گفت‌وگو با قطب‌ الدین صادقی درباره «کافکا با من سخن بگو» / کار ما دفاع از زیبایی محتوا و زیبایی شکل است ۰۲ بهمن ۱۳۹۷

گفت‌وگو با قطب‌ الدین صادقی درباره «کافکا با من سخن بگو» / کار ما دفاع از زیبایی محتوا و زیبایی شکل است

در سالن‌های دیگر باید گدایی کرد و از کارمندهای دون‌پایه خواهش کرد تا به من سالن بدهند؛ افرادی که حتی اسم نمایش‌هایی که من برای اجرا پیشنهاد می‌کنم، به گوششان نخورده است. پس به این فکر افتادم که جایی درست کنم تا آثار مورد علاقه و به سبک و سیاق خودم را اجرا کنم.

مصاحبه Archives | پایگاه خبری تئاتر
مثل باروت برای به‌آتش کشیدن همه‌چیز! ۲۱ دی ۱۳۹۷

مثل باروت برای به‌آتش کشیدن همه‌چیز!

این روزها نمایش «خنکای ختم خاطره» با کارگردانی نویسنده اثر یعنی حمیدرضا آذرنگ در سالن استاد سمندریان تماشاخانه ایرانشهر روی صحنه رفته است. خود حمیدرضا آذرنگ به همراه فاطمه معتمد آریا، علی سلیمانی، مرتضی آقاحسینی، مجید رحمتی، امین میری، بهنام شرفی، پریا وزیری، سارا شاهرودیان، امید سلیمی، هیراد آذرنگ و ماهرخ لک گروه بازیگران این نمایش نود دقیقه‌ای را تشکیل می‌دهند.

من هم مثل لوركا نگران جامعه خودم هستم ۱۷ دی ۱۳۹۷
گفت‌وگو با علي رفيعي به بهانه اجراي نمايش «خانه برناردا آلبا»

من هم مثل لوركا نگران جامعه خودم هستم

من هيچ‌وقت عضو يك حزب و گروه سياسي نشدم، چون روحم آزادتر از پذيرش چارچوب بود. به همين دليل علاقه نداشتم در هيچ جنبش سياسي حضور پيدا كنم، ولي درونمايه روحم همان رومانتيسم انقلابي را حمل مي‌كند. به همين دليل هرجا امكان داشته باشد اين روحيه انقلابي را تزريق مي‌كنم و يكي از اين محل‌ها صحنه تئاتر است، اما در عين حال اجازه نمي‌دهم سياست در كار وارد شود.

طاعون جدال قدرت را جمع مي‌كند ۱۶ دی ۱۳۹۷
گفتگو با شهاب آگاهی، كارگردان نمايش «پرومته/طاعون»

طاعون جدال قدرت را جمع مي‌كند

مواجهه با اجراهاي گروه تئاتر «بِين» براي من واجد همان كيفيتي است كه در نگاه اول از نام گروه به ذهن متبادر مي‌شود. بين، ميانه، عدم قطعيت. پروژه‌هاي اين گروه مثل هر گروه ديگري كه كار خود را با شيوه تمرين و تغيير مدام به صحنه مي‌آورند در طول زمان شكل مي‌گيرد. به اين معني كه شماي تماشاگر وقتي به تماشاي كار مي‌نشينيد نبايد انتظار ديدن يك اجراي چارچوب‌بندي شده قطعي با مولفه‌هاي كلاسيك و منطق ارسطويي را داشته باشيد. واقعيت را بخواهيد اولين‌بار شبي به تماشاي كار نشستم كه از يك ماراتن تئاتري مي‌آمدم و آخرين آنها «پرومته/طاعون» شهاب آگاهي بود. نتيجه؟ ميزاني نارضايتي از چيزي كه ديده بودم! ولي هرچه زمان گذشت، متوجه شدم چيزي در كار برايم باقي مانده كه با خودم حمل مي‌كنم. اتمسفري كه اجراگرها آن شب تا حدي موفق به ساختنش شدند و البته تصاوير بديع ناشي از طراحي صحنه به يادماندني شيما ميرحميدي. اينكه طاعون ما را با خود خواهد برد كمي ترسناك بود ولي در نهايت يك روزنه اميد هم وجود داشت كه سايه قدرت طبيعت بخشاينده روي سر همه ما قرار دارد و همه‌چيز را دربرخواهد گرفت.

گفت‌وگو با حميدرضا آذرنگ/ قلم در دست ما درد می‌كند ۰۴ دی ۱۳۹۷

گفت‌وگو با حميدرضا آذرنگ/ قلم در دست ما درد می‌كند

نمي‌خواهم بنويسم! براي اينكه دستم زخم است و كمرم تا شده. به اين دليل كه اگر براي نوشتن هر كدام از آثارم يك سال زمان گذاشتم و يك سال هم طول كشيد تا روي صحنه برود به اندازه 20 سال پير شدم. براي نوشتن متن‌ها روبه‌روي كساني نشستم و جواب‌ پس دادم كه بالاخره يك روزي گفته خواهد شد.

لیلی عاج: سالن‌های خصوصی همراه‌تر از دولتی‌ها هستند ۰۳ دی ۱۳۹۷

لیلی عاج: سالن‌های خصوصی همراه‌تر از دولتی‌ها هستند

در چند وقت اخیر اغلب شاهد نمایش‌های گیشه‌ای و تجاری در سالن‌های تئاتری کشور بودیم. نمایش‌هایی که معطوف به درآمد و تجارت هستند و در همین راستا دست به دامان سلبریتی‌ها و ستاره‌های گران‌قیمت می‌شوند. با این وجود هستند نمایش‌هایی که به جامعه، مسائل دینی، اخلاقیات، بی‌عدالتی‌های طبقاتی،‌ فقر، اعتیاد، بیکاری کارگران و زنان ستم‌دیده می‌پردازند. لیلی عاج از جمله کارگردان‌هایی است که به این مسائل توجه ویژه‌ای دارد و خودش می‌گوید که این وظیفه دینی و اجتماعی‌اش است. این کارگردان زن تئاتر ایران چند سالی می‌شود که در کنار پژوهش به نمایش‌های اجتماعی می‌پردازد. به همین مناسبت پای حرف‌های او نشسته‌ایم.

۲۰ سال پیش هم گفتیم تئاتر ایران در و پیکر ندارد/به‌جای تئاتر، «شو» اجرا می‌کنیم ۰۲ دی ۱۳۹۷
مهدی میامی:

۲۰ سال پیش هم گفتیم تئاتر ایران در و پیکر ندارد/به‌جای تئاتر، «شو» اجرا می‌کنیم

مهدی میامی گفت: بیست و دو سال پیش مصاحبه‌ای کردم و گفتم «تئاتر ایران در و پیکر ندارد»؛ یعنی همان زمانی که امروز حسرتش را می‌خورم و می‌گویم چقدر نسبت به حالا خوب بود! اما الان تئاتر بی در و پیکرتر از قبل هم شده است.

مرگ هر چقدر دورتر، بزرگ‌تر ۰۱ دی ۱۳۹۷
گفت‌وگو با دکتر علی رفیعی، کارگردان نمایش «خانه برناردا آلبا»

مرگ هر چقدر دورتر، بزرگ‌تر

علی رفیعی را سال‌هاست می‌بینیم که در تئاتر ایران اجراهای بزرگی را روی صحنه می‌آورد. او تا زمانی که نتواند اجرائی را به صحنه بیاورد که مدرن و به‌روز باشد و تا تمام انرژی‌هایی که در دهه 30 و 40 و 50 و... زندگی‌اش داشته نتواند در آن جاری کند، سعی می‌کند هرگز آن را روی صحنه نیاورد؛ بنابراین جای هیچ شکی نیست که خانه برناردا آلبایش را به‌روزتر و حتی بهتر از عروسی خون و یرمای فدریکو گارسیا لورکا (با ترجمه احمد شاملو) کار کرده است. برناردا آلبا پس از مرگ شوهرش درها را روی پنج دخترش می‌بندد که با هیچ مردی ارتباط نگیرند و نتیجه این می‌شود که آنها عاشق یک مرد می‌شوند و... . او در این کار با همکاری دراماتورژ (محمد چرمشیر)، تهیه‌کننده (ستاره اسکندری)، سرمایه‌گذار (ایران‌نمایش) گروه کارگردانی: (حمید پورآذری، مهرداد ضیایی و زمان وفاجویی) و بازی: (رویا تیموریان، مریم سعادت، مائده طهماسبی، نسرین درخشان‌زاده، پریسا صبوری‌نژاد، ریحانه سلامت، یلدا عباسی، سارا رسول‌زاده، مصطفی ساسانی، مرضیه بدرقه، ساناز روشنی، فرزانه زینتی، ساناز نجفی، ستاره بذرافشان و زهره رمضانی) طراحان: (طراح صحنه: علی رفیعی، منوچهر شجاع و طراح لباس: علی رفیعی و ندا نصر) این نمایش را آماده اجرا کرده است.

حكايت آخر‌الزمانی مصرف ۲۹ آذر ۱۳۹۷
گفت ‌و گو با حسين پوريانی‌فر به بهانه كارگردانی نمايش «هار» در تالار مولوی

حكايت آخر‌الزمانی مصرف

علاقه داشتم اين طور اجرا شود كه 200 بازيگر در يك پاركينگ 7 طبقه فقط راه بروند و تماشاگر هم با آنها همراه شود؛ البته در اين بين اتفاق‌هايي رقم مي‌خورد و مخاطبان هم مي‌توانستند به راحتي حركت كنند. اما در نهايت محل اجرا خيلي اهميت داشت و تنها ابزارم بازيگر بود كه بايد به آن تعداد مي‌رسيد و رسيدن به هر دو اين پيش‌نيازها ساده نبود.

مرکز تئاتر مولوی تبدیل به سالن مُد شد/روایتی از چگونگی زوال انسان ۲۷ آذر ۱۳۹۷

مرکز تئاتر مولوی تبدیل به سالن مُد شد/روایتی از چگونگی زوال انسان

حسین پوریانی‌فر گفت: من چه در دو نمایش قبلی‌ام یعنی «شینیون» و «بی‌مرگی» و چه در «هار» که آخرین کار دانشجویی‌ام بود، تم مشترک «زوال و آخرالزمان» را دنبال کردم؛ این علاقه شخصی من است ولی سعی کردم آن را به شکل‌های مختلف نشان دهم.

تئاتر خصوصی با خودش موضوعاتی خارج از اراده را تحمیل می‌کند ۲۳ آذر ۱۳۹۷

تئاتر خصوصی با خودش موضوعاتی خارج از اراده را تحمیل می‌کند

کارگردان نمایش «شیروانی داغ» گفت: تئاتر خصوصی با خودش موضوعاتی را تحمیل می‌کند و این موضوعات تحمیلی، گاهی از اراده، توان و امکان ما فراتر است.