چرا هالیوود برای نجات «Digger» به میدان آمده است؟

چارسو پرس: «دیگر» قطعاً سزاوار سرنوشتی بهتر از آنچه نصیبش شده بود، است؛ این را کسی می‌گوید که طرفدار دوآتشه الخاندرو گونسالس اینیاریتو نیست. هنوز هم معتقدم بهترین فیلم او نخستین اثرش، «عشق سگی» (Amores Perros) است که ۲۶ سال پیش اکران شد.

اما نکته اینجاست: فعلاً آلفونسو کوارون و گیرمو دل تورو را کنار بگذاریم. البته جمله دل تورو در شبکه اجتماعی ایکس، «هنر را دوست داشته باشید؛ به جدول فروش اهمیت ندهید»، احتمالاً بهترین خلاصه برای توضیح این ماجراست. هر دوی آن‌ها از دوستان نزدیک اینیاریتو هستند، هرچند من باور دارم علاقه‌شان به فیلم واقعاً صادقانه است.

موضوع جالب‌تر این است که افراد سرشناس دیگری هم به حمایت از فیلم برخاسته‌اند؛ تا جایی که شور و اشتیاق چهره‌های صنعت سینما باعث شده برخی از کارشناسان اسکار دیگر آن را کاملاً از رقابت‌ها کنار نگذارند. در چنین شرایطی، هر اتفاقی ممکن است رخ دهد. ماجرا آن‌قدر جدی شده که نشریه ورایتی مطلبی درباره حمایت ستاره‌های هالیوود از این فیلم منتشر کرده است.

به‌ندرت پیش می‌آید که یک شکست سنگین در گیشه به چنین موضوعی برای همبستگی تبدیل شود؛ اما «دیگر» به شکلی غیرمنتظره به نمادی برای این اتفاق بدل شده است.

آن هتوی در شبکه اجتماعی لترباکسد به فیلم امتیاز کامل ۱۰ از ۱۰ داد و آن را اثری «هوشمندانه، روان‌گردان، تهاجمی، خنده‌دار و جاه‌طلبانه» توصیف کرد. او از مخاطبان خواست فیلم را ببینند و خودشان درباره‌اش تصمیم بگیرند.

مندی پتینکین حتی فراتر رفت و «دیگر» را «یک اثر کلاسیک از همان ابتدا» و یکی از بزرگ‌ترین فیلم‌هایی دانست که در عمرش دیده است. او با لحنی پرشور از مردم خواست به‌جای تعلل، هرچه زودتر راهی سینما شوند.

جین فوندا نیز از تام کروز به‌خاطر پذیرفتن «ریسکی بزرگ و شجاعانه» و غرق‌شدن کامل در نقش تمجید کرد. به گفته او، فیلم راهی تازه و پرخطر برای بیدارکردن مخاطبان نسبت به بحران اقلیمی پیدا کرده است. پیام او به کروز و اینیاریتو روشن بود: «به شجاع‌بودن ادامه دهید.»

گلن پاول هم به جمع حامیان فیلم پیوسته است؛ هرچند رابطه دوستانه‌اش با کروز را نیز باید در نظر گرفت. ران هاوارد نوشت که برای درک کامل بازی کروز در «دیگر»، باید آن را دید، درباره‌اش فکر کرد و به بحث گذاشت. او این بازی را یکی از آن اجراهای نادری توصیف کرد که به‌سادگی نمی‌توان از کنارشان گذشت.

مایکل مان، کارگردانی که پیش‌تر کروز را در فیلم «وثیقه» (Collateral) هدایت کرده بود، نیز بازی او را «فوق‌العاده» خواند.

بااین‌حال، همه از این موج حمایت استقبال نکرده‌اند. نشریه دیلی بیست در مطلبی با عنوان «شکست تام کروز به عجیب‌ترین آزمون وفاداری هالیوود تبدیل شده است» به این جریان واکنش نشان داد. نویسندگان این نشریه معتقدند حمایت‌ها لزوماً خودجوش نیستند و ممکن است از پیش هماهنگ شده باشند.

بیشتر بخوانید

نقد فیلم «Digger»؛ تام کروز در هجوی پرطمطراق از بحران اقلیمی

این احتمال چندان هم دور از ذهن نیست. فصل جوایز سینمایی دهه‌هاست که با چنین هماهنگی‌هایی پیش می‌رود؛ حمایت‌های علنی، موضع‌گیری‌های حساب‌شده و تلاش برای شکل‌دادن به فضای عمومی، بخشی از سازوکار رقابت‌های سینمایی بوده‌اند.

اما حتی اگر بخشی از این حمایت‌ها هماهنگ شده باشد، چه اشکالی دارد؟ من باور نمی‌کنم تمام این واکنش‌ها ساختگی باشند. هیچ‌کس نمی‌تواند مایکل مان یا دیگر فیلم‌سازان را مجبور کند از اثری دفاع کنند که واقعاً آن را متوسط می‌دانند.

اگر برای به‌راه‌انداختن بحث درباره یک فیلم استودیویی پرهزینه، جاه‌طلبانه و متفاوت ــ اثری که قصد دارد دست به تجربه‌ای بزرگ بزند و دنباله یک مجموعه یا فیلم ابرقهرمانی نیست ــ به کمی تشویق و حمایت هماهنگ‌شده نیاز باشد، من مخالفتی ندارم. اتفاقاً از چنین فرصتی استقبال می‌کنم.