حسين انتظامي رييس سازمان سينمايي چندي پيش در توييتي اعلام كرد كه شورايي متشكل از متخصصان براي درجه‌بندي سني فيلم‌ها از تابستان فعاليت‌شان را آغاز مي‌كنند.وي اضافه كرده: قرار است يك شورا با تخصص‌هاي مكمل، درجه‌بندي سني فيلم‌ها را از تابستان آغاز كنند. حضور نهادهاي تخصصي غيردولتي در شوراي رده‌بندي سني فيلم قطعا موثر خواهد بود.

پایگاه خبری تئاتر: حسین انتظامی رییس سازمان سینمایی چندی پیش در توییتی اعلام کرد که شورایی متشکل از متخصصان برای درجه‌بندی سنی فیلم‌ها از تابستان فعالیت‌شان را آغاز می‌کنند. توییتی که از اجرایی شدن این نظام درجه‌بندی خبر می‌دهد. از دیگر سو ابراهیم داروغه‌زاده، معاون نظارت و ارزشیابی سازمان سینمایی نیز از همکاری انجمن روانپزشکان ایران نیز با سازمان سینمایی برای درجه‌بندی فیلم‌ها خبر داده است. داروغه‌زاده با بیان اینکه از همکاری صاحب‌نظران در این حوزه استقبال می‌کنیم، گفت: آیین‌نامه درجه‌بندی سنی فیلم‌ها که ۱۰ اردیبهشت‌ماه ابلاغ و منتشر شد، حاصل همفکری صاحب‌نظران این حوزه بوده است.وی اضافه کرده: قرار است یک شورا با تخصص‌های مکمل، درجه‌بندی سنی فیلم‌ها را از تابستان آغاز کنند. حضور نهادهای تخصصی غیردولتی در شورای رده‌بندی سنی فیلم قطعا موثر خواهد بود.

سیستم درجه‌بندی فیلم‌های سینمایی در کشوری مانند امریکا نیز همین‌گونه است؟

جالب است بدانید، انجمن سینمایی امریکا که به اختصار (MPAA) نامیده می‌شود و از سال ۱۹۴۵ یعنی ۷۴سال قبل تاسیس شده یک سازمان مستقل است که بر اساس موضوع فیلم؛ حرف‌های گفته شده در فیلم؛ برهنگی؛ صحنه‌های جنسی و صحنه‌های استفاده از مواد؛ فیلم‌ها را مشاهده می‌کنند و درجه‌بندی آنها را برای نمایش در سینماها تعیین می‌کنند. کمپانی‌های فیلمسازی الزامی برای قرار دادن فیلم‌های‌شان در MPAA برای درجه‌بندی ندارند اما این امر به شکل سختگیرانه‌ای توصیه شده است. این تشکل در حدود ۱۵ عضو دارد و از والدینی تشکیل شده که هیچ‌گونه ارتباط و همکاری با کمپانی‌های فیلمسازی نداشته‌اند و ندارند. اعضا؛ تمام فیلم‌ها را مشاهده می‌کنند و هر یک جداگانه درباره درجه‌بندی یک فیلم نظر می‌دهند. سپس با اکثریت آرا؛ درجه‌بندی یک فیلم را تعیین می‌کنند.

بر اساس استاندارد درجه‌بندی انجمن مذکور فیلم‌ها دارای پنج درجه‌بندی هستند از این قرار: درجه G که عمومی است و منظورش این است که فیلم دارای مسائلی نیست که والدین را نگران کند. درجه PG درجه بعدی است و به والدین یادآوری می‌کند که قبل از نمایش فیلم دقت کنند، چرا که ممکن است فیلم دارای محتوای نامناسب برای کودکان باشد. PG-13 درجه بعدی است که به والدین هشدار می‌دهد که ابتدا محتوا را بررسی کنند و بعد به کودک اجازه بدهند که فیلم را ببیند. درجه R نیز شامل صحنه‌های بزرگسالان بوده و والدین باید نسبت به کسب اطلاع در مورد محتوای فیلم اقدام کنند، اما معمولا به‌ دلیل محتوای سنگین، والدین اجازه دیدن این فیلم‌ها را به کودک نمی‌دهند. نوجوانان زیر ۱۷ سال حتما زیر نظر والدین باشند و در نهایت NC-17 که مخصوص فیلم‌های کاملا بزرگسالانه بوده و کودکان و نوجوانان زیر ۱۷ سال به ‌هیچ‌وجه نباید این فیلم‌ها را تماشا کنند. چند نکته در این سیستم و درجه‌بندی مشهود است که نشان می‌دهد؛ اولا درجه‌بندی اعلام شده از سوی سازمان سینمایی با درجه‌بندی استاندارد فیلم در امریکا همخوان نیست (که البته فی‌نفسه دارای اشکال نیست اما درجه‌بندی سنی ایران جای بحث دارد) دوم اینکه اعضای انجمن درجه‌بندی جمعی از والدین هستند و نه متخصصان محترم روانپزشکی که صرفا این گروه از متخصصان می‌توانند به عنوان یکی از اعضای گروه درجه‌بندی محسوب شوند و نکته مهم‌تر اینکه هیچ‌ یک از اعضای گروه درجه‌بندی هیچ‌گونه ارتباط سازمانی و کاری و مالی و معنوی با شرکت‌های تولید و پخش و سینماداران و غیره نداشته و نباید داشته باشند. حال با این اوصاف امید است، متخصصان و اعضای شورای درجه‌بندی فیلم‌های سینمایی مورد اشاره در توییت حسین انتظامی، صرفا تعدادی از سینماگران معتمد نظام یا مصلحان اجتماعی یا روانپزشکان محترمی که معاون نظارت و ارزشیابی از همکاری با ایشان خبر داده، نباشند که اگر قرار باشد مانند تعدادی از شوراهای اخیر تشکیل شده در سازمان سینمایی در روی فقط یک پاشنه بچرخد آنگاه بدون تردید باید اذعان داشت که همان سیستم سابق و نظام درجه‌بندی نصفه و نیمه‌ای که توسط اداره کل نظارت و ارزشیابی انجام و اجرا می‌شد، بسیار کاراتر از نظام درجه‌بندی با چنین شکلی خواهد بود.

  • نویسنده : مصطفی محمودی
  • منبع خبر : روزنامه اعتماد