یکشنبه , ۲۴ تیر, ۱۴۰۳
نقد- تئاتر
نگاهی به نمایش «سه خواهر» به کارگردانی نگین ضیایی/ تهاجم به متن چخوف

نگاهی به نمایش «سه خواهر» به کارگردانی نگین ضیایی/ تهاجم به متن چخوف

نمایش «سه خواهر»، به نویسندگی محمد چرمشیر و کارگردانی نگین ضیایی که اثری اقتباسی از «سه خواهر» چخوف محسوب می‌گردد، در پی چاره‌جویی این مسئله است که به آن‌چه بی‌واسطه مشاهده و دیده می‌شود تا چه اندازه می‌توان اعتماد و آن را تفسیر به رأی داشت.

نگاهی به نمایش‌های «در انتهای گلو» و « گورکن» شنبه 23 تیر 1403 11:33

نگاهی به نمایش‌های «در انتهای گلو» و « گورکن»

شاید بزرگترین کاستی اجرایی چون «گورکن» را بتوان در نسبتی که با «رئالیسم» برقرار می‌کند دانست.

درباره نمایش «تایتان» به کارگردانی بابک محمودزاده؛ گذار از یا گذر به «فاجعه‌اندیشی» سه شنبه 19 تیر 1403 18:39

درباره نمایش «تایتان» به کارگردانی بابک محمودزاده؛ گذار از یا گذر به «فاجعه‌اندیشی»

نمایش «تایتان» سخت‌خوان و دیرفهم است. گویی اتصال گذشته اسطوره‌ای بشر به آخرالزمانی که اینجا ترسیم شده امکان تفسیرهای بی‌پایان را ممکن کرده و بر سرگشتگی مخاطبان به شکل فزاینده‌ای افزوده است. صدالبته این پیچیدگی روایت، فضلیت محسوب نمی‌شود و اصولاً کار هنر ساده کردن جهان پر از ابهام معاصر است.

نگاهی به نمایش «خارشتر» به کارگردانی سیدعلی موسویان؛ دیر آمدی ای نگار سرمست سه شنبه 19 تیر 1403 11:56

نگاهی به نمایش «خارشتر» به کارگردانی سیدعلی موسویان؛ دیر آمدی ای نگار سرمست

این کار چندان تخت و بی‌فراز و فرود است که تحمل تماشاگر علاقه‌مند را به چالش می‌کشد و او باید قهقه خنده‌های پر سر و صدایش را به رخ همه تماشاگران عزیز برساند تا آنان نیز باری، تبسمی و لبخندی از سر صدق بزنند.

درباره نمایش‌های «هاله» و «خیابانخانه» تئاتر اضطرار و اضطراب شنبه 16 تیر 1403 18:22

درباره نمایش‌های «هاله» و «خیابانخانه» تئاتر اضطرار و اضطراب

در این مطلب به دو اجرا می‌پردازیم از نسل جوان که نشانه‌‌هایی دارد مهم از برای ما مخاطبان همیشگی تئاتر.

نقد نمایش «گورکن» به کارگردانی علی‏‌محمد کاظم‌‏نیا؛ قبرکن‌ها؛ گورخواب‌ها دوشنبه 11 تیر 1403 00:07

نقد نمایش «گورکن» به کارگردانی علی‏‌محمد کاظم‌‏نیا؛ قبرکن‌ها؛ گورخواب‌ها

نمایش «گورکن» می‌تواند بهتر از این باشد، اگر که به مانند وودی آلن توان شوخی‌کردن با مرگ را بیش از این در چنته داشته باشد.

درباره نمایش‌های «توو» و «لاتاری»؛  تئاتری‌هایی که بدون ابتذال می‌خنداند دوشنبه 4 تیر 1403 00:39

درباره نمایش‌های «توو» و «لاتاری»؛ تئاتری‌هایی که بدون ابتذال می‌خنداند

این هفته به دو اجرا می‌پردازیم که فضایی کمیک دارند و توانسته‌اند تاحدودی رضایت مخاطبان خویش را جلب کنند. دو اجرا از دو کارگردان جوان و خلاق کشور که دستی هم بر آثار سینمایی داشته و این روزها آثاری از آنان بر پرده‌های سینما یا پلتفورم‌های نمایش خانگی است.

نقد نمایش «شاید...» / باید... شنبه 2 تیر 1403 19:03

نقد نمایش «شاید...» / باید...

نمایش «شاید...» مملو از روابط ساختارنیافته و شکل‌نگرفته بین افراد مختلف است که در سطح و در دیالوگ باقی می‌ماند؛ از رابطه کاوه با برادرش یعنی کاراکتر کیوان به‌عنوان شخصیتی متمول و صاحب جاه و مقام تا کاراکتر داریوش به‌عنوان روان‌پزشک او که گویی خود این درمانگر نیاز به تراپیست قهاری دارد. حتی تعاملات بین او و همسرش یعنی مهین فقدان تعریف درست از یک رابطه زناشوهری رو به انحطاط و فروپاشی را احساس می‌کند.

نقدی بر نمایش «آرت» کار علیرضا کوشک‌جلالی؛ ازخودبیگانگی یا خودفریبی سه شنبه 29 خرداد 1403 19:38

نقدی بر نمایش «آرت» کار علیرضا کوشک‌جلالی؛ ازخودبیگانگی یا خودفریبی

رضا آشفته در نقدی بر نمایش آرت به کارگردانی علیرضا کوشک‌جلالی نوشت: این نمایش هنرمندانه و فیلسوفانه نیست و حتی گزینش بازیگران نیز پیرو چنین منظر و خاستگاهی نبوده است.

نگاهی به کنسرت نمایش «کوچه عاشقی»/ اینجا طهران است محله سیروس دوشنبه 28 خرداد 1403 16:37

نگاهی به کنسرت نمایش «کوچه عاشقی»/ اینجا طهران است محله سیروس

کنسرت نمایش «کوچه عاشقی» در عین به تصویر کشیدن داستانی عاشقانه در خلال روایت داستانش به مضامین اجتماعی و فرهنگی نیز می‌پردازد.

درباره نمایش «گنجشک مفرغی» به نویسندگی و کارگردانی شهرام کرمی/ کابوس و رویای مردمان حاشیه‌نشین شنبه 26 خرداد 1403 18:26

درباره نمایش «گنجشک مفرغی» به نویسندگی و کارگردانی شهرام کرمی/ کابوس و رویای مردمان حاشیه‌نشین

«گنجشک مفرغی» استعاره‌ای است از یک وضعیت نابهنگام، نشانه‌ای از توسعه‌نیافتگی همه‌جانبه که قرار است از طریق خیال‌بافی، اندکی تحمل‌پذیر شود و شاید با یافتن گنجی پنهان و ممنوع، سعادت دنیویی را ممکن سازد.

درباره نمایش «نکبت» اثر پویا سعیدی؛ حرفه‌ای، کشدار و آمریکایی یکشنبه 13 خرداد 1403 21:03

درباره نمایش «نکبت» اثر پویا سعیدی؛ حرفه‌ای، کشدار و آمریکایی

پویا سعیدی که در کارنامه هنری خود نمایش پرمخاطب و بیادماندنی لانچر ۵ را دارد، در این تجربه، نمایشنامه نوار استفان بلبر را با ترجمه علی امیرریاحی و با نام «نکبت»، همراه با گروه بازیگران حرفه‎ای و نام آشنا تئاتر، ساخته و پرداخته است. متن و اجرا، پر دیالوگ و وفادار به نمایشنامه و با تلاشی برای حفظ فضا و موقعیت آن است.

درباره نمایش‌ «دوازده سی‌وشش» به نویسندگی و کارگردانی امید دانشوران؛ در حال و هوای منطق‌های دوگانه جمعه 11 خرداد 1403 10:50

درباره نمایش‌ «دوازده سی‌وشش» به نویسندگی و کارگردانی امید دانشوران؛ در حال و هوای منطق‌های دوگانه

اجراهایی چون «دوازده سی‌وشش» میل آن دارند که خود را رادیکال و سیاسی جلوه دهند و این‌گونه شناخته شوند که گویا عقلانیت ابزاری سازمان‌های بوروکراتیک دوران مدرن و پسامدرن را آماج نقد ریشه‌ای کرده‌اند. اما در فقدان تئوری علمی و زیباشناسانه پیشرو، محصول کار اغلب این جوانان یک سمبولیسم سترون و ملالت‌بار است.

نگاهی به نمایش «گنجشک مفرغی» نوشته و کارگردانی شهرام کرمی؛ الفبای نفلگی دوشنبه 7 خرداد 1403 09:09

نگاهی به نمایش «گنجشک مفرغی» نوشته و کارگردانی شهرام کرمی؛ الفبای نفلگی

متن شهرام کرمی، متنی است فروافتاده که نمی‌تواند اندازه‌های یک آکادمیسین صاحب سبک را در ابعاد و اوتاد روشن نشان بدهد. اینکه ما صفحات حوادث روزنامه‌ها را ورق بزنیم و به جست‌وجوی یافتن آدرس‌های زیرخاکی برای یافتن گنجشک‌های مفرغی باشیم، تحصیل حاصل است.

نگاهی به نمایش «مدرسه تربیت» به کارگردانی ریحانه رنجبر؛ مدرسه تربیت یا تربیت مدرسه؟ دوشنبه 7 خرداد 1403 09:02

نگاهی به نمایش «مدرسه تربیت» به کارگردانی ریحانه رنجبر؛ مدرسه تربیت یا تربیت مدرسه؟

به نظر می‌آید اجرا این واقعیت مهم را تذکر می‌دهد که ایران امروز دچار گسست نسلی شده و دختری چون شیدا به این نسل تازه تعلق دارد و سبک زندگی متفاوتی انتخاب کرده و به لحاظ شخصیتی پیش از آنکه «تکلیف‌مدار» باشد، مطالبه‌گر است و در پی احقاق حقوق شهروندی خویش. این نسل ستیهنده‌ که به انقیاد جایگاه نمادین پدر درنمی‌آید و در مقابل گفتارهای سوپرایگویی والدین و معلمان می‌ایستد و تا حد امکان آنان را به چالش می‌کشد.

نقدی بر نمایش سلطان عمرا بمیرد؛ یک سیاه باز نوپا اما کاربلد یکشنبه 6 خرداد 1403 13:52

نقدی بر نمایش سلطان عمرا بمیرد؛ یک سیاه باز نوپا اما کاربلد

وقتی می‌شود یک متن ابزورد را تبدیل به کمدی ایرانی کرد این برتری یک کالبد نمایشی را نشان می‌دهد که همچنان قابلیت نو شدن را دارد و می‌تواند ما را دچار حیرت کند.

درباره نمایش «رجوع»/ بحران خانوادگی یا خانواده بحرانی؟ پنجشنبه 3 خرداد 1403 20:19

درباره نمایش «رجوع»/ بحران خانوادگی یا خانواده بحرانی؟

نشاندن لبخند بر صورت مخاطب این روزها خسته و مستأصل تئاتر، کاری است بس دشوار که نمایش «رجوع» تا حد زیادی از عهده‌اش برآمده و چندان هم به دام ابتذال زمانه نیفتاده است اما مسئله مهم مربوط است به ابداعات فرمی که در توان این‌قبیل اجراها نیست و به قول رندان قدیم؛ «سری که درد نمی‌کند را چرا دستمال ببندیم»

درباره نمایش «روال عادی» به کارگردانی کیارش رُست/ عادی بودن یک وضعیت به شدت غیرعادی شنبه 29 اردیبهشت 1403 17:51

درباره نمایش «روال عادی» به کارگردانی کیارش رُست/ عادی بودن یک وضعیت به شدت غیرعادی

کیارش رُست با این خوانش نمادگرایانه، آن عاملیتی را که ژان‌کلود-کری‌یر در متن نمایشنامه مدنظر دارد را به محاق برده و هر نوع عاملیت انسانی را کم‌رمق‌تر نشان می‌دهد.

نگاهی کوتاه به دو نمایش «توقف اتانازی» و «کان لم یکن» بروکراسی در روایت‌های تئاتر سه شنبه 25 اردیبهشت 1403 16:04

نگاهی کوتاه به دو نمایش «توقف اتانازی» و «کان لم یکن» بروکراسی در روایت‌های تئاتر

از یاد نبریم که در اصطلاحات حقوقی عبارت «کان لم یکن» به باطل شدن یک قرارداد مابین طرفین معامله اطلاق می‌شود که شرایط صحت عقد قرارداد به ‌طور کامل در آن رعایت نشده و مستوجب ضرر و زیان یکی از طرفین شود. فرآیندی که بروکراسی مخصوص خود را دارد و این روزها به کرات در گوشه و کنار کشور قابل مشاهده است.

نگاهی به نمایش چه کسی جوجه تیغی را کشت؟؛ خشم و هیاهو سه شنبه 25 اردیبهشت 1403 15:57

نگاهی به نمایش چه کسی جوجه تیغی را کشت؟؛ خشم و هیاهو

خارج از پیام های تامل بر انگیز نمایش،تبلیغ و پروپاگاندای تئاتر یا همان حواشی اش از متن بیشتر بود.دکور و طراحی صحنه به حدی بد بود که مخاطب را سردرگم می کرد.گذاشتن یک میز طویل که در هر دو سویش بازیگران نشسته اند ،گردن تماشاگر را اذیت می کرد.اگر نمایش به سه بخش تقسیم شود بخش پایانی آن ها دراماتیک و‌حوصله سر بر بود.

درباره نمایش «نظام ابن‌عربی» به کارگردانی یاسمین عباسی/عاشقیت یک ابن‌عربی معاصر دوشنبه 24 اردیبهشت 1403 20:18

درباره نمایش «نظام ابن‌عربی» به کارگردانی یاسمین عباسی/عاشقیت یک ابن‌عربی معاصر

«نظام ابن‌عربی» تقلا و تمنایی است درخور توجه که هنوز فرم غایی خویش را نیافته است و همچون امری گشوده، به میراث گذشته می‌نگرد حتی اگر زیر بار گران تاریخ در حال له‌شدن باشد.