هالیوود ۱۰۰ سالگی مریلین مونرو را جشن میگیرد
- هالیوود با افتتاح نمایشگاه ویژه، نمایش فیلمهای کلاسیک و برگزاری حراج آثار شخصی، صدمین سالگرد تولد مریلین مونرو، یکی از نمادهای ماندگار سینمای جهان را جشن میگیرد.
چارسو پرس: هالیوود با مجموعهای از رویدادهای ویژه، از جمله افتتاح نمایشگاه «مریلین مونرو: نماد هالیوود» در موزه آکادمی اسکار، برگزاری برنامههای سینمایی و یک حراج بزرگ از یادگاریهای شخصی این ستاره، صدمین سالگرد تولد مریلین مونرو را گرامی میدارد.
این نمایشگاه که در موزه آکادمی اسکار برپا شده و تا فوریه ۲۰۲۷ ادامه خواهد داشت، برای نخستین بار مجموعهای از اشیای شخصی و کمتر دیدهشده مریلین مونرو را به نمایش میگذارد. از جمله این آثار میتوان به دفترچه آدرس، یادداشتهای دستنویس و نامههایی اشاره کرد که بخشهایی از زندگی درونی، علاقه او به روانکاوی و چالشهای شخصی این ستاره را آشکار میکند.
مونرو که از یک کارگر ساده کارخانه به یکی از بزرگترین چهرههای تاریخ سینما تبدیل شد، در این نمایشگاه به عنوان هنرمندی معرفی میشود که سالها پیش از شکلگیری جنبش #MeToo، نسبت به ساختار قدرت در هالیوود و نظام استودیویی آن اعتراضهایی جدی داشت.
در کنار این نمایشگاه، موزه آکادمی برنامه نمایش آثار شاخص مریلین مونرو را نیز در دستور کار قرار داده است. فیلمهایی همچون «جنگل آسفالت» (۱۹۵۰)، «نیاگارا» (۱۹۵۳), «خارش هفت ساله» (۱۹۵۵)، «بعضیها داغشو دوست دارن» (۱۹۵۹) و «ناجورها» (۱۹۶۱) در قالب برنامههای ویژه به نمایش درمیآیند.
همچنین در تاریخ ۴ ژوئن، حراجی «جولینز» نزدیک به ۲۰۰ قطعه از وسایل و یادگاریهای شخصی مونرو را در قالب مجموعهای با عنوان «۱۰۰ سال مریلین» به فروش خواهد گذاشت؛ مجموعهای که توجه گسترده کلکسیونرها و علاقهمندان سینما را به خود جلب کرده است.
مریلین مونرو که در ۱ ژوئن ۱۹۲۶ در لسآنجلس متولد شد، در دهه ۱۹۵۰ به شهرت جهانی رسید. او دوران کودکی پرچالشی را در خانوادههای سرپرست و مراکز نگهداری گذراند و سپس در سال ۱۹۴۴ وارد صنعت سینما شد؛ زمانی که یک عکاس او را در حال کار در کارخانهای مرتبط با جنگ جهانی دوم ثبت کرده بود.
پس از امضای قرارداد با کمپانی فاکس قرن بیستم، مونرو به سرعت به یکی از ستارههای اصلی هالیوود تبدیل شد. او بعدها شرکت تولیدی خود را راهاندازی کرد و در استودیوی بازیگری Actors Studio در نیویورک به آموزش حرفهای پرداخت.
مونرو در دهه ۱۹۵۰ بارها با سیستم استودیویی هالیوود وارد چالش شد؛ از جمله زمانی که از بازی در یک اقتباس موزیکال به دلیل فیلمنامه ضعیف و دستمزد ناعادلانه (در مقایسه با همبازی خود فرانک سیناترا) خودداری کرد.
کارنامه و مواضع او در سالهای فعالیتش، بعدها باعث شد بسیاری او را از پیشگامان اعتراض به ساختار نابرابر صنعت سرگرمی بدانند؛ مسیری که دههها بعد در جنبش #MeToo بازتاب گستردهتری پیدا کرد.
