فیلم شکستخورده مت دیمون بعد از ۱۰ سال در نتفلیکس دوباره محبوب شد
چارسو پرس: مت دیمون و پدرو پاسکال امروز از ستارههای شناختهشده سینمای جهان هستند، اما رسیدن هر دو به جایگاه فعلی مسیری طولانی داشت؛ بهخصوص برای پاسکال.
پاسکال پس از حضور درخشان در فصل چهارم «بازی تاجوتخت» در سال ۲۰۱۴، به تدریج نقشهای بیشتری در سینما به دست آورد؛ هرچند بسیاری از آنها نقشهای مکمل بودند.
در سال ۲۰۱۶، او به جمع بازیگران فیلمی پیوست که بازیگر اصلی آن کسی نبود جز مت دیمون؛ فیلمی که در آن زمان پروژهای بسیار متفاوت و جاهطلبانه محسوب میشد.
سینما در آن دوره به سرعت در حال تغییر بود و بازارهای بینالمللی به عاملی تعیینکننده برای موفقیت تجاری فیلمهای بزرگ تبدیل شده بودند. استودیوهای یونیورسال و لجندری پیکچرز با همکاری چندین شرکت تولید فیلم در آمریکا، چین و ژاپن، پروژهای را شکل دادند که قرار بود یک بلاکباستر واقعاً جهانی باشد و مت دیمون را در مرکز داستان قرار دهد.
نتیجه این همکاری، «دیوار بزرگ»، یک فیلم فانتزی تاریخی با گروه بازیگران پرستاره بود.
فیلم ابتدا در ۱۶ دسامبر ۲۰۱۶ در سینماهای چین اکران شد و سپس در ۱۷ فوریه ۲۰۱۷ به سینماهای آمریکا راه یافت.
کارگردانی فیلم را ژانگ ییمو، فیلمساز سرشناس چینی و کارگردان آثاری چون «قهرمان» و «خانه خنجرهای پرنده»، بر عهده داشت.
در کنار مت دیمون و پدرو پاسکال، ویلم دفو و ستارههای بینالمللی دیگری از جمله اندی لائو، ادی پنگ، جینگ تیان، ژانگ هانیو و لو هان، عضو گروه موسیقی کرهای EXO، در فیلم بازی کردند.
با این حال، این ایده و نحوه ارائه آن بحثهای زیادی به وجود آورد و در نهایت به یکی از عوامل شکست فیلم تبدیل شد. اما حالا شرایط در حال تغییر است؛ چرا که «دیوار بزرگ» با حضور در نتفلیکس دوباره مورد توجه مخاطبان قرار گرفته است.
«دیوار بزرگ» در نتفلیکس دوباره دیده میشود
در زمان انتشار این گزارش، «دیوار بزرگ» در رتبه پنجم فهرست ۱۰ فیلم پربیننده نتفلیکس قرار دارد.
این اتفاق برای فیلمی که هنگام اکران عملکرد چندان موفقی نداشت، قابل توجه است؛ بهخصوص با توجه به اینکه «دیوار بزرگ» یک تولید عظیم بینالمللی بود.
فیلم با بودجهای حدود ۱۵۰ میلیون دلار ساخته شد و در نهایت حدود ۳۳۴ میلیون دلار در سراسر جهان فروش داشت؛ رقمی که با توجه به هزینه تولید و ابعاد پروژه، موفقیت محسوب نمیشد.
واکنش منتقدان نیز چندان مثبت نبود. فیلم در راتن تومیتوز تنها ۳۶ درصد امتیاز منتقدان را به دست آورد و امتیاز مخاطبان آن در Popcornmeter نیز به ۴۲ درصد رسید.
«دیوار بزرگ» هنگام اکران به دلیل داستان و انتخاب مت دیمون با جنجالهای زیادی مواجه شد.
دیمون در فیلم نقش ویلیام، یک مزدور، را بازی میکند که درون دیوار بزرگ چین زندانی میشود. او در آنجا به راز یکی از بزرگترین شگفتیهای جهان پی میبرد.
در حالی که موجهایی از موجودات مهاجم به دیوار عظیم حمله میکنند، جستوجوی ویلیام برای ثروت به مسیری برای قهرمانشدن تبدیل میشود و او به ارتشی بزرگ از جنگجویان نخبه میپیوندد تا با نیرویی غیرقابل تصور و ظاهراً شکستناپذیر مقابله کند.
بخشی از واکنشها به فیلم به این دلیل بود که برخی آن را نمونه دیگری از روایت موسوم به «منجی سفیدپوست» میدانستند؛ روایتی که در آن یک شخصیت سفیدپوست غربی وارد یک فرهنگ شرقی میشود و در نهایت نقش نجاتدهنده را بر عهده میگیرد.
از سوی دیگر، فیلم ظاهراً تلاش کرده بود مخاطبان مختلف در سراسر جهان را با ترکیبی از سبکهای سینمایی شرق و غرب جذب کند؛ رویکردی که نتیجه چندان موفقی نداشت.
یونیورسال نیز در بازاریابی فیلم نتوانست بهدرستی ماهیت آن را به مخاطبان منتقل کند و بیشتر روی وجه تاریخی و درام آن تأکید داشت؛ گویی با یک فیلم حماسی تاریخی جدی روبهرو هستیم.
اما «دیوار بزرگ» در واقع چیز دیگری بود و شاید همین موضوع یکی از دلایلی باشد که فیلم اکنون، یک دهه بعد، بهتر با سلیقه مخاطبان امروزی ارتباط برقرار میکند.
چرا «دیوار بزرگ» امروز محبوبتر شده است؟
در واقع «دیوار بزرگ» هرگز قرار نبود صرفاً فیلمی درباره تاریخ چین یا خود دیوار بزرگ چین باشد.
این فیلم یک فانتزی اکشن است که هنرهای رزمی واقعی و جنگهای باستانی را با جادو و نیروهای ماورایی ترکیب میکند؛ داستانی که آشکارا از عناصر فانتزی شرقی تأثیر گرفته است.
در سال ۲۰۲۶، مخاطبان دوباره پذیرش بیشتری نسبت به فیلمهای فانتزی لایو اکشن پیدا کردهاند. از سوی دیگر، مرز میان سرگرمی شرقی و غربی نیز بسیار کمرنگتر از گذشته شده است.
رشد جهانی انیمه، افزایش محبوبیت آثار بینالمللی و موفقیت فیلمهایی مانند «انگل» نشان دادهاند که مخاطبان دیگر مانند گذشته در چارچوبهای محدود سینمایی شرق و غرب قرار نمیگیرند.
از این منظر، «دیوار بزرگ» امروز بیشتر شبیه یک پیشگام به نظر میرسد؛ فیلمی که شاید زودتر از زمان خودش تلاش کرد بلاکباستر را به یک محصول واقعاً جهانی تبدیل کند.
نویسنده این مطلب نیز در زمان اکران چنین نظری درباره فیلم داشت و در نقد خود نوشته بود که «دیوار بزرگ» اگرچه بهعنوان یک اثر پیشرو، بینقص نیست، اما دستکم از نظر بصری موفق است.
او در ادامه تأکید کرده بود که کارگردانی ژانگ ییمو، که پیش از آن «خانه خنجرهای پرنده» را ساخته بود، فیلم را به اثری چشمنواز و هیجانانگیز تبدیل کرده است؛ هرچند این ویژگیها نمیتوانند ضعفهای فیلم، از جمله لحظات سادهانگارانه و بیش از حد کلیشهای آن را کاملاً پنهان کنند.
با این حال، «دیوار بزرگ» نمونهای جالب از مسیری بود که بلاکباسترهای سینمایی در حال طیکردن آن بودند: تولید فیلمهای بزرگ در مقیاسی جهانی و با مشارکت سینماهای شرق و غرب.
و حالا، ۱۰ سال بعد، شاید مخاطبان بیش از زمان اکران آماده پذیرش چنین فیلمی باشند.
اگر تاکنون «دیوار بزرگ» را ندیدهاید، موفقیت دوباره آن در نتفلیکس میتواند فرصت مناسبی باشد تا این فیلم را با فاصلهای یکدههای از زمان اکران دوباره تماشا کنید.
