8 هنرمند تئاتر در سال 97 آسمانی شدند.

پایگاه خبری تئاتر: در روزهای پایانی سال ۹۷ جای خالی هنرمندانی را که در سال جاری از دست داده‌ایم بیشتر در میان‌مان حس می‌شود؛ ۸ هنرمند تئاتری که هر کدام به نوبه خود برگی از صفحه تئاتر را ورق زده و اکنون در این روزهای پایانی سال، جای خالی‌شان احساس می‌‌شود. عزت‌الله انتظامی، پرویز تاییدی، سعید کنگرانی، حسین محب اهری، عطالله صفرپور، مهدی تقی‌نیا، مهرداد ابروان و سعید محقق هنرمندان عرصه تئاتری بودند که در سال جاری از بین ما رفتند و یاد و آثارشان تا همیشه در ذهن‌مان زنده خواهند ماند. جایشان سبز…

 

مهرداد ابروان

مهرداد ابروان که از اعضای کانون ملی منتقدان تئاتر ایران بود و سال‌ها به عنوان استاد دانشگاه، منتقد تئاتر و کارگردان، شاگردان زیادی را تربیت کرد،  ۲ اردیبهشت‌ماه سال جاری چشم از جهان فروبست. او زاده سال ۱۳۴۲ در شیراز بود. ابروان در دوران جوانی در مجموعه تلویزیونی “زیر گنبد کبود” به کارگردانی ایرج طهماسب و “خاکستر و باد” ایفای نقش کرد. نمایش‌های “آن‌جا، آن سوی کلام”، “سیزیف و مرگ” و “دفینه گندم” از آثاری بودند که مهرداد ابروان در آن‌ها بازی کرده بود و کارگردان نمایش‌هایی چون “شتر خوش باور”، “مرداب‌نشینان”، “کبودان و اسفندیار” و “اسب” بوده است. او عضو هیئت علمی گروه آموزشی هنر و ادبیات نمایشی دانشگاه آزاد اسلامی واحد بوشهر بود و سال‌ها به صورت تخصصی نقد نمایش و مطالب تئوریک در زمینه هنرهای نمایشی می‌نوشت و با مجله‌هایی مانند فیلم همکاری داشت. خبر درگذشت این هنرمند در یک روز بهاری برای بسیاری از اهالی تئاتر و سینما باورنکردنی نبود. مهرداد ابروان در شیراز راهی خانه ابدی شد.

سعید محقق

او بازیگر و پیشکسوت تئاتر بود و سال‌ها در تئاتر اصفهان کار کرد. محقق یکی از همراهان رضا ارحام صدر، بنیانگذار مکتب کمدی انتقادی در تئاتر ایران بود که بعدها به مکتب “تئاتر اصفهان” شناخته شد. او که سال‌ها در کنار ارحام صدر در تئاتر اصفهان فعالیت کرد زاده ۱۵ مرداد ۱۳۲۷ در اصفهان بود که ۲۹ اردیبهشت‌ماه امسال در همین شهر دارفانی را وداع گفت. سعید محقق در طول عمر بازیگری‌اش در بیش از ده تئاتر روی صحنه رفت و در دوازده فیلم سینمایی بازی کرد. از معروف‌ترین فیلم‌های سینمایی او می‌توان به بازی در “کفش‌های میرزا نوروز” به کارگردانی محمد متوسلانی و “جعفرخان از فرنگ برگشته” به کارگردانی علی حاتمی اشاره کرد.

عزت الله انتظامی

عزت‌الله انتظامی بازیگر پیشکسوت سینما و تئاتر معروف به “آقای بازیگر”، صبح روز ۲۶ مردادماه در بیمارستان باهنر تهران درگذشت. او که خرداد امسال ۹۴ سالگی را پشت سرگذاشت، خالق نقش‌های ماندگاری در سینمای ایران بود. عزت‌الله انتظامی متولد ۳۱ خردادماه سال ۱۳۰۳ در محله سنگلج بود. او در آغاز راه وارد هنرستان صنعتی تهران شد و در رشته برق تحصیل کرد و در سال ۱۳۲۶ وارد عرصه هنر شد. انتظامی پس از این که وارد عرصه هنر شد به آلمان سفر کرد و در مدرسه شبانه آنجا سینما و تئاتر را آموزش دید. او در ۱۳۳۷ به ایران بازگشت.

انتظامی در سال ۱۳۴۸ با “گاو” ساخته داریوش مهرجویی وارد عرصه حرفه‌ای سینما شد. بازی انتظامی در نقش مش حسن که در فراق گاو خود می‌نالد، بسیار مورد توجه قرار گرفت. بازی‌های او در دیگر آثار مهرجویی همچون “آقای هالو”، “دایره مینا”، “پستچی”، “اجاره‌نشین‌ها”، “هامون” و “بانو” از آثارهای ماندگار این هنرمند است. او علاوه بر نقش‌آفرینی در آثار داریوش مهرجویی، در فیلم‌های کارگردانان مطرح دیگری چون علی حاتمی، مسعود کیمیایی، رخشان بنی‌اعتماد و ناصر تقوایی نیز بازی کرد.

“ستارخان”، “صادق کرده”، “حاجی واشینگتن”، “گراند سینما”، “خانه خلوت”، “ناصرالدین شاه آکتور سینما”، “روز فرشته”، “روز واقعه”، “روسری آبی”، “گاو خونی”، “مینای شهر خاموش”، “ستاره‌ها ۱: ستاره می‌شود”، “دیوانه از قفس پرید”، “خانه‌ای روی آب” و “چهل‌ سالگی” از دیگر فیلم‌های اوست.

برای آقای بازیگر نوشتن آسان نیست و بسیار برایش نوشته‌اند، اما شاید زیباترین توصیف را ژان کلود کاری‌یر فیلم‌نامه‌نویس و بازیگر فرانسوی درباره او داشته باشد. کاری‌یر در ابتدای کتاب “من عزتم، بچه‌ سنگلج” شناخت‌نامه عزت‌الله انتظامی، درباره او نوشت: هیچ دستوری برای ستاره شدن و ستاره ماندن وجود ندارد. باید دارای یک نگاه، یک حضور، جذابیتی آنی و چهره‌ای آشنا، حتی پیش از نخستین دیدار، بود. باید دارای یک دم، یک حس و تمام ویژگی‌هایی که لغت “روح” را معنی می‌کند، بود. باید دارای “روح” بود، همین. هر بازیگر مهمی، چه بخواهد چه نخواهد، آینه‌ای است که ملتی خود را در آن می‌نگرد و شناسایی می‌کند، اما آینه‌ای ماندگار، این آینه‌ها، بر خلاف آینه‌های عادی جاودان هستند، حتی زمانی که ما دیگر در آن‌ها نمی‌نگریم.

عطالله صفرپور

عطاالله صفرپور سیاه‌باز برجسته ایران که در اثر بیماری ریه در آی سی یو بیمارستان فلسفی گرگان بستری بود، صبح روز ۱۰ شهریورماه درگذشت.

او متولد ۱۳۲۴ در شهر گرگان بود و از سال ۱۳۳۲ با اجرای نمایش “سرباز عیالوار” وارد عرصه بازیگری تئاتر شد. گرایش اصلی این هنرمند در تئاتر، نمایش روحوضی بوده و از او می‌توان به عنوان یکی از برجسته‌ترین سیاه بازان ایران در دهه‌های اخیر یاد کرد. صمدپور از سال ۱۳۴۶ به عنوان بازیگر وارد رادیو گرگان شد و سپس به عنوان نویسنده و کارگردان فعالیت کرد.

عطاالله صفرپور همکاری‌هایی با رادیو تهران، رادیو جوان و رادیو فرهنگ داشته ‌است و از دیگر فعالیت‌هایش می‌توان به ساخت بیش از ۵۰ میان پرده تلویزیونی، آموزشی، ترویجی، کشاورزی و بیش از ۳۰ میان پرده اجتماعی و ساخت دو فیلم بلند تلویزیونی اشاره کرد.

بازی در فیلم “ابر و آفتاب” و “دختری به نام تندر” و بازی در سریال‌های “رسم عاشقی”، “شمشادخان”، “گلشیفته” و “پایتخت چهار” از جمله آثار این هنرمند است.

شرکت در اولین، سومین، پنجمین، ششمین و هفتمین جشنواره نمایش‌های سنتی، آیینی و مذهبی و دریافت دیپلم افتخار و دریافت تندیس در جشنواره‌های ذکر شده، از افتخارات صفرپور بوده است و همچنین او در هفتمین جشنواره سراسری تئاتر فجر از سوی هیئت داوران به عنوان بازیگر دوم انتخاب شد. شرکت در دهمین جشنواره تئاتر فجر در بخش جشنواره جشنواره‌ها و دریافت دیپلم افتخار بهترین بازیگر، شرکت در پنجمین و ششمین جشنواره هنری ادبی روستا و دریافت دیپلم افتخار و تجلیل در سیزدهمین جشنواره بین‌المللی نمایش‌های آیینی و سنتی به عنوان یکی از چهره‌های ماندگار از دیگر موفقیت‌های عطاالله صفرپور بوده است.

سعید کنگرانی

سعید کنگرانی بازیگر سینما، تلویزیون و تئاتر ۲۳ شهریور ماه امسال براثر سکته مغزی در بیمارستان فیروزگر درگذشت. او ۶۴ ساله بود.

کنگرانی که در آثار درخشانی چون “دائی جان ناپلئون” به کارگردانی ناصر تقوایی و “دایره مینا” داریوش مهرجویی به ایفای نقش پرداخته بود، قرار بود پس از ۱۴ سال دوری با سریال “رقص روی شیشه” به شبکه نمایش خانگی بیاید.

کنگرانی بازیگری را با تئاتر آغاز کرد و بعدها در تئاتر “شهر قصه” به ایفای نقش پرداخت. او نخستین بار با فیلم “رضا موتوری” ساخته مسعود کیمیایی در سال ۴۹ در سینما شناخته شد. پس از آن در فیلم “دایره مینا” در سال ۵۳ برای مهرجویی مقابل دوربین رفت، اما این فیلم سه سال توقیف ماند و رنگ پرده را به خود ندید. کنگرانی دو سال بعد در سال ۵۵ برای ناصر تقوایی در سریال “دایی جان ناپلئون” ایفای نقش کرد و پس از آن به شهرت خوبی در عرصه هنر دست یافت؛ و پس از آن و در همان سال “سرایدار” را به کارگردانی خسرو هریتاش بازی کرد. فیلمی که بیش از همه به شناخت و محبوبیت او کمک کرد “در امتداد شب” بود که در آن در نقش جوانی مبتلا به سرطان به هنرنمایی پرداخت.

کنگرانی که در سال‌های جوانی و در اوج شهرت قرار داشت پس از این فیلم “پرواز در قفس” را در سال ۵۷ کار کرد و دو سال بعد “فصل خون” را بازی کرد. از سال ۵۹ تا سال ۶۱ کنگرانی در نقشی حضور نیافت و پس از این وقفه” گرداب” حسین دوانی را بازی کرد و پس از آن برای مدت ۲۲ سال در مقابل هیچ دوربینی به ایفای نقش نپرداخت تا در نهایت سال ۸۳ در مقابل دوربین حسن فتحی نقش دایی را در “ازدواج به سبک ایرانی” عهده دار شد.

کنگرانی بارها قرار شد در مقابل دوربین برود اما این امکان بنا به دلایل مختلف از جمله دوری از وطن برایش فراهم نشد. اما پس از سالها اعلام شده بود که او قرار است در سریال “رقص روی شیشه” به کارگردانی مهدی گلستانه که برای حضور در شبکه نمایش خانگی در مراحل پیش تولید قرار داشت به ایفای نقش بپردازد که دست سرنوشت این بار این امکان را از او گرفت و پرونده کاری سعید کنگرانی با حضور در فیلم “ازدواج به سبک ایرانی” برای همیشه بسته شد.

نمایش “نیرنگ و اورنگ” به کارگردانی مرتضی برزگرزادگان که تیرماه امسال در تماشاخانه سنگلج روی صحنه آمد، آخرین حضور این هنرمند بر صحنه تئاتر بود.

پرویز تاییدی

پرویز تاییدی، در عرصه تئاتر ایران نام شناخته شده است. او یکی از بانیان تئاتر تلویزیونی و یکی از مترجمان توانمند آثار نمایشی بود. تاییدی متولد ۱۵ مرداد ۱۳۱۶ بود و در سال‌های اخیر بیشتر در زمینه تدریس به دانشجویان رشته‌های مرتبط با تئاتر و سینما فعالیت می‌کرد.

تاییدی که متولد سال ۱۳۱۶ بوده، آثار نمایشی زیادی را ترجمه کرده و جزو اولین کسانی شناخته می‌شود که تئاتر را در تلویزیون به شکل تله تئاتر و فیلم تئاتر راه‌ انداختند.

او که ساخت فیلم‌هایی همچون “آخرین مهلت” و “حمله خرچنگ‌ها” را در کارنامه کاری خود دارد، از نخستین مترجمان و مدرسان، بازیگری آکادمیک در تئاتر محسوب می‌شد و با ترجمه “نظریه‌های استانیسلاوسکی” در حوزه بازیگری نقش مهمی در این باره داشته است. این هنرمند سوم مهر ماه ۱۳۹۷ چشم از جهان فروبست.

مهدی تقی‌نیا

مهدی تقی‌نیا، بازیگر و منتقد پیشکسوت عرصه تئاتر، سینما و تلویزیون ۱۵ مهرماه پس از مدت‌ها مبارزه با بیماری دار فانی را وداع گفت.

آخرین بازی او در تئاتر مربوط به نمایش “باغ دلگشا” به کارگردانی پری صابری است که بازگشت وی به تئاتر بعد از ۱۳ سال دوری به حساب می‌آمد. ایفای نقش در مجموعه تلویزیونی “کیف انگلیسی”، “مختارنامه”، “یک مشت پر عقاب” و فیلم‌های سینمایی “از دوردست”، “ازدواج صورتی”، “رستگاری در ۸/۲۰ دقیقه”، “مهمان مامان” و … از دیگر آثار این هنرمند به حساب می‌آید.

 حسین محب اهری

بازیگر پیشکسوت تئاتر، سینما و تلویزیون که سال‌ها با بیماری سرطان مبارزه کرد نیمه شب روز ۲۶ دی‌ماه در بیمارستان لاله تهران درگذشت.

حسین محب‌اهری متولد ۲۹ مهرماه سال ۱۳۳۰ از بازیگران باسابقه سینما، تئاتر و تلویزیون بود که بخاطر علاقه بسیاری که به کودکان داشت در سریال‌ها و نمایش‌های بسیاری برای کودکان و نوجوان به ایفای نقش پرداخت.

محب اهری از سال ۱۳۵۰ وارد عرصه تئاتر شد و تا آخرین روزهای زندگی پربار خود همواره روی صحنه تئاتر حضور جدی داشت. او بازی در سینما را از سال ۱۳۶۵ با ایفای نقش کوچکی در فیلم “رابطه” پوران درخشنده آغاز کرد. بازی در ۲۷ فیلم سینمایی و ۵۰ برنامه تلویزیونی گوشه‌ای از فعالیت‌های این هنرمند است.

محب اهری سال‌ها با سرطان غدد لنفاوی دست و پنجه نرم کرد و پس از بارها شکست این بیماری از آذر ۱۳۹۷ بر اثر وخامت حال ناشی از بازگشت سرطان در سن ۶۷ سالگی در بیمارستان بستری شد و در ساعت ۲ بامداد ۲۶ دی ماه ۱۳۹۷ در بیمارستان لاله تهران درگذشت.