نقد تئاتر Archives -
گناه پدر و عذاب پسر ۲۳ مهر ۱۳۹۸

گناه پدر و عذاب پسر

چرا باید هنوز در یک نمایش مدرن به مفاهیمی حاکم بر «مشق شب» رجوع کرد؟ به نظر می‌رسد تئاتر ایران با جهان علم میانه خوبی ندارد و کماکان اسطوره، مذهب و فلسفه منابع خلق و آفرینش اثر است.

جستاری در باب ریاضیات تئاتر ۲۳ مهر ۱۳۹۸

جستاری در باب ریاضیات تئاتر

نمایش «بهارشکنی» اثری مهندسی‌شده است که در آن می‌توان رابطه تئاتر و ریاضی را درک کرد، جایی که اصول ساده ریاضی، اثر را به یک نمایش تمیز بدل می‌کند.

از جمعه‌کُشی تا خلج‌کُشی / شب منتقدان کانون ملی و اسماعیل خلج ۲۱ مهر ۱۳۹۸

از جمعه‌کُشی تا خلج‌کُشی / شب منتقدان کانون ملی و اسماعیل خلج

در نشست کانون ملی منتقدان محمد آقازاده، نصراله قادری، حمید کاکاسلطانی و رضا آشفته در کنار اسماعیل خلج و مجید گیاهچی به نقد و بررسی نمایش جمعه کشی در تالار سنگلج پرداختند.

نوشته‌ای بر نمایش «امشب اینجا» به کارگردانی مژگان خالقی/ واقعیتی معلق و معلول ۱۴ مهر ۱۳۹۸

نوشته‌ای بر نمایش «امشب اینجا» به کارگردانی مژگان خالقی/ واقعیتی معلق و معلول

"امشب اینجا"، داستانی ایرانی و رئال‌ست که قصد دارد با شکست زمان و تعلیق‌ها، گره‌های داستانی را به مرور باز کند. و نسبت به کار قبلی مژگان خالقی _ تو مشغول مردنت بودی_ که سبکی سورئال و کانتوری داشت کاملا فضای متفاوتی‌ دارد که به جهان امروز نزدیک‌تر وملموس‌ترست.

نقد نمایش «افرای ژاپنی» به کارگردانی حسین کشفی‌اصل / پیچ و خم‌های پنهان رئالیسم… ۱۳ مهر ۱۳۹۸

نقد نمایش «افرای ژاپنی» به کارگردانی حسین کشفی‌اصل / پیچ و خم‌های پنهان رئالیسم…

«افرای ژاپنی» می‌توانست بدل به یک موجود آزاردهنده برای مخاطب باشد که خوشبختانه این گونه نشد. فکر می‌کنم متانت کارگردان و تلاش حداکثری گروه در پدید آمدن این شور و حال مثبت بی‌تاثیر نبوده باشد. هر چند که می‌توانست بهتر و پویاتر از این حرف‌ها باشد. 

رگ‌به‌رگ شدگی دراماتیک ۱۲ مهر ۱۳۹۸

رگ‌به‌رگ شدگی دراماتیک

«رگ» نمونه خوبی از هنر سفارشی است، هنری که در آن دقت از بین می‌رود و ساختار فدای نظر سفارش‌دهنده می‌شود. نتیجه چنین نمایشی ،اثری است که چون کیسه بوکس گاردی برای مقابله با مشت‌ها ندارد.

نوشته‌ای بر نمایش «آواز قو» به کارگردانی پریزاد سیف / آوازی صمیمی بر فراز صحنه ۰۸ مهر ۱۳۹۸

نوشته‌ای بر نمایش «آواز قو» به کارگردانی پریزاد سیف / آوازی صمیمی بر فراز صحنه

آواز قو، اگرچه نمایشی با عناصری درخشان در اجرا، به نظر نمی‌آید، و جریان پرکششی را نیز ایجاد نمی‌کند و در حقیقت واگویه‌های بازیگری قدیمی‌ست که اذعان می‌کند دوره‌ی اوجش گذشته و باید صحنه را ترک گوید، اما به دلیل وجود یکی از معتبرترین بازیگران پیشکسوت بر صحنه‌ی تئاتر که مدت‌های مدیدی، علاقمندان به نمایش از هنر او بی نصیب بودند، فرصتی‌ست که بتوان بار دیگر درخشش ، تبحر و قدرت بازیگری او را بر صحنه ببینند.

چالش دامنه‌دارِ فرایند تبدیل نمایشنامه به اجرا ۰۷ مهر ۱۳۹۸
جلسه نقد و بررسی نمایش «وقتی کبوترها ناپدید شدند» برگزار شد

چالش دامنه‌دارِ فرایند تبدیل نمایشنامه به اجرا

نشست نقد و بررسی نمایش «وقتی کبوترها ناپدید شدند» با حضور رفیق نصرتی مدرس دانشگاه، محمدحسن خدایی منتقد و بهار ناجی دانشجوی دوره دکترای جامعه شناسی در «کافه بام» تئاتر مستقل تهران برگزار شد.

نگاهی به نمایش «به زبان خواب» به کارگردانی سما موسوی/ باید به سوی رئالیسم انتقادی انضمامی برویم ۰۵ مهر ۱۳۹۸

نگاهی به نمایش «به زبان خواب» به کارگردانی سما موسوی/ باید به سوی رئالیسم انتقادی انضمامی برویم

هنرمندان چپ و ماركسيست در شوروي و اروپاي شرقي در ابتداي قرن بيستم به تئاتر مستند پرداختند و اروين پيسكاتور آلماني هم با استفاده از اسناد و مدارك واقعي و فيلم‌هاي مستند در جست‌وجوي «تماشاگران توده‌اي» بود؛ يعني تئاتري داراي حرف‌ها و مسائل توده مردم براي توده مردم. جالب است كه ژيگا ورتوف مفاهيمي مانند «سينما چشم» و «سينما حقيقت» را به وجود آورد كه كمك شايان توجهي هم به شناخت «تئاتر مستند» مي‌كند.

نقد نمایش «بهارشکنی» به کارگردانی فریبرز کریمی/ از چاله به چاه افتادن… ۰۵ مهر ۱۳۹۸

نقد نمایش «بهارشکنی» به کارگردانی فریبرز کریمی/ از چاله به چاه افتادن…

قاعده‌گریزی یعنی از تحمیلات کلیشه‌ای مصون ماندن، یعنی پای‌بند به سبک و سلیقه مدیران سالن‌ها و کاسب‌ها و اساتید دانشگاهی نبودن، یعنی خاکریز خود را ساختن و به آن متعهد بودن. یعنی هوایی تازه در فشار همه جانبه‌ی آلودگی هوا. یعنی نوعی نگاه تازه در عالم نابینایان و تاربینان. به واقع که چنین پدیده‌ای حلوا حلوا هم دارد. اما چرا «بهارشکنی» در قد و قواره‌ی این توصیفاتی که عرض شد قرار نمی‌گیرد؟!