پایگاه خبری تئاتر: در این باره آزاده موسوی که متقاضی شرکت در جشنواره اخیر فیلم کوتاه تهران بود، بیان کرد: فیلم کوتاه «ملاقات» برای حضور در جشنواره فیلم کوتاه تهران طبق نظر هیات انتخاب به جشنواره راه یافته بود ولی آن طور که برخی از همان دوستان در هیات انتخاب گفته‌اند، این فیلم از طرف اداره نظارت و ارزشیابی سازمان سینمایی از جشنواره کنار گذاشته شد. او با اشاره به اینکه علت این اتفاق حتی از طرف دبیر جشنواره (سید صادق موسوی) هم توضیح داده نشد، ادامه داد: من چنین برخوردی را نپسندیدم مخصوصا درباره جشنواره فیلم کوتاه که مخاطب خاص دارد و انتظار می‌رود با نگاهی بازتر و نه اینقدر محتاطانه برخورد کند. موسوی درباره تصمیم برای نمایش فیلمش گفت:‌ با توجه به اتفاق پیش آمده فعلا برای اکران صبر می‌کنم اما «ملاقات» به زودی در بخش مسابقه جشنواره کلرمون فرانسه حضور دارد و تنها نماینده ایران در این جشنواره فیلم کوتاه است. در این‌باره سیاوش شهابی هم که متقاضی اکران فیلم کوتاه «تشریح» در گروه هنر و تجربه بوده، به ایسنا می‌گوید: چند ماه قبل برای اکران این فیلم درخواست دادیم ولی بخش مربوط به اکران هنر و تجربه در سازمان سینمایی مجوز نمایش فیلم را نداد. این فیلم در رویدادهای مختلفی تا به حال شرکت داشته و از جشنواره نماز و نیایش در قم هم جایزه بهترین فیلمنامه را گرفته است. در همین راستا و براساس همین ماجراها انجمن فیلم کوتاه ایران هم بیانیه‌ای صادر کرده که در بخشی از آن آمده است:‌ «انجمن فیلم کوتاه ایران به عنوان نهاد صنفی که حمایت از فیلم‌کوتاه را وظیفه خود می‌داند اعلام می‌کند، توقیف و سانسور فیلم‌های کوتاه و جلوگیری از نمایش آن‌ها در سینماهای هنر و تجربه و جشنواره‌های فیلم از سوی اداره ارزشیابی و نظارتِ وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی مغایر با اصل آزادی بیان و به طور مشخص اصل ۲۳ قانون اساسی است. در ماده ۲۷ منشور حقوق شهروندی نیز آمده است: شهروندان حق دارند اندیشه، خلاقیت و احساسِ خود را از طُرقِ مختلف آفرینش فکری، ادبی و هنری با رعایت قوانین و حقوق دیگران بیان کنند. بی‌گمان راه توسعه‌ هر جامعه‌ای با هر نوع ساختار اجتماعی و حکومتی، آزادی بیان است. فیلم کوتاه همواره به‌واسطه‌ی قالب غیرتجاری خود توانسته است آسیب‌ها را با جسارت واکاوی کرده و زنگ‌های خطر را خیلی جلوتر به صدا در آورد. همین ویژگی‌های آزادمنشانه‌ی فیلم‌کوتاه، این قالب هنری را از اسارت چهارچوب‌های سینمای تجاری و قواعد دست‌وپاگیر آزاد کرده است و باعث گردیده فیلم کوتاه ایران در عرصه‌های گوناگون داخلی و بین‌المللی درخششی کم نظیر داشته باشد. فیلم‌ کوتاه، اکران وسیع ندارد و این قالب سینمایی در جامعه‌ی ما همواره مهجور بوده است. متاسفانه سازمان صدا و سیما نیز نمایش فیلم کوتاه را از دستور کار خود خارج کرده است و اهمیتی به این بیان هنری موجز و اثرگذار نمی‌دهد. همچنین هر ساله شاهدیم که تعدادی فیلم‌ کوتاه از حضور در جشنواره‌های متعدد داخلی مانند جشنواره فیلم‌ کوتاه تهران یا اکران در سینماهای هنر و تجربه، منع می‌شوند و متاسفانه این ممیزی‌ها روز به روز بیشتر شده تا آن‌جا که برای نمایش‌های کوچک نیز سخت‌گیری‌ها شدت یافته است.»