مگی جیلنهال: هوش مصنوعی نتوانست داکوتا جانسون را به مریلین مونرو تبدیل کند

چارسو پرس: مگی جیلنهال، رئیس هیئت داوران جشنواره فیلم ونیز، فاش کرد که برای فیلم کوتاه «Flesh Impact» تلاش کرده بود با استفاده از هوش مصنوعی، داکوتا جانسون را به مریلین مونرو تبدیل کند؛ اما در نهایت این آزمایش را کنار گذاشت، زیرا احساس می‌کرد استفاده از هوش مصنوعی، عنصر انسانی اجرای جانسون را از بین برده است.

جیلنهال که در ونیز در نشستی تخصصی در کنار الکساندر دسپلا، آهنگساز، لی دنیلز و شنون مورفی، فیلمساز، لورنزو میلی، تهیه‌کننده و مارک کویین، هنرمند، صحبت می‌کرد، درباره تجربه خود توضیح داد که فیلم «Flesh Impact» داستان مریلین مونرو در ۱۰۰سالگی را روایت می‌کند و در بخش‌هایی به دوران ۳۰سالگی او بازمی‌گردد؛ دوره‌ای که نقش مریلین مونرو را داکوتا جانسون بازی می‌کند.

او گفت سفارش‌دهندگان پروژه از او خواسته بودند از هوش مصنوعی استفاده کند. جیلنهال توضیح داد که منظور از این فناوری، OpenAI نبوده، بلکه نوعی هوش مصنوعی قابل‌استفاده تجاری بوده که با استفاده از فیلم‌های مریلین مونرو آموزش داده شده بود؛ فیلم‌هایی که مجوز استفاده از آنها دریافت شده بود.

جیلنهال گفت در ابتدا با کنجکاوی این پیشنهاد را پذیرفت: «با خودم گفتم بسیار خوب، کنجکاوم ببینم چه اتفاقی می‌افتد.»

به گفته او، قرار بود سیستم هوش مصنوعی با استفاده از تصاویر و فیلم‌های مونرو آموزش ببیند و سپس چهره او روی صورت داکوتا جانسون قرار گیرد.

او ادامه داد: «خیلی روی آن کار کردیم، اما در نهایت دورش انداختم، چون چیزی که از بازی داکوتا در نقش مریلین مونرو بیرون می‌آمد، بسیار تأثیرگذارتر، انسانی‌تر و زنده‌تر بود.»

این فیلم کوتاه در حال حاضر در جشنواره ونیز به نمایش درآمده است. «Flesh Impact» ساخته مگی جیلنهال در بخش Venice Open – خارج از مسابقه حضور دارد و طبق اعلام رسمی جشنواره، مدت آن ۲۲ دقیقه است. الین برستین، داکوتا جانسون، پیتر سارسگارد و سپیده معافی از بازیگران این فیلم هستند.

جیلنهال در ادامه تأکید کرد که استفاده از هوش مصنوعی در این پروژه نه‌تنها از نظر خلاقانه جواب نداده، بلکه از منظر محیط‌زیست نیز نگرانی‌های جدی ایجاد می‌کند.

او گفت: «از نظر بنیادی، این کار جواب نداد. تمام دلایلی که از ابتدا باعث شدند تصمیم بگیریم این پروژه را بسازیم، در نسخه‌ای که با هوش مصنوعی ساخته شد، از بین رفتند.»

نگرانی‌های زیست‌محیطی هوش مصنوعی

جیلنهال همچنین به آنچه «مسائل عظیم زیست‌محیطی» ناشی از توسعه و استفاده از هوش مصنوعی خواند، اشاره کرد و گفت باید درباره تأثیر این فناوری بر محیط‌زیست نیز صحبت شود.

او افزود که در آمریکا، به‌خصوص در جنوب ممفیس، بحث‌های زیادی درباره مراکز داده و پیامدهای آنها در جریان است و این موضوع را باید جدی گرفت.

رئیس هیئت داوران ونیز همچنین به هشدارهای جفری هینتون، دانشمند برجسته علوم کامپیوتر که از او به عنوان «پدرخوانده هوش مصنوعی» یاد می‌شود، اشاره کرد.

به گفته جیلنهال، هینتون حتی پیشنهاد کرده است که باید نوعی «غریزه مادری» در هوش مصنوعی برنامه‌ریزی شود.

او گفت: «او گفته بود فکر می‌کند باید هوش مصنوعی را با غریزه‌ای مادری برنامه‌ریزی کنیم. چون چه الگوی دیگری داریم که در آن موجودی کم‌هوش‌تر، موجودی باهوش‌تر را کنترل کند، جز رابطه یک نوزاد و مادرش؟»

جیلنهال ادامه داد: «اول از همه، این ایده برایم بسیار جالب بود، اما این پرسش برایم ایجاد شد که منظور از برنامه‌ریزی هوش مصنوعی با غریزه مادری چیست؛ آن هم وقتی این حرف را کسی می‌زند که به او “پدرخوانده هوش مصنوعی” می‌گویند.»

مگی جیلنهال: چه کسی از هوش مصنوعی پول درمی‌آورد؟

جیلنهال در بخش دیگری از صحبت‌هایش به استدلال رایج درباره «دموکراتیک شدن» سینما با کمک هوش مصنوعی پرداخت و گفت قانع نشده است که این فناوری واقعاً فرصت‌های بیشتری در اختیار فیلمسازان قرار خواهد داد.

او گفت این استدلال بیشتر از سوی کسانی مطرح می‌شود که خودشان مالک یا سازنده نرم‌افزارهای هوش مصنوعی هستند.

جیلنهال با لحنی طعنه‌آمیز پرسید: «نگرانی من این است که خودشان مالک آن هستند. چه کسی از آن پول درمی‌آورد؟ همان آدم‌هایی که دارند این ایده را تبلیغ می‌کنند.»

این جمله با تشویق حاضران در نشست همراه شد.

او در ادامه هشدار داد که گسترش استفاده از هوش مصنوعی برای ساخت فیلم‌های تجاری می‌تواند در نهایت به ضرر فیلمسازان و عوامل حرفه‌ای سینما تمام شود.

جیلنهال تعریف کرد که به او گفته شده در آینده ممکن است فیلمی با بودجه ۴۰ میلیون دلار، با استفاده از هوش مصنوعی با چهار میلیون دلار ساخته شود و حتی این رقم در نهایت به ۴۰ هزار دلار برسد؛ وضعیتی که از آن به عنوان «دموکراتیک کردن سینما» و ایجاد فرصت برای افرادی یاد می‌شود که در حالت عادی توان ساخت فیلم ندارند.

اما جیلنهال با این استدلال نیز موافق نیست.

او گفت: «مسئله اینجاست که اگر بتوانید یک فیلم تجاری به اندازه کافی خوب را با ۴۰ هزار دلار یا حتی چهار میلیون دلار بسازید، چه کسی حاضر خواهد شد ۱۰ میلیون دلار به شما بدهد تا همان فیلم را به روش قدیمی بسازید؟ هیچ‌کس.»

او در پایان افزود: «شاید بازار بسیار، بسیار کوچکی برای این نوع فیلم‌ها باقی بماند، اما این موضوع من را نگران می‌کند.»

فیلم کوتاه «Flesh Impact» به نویسندگی و کارگردانی مگی جیلنهال، به مناسبت صدمین سال تولد مریلین مونرو ساخته شده است. جشنواره ونیز در معرفی رسمی فیلم نوشته است که داکوتا جانسون نقش مونرو را در اوج شهرت او بازی می‌کند و الین برستین نیز نسخه‌ای از مریلین را به تصویر می‌کشد که جهان هرگز فرصت شناختنش را پیدا نکرده است.