نقد فیلم All That She Wants؛ زنی میان میل به مادرشدن و انتظارات دیگران

- فیلم All That She Wants کمدی رمانتیکی درباره زنی در آستانه میانسالی است که میان میل به مادرشدن، فشارهای خانوادگی و رابطهای نامتعارف با مردی جوانتر، باید بفهمد واقعاً چه چیزی از زندگی میخواهد.
چارسو پرس: نسل هزاره با فیلم All That She Wants لحظه مخصوص خود را در داستانهای عاشقانه دارای اختلاف سنی تجربه میکند؛ کمدی رمانتیکی که عنوانش را از ترانه مشهور گروه آیس آو بیس در سال ۱۹۹۲ گرفته است. اگر زمانی این ترانه را روی نوارهای کوچک کاست گوش میکردید، شاید بد نباشد درباره نشانههای پیشیائسگی با پزشکتان صحبت کنید! شوخی منتقد با گذر زمان، مقدمهای برای ورود به داستان زنی است که هنوز به آن مرحله نرسیده، اما بالا رفتن سن را بیش از گذشته احساس میکند.
اما، با بازی آنی مورفی، رقصندهای حرفهای در اوایل دهه سی زندگیاش است. نشانههای نگرانی او از گذر زمان کم نیستند: اشتیاق ناگهانی به داشتن فرزند، که با خبر بارداری خواهرش میسی، با بازی زوشیا ممت، تشدید میشود، و تحملناپذیر شدن رابطه طولانیمدتش با اسپنسر، با بازی فین ویتراک؛ مردی خودپسند که حاضر نیست تعهد روشنی به این رابطه بدهد.
پس از جدایی از اسپنسر، اما در یک باشگاه شبانه با لوک، با بازی کوپر رایف، آشنا میشود. لوک دانشجوی تحصیلات تکمیلی است و حدود یک دهه از اما جوانتر به نظر میرسد، اما روحیهای پخته و قدیمی دارد. او مجذوب انرژی عجیب، دستپاچه و پرجنبوجوش اما میشود؛ زنی که حالوهوای شخصیتهای رؤیایی و نامتعارف کمدیهای عاشقانه را دارد.
چند نوشیدنی و کشش انکارناپذیر میان آنها کافی است تا شب را در خوابگاه دانشگاه لوک به پایان برسانند. اما صبح روز بعد، اما با دیدن چند عکس خانوادگی به حقیقتی عجیب پی میبرد: او سالها پیش پرستار کودک لوک بوده، زمانی که لوک فقط چهار سال داشته است. آن روزها حتی او را با لقب «لوک کوچولو» صدا میکرده است.
این کشف، موقعیتی کمیک و نامتعارف میسازد و به رابطه آنها پیچیدگی تازهای میدهد. با این حال، فیلم قرار نیست تمام مسیر خود را صرف شوخی با اختلاف سنی یا گذشته مشترک این دو شخصیت کند؛ مسئله اصلی، خواستههای اما و دشواری او در تشخیص میل واقعیاش از انتظاراتی است که دیگران برایش تعیین کردهاند.
آنی مورفی فراتر از شخصیت الکسیس رز
دیوید وست رید، نویسنده فیلمنامه، این اثر را مشخصاً برای آنی مورفی نوشته است؛ بازیگری که برای حضورش در مجموعه کمدی تحسینشده Schitt’s Creek جایزه امی دریافت کرد. فیلم نیز از همان توانایی او در استفاده از حرکات بدن، واکنشهای چهره و کمدی فیزیکی بهره میگیرد؛ ویژگیهایی که شخصیت الکسیس رز را به یکی از چهرههای محبوب و پرطرفدار فضای مجازی تبدیل کرده بود.
اما All That She Wants فرصتی فراتر از تکرار همان موفقیت فراهم میکند. مورفی در نقش اما باید شخصیتی را به تصویر بکشد که در طول داستان تغییر میکند و به شناخت تازهای از خودش میرسد. گذر زمان در فیلم نیز با پرشهایی میان ماه مه و دسامبر و در بازهای حدوداً دوساله نشان داده میشود.
فیلم به مورفی اجازه میدهد تواناییهای دراماتیک خود را هم به نمایش بگذارد. اما صرفاً شخصیتی بامزه و نامتعارف نیست؛ او زنی است که میان میل به داشتن فرزند، نگرانی از آینده و انتظاراتی که از کودکی در ذهنش شکل گرفتهاند، گرفتار شده است. همین لایه عاطفی باعث میشود فیلم از یک کمدی رمانتیک ساده فاصله بگیرد.
رابطهای نامتعارف با کارگردانی گرم و صمیمی
فیلم را اندرو رایمر و اسکارلت برمینگهم کارگردانی کردهاند. برمینگهم با این اثر نخستین تجربه کارگردانی بلند خود را پشت سر میگذارد. این دو پیشتر در کمدی رمانتیک Plus One محصول سال ۲۰۱۹ نیز همکاری داشتند؛ رایمر در مقام نویسنده و کارگردان مشترک و برمینگهم در نقش بازیگر مکمل.
ظاهر و لحن ابتدایی All That She Wants ممکن است یادآور محصولات متعارف نتفلیکس باشد؛ فیلمی صیقلی و خوشرنگولعاب که در نگاه نخست تفاوت چندانی با نمونههای مشابه ندارد. با این حال، شخصیتها و بازیها به اثر جان میبخشند و آن را به فیلمی تبدیل میکنند که میتوان در آینده نیز برای تماشای دوباره به سراغش رفت؛ همان نوع اثری که در ادبیات سینمایی از آن با عنوان فیلم راحت و دلنشین یاد میشود.
کوپر رایف نیز پیشتر در فیلمهایی که خودش کارگردانی کرده، به چهرهای آشنا در نقش مرد جوانتر در روابط عاشقانه با زنان مسنتر تبدیل شده بود. نخستین فیلم بلند او، Shithouse، درباره ارتباط یک دانشجوی سال اول دانشگاه با مسئول خوابگاه دانشجویان سال دوم، با بازی دیلن گلوولا، بود. او سپس در Cha Cha Real Smooth نقش جوانی را بازی کرد که در جشنهای برگزاری مراسم بلوغ یهودیها کار میکند و به مادر مجردی مسنتر با بازی داکوتا جانسون علاقهمند میشود.
با این حال، رایف در All That She Wants زیر نظر گروه کارگردانی دیگری و با فیلمنامه نویسندهای دیگر، به بازیگری جذابتر در نقش عاشقانه تبدیل میشود. لبههای تند و ویژگیهای گاه آزاردهنده شخصیتهای قبلی او تعدیل شدهاند و نتیجه، گرمترین و دوستداشتنیترین اجرای عاشقانه او تا اینجای کار است.
آیا اما واقعاً میداند چه میخواهد؟
مشکل ظاهری رابطه اما و لوک، گذشته مشترک آنها و سابقه پرستاری اما از لوک در دوران کودکی است. اما این مانع خیلی زود کنار میرود و در مقایسه با پیچیدگیهای دیگر داستان، بیش از اندازه ساختگی و کماهمیت به نظر میرسد.
مانع اصلی، ذهن خود اماست. او زیر فشار کمالگرایی سمیای قرار دارد که از مادرش به ارث برده و همچنین انتظاراتی که تصور میکند دیگران از او دارند. اما پیش از آنکه بتواند درباره آیندهاش تصمیم بگیرد، باید بفهمد کدامیک از خواستههایش واقعاً به خودش تعلق دارند.
عنوان فیلم، All That She Wants، شاید کمی بیش از حد بازیگوشانه به نظر برسد؛ بهویژه که پخش ترانه مشهور همنام آن تقریباً اجتنابناپذیر است و مخاطب احتمالاً از مدتها قبل انتظار شنیدنش را دارد. با این حال، عنوان کاملاً با مضمون داستان تناسب دارد: اما دقیقاً چه چیزی میخواهد که دیگران از پیش برایش تعیین نکرده باشند؟
مانند زن اغواگر ترانه آیس آو بیس، خواسته اصلی اما داشتن فرزند است؛ نه صرفاً رؤیای مبهم مادرشدن، بلکه داشتن یک کودک واقعی. ممکن است چنین میلی با برخی برداشتهای رایج از فمینیسم همخوان نباشد یا دستکم بحثبرانگیز تلقی شود، اما فیلم آن را بهعنوان خواستهای شخصی و پیچیده بررسی میکند، نه چیزی که باید بهسادگی تأیید یا رد شود.
اما تلاش میکند مسیر حرفهای خود را تغییر دهد، اما میل به مادرشدن از بین نمیرود. سرانجام به این فکر میرسد که شاید لوک بتواند اهداکننده ایدهآلی برای اسپرم باشد. لوک نیز میپذیرد، چون هم میخواهد به اما کمک کند و هم به دنبال فرصتی برای گذراندن وقت بیشتر با اوست.
از اینجا رابطه آنها وارد مرحلهای تازه میشود. در چارچوب توافقی که ظاهراً هدفی عملی دارد، آیا اما اجازه میدهد عشق وارد رابطهشان شود؟ آیا میتواند به لوک عشق بورزد یا حتی بپذیرد که او نیز دوستش داشته باشد؟ پرسش اصلی فیلم دیگر اختلاف سن یا گذشته مشترک آنها نیست، بلکه توانایی اما در پذیرش عواطفی است که با برنامهریزی و کنترل کامل سازگار نیستند.
خوشبختی از جایی آغاز میشود که اما خودش را پیدا میکند
مورفی و رایف زوج سینمایی هماهنگی هستند. انرژی عصبی، عجیب و گاه اغراقآمیز اما ممکن است کمی قدیمی به نظر برسد، اما همین ویژگیهاست که لوک را شیفته او میکند. از آنجا که مخاطب نیز تا حد زیادی اما را از دریچه نگاه لوک میبیند، رفتارهای نامتعارفش بهجای آنکه آزاردهنده باشند، دوستداشتنی و شیرین جلوه میکنند.
لوک به اما کمک میکند آرامش بیشتری پیدا کند، اما فیلم در نهایت تأکید میکند که تحول اصلی باید از درون خود او اتفاق بیفتد. اما با پیدا کردن هدفی روشنتر و بازتعریف رابطهاش با خانواده، به درکی تازه از خوشبختی میرسد؛ خوشبختیای که هم میتواند در ارتباط با دیگران شکل بگیرد و هم به احساس رضایت درونی وابسته است.
تماشای این مسیر رضایتبخش است، زیرا فیلم شخصیتش را در پایان به پاسخ سادهای درباره عشق نمیرساند. اما باید بیاموزد که زندگی را بر اساس خواستههای خودش تعریف کند، نه بر مبنای نسخهای که مادر، شریک عاطفی یا جامعه برایش نوشتهاند.
کارگردانی رایمر و برمینگهم نیز فرصت میدهد بازیها در محیطی شهری و آراسته بدرخشند؛ تصویری براق و آشنا از تورنتو که چندان از الگوهای رایج کمدی رمانتیک فاصله نمیگیرد. با این حال، نقطه قوت اصلی فیلم نه در ظاهر بصری آن، بلکه در فیلمنامه دیوید وست رید است.
رید داستان را با یک آشنایی عاشقانه نامتعارف آغاز میکند، اما در ادامه به احساساتی واقعی و مسائل اجتماعی قابلتأمل میرسد. در سالهای اخیر، از گزارشهای مربوط به تغییرات فرهنگی گرفته تا آثار سینماییای مانند Babygirl و I Want Your Sex، نشانههای بیشتری از توجه به رابطه زنان مسنتر با مردان جوانتر دیده میشود. بنابراین، حضور چنین رابطهای در یک کمدی رمانتیک چندان عجیب نیست.
تفاوت All That She Wants در این است که بهجای تکرار ساده الگوی قدیمی «مرد مسنتر و زن جوانتر»، رابطه را از زاویهای امروزیتر بررسی میکند. در این روایت، «خانم رابینسون» به پایانی متفاوت میرسد؛ پایانی که خوشبختی را نه در پیروی از قواعد ازپیشتعیینشده، بلکه در شناخت خود و پذیرش خواستههای واقعی جستوجو میکند.
جمعبندی
All That She Wants کمدی رمانتیکی گرم و خوشتماشا است که از یک رابطه نامتعارف برای پرداختن به پرسشی مهمتر استفاده میکند: آیا میتوان زندگی را مطابق خواستههای خود ساخت، وقتی خانواده و جامعه مدام درباره آنچه باید بخواهیم تصمیم میگیرند؟
آنی مورفی فرصتی پیدا میکند تا از قالب شخصیت مشهورش در Schitt’s Creek فاصله بگیرد و ابعاد عاطفی تازهای از تواناییهایش را نشان دهد. کوپر رایف نیز در نقشی آرامتر و صمیمیتر، همراه مناسبی برای اوست. با وجود آنکه برخی موانع داستانی چندان قانعکننده نیستند و ظاهر فیلم گاهی به کمدیهای رمانتیک متعارف نزدیک میشود، فیلمنامه با پرداختن به میل به مادرشدن، کمالگرایی و استقلال فردی به داستان عمق میدهد.
ارزش اصلی فیلم در این است که مسیر خوشبختی را صرفاً به یافتن یک شریک عاشقانه محدود نمیکند. اما باید ابتدا خودش را بشناسد و مسئولیت خواستههایش را بپذیرد؛ تنها در این صورت است که عشق میتواند بخشی از زندگی او باشد، نه راهی برای فرار از آن.
اطلاعات فیلم
- عنوان اصلی: All That She Wants
- کارگردانان: اندرو رایمر (Andrew Rhymer) و اسکارلت برمینگهم (Scarlett Bermingham)
- نویسنده: دیوید وست رید (David West Read)
- بازیگران: آنی مورفی (Annie Murphy)، کوپر رایف (Cooper Raiff)، زوشیا ممت (Zosia Mamet)، فین ویتراک (Finn Wittrock)، کریستین بارانسکی (Christine Baranski)
- ژانر: کمدی رمانتیک
- محور داستان: رابطه عاشقانه با اختلاف سنی، میل به مادرشدن و استقلال فردی
- محل وقوع داستان: تورنتو، کانادا
پرسشهای متداول
فیلم All That She Wants درباره چیست؟
این فیلم درباره اما، رقصندهای در اوایل دهه سی زندگیاش است که پس از پایان رابطهای طولانی، با لوک، مردی جوانتر که در کودکی از او نگهداری میکرده، وارد رابطهای نامتعارف میشود. داستان در ادامه به خواسته او برای مادرشدن و تلاشش برای تعریف دوباره خوشبختی میپردازد.
بازیگران اصلی All That She Wants چه کسانی هستند؟
آنی مورفی و کوپر رایف نقشهای اصلی فیلم را بازی میکنند. زوشیا ممت، فین ویتراک و کریستین بارانسکی نیز از دیگر بازیگران اثر هستند.
مهمترین موضوع فیلم چیست؟
موضوع اصلی فیلم، شناخت خواستههای شخصی در برابر انتظارات خانواده و جامعه است. میل به مادرشدن، کمالگرایی و رابطه عاشقانه با اختلاف سنی، زمینههایی هستند که فیلم از طریق آنها این مسئله را بررسی میکند.
آیا All That She Wants فقط یک کمدی عاشقانه است؟
فیلم در قالب کمدی رمانتیک ساخته شده، اما علاوه بر رابطه عاشقانه، به موضوعاتی مانند استقلال فردی، فشارهای خانوادگی و تصمیمگیری درباره مادرشدن نیز میپردازد.
آیا تماشای All That She Wants توصیه میشود؟
برای علاقهمندان به کمدیهای رمانتیک شخصیتمحور و داستانهایی درباره روابط امروزی، فیلم انتخابی دلنشین است. نقطه قوت آن شخصیتها، بازیها و مضمون اجتماعی فیلمنامه است، هرچند برخی گرههای داستانی میتوانستند طبیعیتر پرداخت شوند.








