داریوش عیاری، فیلمبردار پیشکسوت سینمای ایران درگذشت

- داریوش عیاری، فیلمبردار باسابقه سینمای ایران و برادر کیانوش عیاری، در ۸۰سالگی درگذشت. او در طول فعالیت حرفهای خود فیلمبرداری آثاری همچون «خانه پدری»، «زندان زنان»، «سه زن»، «دختری با کفشهای کتانی»، «جاده قدیم» و «این سیب هم برای تو» را برعهده داشت.
چارسو پرس: روابط عمومی خانه سینما در پی درگذشت داریوش عیاری، فیلمبردار سینمای ایران، با انتشار پیامی این ضایعه را تسلیت گفت.
در این پیام آمده است: «با اندوه فراوان، درگذشت داریوش عیاری را تسلیت میگوییم. یاد و نام ماندگار او در تاریخ هنر زنده خواهد ماند.»
روابط عمومی خانه سینما همچنین برای این هنرمند طلب آمرزش و برای کیانوش عیاری، برادر او، و دیگر بازماندگان آرزوی صبر کرده است.
نگاهی به زندگی هنری داریوش عیاری
داریوش عیاری، متولد سال ۱۳۲۵ در اهواز و دانشآموخته رشته روزنامهنگاری بود. او فعالیت حرفهای خود را با ساخت فیلمهای کوتاه هشتمیلیمتری در کارگاه آزاد اهواز آغاز کرد و بهتدریج وارد سینمای حرفهای شد.
نخستین تجربه مهم او در فیلمبرداری سینمای بلند، فیلم «تنوره دیو» به نویسندگی و کارگردانی کیانوش عیاری در سال ۱۳۶۴ بود؛ اثری که آغاز همکاری حرفهای این دو برادر در سینما نیز به شمار میرود.
داریوش عیاری در ادامه فعالیت هنری خود با فیلمسازان مختلفی همکاری کرد و در شکلگیری تصویر بصری آثار متعددی از سینمای ایران نقش داشت. او از جمله فیلمبردارانی بود که نامش با مجموعهای از آثار اجتماعی و داستانمحور سینمای ایران در چند دهه گذشته پیوند خورده است.
از «دختری با کفشهای کتانی» تا «خانه پدری»
از جمله آثار شاخصی که داریوش عیاری فیلمبرداری آنها را برعهده داشت، میتوان به «دختری با کفشهای کتانی» ساخته رسول صدرعاملی، «زندان زنان» و «سه زن» ساخته منیژه حکمت و «خانه پدری» ساخته کیانوش عیاری اشاره کرد.
او همچنین در فیلمهای «این سیب هم برای تو» به کارگردانی سیروس الوند و «جاده قدیم» ساخته منیژه حکمت حضور داشت. «ویلای ساحلی»، «کاناپه» و «راز مینا» نیز از دیگر آثار ثبتشده در کارنامه سینمایی او هستند.
این فهرست، تنها بخشی از فعالیتهای داریوش عیاری در سینما را دربرمیگیرد؛ کارنامهای که حاصل همکاری با چند نسل از فیلمسازان ایرانی و حضور مستمر در تولید فیلمهای بلند سینمایی بود.
همکاری دو برادر در سینمای ایران
پیوند حرفهای داریوش عیاری با کیانوش عیاری، یکی از بخشهای مهم کارنامه هنری اوست. همکاری این دو برادر با «تنوره دیو» آغاز شد و در ادامه با «خانه پدری» نیز ادامه یافت.
در این همکاریها، کیانوش عیاری در مقام نویسنده و کارگردان و داریوش عیاری در مقام فیلمبردار، در شکلگیری جهان تصویری آثار مشارکت داشتند.
درگذشت داریوش عیاری، علاوه بر فقدان یک فیلمبردار باسابقه برای سینمای ایران، یادآور بخشی از تاریخ همکاریهای حرفهای میان فیلمسازان و عوامل فنی است؛ همکاریهایی که نقش مهمی در ساخت و ماندگاری آثار سینمایی دارند.
نام داریوش عیاری با فیلمهایی در حافظه سینمای ایران باقی خواهد ماند که در شکلگیری تصویر و فضای بصری آنها نقش داشت؛ آثاری که بخشی از مسیر چند دهه سینمای ایران را روایت میکنند.









