نقد فیلم «در سایه خاکستری» (In the Grey) | سرقتی پرستاره که زیر ظاهر شیکش چیزی برای عرضه ندارد

چارسو پرس: گای ریچی طی بیش از دو دهه فعالیتش بارها ثابت کرده که بیش از هر چیز به ساخت فیلم‌های سرقتی پرزرق‌وبرق، شخصیت‌های خونسرد و روایت‌های پرپیچ‌وخم علاقه دارد. «در سایه خاکستری» نیز دقیقا در همین مسیر حرکت می‌کند؛ فیلمی که مخاطب را با عملیات‌های پیچیده، نقشه‌های چندلایه و گروهی از مزدوران حرفه‌ای همراه می‌کند، اما در پس این ظاهر چشم‌نواز، شخصیت‌هایی قرار دارند که عمق چندانی ندارند و داستان نیز هرگز از سطح فراتر نمی‌رود.

نقد فیلم «در سایه خاکستری»

گای ریچی یکی از پرکارترین فیلمسازان سال‌های اخیر است؛ کارگردانی که همواره سبک خاص خود را حفظ کرده و کمتر حاضر شده از فرمول آشنایش فاصله بگیرد. اگر مخاطب انتظار شخصیت‌پردازی عمیق یا درامی احساسی داشته باشد، احتمالاً از همان ابتدا ناامید خواهد شد، زیرا فیلم‌های سرقتی ریچی، از «قاپ‌زنی» گرفته تا «در سایه خاکستری»، بیش از هر چیز بر ظاهر، ریتم و جذابیت بصری بنا شده‌اند.

در این آثار، شخصیت‌ها بیش از آنکه انسان‌هایی چندبعدی باشند، تیپ‌هایی خوش‌پوش، خونسرد و حرفه‌ای هستند که مأموریت‌های پیچیده را با کمترین واکنش احساسی انجام می‌دهند. بنابراین اگر بخواهید از این زاویه به فیلم نگاه کنید، بهتر است به جای جست‌وجوی لایه‌های روان‌شناختی، از طراحی عملیات، میزانسن و سبک روایت لذت ببرید.

بازیگران؛ ستاره‌هایی که بیشتر شبیه مدل‌های روی جلد مجله‌اند

سه بازیگر اصلی فیلم، پیش‌تر نیز با گای ریچی همکاری داشته‌اند.

جیک جیلنهال پس از حضور در فیلم جنگی «پیمان»، بار دیگر مقابل دوربین ریچی قرار گرفته است.

هنری کویل که پیش‌تر با «مردی از آنکل» و «وزارت جنگ ناجوانمردانه» همکاری موفقی با این کارگردان داشت، این بار نیز نقش یکی از نیروهای عملیاتی را بازی می‌کند.

در کنار آن‌ها، ایزا گونزالس نیز پس از دو همکاری قبلی، دوباره در یکی از پروژه‌های ریچی حضور یافته است.

مأموریتی برای بازپس‌گیری یک میلیارد دلار

داستان با معرفی ریچل وایلد آغاز می‌شود؛ زنی متخصص در وصول بدهی‌های کلان و کارشناس مسائل حقوقی که از سوی یک مدیر سرمایه‌گذاری بی‌رحم در نیویورک استخدام می‌شود تا یک میلیارد دلار پول سرقت‌شده را از یک رئیس باند تبهکار بازپس بگیرد.

این خلافکار در جزیره‌ای اختصاصی زندگی می‌کند؛ جزیره‌ای که توسط ارتشی خصوصی محافظت می‌شود و نفوذ به آن تقریباً غیرممکن به نظر می‌رسد.

برای انجام این مأموریت، ریچل از دو مزدور حرفه‌ای کمک می‌گیرد؛ سیدنی با بازی هنری کویل و برانکو با بازی جیک جیلنهال که در زمینه عملیات نجات و مراقبت تخصص دارند.

فیلم با حوصله، تمام مراحل این عملیات را طراحی می‌کند؛ از برنامه‌ریزی‌های اولیه گرفته تا مذاکرات با رئیس باند و وکیل او. هرچند در طول مسیر، صحنه‌های اکشن نیز وجود دارد، اما ریچی برخلاف بسیاری از آثار قبلی‌اش، خشونت را تا بخش پایانی کنترل می‌کند.

اکشنی خوش‌ساخت اما بدون غافلگیری

یکی از بهترین سکانس‌های فیلم، تعقیب و گریزی است که با موتور سیکلت و خودروهای پلیس شکل می‌گیرد.

این بخش به لطف تدوین روان و کارگردانی دقیق، انرژی لازم را به فیلم تزریق می‌کند و نشان می‌دهد ریچی همچنان در طراحی صحنه‌های اکشن مهارت بالایی دارد.

با این حال، چنین لحظاتی آن‌قدر محدود هستند که نمی‌توانند ضعف‌های روایت را جبران کنند.

روایت بیش از حد توضیح می‌دهد

بخش عمده فیلم صرف توضیح دادن مراحل عملیات می‌شود.

گاهی اطلاعات از طریق روایت خارج از تصویر ارائه می‌شود و گاهی خود فیلم با نوشته‌هایی که مستقیماً روی تصویر ظاهر می‌شوند، جزئیات نقشه را برای مخاطب توضیح می‌دهد.

در بخش‌هایی نیز مراحل مختلف عملیات به شکل فهرست‌های بزرگ روی تصویر نمایش داده می‌شوند؛ روشی که بیش از آنکه به جذابیت روایت کمک کند، این احساس را به وجود می‌آورد که فیلمساز در انتقال اطلاعات به مخاطب با مشکل مواجه شده و مدام تلاش می‌کند سوءتفاهم‌های احتمالی را برطرف کند.

شخصیت‌هایی که بیش از حد کامل هستند

مشکل اصلی «در سایه خاکستری» این است که تقریباً همه چیز برای قهرمانان بیش از حد آسان پیش می‌رود.

اعضای گروه همیشه یک قدم جلوتر از دشمن هستند، تقریباً هیچ اشتباهی مرتکب نمی‌شوند و حتی زمانی که نقشه‌ها در دقایق پایانی با مشکل روبه‌رو می‌شود، مخاطب هرگز احساس خطر واقعی نمی‌کند.

این شخصیت‌های بیش از اندازه کامل، با لباس‌های گران‌قیمت، ساعت‌های لوکس و رفتارهای بی‌نقص، بیشتر شبیه مدل‌های تبلیغاتی هستند تا انسان‌هایی که بتوان با آن‌ها همذات‌پنداری کرد.

جمع‌بندی

«در سایه خاکستری» دقیقاً همان فیلمی است که از گای ریچی انتظار دارید؛ اثری خوش‌ساخت، خوش‌ریتم و سرگرم‌کننده که بر ظاهر شیک، ستاره‌های محبوب و عملیات‌های پیچیده تکیه کرده است.

اما فیلم در شخصیت‌پردازی، تعلیق و روایت، عمق چندانی ندارد و بیش از آنکه تجربه‌ای ماندگار باشد، به اثری تبدیل می‌شود که در لحظه سرگرم می‌کند و خیلی زود از ذهن مخاطب پاک می‌شود.

اطلاعات فیلم

● نام فیلم: در سایه خاکستری (In the Grey)
● سال تولید: ۲۰۲۶
● ژانر: اکشن، جنایی، دلهره‌آور، سرقتی
● کارگردان: گای ریچی
● نویسنده: گای ریچی
● بازیگران: جیک جیلنهال، هنری کویل، ایزا گونزالس، رزمند پایک، کارلوس باردم، فیشر استیونز
● مدت زمان: حدود ۹۰ دقیقه
● کشور سازنده: بریتانیا، ایالات متحده آمریکا، اسپانیا
● زبان: انگلیسی
● محل فیلم‌برداری: تنریف (جزایر قناری) و جده (عربستان سعودی)

سؤالات متداول

فیلم «در سایه خاکستری» درباره چیست؟

داستان درباره گروهی از مزدوران حرفه‌ای است که مأمور می‌شوند یک میلیارد دلار سرقت‌شده را از یک رئیس باند جنایتکار پس بگیرند.

کارگردان فیلم کیست؟

گای ریچی، فیلمساز بریتانیایی که پیش‌تر آثاری مانند «قاپ‌زنی»، «مردی از آنکل» و «وزارت جنگ ناجوانمردانه» را ساخته است.

ژانر فیلم چیست؟

این فیلم ترکیبی از اکشن، جنایی، دلهره‌آور و سرقتی است.

آیا «در سایه خاکستری» ارزش دیدن دارد؟

اگر به فیلم‌های اکشن پرستاره، عملیات‌های سرقت و سبک فیلمسازی گای ریچی علاقه‌مند باشید، این فیلم می‌تواند سرگرم‌کننده باشد؛ هرچند نباید انتظار شخصیت‌پردازی عمیق یا داستانی متفاوت را داشته باشید.