تفاوت نسخه‌های «اینک آخرالزمان»؛ ۱۹۷۹، Redux و Final Cut

چارسو پرس: فرانسیس فورد کوپولا و والتر مرچ، تدوینگر «اینک آخرالزمان»، در طول سال‌ها فیلم را چندین بار بازتدوین کردند. نتیجه، نسخه‌هایی است که اگرچه همگی بر اساس یک فیلم ساخته شده‌اند، اما از نظر ریتم، مدت زمان، سکانس‌های موجود و حتی حال‌وهوای کلی تفاوت قابل توجهی دارند.

اگر می‌خواهید بدانید کدام نسخه را ببینید، ابتدا باید تفاوت این سه نسخه رسمی و ورک‌پرینت معروف فیلم را بشناسید.

تفاوت نسخه‌های «اینک آخرالزمان» در یک نگاه

تفاوت اصلی این نسخه‌ها در این است که نسخه ۱۹۷۹ روایت را تا حد امکان فشرده نگه می‌دارد، «Redux» بخش‌های حذف‌شده زیادی را بازمی‌گرداند و «Final Cut» تلاش می‌کند میان این دو رویکرد تعادل برقرار کند.

نسخه سینمایی «اینک آخرالزمان»؛ ۱۵۳ دقیقه

نسخه اصلی «اینک آخرالزمان» در سال ۱۹۷۹ با مدت زمان ۱۵۳ دقیقه روی پرده رفت.

نویسنده منبع اصلی این مطلب، این نسخه را برای تماشای نخست ترجیح می‌دهد و آن را منسجم‌ترین و متمرکزترین تدوین فیلم می‌داند. از نگاه او، نسخه سینمایی بهترین تعادل میان جنبه هنری فیلم و الزامات تجاری اکران ایجاد می‌کند.

روایت در این نسخه فشرده‌تر است و فیلم تقریباً بدون توقف مخاطب را در مسیر سفر ویلارد به سمت سرهنگ کورتز جلو می‌برد. فضای سوررئال و کابوس‌وار فیلم نیز بدون اینکه ریتم مأموریت اصلی بیش از حد متوقف شود، حفظ شده است.

این همان نسخه‌ای است که در سال ۱۹۷۹ در جشنواره کن حضور داشت و موفق به دریافت نخل طلا شد. فیلم همچنین در ادامه هشت نامزدی اسکار به دست آورد.

مهم‌ترین ویژگی‌های نسخه ۱۹۷۹

• روایت فشرده‌تر
• ریتم سریع‌تر
• تمرکز بر مأموریت ویلارد
• حفظ فضای سوررئال و کابوس‌وار
• حذف بخش‌هایی از داستان که بعدها به فیلم بازگردانده شدند

در این نسخه، سکانس مزرعه فرانسوی به‌طور کامل حذف شده است. بخش‌های دیگری از مواجهه ویلارد با دختران پلی‌بوی نیز وجود ندارند و معرفی اقامتگاه کورتز کوتاه‌تر است.

«اینک آخرالزمان: Redux»؛ ۲۰۲ دقیقه

فرانسیس فورد کوپولا در سال ۲۰۰۱ برای اکران دوباره فیلم، همراه با والتر مرچ به نگاتیو اصلی بازگشت و حدود ۴۹ دقیقه تصاویر منتشرنشده را به فیلم اضافه کرد.

نتیجه، نسخه‌ای ۲۰۲ دقیقه‌ای بود که با عنوان «Apocalypse Now Redux» منتشر شد.

این نسخه تجربه‌ای بسیار متفاوت از نسخه ۱۹۷۹ ارائه می‌دهد. روایت دیگر به اندازه نسخه اصلی فشرده نیست و بخش‌های بیشتری از جهان عجیب و کابوس‌وار فیلم را به نمایش می‌گذارد.

نویسنده مقاله اصلی معتقد است این تصاویر اضافه‌شده اگرچه برای تماشای یک‌باره جذاب‌اند، الزاماً فیلم را به اثر بهتری تبدیل نمی‌کنند؛ زیرا اضافه شدن آنها باعث می‌شود ریتم فیلم به شکل محسوسی کندتر شود.

مهم‌ترین سکانس‌های اضافه‌شده در «Redux»

یکی از مهم‌ترین تغییرات «Redux»، بازگشت سکانس مزرعه فرانسوی است.

ویلارد در این بخش با خانواده‌ای فرانسوی در ویتنام روبه‌رو می‌شود و گفت‌وگوهایی درباره جنگ، سیاست و تاریخ ویتنام شکل می‌گیرد. این بخش همچنین شامل رابطه‌ای میان ویلارد و یک زن فرانسوی و صحنه‌هایی از مصرف مواد مخدر و رابطه جنسی است.

از دیگر بخش‌های اضافه‌شده می‌توان به نسخه طولانی‌تر ماجرای دزدیدن تخته موج‌سواری کیلگور اشاره کرد.

همچنین ویلارد برای بار دوم با دختران پلی‌بوی روبه‌رو می‌شود؛ این بار در شرایطی که آنها در یک باران شدید گرفتار شده‌اند. در این بخش نیز به رابطه یکی از آنها با شف، یکی از اعضای گروه ویلارد، اشاره می‌شود.

چرا «Redux» ریتم متفاوتی دارد؟

بازگشت این سکانس‌ها باعث شده «Redux» از یک تریلر جنگی فشرده به فیلمی طولانی‌تر و گسترده‌تر تبدیل شود.

در نسخه ۱۹۷۹، مأموریت ویلارد و حرکت او در رودخانه تقریباً همیشه مرکز روایت است؛ اما در «Redux» فیلم بیشتر فرصت پیدا می‌کند درباره جنگ، استعمار، تاریخ و جنبه پوچ‌گرایانه و سوررئال آن تأمل کند.

به همین دلیل، «Redux» بیشتر شبیه یک رؤیای طولانی و کابوس‌وار است تا یک تریلر جنگی با ریتم ثابت.

«اینک آخرالزمان: Final Cut»؛ ۱۸۳ دقیقه

فرانسیس فورد کوپولا در سال ۲۰۱۹ و به مناسبت چهلمین سالگرد «اینک آخرالزمان»، نسخه دیگری از فیلم را با عنوان «Final Cut» ارائه کرد.

این نسخه ۱۸۳ دقیقه زمان دارد و بر اساس یک مرمت 4K از نگاتیو اصلی دوربین ساخته شده است.

«Final Cut» در واقع نه بازگشت کامل به نسخه ۱۹۷۹ است و نه تکرار «Redux». کوپولا بخشی از تصاویر اضافه‌شده در «Redux» را نگه داشت و بخش‌های دیگری را حذف کرد تا ریتم فیلم دوباره فشرده‌تر شود.

کوپولا این نسخه را به‌عنوان نسخه نهایی و نزدیک‌ترین شکل به دیدگاه خود درباره فیلم معرفی کرده است.

کدام بخش‌های «Redux» در Final Cut باقی ماند؟

مهم‌ترین تصمیم کوپولا، نگه داشتن سکانس مزرعه فرانسوی بود.

این سکانس در «Final Cut» باقی ماند زیرا کوپولا معتقد بود اطلاعاتی مهم درباره استعمار و تاریخ جنگ ویتنام در اختیار مخاطب قرار می‌دهد.

در مقابل، مواجهه دوم با دختران پلی‌بوی در باران حذف شد.

ماجرای دزدیدن تخته موج‌سواری کیلگور نیز کوتاه‌تر شد تا بخش میانی فیلم ریتم منسجم‌تری پیدا کند.

بنابراین «Final Cut» را می‌توان نسخه‌ای میانه میان نسخه سینمایی و «Redux» دانست؛ فیلمی طولانی‌تر از نسخه ۱۹۷۹، اما کوتاه‌تر و فشرده‌تر از «Redux».

کیفیت تصویر و صدای «Final Cut»

یکی از تفاوت‌های مهم «Final Cut» با نسخه‌های قبلی، کیفیت فنی آن است.

این نسخه با مرمت 4K نگاتیو اصلی ساخته شده و از Dolby Vision و میکس صدای فضایی Meyer Sound بهره می‌برد.

به همین دلیل، «Final Cut» از نظر کیفیت تصویر و صدا یکی از بهترین راه‌ها برای تماشای «اینک آخرالزمان» روی پرده سینما محسوب می‌شود.

ورک‌پرینت ۲۸۹ دقیقه‌ای «اینک آخرالزمان»

در کنار سه نسخه رسمی، یک نسخه ۲۸۹ دقیقه‌ای از فیلم نیز در میان مجموعه‌داران و علاقه‌مندان سینما شناخته شده است.

این نسخه یک تدوین اولیه و منتشرنشده است که به‌صورت غیررسمی از طریق نوارهای VHS و بعدها فایل‌های دیجیتال کم‌کیفیت دست‌به‌دست شده است.

ورک‌پرینت ۲۸۹ دقیقه‌ای را نمی‌توان یک نسخه نهایی از فیلم دانست. این نسخه بیشتر نشان‌دهنده بخشی از فرایند شکل‌گیری «اینک آخرالزمان» است و به همین دلیل برای مطالعه تدوین اهمیت دارد.

در این نسخه، گفت‌وگوهای طولانی‌تر میان ویلارد و کورتز، سکانس‌های جنگی بیشتر، قطعات صدای خام و موسیقی‌های متفاوت وجود دارد. استفاده گسترده از موسیقی تی. رکس نیز از ویژگی‌های این نسخه است.

از این نظر، ورک‌پرینت بیشتر برای دانشجویان سینما، تدوینگران و علاقه‌مندان به روند تولید فیلم جذاب است تا تماشاگر عادی.

کدام نسخه «اینک آخرالزمان» را ببینیم؟

اگر برای نخستین بار قصد تماشای «اینک آخرالزمان» را دارید، نویسنده منبع اصلی نسخه سینمایی ۱۹۷۹ را پیشنهاد می‌کند.

دلیل این انتخاب، تمرکز بیشتر روایت و حفظ کشش سفر ویلارد به سمت کورتز است. در این نسخه، مسیر داستان کمتر متوقف می‌شود و فضای وهم‌آلود فیلم همچنان حفظ شده است.

اگر قبلاً فیلم را دیده‌اید و می‌خواهید ابعاد بیشتری از جهان آن را تجربه کنید، «Redux» انتخاب گسترده‌تری است. این نسخه بخش‌هایی را در اختیار شما قرار می‌دهد که در نسخه اصلی حذف شده‌اند و نگاه بیشتری به تاریخ، سیاست و فضای سوررئال جنگ دارد.

Final Cut نیز برای کسانی مناسب است که نسخه‌ای طولانی‌تر از فیلم اصلی می‌خواهند اما ترجیح می‌دهند با ریتم «Redux» روبه‌رو نشوند. ضمن اینکه مرمت 4K و ارتقای صدا، آن را به گزینه‌ای جذاب برای تماشای سینمایی تبدیل کرده است.

ورک‌پرینت ۲۸۹ دقیقه‌ای اما بیشتر ارزش آرشیوی و مطالعاتی دارد و برای اولین تماشای فیلم توصیه نمی‌شود.

چرا چند نسخه از «اینک آخرالزمان» وجود دارد؟

«اینک آخرالزمان» نمونه‌ای قابل توجه از این واقعیت است که تدوین می‌تواند تجربه یک فیلم را به‌طور اساسی تغییر دهد.

نسخه ۱۹۷۹، مخاطب را با سرعت بیشتری وارد سفر کابوس‌وار ویلارد می‌کند. «Redux» با بازگرداندن بخش‌های حذف‌شده، فیلم را گسترده‌تر، تاریخی‌تر و رویاگونه‌تر می‌کند. «Final Cut» نیز تلاش کوپولا برای بازتعریف این تعادل است.

بنابراین تفاوت این نسخه‌ها فقط در مدت زمان خلاصه نمی‌شود؛ بلکه حذف یا اضافه شدن چند سکانس می‌تواند ریتم، تمرکز روایی و حتی برداشت مخاطب از مضمون فیلم را تغییر دهد.