چون را ه گنج بر همه‌کس آشکاره نیست ۰۵ مهر ۱۳۹۸

مرور فراز و فرودهاي 5 دهه فعاليت هنري با بهروز غريب‌پور به بهانه زادروز اين هنرمند
چون را ه گنج بر همه‌کس آشکاره نیست

تا روزي كه روي صحنه تئاتر مدرسه نرفته بودم از مدرسه وحشت داشتم. بازي‌ها و دلبستگي‌‌هاي دوران كودكي‌ام شبيه همسالانم نبود و مي‌توانم بگويم بي‌آنكه متوجه باشم حقيقتا از تنهايي رنج مي‌بردم. در مدرسه شاگرد بدي نبودم اما وقتي براي اولين ‌بار روي صحنه رفتم، محل اجراي نمايش برايم به معبد تبديل شد. كشف 10 سالگي‌ام يعني «خيمه شب بازي» و «مبارك» كه تمام اين سال‌ها عشقم را نثارش كرده‌ام جهان من را به كلي دگرگون كرد.

مصاحبه Archives - صفحه 40 از 49 -
به این می‌گویند فرار دل‌ها نه فرار مغزها! ۱۴ اسفند ۱۳۹۲
در کانادا همه‌چیز را از صفر شروع کردم

به این می‌گویند فرار دل‌ها نه فرار مغزها!

این روزها تالار وحدت میزبان کنسرت - موسیقی «در روزهای آخر اسفند» به کارگردانی محمد رحمانیان است؛ اثری که با تلفیق موسیقی و درام با مدت زمانی بیش از دو ساعت مخاطبان را با خود وارد دنیایی نوستالوژیک می‌کند.

«اکتبر ۱۹۴۲» یادآوری می‌شود/ «دانلود بی دانلود» آماده‌ می شود ۱۲ اسفند ۱۳۹۲
.

«اکتبر ۱۹۴۲» یادآوری می‌شود/ «دانلود بی دانلود» آماده‌ می شود

مسعود موسوی با اشاره به ارائه نمایشنامه «اکتبر 1942» نوشته میلاد حسینی برای اجرا در سال 93 مجموعه تئاترشهر از آماده‌سازی نمایش «دانلود بی دانلود» برای حضور در بخش اساتید شانزدهمین جشنواره تئاتر دانشگاهی خبر داد.

فراخوان مسابقه عکس و پوستر تئاتر دانشگاهی منتشر شد ۱۲ اسفند ۱۳۹۲
.

فراخوان مسابقه عکس و پوستر تئاتر دانشگاهی منتشر شد

دبیرخانه هفدهمین جشنواره بین‌المللی تئاتر دانشگاهی ایران در راستای جذب و حمایت از عکاسان تئاتر و طراحان گرافیک، بخش مسابقه عکس و پوستر تئاتر را با شرایط زیر برگزار می‌کند.

پایان نمایش «یک بزرگداشت باشکوه»جمعه ۱۶ اسفند ۱۲ اسفند ۱۳۹۲
.

پایان نمایش «یک بزرگداشت باشکوه»جمعه ۱۶ اسفند

نمایش «یک بزرگداشت باشکوه» به کارگردانی رحمت امینی که اجرای خود را از 18 بهمن ماه در کارگاه نمایش تئاتر شهر آغاز کرده روز جمعه 16 اسفند ماه به کار خود پایان می دهد.

فقر اقتصادی،‌ فرهنگی و تنگ‌نظری‌ باعث فاصله گرفتن از تئاتر می‌شود ۱۲ اسفند ۱۳۹۲
خاطرات داریوش فرهنگ از «گروه تئاتر پیاده»

فقر اقتصادی،‌ فرهنگی و تنگ‌نظری‌ باعث فاصله گرفتن از تئاتر می‌شود

داریوش فرهنگ مدتی است از فعالیت‌ در زمینه هنرهای نمایشی فاصله گرفته اما شنیدن نام او یاد و خاطره‌ی گروه تئاتر "پیاده" را برای بسیاری از علاقه‌مندان به هنر نمایش زنده می‌کند. گروهی که بازیگران توانمندی همچون سوسن تسلیمی، مهدی هاشمی، گلاب آدینه،‌ علیرضا خمسه و فاطمه معتمد‌آریا را به سینما، تئاتر و تلویزیون ایران معرفی کرد. با او درباره دلایل کم‌کار شدن در عرصه هنرهای نمایشی و آنچه امروز بر تئاتر کشور می‌گذرد گفتگویی انجام دادیم که در ادامه می‌خوانید.

عباس جوانمرد: ارشاد به اندازه همه این سال‌ها به من بدهکار است ۱۰ اسفند ۱۳۹۲
.

عباس جوانمرد: ارشاد به اندازه همه این سال‌ها به من بدهکار است

عباس جوانمرد از پیشکسوتان هنر نمایش که در منزل خود میزبان مدیر عامل مؤسسه هنرمندان پیشکسوت ضمن مرور خاطراتی از روزهای دور تا امروز از امتیازهایی که وزارت ارشاد در این سال‌ها از وی دریغ کرده است، سخن گفت.

گفت‌وگو با نغمه ثمینی، کیومرث مرادی، امیر جعفری و پیام فروتن درباره «شکلک» ۰۱ اسفند ۱۳۹۲
حکایت آدم‌های حاشیه‌ای تاریخ‌ساز

گفت‌وگو با نغمه ثمینی، کیومرث مرادی، امیر جعفری و پیام فروتن درباره «شکلک»

نرگس و شریف زن و مرد جوانی از زمانه ما وارد حیاط خانه قدیمی و خرابی می‌شوند؛ خانه‌ای که ناگهان از دل حوض کاشی آن زن و مردی از دل تاریخ بیدار می‌شوند. حسن شکلکی و عالیه کچل دوشخصیتی که از میانه 28مرداد به زمانه ما می‌آیند و این دو را به آن روزگار می‌برند و داستان شکلک از اینجا آغاز می‌شود... برای آنهایی که در 10سال گذشته پیگیر تئاتر بودند، نام نمایش شکلک نام آشنایی است؛ نمایشی به قلم نغمه ثمینی و کارگردانی کیومرث مرادی که در سال 82 در تالار قشقایی مجموعه تئاترشهر به صحنه رفت و با استقبال مخاطب روبه‌رو شد. شاید مهم‌ترین دلیل این استقبال جدا از متن و کارگردانی بازی به یادماندنی پانته‌آ بهرام در نقش عالیه بود؛ نقشی که جایزه بهترین بازیگر نقش اول زن را از بیست‌ودومین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر دریافت کرد و بهترین متن (نغمه ثمینی) به شکلک رسید. حالا بعد از گذشت 10سال بار دیگر شکلک با همان ترکیب قدیمی ثمینی و مرادی به روی صحنه آمده است. پانته‌آ بهرام و ستاره پسیانی به همراه پیام فروتن طراح صحنه از اجرای 10سال پیش به تالار شمس آمده‌اند؛ اجرایی که امیر جعفری در نقش حسن شکلکی به جای احمد ساعتچیان و نوید محمدزاده در نقش شریف به جای احمد مهرانفر، اجرایی دیدنی را روی صحنه شکل داده‌اند. به بهانه باز اجرای مجدد شکلک در یک روز سرد زمستان میزبان نغمه ثمینی، کیومرث مرادی، پیام فروتن و امیر جعفری بودیم و از این اجرا گفتیم:

گفت‌و گو با علی سرابی، بازیگر نمایش در انتظار گودو ۳۰ بهمن ۱۳۹۲
بازيگر بايد هر مديومي را تجربه كند

گفت‌و گو با علی سرابی، بازیگر نمایش در انتظار گودو

علي سرابي از سال‌هاي دوري وارد حرفه بازيگر شده و براي رسيدن به توانايي‌ها و جايگاه امروزش مسيري دشوار و پرافت و خيز را طي كرده است. او از معدود بازيگران عرصه تئاتر در ايران است كه طي 10 سال اخير هميشه در اوج و محبوب كارگردان‌ها و مخاطبان تئاتر بوده؛ بازيگري كه به رغم بازي‌هاي پراكنده‌اش در تلويزيون، سينما، هرگز از تئاتر فاصله نگرفته و هر سال با عناوين مختلفي و بيش از همه (بازيگر) در صحنه تئاتر درخشيده است. تئاتر هميشه انتخاب و اولويت او براي كار هنري بوده و هست. گرچه وقتي در رشته‌هاي ديگري از جمله بازيگرداني ظاهر مي‌شود نيز سربلند بيرون مي‌آيد و اغلب هر بازيگري را هدايت كرده منجر به درخشش يا موفقيت زودهنگام او شده است. بي‌شك تجربه‌هاي گرانقدر علي سرابي در همكاري با شماري از مهم‌ترين و بهترين كارگردان‌هاي تئاتر ايران از او هنرمندي همه‌فن‌حريف و مسلط بر امور هنرهاي نمايشي ساخته است. بازيگرداني چشمگير و ملموس او در دو فيلم سينمايي «دهليز و ملبورن» از آن جمله است. او اين روزها با نقش فانتزي به صحنه تئاتر آمده كه سال‌هاي پيش تجربه‌هايي در اين گونه نقش‌ها داشته است. همايون غني‌زاده در كارگرداني (در انتظار گودو) كه در سالن اصلي مجموعه تئاتر شهر در حال اجراست نقش پوتزو را به او سپرده تا شاهد يكي از بهترين (پوتزو)هاي نمايشنامه ساموئل بكت، دست‌كم در تئاتر ايران باشيم. به بهانه اين اجرا و بازي‌ علي سرابي با او گفت‌وگويي انجام داديم.

ارژنگ امیرفضلی: دوست دارم سالی یک تئاتر بازی کنم ۲۹ بهمن ۱۳۹۲
.

ارژنگ امیرفضلی: دوست دارم سالی یک تئاتر بازی کنم

ارژنگ امیرفضلی پیش از اینکه در دهه 70 یکی از ستارگان مجموعه «ساعت خوش» باشد، فعالیتش را در تئاتر آغاز کرده بود، او همچنان هم دغدغه بازی در تئاتر را دارد و آنگونه که خودش می‌گوید دوست دارد سالی یک نمایش بازی کند. این بازیگر این روزها با بازی در نمایش «شب‌بخیر کیارستمی» به‌کارگردانی علی احمدی میهمان «کافه‌تریای» اصلی «تئاتر شهر» است.

گفت‌وگو با کوروش نریمانی ، کارگردان نمایش «هیپوفیز» ۲۷ بهمن ۱۳۹۲
.

گفت‌وگو با کوروش نریمانی ، کارگردان نمایش «هیپوفیز»

برخي از افراد نسل ما از جمله خودم، در دو يا سه سال آخر فعاليت هنري‌مان ديگر تمايلي نداشتيم تئاتر كار كنيم. منتظر بوديم تا شرايط بهبود پيدا كند و ببينيم اوضاع چه خواهد شد ما داريم به صورت خصوصي اجرا مي‌رويم اما چنان بلايي بر سر مركز هنرهاي نمايشي آمد كه حتي از پرداخت ديون خود به هنرمنداني كه بنا بوده با قرارداد كار كنند، عاجز شده. من الان قراردادي ندارم، ولي براي وضعيت تئاتر نگرانم . مديران جديدي كه آمده‌اند، از عدم مديريت صحيح در دوره قبل مدام گلايه مي‌كنند مسلم است كه هر كسي ترجيح مي‌دهد متن خودش را كار كند اما شرايط مناسب لازم است. همين الان هم اجراي «هيپوفيز» توي ذوق خيلي‌ها بخورد، ولي من هرگز از شادي تماشاگرم نترسيده‌ام. من از خنده تماشاگرم شرمنده نيستم. من دوست دارم تماشاگرم بخندد. ظاهرا هنوز آنقدر روشنفكر نشده‌ام كه بترسم از اينكه تماشاگرم به وجد بيايد يا حتي سوت بزند