آیا «Obsession» میتواند اسکار را تسخیر کند؟
- هر فصل جوایز سینمایی معمولاً یک فیلم را به صدر بحثها میرساند؛ فیلمی که هالیوود را وادار میکند دوباره درباره قواعد و سوگیریهای خودش فکر کند. امسال این فیلم نه از دل جشنوارههای پاییزی آمده و نه از یک استودیوی هنری کوچک، بلکه از یک یوتیوبر بیرون آمده است.
چارسو پرس: فیلم «Obsession»، پدیده ترسناک و غافلگیرکنندهای از نویسنده و کارگردان کری بارکر، همچنان به عملکرد بیسابقه خود ادامه میدهد و در پنجمین آخر هفته اکرانش ۱۹ میلیون دلار فروش ثبت کرده است. نکته شگفتانگیزتر این است که این فیلم کمبودجه اکنون چهار آخر هفته پیاپی را با فروشهایی بالاتر از افتتاحیه ۱۷ میلیون دلاری خود پشت سر گذاشته؛ روندی تقریباً بیسابقه در دوران سینمای مدرن.
«Obsession» تاکنون ۲۶۵ میلیون دلار در سراسر جهان فروش داشته و به پرفروشترین اثر تاریخ کمپانی Focus Features تبدیل شده است. این عدد، کل بحث را بهویژه در حوزه جوایز سینمایی تغییر میدهد. دیگر سؤال این نیست که آیا تماشاگران به «Obsession» وسواس پیدا کردهاند یا نه؛ سؤال این است که آیا آکادمی اسکار هم همینطور خواهد شد؟
برای سالها، بحث ژانر و توزیع فیلمها تحت سلطه یک برند خاص بوده است. کمپانی A24 ژانر ارتقایافته را به یک شاخه معتبر در سینما تبدیل کرد. اما «Obsession» در بسیاری جهات، غیرآتریترین فیلم دوران مدرن است؛ اثری عامهپسند، تجاری و بدون تعارف که درآمدی تولید کرده که معمولاً در اختیار فیلمهای مستقل نیست.
به همین دلیل این موفقیت برای Focus اهمیت دارد. «Obsession» به این استودیو فرصت میدهد تا تعریف خود از برندش را تغییر دهد. مدل قدیمی فیلمهای جوایز، آثار را بهعنوان محصولاتی از پیش طراحیشده برای اسکار میدید؛ چیزی که به آن اصطلاحاً «Oscar bait» گفته میشود. اما حالا میتوان از دل یک فیلم ژانری، یک استعداد کشف کرد و همان فیلم را به یک مدعی جوایز تبدیل نمود.
«Obsession» از یک فیلم ترسناک کمبودجه به یکی از پدیدههای بزرگ گیشه تبدیل شده و حالا با فروش جهانی ۲۶۵ میلیون دلاری، به بحث جدی فصل جوایز اسکار وارد شده است؛ اتفاقی که میتواند مسیر فیلمهای ژانری را در آکادمی تغییر دهد.
و در این مسیر، یک نمونه موفق وجود دارد: «Get Out» ساخته جردن پیل.
در سال ۲۰۱۷، یک کارگردان تازهکار که پیشینهای در کمدی داشت، فیلم ترسناکی با بودجه ۴.۵ میلیون دلار ساخت که ابتدا در دسته آثار ژانری قرار گرفت. اما تا بهار بعد، این فیلم نامزد بهترین فیلم، بهترین کارگردانی، بهترین بازیگر نقش اول مرد برای دنیل کالویا و بهترین فیلمنامه شد و پیل جایزه فیلمنامه را برد؛ حتی در رقابت با «The Shape of Water» و «Three Billboards Outside Ebbing, Missouri».
«Get Out» نشان داد مسیر تبدیل یک فیلم ژانری به مدعی اسکار کاملاً واقعی است. و حالا بارکر نیز میتواند مسیری مشابه را تجربه کند.
زمانبندی نیز بسیار مناسب است. ما تازه از نودوهشتمین مراسم اسکار عبور کردهایم؛ جایی که ژانر وحشت یکی از موفقترین شبهای تاریخ خود را تجربه کرد و ۸ جایزه گرفت. فیلم خونآشامی «Sinners» ساخته رایان کوگلر با ۱۶ نامزدی پیشتاز بود و ۴ جایزه گرفت. فیلم «Frankenstein» ساخته گیرمو دل تورو نیز ۳ جایزه کسب کرد و جایزه اول تلویزیونی به امی مدیگان برای نقشآفرینی در «Weapons» رسید.
تنها چند سال پیش، طرفداران ژانر وحشت حتی برای یک نامزدی هم کمپین میکردند؛ از جمله برای بازیهای تحسینشدهای مثل تونی کولت در «Hereditary» یا لوپیتا نیونگو در «Us».
با این حال، رابطه اسکار با وحشت همیشه با یک علامت سؤال همراه بوده است. آثار برنده معمولاً یا فیلمهای غیرمستقیم ژانری بودهاند یا ترکیبی از ژانرها.
«Jaws» ساخته استیون اسپیلبرگ یک بلاکباستر ماجراجویانه است، «The Silence of the Lambs» یک تریلر جنایی است، و حتی «Sinners» نیز در کنار ژانر وحشت، یک درام تاریخی محسوب میشود.
حتی پیروزی دمی مور برای فیلم «The Substance» هم بیشتر به دلیل داستان بازگشت حرفهای او و روایت احساسیاش مورد توجه قرار گرفت.
در واقع، ژانر وحشت هنوز برای جدی گرفته شدن نیاز به تأیید بیرونی دارد؛ یا از طریق کارگردان مؤلف، یا بازیگران بزرگ، یا فروش بالا.
اما «Obsession» در این میان جالبتر است. این فیلم ترکیبی از «Get Out»، «Smile»، تریلر «The Crush» محصول ۱۹۹۳ و فیلم «Single White Female» است؛ یک ادای دین به تریلرهای دهه ۹۰.
موفقیت «Obsession» یادآور مسیر «Get Out» است؛ جایی که یک فیلم ژانری توانست از دل سینمای مستقل وارد رقابت اسکار شود و حالا این سؤال مطرح است که آیا آکادمی بار دیگر همان مسیر را تکرار خواهد کرد یا نه.
اگر این فیلم بتواند نامزدی بهترین کارگردانی را کسب کند، کری بارکر در کنار جوانترین نامزدهای تاریخ این بخش قرار میگیرد؛ تنها پشت سر جان سینگلتون و اورسن ولز.
در زمان رأیگیری، او ۲۷ ساله خواهد بود؛ یک یوتیوبر که به جمع فیلمسازان بزرگ نزدیک شده است.
در این فیلم، ایند ناوارته در نقش نیکی، نقطه اصلی روایت است؛ همکاری نزدیک میان او و کارگردان باعث شده بازیای کاملاً فیزیکی و بدون استفاده از CGI یا هوش مصنوعی شکل بگیرد.
او تنها دومین تجربه سینماییاش را پشت سر میگذارد و در صورت نامزدی اسکار، به فهرست بسیار کوتاه بازیگران زن لاتینتبار نامزد اسکار اضافه خواهد شد؛ فهرستی که شامل چهرههایی مانند سالما هایک، یالیتزا آپاریسیو و آنا د آرماس است.
با وجود تمام این عناصر، واقعیت این است که مسیر «Obsession» آسان نخواهد بود. ژانر وحشت هنوز برای جدی گرفته شدن در جوایز با مقاومت روبهرو است و یک فیلم ساختهشده توسط یوتیوبر نیز با نگاههای تردیدآمیز مواجه خواهد شد.
اما همین چالشها زمانی برای «Get Out» هم وجود داشت.
اکنون «Obsession» یک موفقیت فرهنگی و تجاری بزرگ است؛ با بازیگری در حال ظهور، کارگردانی با داستانی منحصربهفرد و استودیویی که بیش از هر زمان دیگری انگیزه دارد روی آن سرمایهگذاری کند.
«Obsession» فیلم
فقط یک موفقیت گیشهای نیست؛ ترکیبی از یک داستان تولید غیرمعمول، یک کارگردان یوتیوبی و یک بازی درخشان از ایند ناوارته باعث شده این فیلم به یکی از جدیترین گزینههای بالقوه فصل جوایز تبدیل شود و نگاهها را به سمت خود در اسکار برگرداند.
گزارشهایی از داخل Focus Features میگویند یک کمپین جدی اسکار برای فیلم در حال برنامهریزی است.
و جالب اینکه برخی پیشنهاد میکنند فیلم حتی در بخش کمدی گلدن گلوب شرکت کند؛ به دلیل طنز تلخ و موقعیتهای غیرمنتظرهاش.
در نهایت، اینکه آیا اسکار هم به این وسواس دچار میشود یا نه، هنوز مشخص نیست. اما برای اولین بار در مدت طولانی، یک فیلم ترسناک بزرگ، آکادمی را وادار میکند نگاهش را برگرداند؛ و شاید نتواند این کار را نکند.
