نغمه ثمینی پس از پایان کارگاه دو روزه اش در بخش «دارالفنون» جشنواره جهانی فیلم فجر، کیفیت طرح های ارایه شده توسط شرکت کنندگان را قابل قبول ارزیابی کرد.

پایگاه خبری تئاتر: نغمه ثمینی مدرس «دارالفنون» سی و هفتمین جشنواره جهانی فیلم فجر با اشاره به اینکه کارگاه های این بخش از جشنواره جهانی فیلم فجر بیشتر برای علاقمندان ایرانی مفید است، گفت: امکان سفر دانشجویان ایرانی به خارج از کشور و ملاقات با هنرمندان یا دانشجویان هنر از فرهنگ های دیگر کم است در نتیجه کارگاه های «دارالفنون» فرصتی است که هنرجویان خارجی به ایران بیایند و من از این که دو گروه ایرانیان و دانشجویان خارجی با هم برقرار می کنند خیلی راضی هستم.

وی که کارگاهی ۲ روز در جشنواره برگزار کرد درباره کیفیت این برنامه بیان کرد: روز نخست به گفتن تئوری ها گذشت و من با تردید کلاس را ترک کردم چون از اینکه موضوعات گفته شده چقدر در دانشجویان اثر کرده مطمئن نبودم ولی کارگاه روز ۳۰ فروردین را رضایت بخش ارزیابی می کنم زیرا وقتی طرح ها خوانده شد، متوجه شدم دانشجویان چقدر موضوعاتی را که گفته بودم درک و تمرین کرده بودند.

وی افزود: من دانشجویان را یکی در میان خارجی و ایرانی انتخاب کردم که طرح ها را بخوانند ولی آنقدر هماهنگی بینشان وجود داشت که نمی شد گفت طرح ایرانی ها بهتر است یا خارجی ها. این به دلیل این است که وقتی خوراک یکسانی به بچه ها ارائه دهید، نتیجه یکسانی دریافت می کنید و من از اینکه کیفیت طرح ها کم و بیش استاندارد و یکسان بودند خوشحالم.

ثمینی یکی از یافته های خودش از کارگاه امسال را اینگونه تشریح کرد: تجربه امسال نشان داد بهتر است در کلاس تئوری فیلمنامه نویسی ایرانی ها و خارجی ها از هم جدا باشند و در مرحله خواندن طرح به هم ملحق شوند. علتش این است که اولاً سرعت کلاس به دلیل نیاز نداشتن به ترجمه بالا می رود و دوماً شیوه تعامل با دانشجویان ایرانی متفاوت از خارجی هاست چراکه ممکن است آنها درکی از شوخی هایی که در فرهنگ ایرانی وجود دارد یا فیلم هایی که از آثار هنرمندان ایرانی مثال زده می شود نداشته باشند مانند «دونده» که برای ما اسطوره است ولی خارجی ها وقتی از آن مثال می آوریم تازه باید آن را ببینند.

به گفته وی، جدا کردن دانشجویان در کارگاه تئوری خوب است اما باید در مرحله طرح خواندن برای طوفان فکری، کارگاه به صورت مشترک برگزار شود.

فیلمنامه نویس «خون بازی» در پایان در مورد استفاده او از دانشجویان «دارالفنون» برای تشکیل تیم نویسندگی گفت: دو سه نفری در کارگاه بودند که احساس کردم کارشان خوب است و بسیار فعال هستند و دوست دارند سر کلاس مشارکت کنند. جذابیتش این است که این افراد ترکیبی از بچه های ایرانی و خارجی هستند.