بوسان ۲۰۲۶؛ رکورد تماشاگران، جنجال سیاسی و اتحاد تهیه‌کنندگان آسیا
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶ با رکورد تماشاگران و جایزه بهترین فیلم برای «غذای نیمروز» ساخته مجید مجیدی به پایان رسید؛ دوره‌ای که با جنجال‌های سیاسی و تحولات تازه سینمای آسیا همراه بود.
چارسو پرس: سی‌ویکمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم بوسان از ۶ تا ۱۵ اکتبر برگزار شد و توانست بیشترین تعداد تماشاگر سینمایی خود را از سال ۲۰۱۵ تاکنون ثبت کند. بر اساس آمار منتشرشده، نمایش فیلم‌ها در این دوره ۲۰۰ هزار و ۴۳ پذیرش تماشاگر داشت؛ رقمی که بالاترین میزان از سال ۲۰۱۵ به شمار می‌رود.
با احتساب نشست‌ها، برنامه‌های فضای باز و رویدادهای جانبی، مجموع حضور مخاطبان به ۲۷۷ هزار و ۲۷ نفر رسید؛ حدود ۴۰ هزار نفر بیشتر از سی‌امین دوره جشنواره در سال گذشته. برگزارکنندگان، تغییر زمان آغاز جشنواره و افزایش تعداد فیلم‌های به نمایش درآمده را از عوامل مؤثر در رشد آمار مخاطبان دانستند.
بخش «کامیونیتی بوسان» که برنامه‌های آن با مشارکت مخاطبان در منطقه نامپو‌دونگ شکل می‌گیرد، میزبان ۲۹ هزار و ۵۱۱ نفر بود؛ آماری بیش از ۱.۷ برابر سال گذشته. برنامه «بوسان همه‌جا» نیز نمایش فیلم را به رکورد ۱۸ مکان مختلف گسترش داد؛ از معابد بودایی و بازارهای سنتی گرفته تا ساختمان مجلس ملی کره جنوبی در سئول.
این آمار نشان داد که جشنواره تنها به سالن‌های سینما محدود نمانده و تلاش کرده است مخاطبان بیشتری را در نقاط مختلف شهر و حتی خارج از فضاهای متعارف نمایش فیلم با سینما همراه کند.
بازار فیلم بوسان بزرگ‌تر شد، اما مشکل بودجه باقی ماند
بازار محتوای آسیایی و فیلم بوسان که با عنوان ACFM شناخته می‌شود، از ۱۰ تا ۱۳ اکتبر در مرکز همایش‌ها و نمایشگاه‌های بکسکو و با شعار «هسته و گسترش» برگزار شد.
این بازار در مجموع ۳۰ هزار و ۴۸۴ بازدیدکننده داشت که نسبت به دوره پیشین ۱.۶ درصد افزایش نشان می‌دهد. تعداد ثبت‌نام‌کنندگان نیز با رشد ۴.۳ درصدی به سه هزار و ۱۵۸ نفر رسید. این افراد از یک‌هزار و ۲۶۶ شرکت و ۵۸ کشور در رویداد حضور داشتند.
تعداد شرکت‌های حاضر در بازار با افزایش ۱۷ درصدی به ۳۳۹ شرکت رسید که ۴۹ شرکت برای نخستین بار در این رویداد شرکت می‌کردند. همچنین غرفه‌های جمهوری چک و اسلواکی و کامبوج برای نخستین بار به بازار فیلم بوسان اضافه شدند.
با وجود این رشد، الن وای. دی. کیم، مدیر بازار ACFM، در گفت‌وگو با ورایتی، تأمین مالی را بزرگ‌ترین مانع پیش روی این رویداد دانست.
او توضیح داد که ابعاد و نقش بازار در مدت کوتاهی گسترش یافته، اما حمایت عمومی متناسب با این رشد افزایش پیدا نکرده است. به گفته کیم، بودجه دولتی اختصاص‌یافته به بازار طی دو سال متوالی در سطح ثابتی باقی مانده است.
کیم در عین حال تأکید کرد که برای فعالانی که قصد همکاری با صنعت سینمای آسیا را دارند، این بازار فرصتی کم‌نظیر فراهم می‌کند؛ زیرا می‌توانند در مدت چهار روز با شمار زیادی از شرکت‌ها و متخصصان دیدار کنند.
کوربینیان هوتله، مدیر پروژه مرکز اروپایی اروپا! هاب، نیز کیفیت نشست‌ها و ارتباطات شکل‌گرفته در بازار را مثبت ارزیابی کرد. او از افزایش حضور شرکت‌های تازه توزیع فیلم خبر داد و گفت فضای عمومی بازار نشان می‌دهد بسیاری از شرکت‌کنندگان از روند برگزاری رضایت دارند.
وو مینگ جین، کارگردان و از فعالان شرکت گرین‌لایت پیکچرز، و لائو کوک روی، کارگردان و فیلمنامه‌نویس شرکت تاؤزند سیلز پیکچرز، از مالزی نیز بر اهمیت بوسان برای گردهم‌آمدن سینماگران آسیایی تأکید کردند.
به گفته آن‌ها، جشنواره فرصتی برای تبادل نظر درباره تغییرات سیاست‌گذاری، اطلاع از وضعیت پروژه‌ها و آشنایی با فعالیت‌های دیگر سینماگران فراهم می‌کند؛ ارتباطاتی که می‌تواند برای ادامه فعالیت حرفه‌ای و شکل‌گیری همکاری‌های آینده انگیزه‌بخش باشد.
جنجال سیاسی بر سر «قاتل(ها)» جشنواره را تحت تأثیر قرار داد
در کنار آمار امیدوارکننده مخاطبان، یکی از مهم‌ترین حاشیه‌های جشنواره امسال به فیلم «قاتل(ها)» ساخته هور جین‌هو مربوط می‌شد؛ اثری که رویدادهای مربوط به ترور یوک یونگ‌سو، همسر پارک چونگ‌هی، رئیس‌جمهور وقت کره جنوبی، در ۱۵ اوت ۱۹۷۴ را دستمایه روایت خود قرار داده است.
این فیلم از ۲۳ سپتامبر اکران شد و در صدر جدول فروش سینمای کره جنوبی قرار گرفت، اما هم‌زمان با واکنش منفی برخی سیاستمداران محافظه‌کار و کاربران فضای مجازی روبه‌رو شد. منتقدان فیلم را به تحریف تاریخ متهم کردند و اختلاف‌نظر بر سر نسبت میان واقعیت تاریخی و آزادی هنری به یکی از موضوعات اصلی بحث‌های عمومی تبدیل شد.
در اول اکتبر، جشنواره بوسان برنامه «خانه بازیگران» با حضور لی مین‌هو را لغو کرد؛ نشستی که قرار بود به گفت‌وگو درباره مسیر حرفه‌ای این بازیگر اختصاص داشته باشد. یک روز بعد، شرکت تولیدکننده فیلم، هایو مدیا کورپ، اعلام کرد که بازیگران و عوامل فیلم در هیچ‌یک از برنامه‌های جشنواره شرکت نخواهند کرد.
این تصمیم شامل مراسم افتتاحیه و برنامه دیدار با مخاطبان در فضای باز نیز می‌شد. شرکت تولیدکننده، حفظ امنیت تماشاگران و حاضران را دلیل این اقدام اعلام کرد. پیش از آن، یک گروه محافظه‌کار از برگزاری اعتراض‌های روزانه مقابل محل سکونت یو هه‌جین، بازیگر نقش اصلی فیلم، خبر داده بود.
ژانگ ییمو: حقیقت تاریخی خود پرسش‌برانگیز است
مناقشه بر سر فیلم به نشست خبری هیئت داوران بخش رقابتی نیز کشیده شد. یک روز پس از مراسم افتتاحیه، خبرنگاری درباره واقعیت تاریخی و آزادی خلاقه در سینما از اعضای هیئت داوران پرسید.
ژانگ ییمو، رئیس هیئت داوران، گفت که فیلم مورد بحث را ندیده، اما از وجود حاشیه‌های پیرامون آن اطلاع دارد. او تأکید کرد که برداشت مخاطبان می‌تواند متفاوت باشد و سپس این پرسش را مطرح کرد که اساساً حقیقت تاریخی چه معنایی دارد.
ژانگ با اشاره به اینکه تاریخ نیز به دست انسان‌ها نوشته می‌شود، این موضوع را پیش کشید که آیا می‌توان تاریخ را کاملاً مستقل از تفسیر و روایت انسان‌ها دانست یا خیر. او در عین حال گفت که سینماگران باید به دیدگاه و نگاه خلاقه یکدیگر احترام بگذارند.
جولی جونگ، دیگر عضو هیئت داوران و کارگردان فیلم‌های «سوهی بعدی» و «دورا»، نیز واکنش عاطفی خود را به این ماجرا بیان کرد. او گفت که حتی با وجود اینکه فیلم متعلق به خودش نیست، احساس می‌کند دلش به‌عنوان یک فیلم‌ساز سرد شده است.
در ادامه جشنواره، حدود ۲۰ فیلم‌ساز کره‌ای، از جمله چونگ جی‌یونگ و لی میونگ‌سه، در نشستی خبری خواستار آن شدند که سیاستمداران از استفاده ابزاری از فیلم دست بردارند و قضاوت درباره آن را به مخاطبان بسپارند.
این سینماگران همچنین از حزب قدرت مردم، حزب اصلی مخالف در کره جنوبی، انتقاد کردند. ۱۰۹ نماینده این حزب پیش‌تر در نامه‌ای به جشنواره بین‌المللی فیلم سنگاپور خواستار کنار گذاشتن «قاتل(ها)» از برنامه شده بودند؛ با این حال، جشنواره سنگاپور این فیلم را به‌عنوان اثر افتتاحیه خود در ۲۱ اکتبر حفظ کرد.
این مناقشه بار دیگر پرسش قدیمی درباره مرز میان سینما، تاریخ و سیاست را به مرکز توجه آورد: آیا یک اثر هنری باید مطابق برداشت رسمی یا سیاسی از گذشته ساخته شود یا مخاطبان و هنرمندان حق دارند روایت‌های متفاوتی از رویدادهای تاریخی ارائه کنند؟
بیشتر بخوانید
«غذای نیمروز» مجید مجیدی برنده جایزه بهترین فیلم جشنواره بوسان شد
سخنان ضدجنگ مجید مجیدی در مراسم اختتامیه
در مراسم پایانی جشنواره، سیاست بار دیگر به یکی از موضوعات اصلی تبدیل شد. فیلم «غذای نیمروز» ساخته مجید مجیدی که داستان یک معلم مدرسه در منطقه‌ای روستایی را روایت می‌کند، جایزه بهترین فیلم بوسان را از هیئت داوران به ریاست ژانگ ییمو دریافت کرد.
پس از اهدای جایزه، مجیدی درباره جنگ در ایران سخن گفت و به حمله نظامی آمریکا به یک مدرسه در میناب در ماه فوریه اشاره کرد؛ حمله‌ای که بنا بر آمار مطرح‌شده در گزارش ورایتی، به کشته‌شدن ۱۵۶ غیرنظامی، از جمله ۱۲۰ دانش‌آموز، انجامید.
مجیدی جایزه خود را به مردم ایران تقدیم کرد و گفت که آن‌ها تا پایان ایستادگی خواهند کرد و برای بازپس‌گیری استقلال خود مبارزه می‌کنند. او در ادامه آرزو کرد آینده‌ای بدون جنگ در انتظار مردم جهان باشد.
حضور فیلم مجیدی در صدر رقابت سینمایی بوسان و سخنان سیاسی او در مراسم اختتامیه، این جایزه را به یکی از رویدادهای برجسته این دوره تبدیل کرد؛ به‌ویژه آنکه جشنواره پیش‌تر نیز با مناقشه سیاسی بر سر «قاتل(ها)» مواجه شده بود.
جایگاه بین‌المللی بوسان تقویت شد؛ «غذای نیمروز» به مسیر اسکار رسید
دوره سی‌ویکم نخستین دوره جشنواره بوسان پس از آن بود که فدراسیون بین‌المللی انجمن‌های تهیه‌کنندگان فیلم، این جشنواره را در رده جشنواره‌های درجه‌یک یا «الف» به رسمیت شناخت. رقابت اصلی نیز دومین دوره برگزاری خود را پشت سر گذاشت و شامل ۱۳ فیلم آسیایی بود.
پیروزی «غذای نیمروز» اهمیت دیگری هم داشت: این فیلم می‌تواند بدون عبور از مرحله انتخاب ملی، وارد رقابت اسکار در بخش بهترین فیلم بین‌المللی شود.
در دیگر بخش‌های رقابتی، فیلم درام اندونزیایی «ایبوکو» ساخته ادی کاهیونو جایزه ویژه هیئت داوران را به دست آورد. جایزه بهترین کارگردانی به لی یون چان برای فیلم تایوانی «عادی بودن» رسید.
جایزه بهترین بازیگر مرد یا زن به‌صورت مشترک به ژو شون برای فیلم «نخستین طعم تنهایی» ساخته گو یو و هیمه‌نو کاشون برای فیلم «ساتوکو همیشه» اهدا شد. لی دان‌فنگ، مدیر صدای فیلم «نخستین طعم تنهایی»، نیز جایزه دستاورد هنری را دریافت کرد.
در کنار ژانگ ییمو، بی گان، جولی جونگ، مون چوی، سامال یسلیامووا، ایشیکاوا کی و تران تی بیچ نگوک اعضای هیئت داوران این دوره بودند.
حضور چهره‌های سرشناس سینمای جهان در بوسان
فهرست مهمانان جشنواره نیز با جایگاه تازه بوسان تناسب داشت. میشل یئو پس از ۱۵ سال بار دیگر روی فرش قرمز این جشنواره حاضر شد و در مراسم افتتاحیه عنوان فیلم‌ساز آسیایی سال را دریافت کرد. این مراسم را کیم مین‌ها اجرا کرد و آن هویی نیز جایزه کاملیا را به دست آورد.
کیم دونگ‌هو، رئیس پیشین جشنواره، با دریافت جایزه سینمای کره مورد تقدیر قرار گرفت. فن بینگ‌بینگ، شارلوت گنزبورگ و آلفونسو کوارون نیز در مراسم افتتاحیه حضور داشتند. کوارون برای نخستین بار در قالب سفری رسمی به کره جنوبی رفته بود.
ایزابل هوپر با فیلم «همه‌چیز درباره کورین» در جشنواره شرکت کرد و مگی جیلنهال نیز برای نخستین بار به کره جنوبی سفر کرد. هیروکازو کوره‌ئدا فیلم «به عقب نگاه کن» را به نمایش گذاشت.
لی چانگ‌دونگ همراه با بازیگران سریال نتفلیکس خود با عنوان «عشق ممکن» در بوسان حضور یافت. جون دو-یئون، سول کیونگ-گو، جو این-سونگ و چو یو-جونگ از جمله بازیگران حاضر در این گروه بودند.
نا هونگ‌جین، کیم جی‌وون، ایم کوان‌تک، لی میونگ‌سه، به چانگ‌هو، فوکادا کوجی، لاو دیاز، رینتارو، رضا رحادیان و کریستین حکیم نیز در برنامه‌های جشنواره حضور داشتند. ژو شون، هیون بین، جونگ وو-سونگ، سون سوک‌کو، هوانگ جونگ‌مین، کیم هه‌جا و میچیدا شونسوکه، بازیگر ژاپنی، از دیگر چهره‌های حاضر بودند.
فن بینگ‌بینگ، کیم جی‌وون و هونگ کیونگ‌پیو، فیلم‌بردار، آثار منتخب بخش «کارت بلانش» را انتخاب کردند. در مجموعه نشست‌های «خانه بازیگران» نیز کیم گو-اون، کیم مین‌ها، ریو سونگ‌ریونگ، شین مین‌آ و جو جی‌هون شرکت کردند.
شارلوت گنزبورگ، مگی جیلنهال، آلفونسو کوارون، نا هونگ‌جین، لاو دیاز و رینتارو نیز از جمله چهره‌هایی بودند که در کلاس‌های پیشرفته و نشست‌های تخصصی جشنواره حضور یافتند.
تهیه‌کنندگان آسیایی به دنبال همکاری‌های گسترده‌تر هستند
یکی از مهم‌ترین تحولات بازار فیلم بوسان، تشکیل «ائتلاف تهیه‌کنندگان آسیایی» بود. انجمن تهیه‌کنندگان کره جنوبی و انجمن تهیه‌کنندگان اندونزی با همکاری یکدیگر این ائتلاف را راه‌اندازی کردند. نهادهای صنفی تهیه‌کنندگان از فیلیپین، تایوان و هنگ‌کنگ نیز به این ابتکار پیوستند.
بنیان‌گذاران ائتلاف امیدوارند این همکاری به شکل‌گیری یک مجموعه پایدار از تهیه‌کنندگان آسیایی منجر شود؛ مجموعه‌ای که بتواند زمینه تولید مشترک فیلم‌ها را فراهم کند و در موضوعات مربوط به سیاست‌گذاری و حمایت از صنعت سینما نیز همکاری داشته باشد.
انجمن تهیه‌کنندگان کره جنوبی همچنین توافق‌نامه‌های همکاری با نهاد سینمایی CNA ایتالیا و اتحادیه فیلم‌سازان ساخا امضا کرد.
کیم، مدیر بازار بوسان، با اشاره به دشوارتر شدن شرایط تولید گفت که تولید مشترک که در گذشته یکی از گزینه‌های پیش روی فیلم‌سازان بود، اکنون به راهبردی ضروری برای تقسیم ریسک مالی تبدیل شده است.
این رویکرد در شرایطی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند که هزینه‌های تولید بالا رفته و تأمین بودجه برای فیلم‌های مستقل همچنان دشوار است. همکاری میان کشورهای مختلف می‌تواند بخشی از هزینه‌ها را تقسیم کند و امکان دسترسی به منابع مالی، امکانات فنی و بازارهای تازه را افزایش دهد.
صندوق ۱۰۰ میلیارد وونی کره و ژاپن برای محتوای تصویری
در کنار ائتلاف‌های صنفی، برنامه‌های تازه‌ای برای جذب سرمایه نیز مطرح شد. شرکت سرمایه‌گذاری محتوای کره‌ای سولر پارتنرز و شرکت تأمین مالی سرگرمی ژاپنی کوئستری در ۱۲ اکتبر تفاهم‌نامه‌ای برای راه‌اندازی صندوق مشترک محتوایی کره و ژاپن امضا کردند.
ارزش این صندوق ۱۰۰ میلیارد وون کره، معادل حدود ۷۴.۶ میلیون دلار، اعلام شد. هدف این همکاری، ایجاد منابع مالی تازه برای پروژه‌های محتوایی دو کشور است.
بازار بوسان همچنین برای نخستین بار نشست سرمایه‌گذاران را برگزار کرد. در این نشست، نمایندگان ۲۰ شرکت، از جمله شرکت‌های کره‌ای فعال در سرمایه‌گذاری و توزیع فیلم، صندوق‌های سرمایه‌گذاری خطرپذیر و سرمایه‌گذارانی از اندونزی، سنگاپور، آمریکا و فرانسه، در یک میزگرد غیرعلنی شرکت کردند.
طرح دیگری با عنوان «سینما با برند» نیز با مشارکت شرکت اینووشن و انجمن تهیه‌کنندگان کره جنوبی و حمایت هانوا راه‌اندازی شد. این برنامه سه پروژه سینمایی را با پشتیبانی مالی برندها همراه کرد.
با وجود این ابتکارها، مدیران صنعت سینما همچنان از دشواری تأمین مالی پروژه‌ها سخن گفتند. در یکی از نشست‌های تخصصی با حضور نمایندگان آژانس هنری UTA، گلد هاوس، لاینزگیت و هایب، شرکت‌کنندگان درباره فرصت‌های پیش روی استعدادهای آسیایی و داستان‌هایی با ریشه‌های فرهنگی مشخص بحث کردند؛ هرچند تأکید داشتند که جذب سرمایه برای ساخت فیلم همچنان یک چالش جدی است.
کوین لاو، مشاور بازار در شرکت فیلم اکسپورت بریتانیا و فعال حوزه فروش بین‌المللی، بوسان را بازاری مناسب برای حفظ ارتباطات حرفه‌ای و ایجاد مشارکت‌های تازه دانست، اما گفت که امسال دشواری‌های فیلم‌های مستقل بیش از گذشته به چشم می‌آید.
لی‌یان فن، نماینده فروش بین‌المللی شرکت فرانسوی اِسه فیلمز، نیز برای نخستین بار به بوسان آمده بود تا شرکای احتمالی برای تولید مشترک پیدا کند. او گفت تولید مشترک به‌تدریج اجتناب‌ناپذیر می‌شود، اما امکان اجرای آن به ماهیت هر پروژه و منابع در دسترس در محل فیلم‌برداری بستگی دارد.
هوش مصنوعی وارد مراحل مختلف تولید فیلم شده است
هوش مصنوعی یکی از موضوعات مهم نشست‌های تخصصی و برنامه‌های بازار محتوای آسیایی بود؛ فناوری‌ای که هم فرصت کاهش هزینه‌ها را ایجاد کرده و هم پرسش‌هایی درباره کیفیت هنری و نقش انسان در فیلم‌سازی به وجود آورده است.
لی سونگ کیو، مدیر ارشد تولید منطقه آسیا و اقیانوسیه نتفلیکس، در برنامه «آسیای خلاق» گفت این پلتفرم به شکلی از هوش مصنوعی در حدود ۳۰۰ عنوان از آثار خود استفاده کرده است.
در همان نشست که با همکاری نتفلیکس و انجمن سینمایی آمریکا برگزار شد، کانگ یون‌سونگ، کارگردان مجموعه فیلم‌های «قانون‌شکنان»، اعلام کرد استفاده از هوش مصنوعی در یک فیلم بلند می‌تواند هزینه‌ها را حدود ۳۰ تا ۴۰ درصد کاهش دهد.
کانگ یکی از کارگردانان فیلم «به سوی غرب» بود؛ اثری که به‌عنوان نخستین فیلم بلند کره‌ای معرفی شده که در سراسر مراحل تولید از هوش مصنوعی استفاده کرده است. او همچنین برای فیلم «خلیج عدن»، داستانی درباره عملیات نظامی در دریا، یک نسخه آزمایشی را به‌طور کامل با کمک ابزار هوش مصنوعی کلینگ تولید کرده بود.
به گفته کانگ، کاهش هزینه‌ها در چنین پروژه‌هایی تنها به جایگزینی جلوه‌های رایانه‌ای محدود نمی‌شود. او توضیح داد که فرایند فیلم‌برداری نیز ساده‌تر شده و مدت کلی تولید تا اندازه‌ای کاهش یافته است.
با این حال، کانگ معتقد است استفاده از این فناوری ممکن است بخشی از تجربه مشترک و گفت‌وگوهایی را که در فرایند فیلم‌سازی شکل می‌گیرند، حذف کند. او کیفیت بصری تصاویر تولیدشده با هوش مصنوعی را بالا دانست، اما گفت این فناوری هنوز در انتقال احساس و تأثیرگذاری عاطفی بر مخاطب با چالش روبه‌رو است.
لی سونگ کیو نیز با این دیدگاه موافقت کرد و گفت برای انتقال احساس، در نهایت باید یک انسان بار دیگر به اثر ورود کند و به آن وجه انسانی ببخشد.
در بخش فناوری بازار، برنامه «اینوآسیا» میزبان شرکت‌هایی مانند کلینگ، علی‌بابا و بایت‌دنس بود. کلینگ با همکاری فیلم‌سازانی از جمله کیم سونگ‌سو، کارگردان کره‌ای، نمونه‌هایی از کاربرد هوش مصنوعی در تغییر شیوه تولید فیلم را ارائه کرد.
در همین حال، بخش «فروم بوسان» یک فیلم کوتاه تولیدشده با هوش مصنوعی از جیا ژانگ‌که را به نمایش گذاشت. هونگ جه‌چول، از چهره‌های باسابقه جلوه‌های بصری، نیز در برنامه آموزشی سازندگان هوش مصنوعی درباره ورود تصاویر تولیدشده با این فناوری به روندهای حرفه‌ای تولید صحبت کرد؛ روندی که در آن همچنان انسان‌ها هدایت خلاقه پروژه را بر عهده دارند.
با وجود این تحولات، فعالان بازار معتقدند فاصله‌ای میان تصور عمومی از هوش مصنوعی و میزان استفاده واقعی از آن در فیلم‌ها وجود دارد. کوربینیان هوتله نیز گفت برخلاف انتظار، میکرودرام‌ها و آثار مبتنی بر هوش مصنوعی در بوسان به اندازه بازار فیلم هنگ‌کنگ پررنگ نبودند.
کوین لاو هم تأکید کرد که هوش مصنوعی هنوز موضوع بحث است و استفاده از آن در فیلم‌ها لزوماً به معنای تحقق تمام تصورات رایج درباره جایگزینی فناوری با نیروی انسانی نیست.
اروپا و تایلند همکاری‌های سینمایی را گسترش می‌دهند
بر اساس آمار مرکز اروپا! هاب، ۳۶ درصد از برنامه جشنواره بوسان دست‌کم یک شریک تولید اروپایی داشتند. هوتله با اشاره به مناسبات فرهنگی فرانسه و کره جنوبی و حضور گسترده‌تر ایتالیا در جشنواره، از افزایش فرصت‌های همکاری میان سینماگران این مناطق سخن گفت.
تایلند نیز برای نخستین بار عنوان «کشور افتخاری» بازار محتوای آسیایی و فیلم بوسان را به دست آورد. بازار داستان بوسان پنج عنوان تایلندی را برای بررسی امکان بازسازی و تولید نسخه‌های تازه معرفی کرد.
فاکین چتانات، مدیر توسعه کسب‌وکار استودیوی بانانا ساوند تایلند، گفت تعداد بازدیدکنندگان غرفه این کشور نسبت به سال گذشته افزایش چشمگیری داشته و افراد بیشتری برای کسب اطلاعات درباره ظرفیت‌های صنعت محتوای تایلند مراجعه کرده‌اند.
او معتقد است کشورهای آسیایی به‌تدریج توان رقابتی بیشتری در صنعت تولید فیلم پیدا می‌کنند. به گفته چتانات، با ارتقای مهارت نیروهای انسانی و توانایی‌های فنی در کشورهای منطقه، آسیا می‌تواند در آینده در کنار آمریکای شمالی و اروپا به یکی از قطب‌های مهم تولید آثار تصویری تبدیل شود.
ژاپن نیز کشور محوری برنامه «هاب تهیه‌کنندگان» در این دوره بود. سازمان ترویج صنایع تصویری ژاپن با نام VIPO در برگزاری این برنامه مشارکت کرد؛ رویدادی که ۱۸۸ تهیه‌کننده از ۲۵ کشور را گرد هم آورد.
بوسان؛ از جشنواره فیلم تا مرکز همکاری‌های صنعت سینما
جمع‌بندی سی‌ویکمین جشنواره بوسان نشان می‌دهد که اهمیت این رویداد دیگر تنها به نمایش فیلم‌ها و معرفی برگزیدگان محدود نیست. رشد آمار تماشاگران، افزایش حضور شرکت‌های بین‌المللی، شکل‌گیری ائتلاف تهیه‌کنندگان آسیایی و تلاش برای ایجاد منابع مالی مشترک، همگی از گسترش نقش اقتصادی و حرفه‌ای این جشنواره حکایت دارند.
در عین حال، حاشیه‌های سیاسی فیلم «قاتل(ها)» و سخنان مجید مجیدی درباره جنگ در ایران نشان دادند که سینما همچنان از تحولات سیاسی و اجتماعی جدا نیست. بحث درباره آزادی هنری، روایت تاریخ و مسئولیت فیلم‌سازان، در کنار نگرانی‌های اقتصادی و ورود فناوری‌های تازه، بخش مهمی از فضای این دوره را شکل داد.
چالش اصلی برای بوسان و بازار سینمای آسیا در سال‌های آینده، تبدیل این ارتباطات و ابتکارها به پروژه‌های پایدار خواهد بود؛ پروژه‌هایی که بتوانند ضمن تأمین مالی و گسترش بازار، استقلال هنری فیلم‌سازان و جایگاه فرهنگ‌های گوناگون آسیایی را نیز حفظ کنند.
