدی‌سیاسی که وجه سیاسی بودنش به کل کار می‌چربد و حتی پا را فراتر نهاده و به مسائل زناشویی یک زوج دانشجو می‌پردازد.

ابهام در

ابهام در " چه "؛ بلاتکلیفی در " چگونه “

نمایش " اسکورسیزی " ( که اگر بشود اسمش را نمایش گذاشت که اینجانب بعید می‌دانم ) اثری به شدت سطحی، زرد و سخیف است. از آنجا که نه قصه‌ای دارد و نه کاراکتری برایمان می‌سازد، ناچار دست می‌زند به چرندگویی و پرندپردازی. اثری به شدت رو به عقب (نسبت به آثار قبلی کارگردان عزیز) که بی‌شک در شأن و حرمت جشنواره فجر است. جشنواره‌ای که مدت‌هاست خود را بی‌آبرو کرده و فقط هست که صابون به دلمان زنیم که ما هم یک جشنواره‌ای داریم و صدهزارمرتبه شکر!

با مسعود رایگان، درباره فرشته مرگ / این‌ همه شقاوت

با مسعود رایگان، درباره فرشته مرگ / این‌ همه شقاوت

مسعود رایگان علت کارکردن این متن را درواقع فجایع رخ‌داده در منطقه خاورمیانه می‌داند. این روزها جنگ و شقاوت بیداد می‌کنند و همه بی‌آنکه بدانند انسان هستند دیگری را می‌کشند و آن را به دیگری نسبت می‌دهند و خود را از قتل مبرا می‌دانند.

نگاهی به تئاتر

نگاهی به تئاتر "تله‌موش"

تئاتر تله‌موش می­ توانست از حیطه­ ی یک طرح خوب پا را فراتر بگذارد و اجرایی ­تر شود. این طرح، تمام موارد مورد اشاره را داراست اما در حد همان پلات خوب باقی مانده است.

نقد و بررسی نمایش

نقد و بررسی نمایش " شازده کوچولو " به کارگردانی مهرداد خامنه‌ای

مهرداد خامنه‌ای با وجود سه دهه تجربه، پژوهش و کارگردانی در عرصه‌های تئاتر و سینما در کارنامه کاری خود، برای من در وهله اول نه یک تئاتری است و نه یک سینما‌گر. وی برای من بیشتر به یک فعال اجتماعی می‌ماند تا یک هنرمندِ تئاتری یا سینمایی. او بیشترفضای تئاتر را به چشمِ یک پایگاهِ مهمِ اجتماعی می‌بیند تا محیطی برای بیان دیدگاه‌های هنری.

نگاهی به نمایش

نگاهی به نمایش "کلاغ" به کارگردانی سمانه زندی‌نژاد

حسن پارسائی: نمایش "کلاغ" سمانه زندی‌نژاد به دلیل آدابته ایرانی، تأویل‌آمیزی و تحلیل‌پذیری، اجرایی دیدنی به شمار می‌رود.

نقدی بر «بانوی گم‌شده» / دامچاله افسردگی

نقدی بر «بانوی گم‌شده» / دامچاله افسردگی

نمایش بانوی گم‌شده ما را متوجه گمشدگی‌های بزرگی خواهد کرد که در صورت از دست‌دادن روابط انسانی به دامچاله افسردگی‌ها و اضمحلال روحانی دچار خواهیم شد.

نگاهی به 3 نمایش ماتریوشکا، آشپزخانه و تیاتر سعدی تابستان ٣٢

نگاهی به 3 نمایش ماتریوشکا، آشپزخانه و تیاتر سعدی تابستان ٣٢

حسین کیانی در زمینه تئاتر ایرانی و با بهره‌مندی از نقطه‌نظرات انتقاد اجتماعی همواره یکی از پایه‌های اساسی تئاتر این روزهای ماست و البته پارسا پیروزفر هم در این سال‌ها همواره بر وجوه منتقدانه در آثارش تأکید کرده است و شاید گلن‌گری گلن‌راس از دیوید ممت نقطه‌عطفی از این لحاظ باشد که در برداشت اخیرش از آنتوان چخوف نیز تأکید دوباره‌ای بر این موضوع می‌کند، البته با این تفاوت که این‌بار از منظر طنز به آن می‌پردازد. محمدحسن معجونی هم این‌بار یکی از تندترین متن‌های نمایشی قرن بیستم را به صحنه آورده است که در آن آرنولد وسکر ایرلندی آشکار و پنهان انتقاداتش را بر سرمایه‌داری حاکم بر انگلستان وارد مي‌كند. البته معجونی خواسته زهر تندروی‌های متن وسکر را بگیرد چون دیگر زمانه اکنون با ٥٠، ٦٠ سال پیش متفاوت است و از سوی دیگر موقعیت جغرافیایی ایران و انگلستان هم نوع مواجهه را تغییر داده است. در آنجا مواجهه ملیت‌ها دلیل اصلی شکل‌گیری آشپزخانه است و در اینجا حضور کارگران در یک آشپزخانه تنها دلیل مواجهه شده است.

 خرده روایت های نیمچه زنانه ای از زبان زیبا، جمیله و آنجلا

خرده روایت های نیمچه زنانه ای از زبان زیبا، جمیله و آنجلا

مرادی با این کار به ما گوشزد می‌کند که همه‌ی ما و حتی خودش به عنوان کارگردان اثر در خشونت علیه زنانمان نقش داشته‌ایم و با پذیرش این واقعیت است که می‌توانیم در جهت اصلاح این مسئله بر‌‌آییم.

 نگاهی به نمایش «ریچارد سوم اجرا نمی‌شود» به کارگردانی اصغر نوری

نگاهی به نمایش «ریچارد سوم اجرا نمی‌شود» به کارگردانی اصغر نوری

ترس از تماشاگر گمانم ترسی باشد ابدی. ترس از تماشاگر دانشجو به نظرم چیزی بسیار پیچیده‌تر است. این داده‌ای که با شما به اشتراک می‌گذارم را هنوز راهی برای پردازشش پیدا نکرده‌ام. نمایش به خاطر کاریکاتور شدن صحنه‌های مختلف باعث خنده‌ام می‌شد. خنده‌ای که بعد از مدتی متوجه شدم خیلی‌های دیگر هم در سالن دچارش شده‌اند.

ضدعاشقانه رومئو و ژولیت با طعم آش شله قلمکار

ضدعاشقانه رومئو و ژولیت با طعم آش شله قلمکار

همه مشکل ما این است که می‌خواهیم نمایش‌مان را صرفا بر اساس ایده و ساخت تصاویری که سال‌هاست منسوخ شده‌اند پیش ببریم و دور از انتظار نیست اگراین شیوه کارساز نباشد، در گل بماند و قدمی پیش نبرد. مشکل آن جایی است که ما خروارها ایده اجرایی را روی هم تلنبار کرده، کمی از سنت و کمی از خشونت های مدرن نیز رویش گذاشته و اسمش را می‌گذاریم " پست مدرنیزم ". به همین راحتی!

تئاتر مجلسی شکسپیر با برداشتی آزادانه و موفق

تئاتر مجلسی شکسپیر با برداشتی آزادانه و موفق

در تماشاخانه ارغنون، یک ربع به شش عصر یک شب پاییزی، گروه پایا با دراماتورژی ماهرانه یک کارگردان جوان و دل‌آگاه از متن شکوهمند بزرگ استاد مسلم هنرهای دراماتیک، ادیب اریب و تئاترشناس بی‌بدیل همه قرون و اعصار، ویلیام شکسپیر، نمایش‌نامه «هیاهوی بسیار برای هیچ» را بر صحنه برده است. بی‌گمان انسانی که این متن زیبای شکسپیرین‌های کهنه‌کار راسته کمپانی رویال تئاتر لندن؛ یعنی هیاهو ساخته و پرداخته و به قول خودش که درست هم هست (و برداشت آزاد از آن بر صحنه آورده) یک تئاتری اندیشمند و صحنه‌شناس است: می‌گویم و می‌آیمش از عهده برون.

ماتریوشکا؛ از پوسته‌ات بیرون بیا!

ماتریوشکا؛ از پوسته‌ات بیرون بیا!

در این سال‌ها نمایش‌های بسیاری از چخوف به روی صحنه آمده است؛ نمایش‌هایی که جملگی سعی بر وفادارماندن به متن چخوف یا شخصیت‌ها و تم‌های نمایش‌نامه‌‌های اساسی وی مانند ایوانف، دایی وانیا، سه خواهر، مرغ دریایی و... داشته‌‌اند. ماتریوشکا اما در این میان اثری است یگانه و منحصربه‌فرد که به غایت از ویژگی‌های اثری چخوفی تبعیت می‌کند.

«زمستان» در دوشنبه‌های نقد تئاتر

«زمستان» در دوشنبه‌های نقد تئاتر

جلسه نقد و بررسی نمایش «زمستان» نوشته و کار باقر سروش روز دوشنبه مورخ 10 آبانماه توسط کانون ملی منتقدان تئاتر ایران برگزار می‌شود.

نمایش «بیگانه» به «نقد تئاتر» می‌رود

نمایش «بیگانه» به «نقد تئاتر» می‌رود

سی و نهمین برنامه «نقد تئاتر» درحالی شنبه (۱۹ تیرماه) راهی آنتن شبکه چهار می‌شود که به علت ویژه‌برنامه‌های ماه مبارک رمضان به مدت یک ماه دچار وقفه شده بود. این قسمت از برنامه به نقد و بررسی نمایش «بیگانه» اختصاص دارد.

«بازی یالتا» در برنامه نقد چهار

«بازی یالتا» در برنامه نقد چهار

نقد نمایش «بازی یالتا» به کارگردانی لوون هفتوان روز شنبه ۱۸ اردیبهشت‌ماه در برنامه نقد تئاتر از شبکه چهار سیما پخش می‌شود.

برنامه نقد تئاتر این هفته به «ناگهان پیت حلبی» می‌پردازد

برنامه نقد تئاتر این هفته به «ناگهان پیت حلبی» می‌پردازد

برنامه «نقد تئاتر» شبکه چهار سیما نمایش «ناگهان پیت حلبی» را با حضور عواملش بررسی می کند.

اولین برنامه نقد تئاتر 28 فروردین پخش می‌شود

اولین برنامه نقد تئاتر 28 فروردین پخش می‌شود

اولین برنامه «نقد تئاتر» در سال ۹۵ با تغییراتی از جمله اضافه شدن بخش «کتاب هفته» و همچنین تغییر در دکور فردا ۲۸ فروردین از شبکه چهار سیما پخش خواهد شد

برنامه این هفته نقد تئاتر به «مالی سوئینی» اختصاص دارد

برنامه این هفته نقد تئاتر به «مالی سوئینی» اختصاص دارد

نمایش «مالی سوئینی» به کارگردانی مرتضی میرمنتظمی در بیست‌وهشتمین برنامه «نقد تئاتر» نقد و بررسی می‌شود.

«نقد تئاتر» این هفته به چمدان اختصاص دارد

«نقد تئاتر» این هفته به چمدان اختصاص دارد

بیست‌وششمین برنامه «نقد تئاتر» در ساعت ۲۱ روز شنبه پانزدهم اسفند ماه به نقد و بررسی نمایش «چمدان» اختصاص دارد.

نمایش «گنجفه» در برنامه

نمایش «گنجفه» در برنامه "نقد تئاتر"

بیست و چهارمین برنامه «نقد تئاتر» در ساعت ۲۱ روز شنبه هشتم اسفند ماه به نقد و بررسی نمایش «گنجفه» به نویسندگی و کارگردانی نوشین تبریزی اختصاص دارد.

خوانشی فمینیستی از نمایش «وقتی ما مردگان برمی­خیزیم»

خوانشی فمینیستی از نمایش «وقتی ما مردگان برمی­خیزیم»

مجسمه ­بودن تمامی آدم­ها، هسته­ اصلی نمایش «وقتی ما مردگان برمی­خیزیم» است. شهاب آگاهی با اتکا به چنین ایده­‌ای که گویی از یکی از متون هنریک ایبسن وام گرفته است، سعی بر آن دارد تا پرده از مسائل عمیق­‌تری، چون روابط مخدوش میان زنان و مردان بردارد.

درباره­ نمایش «گل و قداره» / لوطی­‌های نه­‌چندان لوطی

درباره­ نمایش «گل و قداره» / لوطی­‌های نه­‌چندان لوطی

شاکله­ اصلی «گل و قداره» ستیزه­ه‌ایی است که مردان و زنان در بستر فرهنگ پدرسالار ایرانی داشته­‌اند. با این تفاوت که به نظر می‌­رسد علقه­ خاص فراهانی به شخصیت داش آکل و فرهنگ جوانمردانه‌ای که به نظر می‌­رسد از دست رفته است، وی را وا می‌­دارد تا اثری بی­ربط به زمان و مکان حال حاضر کارگردانی کند.

درباره­ نمایش مده­‌آ /جهان دوگانه­ مده‌­آ

درباره­ نمایش مده­‌آ /جهان دوگانه­ مده‌­آ

مده‌­آ در اثر کریمی، زنی از نفس­‌افتاده، ملول، ناتوان و خسته است که تنها به نظاره­ کشته­‌شدن آرزوهای خود می­‌نشیند؛ صورت­ش بیش از آنکه بخواهد خشم را نشان دهد مملو از ناتوانی‌­ها است؛ تئاتر خوانده و می­‌خواسته در ورشو کسی شود برای خودش که ازدواج با جیمسن و داشتن فرزند مانع راهش شده‌­اند. جیمسن در این نمایشنامه نیز به او خیانت می‌­کند اما به شیوه­ پست‌­مدرن­ش؛ او چشم از چشم پرستار بچه‌­ها برنمی­‌دارد و آمده است تا به مده‌­آ بگوید گلوسه – دختر پادشاه کرئون- را بیشتر از او دوست دارد.

جلسه نقد و بررسی نمایش

جلسه نقد و بررسی نمایش "پیوند خونی" برگزار می‌شود

جلسه ی نقد و بررسی نمایش" پیوند خونی" به کارگردانی هوشمند هنر کار روز دوشنبه 19 مردادماه در خانه نمایش اداره تئاتر برگزار می‌شود.

من خودم را می‌خواهم / درباره‌ی نمایش فصل شکار بادبادک‌ها

من خودم را می‌خواهم / درباره‌ی نمایش فصل شکار بادبادک‌ها

قهرمان نمایش تهرانی این راه را برنمی گزیند و تلخ­تر از آن است که بخواهد به رهایی بیاندیشد. تمام آنچه وی انجام می­دهد کشمکش میان خود گم­شده و گذشته­ای است که راه گریزی از آن وجود ندارد و در نتیجه­ی آن باید به خیال، آنهم در سیاه‌ترین شکل ممکن‌اش پناه برد.

نقد نمایش «سفید» در «دوشنبه های نقد تئاتر»

نقد نمایش «سفید» در «دوشنبه های نقد تئاتر»

هجدهمین نشست از زنجیره نشست­ های «دوشنبه ­های نقد تئاتر» کانون ملی منتقدان تئاتر ایران با همکاری مرکز هنرهای نمایشی برگزار خواهد شد.

نقد «رام کردن مرد سرکش» در «دوشنبه ­های نقد تئاتر»

نقد «رام کردن مرد سرکش» در «دوشنبه ­های نقد تئاتر»

نمایش «رام کردن مرد سرکش» در هفدهمین نشست «دوشنبه ­های نقد تئاتر» کانون ملی منتقدان تئاتر مورد نقد و بررسی قرار می گیرد.

نگاهی به نمایش «اسم» / سرگشته در میان نام‌ها

نگاهی به نمایش «اسم» / سرگشته در میان نام‌ها

نمایش اسم به کارگردانی لیلی رشیدی از 4 تیرماه در تماشاخانه ایرانشهر روی صحنه رفت

نگاهی به نمایش «زبان اصلی» قاضی باش! نه تماشاچی

نگاهی به نمایش «زبان اصلی» قاضی باش! نه تماشاچی

نمایش زبان اصلی از بیستم خردادماه با نویسندگی، کارگردانی و طراحی رسول کاهانی در سالن باران به اجرای عمومی درآمده است؛ اثری که روایت­گر مصائب و مشکلات زندگی زناشویی نسل جوان جامعه امروز است.

ساختن زندان بزرگ /نگاهی به نمایش پلیس

ساختن زندان بزرگ /نگاهی به نمایش پلیس

رضا آشفته درباره نمایش "پلیس" نوشت: فهم آثار "اسلاومیر مروژک" بستگی به درک عمیق از کمدی سیاه، گروتسک، ابزورد و بلوک شرق اروپایی پس از جنگ جهانی دوم دارد.

نگاهی به نمایش «کابوس شب نیمه آذر» به کارگردانی علی کشوری

نگاهی به نمایش «کابوس شب نیمه آذر» به کارگردانی علی کشوری

گرچه نمایش ˝ کابوس شب نیمه آذر˝ بیشتر دیالوگ محور است، اما ریتم و همچنین تمپو و ضرباهنگ درونی نمایش، تماشاگر را در اضطراب کابوس شب نیمه آذر سهیم می‌کند.

  •  گزارش تصویری- نمایش پیشی خورد - کارگردان : پوریا گلستانی
  • گزارش تصویری- نمایش صعود مقاومت پذیر آرتورواویی- کارگردان: امیر دژاکام
  • گزارش تصویری نمایش «محفل بی عاری»  کارگردان سیاوش بهادری راد‎
  • گزارش تصویری - نمایش کافه طره - کارگردان: نوشین تبریزی
  • گزارش تصویری - نمایش مسئولیت شکستن سکوت مطلق - کارگردان: شیوا مسعودی
اینستاگرام پایگاه خبری تئاتر
کانال تلگرام پایگاه خبری تئاتر
مجله الکترونیکی «تاسیان»
فراخوان همکاری با سایت خبری تئاتر
.