گويي فردوس كاوياني در ايران تئاتر كار نكرده، زماني هم كه در آلمان مشغول به تحصيل بوده لابد سينما مي‌خوانده نه تئاتر. اين نقطه جايي است كه آقايان خانه تئاتر بايد به خودشان بيايند و دست از مشغوليت‌هاي شخصي بكشند -لازم شد به تك‌تك موارد مثل معرفي به بنياد ملي نخبگان اشاره ‌كنم- اينجا ديگر پاي پنهان ماندن يك عمر تلاش و عرق ريختن هنرمند روي صحنه در ميان است. اگر از كنار اين جزييات به سادگي عبور كنيد، تاريخ كليت شما را انكار خواهد كرد.

پایگاه خبری تئاتر: بعضی هم این‌طور‌ند، همه عمر مومن به هنر، به قولی تا ته خط پای عشق ایستاده‌اند. فردوس کاویانی نمونه‌ بارز نسلی از بازیگران پرورده هنرهای نمایشی است که آموختند چگونه هر نفس‌ خود را فدای صحنه و نقش کنند. مرام و مسلک این نسل را نه فقط برای جریان‌های بعد که باید به جمعی از هم‌نسلان خودشان آموخت. یک نفر نیست سوال کند سر و گوش هیات‌مدیره خانه تئاتر به چه کار گرم است که قدردانی از یک عمر فعالیت هنری بهترین‌های تئاتر و البته بعد سینمای این مملکت همواره روی دوش «خانه سینما» است؟ آیا قرار است مدام در پی بیانیه صادر کردن جهت به کرسی نشاندن منافع شخصی باشند که «آی چرا نمایش ما جمع شد؟» یک‌جا قرار نیست گروهی که سرجمع حداقل ۷۰  سال تجربه تئاتری دارد یک‌بار مسوولیت‌های جمعی‌اش را مقدم بر مسائل شخصی بداند؟ چطور است که انجمن بازیگران خانه تئاتر، تازه در چهاردهمین دوره «شب بازیگر» به یاد تقدیر نصف و نیمه از فردوس کاویانی افتاد؟ آقایان!‌ برای یک‌بار هم شده کلاه‌‌تان را قاضی کنید؛ در طول تمام سال‌های برپایی تشکیلات خانه تئاتر، چندبار شد جوان‌ترها از زبان شما بشنوند قرار است برای هنرمندان زنده و صاحبنام تئاتر این سرزمین که عمرشان دراز باد، گرامیداشتی برپا شود؟ اگر وجود دارد به شب‌ بزرگداشت «بهرام بیضایی»، «سوسن تسلیمی»، «فردوس کاویانی»، «سعید پورصمیمی» یا «آربی اوانسیان» اشاره کنید. یا از میان درگذشتگان این هنر چندبار به نام «احمد آقالو»، «مهدی فتحی»، «پرویز فنی‌زاده» و «اسماعیل داورفر» اشاره کرده و خواستار برپایی شبی به یاد این عزیزان شده‌اید. اصلا یک سوال: خانه تئاتر راه و رسم برگزاری مراسم بزرگداشت و نکوداشت در شأن بزرگان خودش را بلد است؟

به خبر انتشار یافته از سوی «خانه سینما» دقت کنید: «فردوس کاویانی متولد ۱۳۲۰ کرمان، بازیگر باسابقه سینما و تلویزیون مدت‌هاست به‌دلیل ضعف شدید جسمانی مقابل دوربین قرار نگرفته است. او پیش از این در سریال‌های خاطره‌انگیز «همسران»، «آژانس دوستی» و «تفنگ سرپر» ایفای نقش کرده است.

از فیلم‌های سینمایی این بازیگر پیشکسوت می‌توان به فیلم‌های «اجاره‌نشین‌ها»، «هامون»، «بانو» و «سگ‌کشی» اشاره کرد. علاقه‌مندان برای حضور در مراسم گرامیداشت این بازیگر می‌توانند ساعت ۱۸ به خانه سینما به نشانی بهار جنوبی، پایین‌تر از سمیه، خیابان سمنان، شماره ۲۹ مراجعه کنند.»

با درنظر گرفتن این خبر به کل باید گفت «تجربه‌های تئاتری خدانگهدار»، گویی فردوس کاویانی در ایران تئاتر کار نکرده، زمانی هم که در آلمان مشغول به تحصیل بوده لابد سینما می‌خوانده نه تئاتر. این نقطه جایی است که آقایان خانه تئاتر باید به خودشان بیایند و دست از مشغولیت‌های شخصی بکشند -لازم شد به تک‌تک موارد مثل معرفی به بنیاد ملی نخبگان اشاره ‌کنم- اینجا دیگر پای پنهان ماندن یک عمر تلاش و عرق ریختن هنرمند روی صحنه در میان است. اگر از کنار این جزییات به سادگی عبور کنید، تاریخ کلیت شما را انکار خواهد کرد.

  • نویسنده : بابك احمدی
  • منبع خبر : روزنامه اعتماد