لانه خرگوش/ بیست روز برای یک سقوط ۲۷ خرداد ۱۳۹۸

لانه خرگوش/ بیست روز برای یک سقوط

نمایش «لانه خرگوش» قربانی یک فقدان برنامه است، فقدانی که باید در اجرا نمودار شود. نمایش صباغی ایده‌های خوبی برای خوانش متن محبوب لیندزی ابر دارد؛ اما در لانه خرگوش تئاتر شهر حرام می‌شود.

نقد Archives - پایگاه خبری تئاتر و سینما
به بهانه اجرای نمایش «پروانه الجزایری»/ ایستاده بر آستانه‌ها ۲۰ خرداد ۱۳۹۸

به بهانه اجرای نمایش «پروانه الجزایری»/ ایستاده بر آستانه‌ها

در نمايش «پروانه الجزايری» با اجرايي طرف هستيم كه با وجدان معذب بر اين نكته اعتراف مي‌كند كه توان روبه‌رو شدن با مصيبت زمانه را ندارد و ترجيح مي‌دهد از زندگي واقعي، بار ديگر به دنياي تئاتر پناه برده و گذشته را از نو روايت كند.

نوشته ای بر نمایش کمیته نان به کارگردانی لیلی عاج/ «رنج چند پاره» ۱۹ خرداد ۱۳۹۸

نوشته ای بر نمایش کمیته نان به کارگردانی لیلی عاج/ «رنج چند پاره»

شتابزدگی، کمیته نان را از سطح دیگرکارهای لیلی عاج، پایین‌تر برده‌است.

نگاهی به نمایش «شهر ما»/ حسن معجونی و شهری که می‌سازد ۱۹ خرداد ۱۳۹۸

نگاهی به نمایش «شهر ما»/ حسن معجونی و شهری که می‌سازد

حسن معجونی در «شهر ما» منتقدتر می‌شود. او فرصت را در نمایشنامه تورنتون وایلدر مغتنم می‌شمرد تا جامعه امروز ایرانی را در وجه کمیک بازنمایی کند و نشان دهد چگونه در این روزمرگی غرق شده است.

نقد نمایش «به وقت پازولینی» به نویسندگی و کارگردانی آرش سنجابی ‎ ۱۸ خرداد ۱۳۹۸

نقد نمایش «به وقت پازولینی» به نویسندگی و کارگردانی آرش سنجابی ‎

کسی که این وسط برد کرده و کارش را به درستی انجام داده همان سانسورچی ماست که نوعی سیاست‌زدایی تهوع‌آور را وارد فضای فرهنگی و هنری کشور کرده است. امروز او باعث رشد و شکوفایی کارگردانانی شده که از مارکس لامذهبی‌اش را شناخته‌اند و بس، به اسم کارگران تئاتر کار می‌کنند اما با رویکرد سیاسی آن هیچ کاری ندارند.

نگاهی به نمایش «خون به پا می‌شود» ۱۸ خرداد ۱۳۹۸

نگاهی به نمایش «خون به پا می‌شود»

اگر در «خون به می‌شود» همان متن شکسپیر با کمی دستکاری زبانی اجرا می‌شد، اتفاق نامبارکی رخ می‌داد یا آنکه اجرا بدل به سنگ محکی برای آیندگان می‌شد؟

نگاهی به نمایش «بیوه سیاه، بیوه سفید»/ زن، همه غم‌های افغانستان ۱۶ خرداد ۱۳۹۸

نگاهی به نمایش «بیوه سیاه، بیوه سفید»/ زن، همه غم‌های افغانستان

مژگان خالقی تلاش می‌کند زنانگی از دست رفته زنان افغانستان را به نمایش بگذارد، زنانگی که حتی در آن زبان به عنوان انسانی‌ترین ابزار ارتباطی از زن سلب می‌شود.

نوشته‌ای بر نمایش وقتی کبوترها ناپدید شدند/ سرهم‌بندیِ بی‌اثر ۱۰ خرداد ۱۳۹۸

نوشته‌ای بر نمایش وقتی کبوترها ناپدید شدند/ سرهم‌بندیِ بی‌اثر

"وقتی کبوترها ناپدید شدند"، اگرچه در زمانِ جنگ جهانی‌‌دوم و پس از آن متمرکزست اما بیش ازآن مربوط به انسان‌هایی‌ست که در هر شرایطی بی‌آنکه پایند اعتقاد یا مرامی باشند با هر بادی به همان سو می‌وزند. منفعت شخصی این افرادست که بیش از هرچیزی برایشان اهمیت دارد و اینکه با دشمنی اشغالگر ومتجاوز همکاری می‌کنند و یا دست به کشتار هموطن وخانواده اشان بزنند، فرقی نمی‌کند. بیش از هرچیز بقا و زنده ماندن بهر بهایی‌ست که اهمیت دارد.

درباره نمایش اَکلیل / زن‌کُشتگی ۰۹ خرداد ۱۳۹۸

درباره نمایش اَکلیل / زن‌کُشتگی

مهدی کوشکی در زنانه‌زدگی تئاتر ایران، تئاتر مردانه، هر چند حداقلی اجرا می‌کند تا به نحوی در حاشیه جریان کنونی تئاتر ایران باشد.

نقد نمایش پروانه الجزایری/ چرخش زمان بر لنگه در ۰۹ خرداد ۱۳۹۸

نقد نمایش پروانه الجزایری/ چرخش زمان بر لنگه در

لاریان در «پروانه الجزایری» شانس آن را می‌یابد تا زمان را درهم‌بریزد و از آن مفهومی ساختگی بیافریند، مفهومی که از دل برداشت‌های متعدد سینمایی می‌آید.

نقد نمایش «چیزهای سرد» به نویسندگی و کارگردانی رامین اکبری ‎/ نرسیده به میدان پست‌مدرنیزم ۰۹ خرداد ۱۳۹۸

نقد نمایش «چیزهای سرد» به نویسندگی و کارگردانی رامین اکبری ‎/ نرسیده به میدان پست‌مدرنیزم

تجربه ثابت کرده است که تماشای نمایشی که ایده‌ی خوبش را به نهایت قهقرا می‌کشاند به مراتب دردناک‌تر از نمایشی است که اساسا مزخرف محض تلقی می‌شود. گویی افرادی با اراده، با استعداد و حتی با دانش و آگاهی لازم تجربی و آکادمیک تلاش می‌کنند تا روی صحنه دست به خودکشی ذوق و خلاقیت خویش زنند و حال مخاطب را بگیرند.