پنجشنبه , ۳۱ خرداد, ۱۴۰۳
نقد- تئاتر | صفحه 1
نگاهی به نمایش «سه خواهر» به کارگردانی نگین ضیایی/ تهاجم به متن چخوف

نگاهی به نمایش «سه خواهر» به کارگردانی نگین ضیایی/ تهاجم به متن چخوف

نمایش «سه خواهر»، به نویسندگی محمد چرمشیر و کارگردانی نگین ضیایی که اثری اقتباسی از «سه خواهر» چخوف محسوب می‌گردد، در پی چاره‌جویی این مسئله است که به آن‌چه بی‌واسطه مشاهده و دیده می‌شود تا چه اندازه می‌توان اعتماد و آن را تفسیر به رأی داشت.

نقدی بر نمایش «آرت» کار علیرضا کوشک‌جلالی؛ ازخودبیگانگی یا خودفریبی سه شنبه 29 خرداد 1403 19:38

نقدی بر نمایش «آرت» کار علیرضا کوشک‌جلالی؛ ازخودبیگانگی یا خودفریبی

رضا آشفته در نقدی بر نمایش آرت به کارگردانی علیرضا کوشک‌جلالی نوشت: این نمایش هنرمندانه و فیلسوفانه نیست و حتی گزینش بازیگران نیز پیرو چنین منظر و خاستگاهی نبوده است.

نگاهی به کنسرت نمایش «کوچه عاشقی»/ اینجا طهران است محله سیروس دوشنبه 28 خرداد 1403 16:37

نگاهی به کنسرت نمایش «کوچه عاشقی»/ اینجا طهران است محله سیروس

کنسرت نمایش «کوچه عاشقی» در عین به تصویر کشیدن داستانی عاشقانه در خلال روایت داستانش به مضامین اجتماعی و فرهنگی نیز می‌پردازد.

درباره نمایش «گنجشک مفرغی» به نویسندگی و کارگردانی شهرام کرمی/ کابوس و رویای مردمان حاشیه‌نشین شنبه 26 خرداد 1403 18:26

درباره نمایش «گنجشک مفرغی» به نویسندگی و کارگردانی شهرام کرمی/ کابوس و رویای مردمان حاشیه‌نشین

«گنجشک مفرغی» استعاره‌ای است از یک وضعیت نابهنگام، نشانه‌ای از توسعه‌نیافتگی همه‌جانبه که قرار است از طریق خیال‌بافی، اندکی تحمل‌پذیر شود و شاید با یافتن گنجی پنهان و ممنوع، سعادت دنیویی را ممکن سازد.

درباره نمایش «نکبت» اثر پویا سعیدی؛ حرفه‌ای، کشدار و آمریکایی یکشنبه 13 خرداد 1403 21:03

درباره نمایش «نکبت» اثر پویا سعیدی؛ حرفه‌ای، کشدار و آمریکایی

پویا سعیدی که در کارنامه هنری خود نمایش پرمخاطب و بیادماندنی لانچر ۵ را دارد، در این تجربه، نمایشنامه نوار استفان بلبر را با ترجمه علی امیرریاحی و با نام «نکبت»، همراه با گروه بازیگران حرفه‎ای و نام آشنا تئاتر، ساخته و پرداخته است. متن و اجرا، پر دیالوگ و وفادار به نمایشنامه و با تلاشی برای حفظ فضا و موقعیت آن است.

درباره نمایش‌ «دوازده سی‌وشش» به نویسندگی و کارگردانی امید دانشوران؛ در حال و هوای منطق‌های دوگانه جمعه 11 خرداد 1403 10:50

درباره نمایش‌ «دوازده سی‌وشش» به نویسندگی و کارگردانی امید دانشوران؛ در حال و هوای منطق‌های دوگانه

اجراهایی چون «دوازده سی‌وشش» میل آن دارند که خود را رادیکال و سیاسی جلوه دهند و این‌گونه شناخته شوند که گویا عقلانیت ابزاری سازمان‌های بوروکراتیک دوران مدرن و پسامدرن را آماج نقد ریشه‌ای کرده‌اند. اما در فقدان تئوری علمی و زیباشناسانه پیشرو، محصول کار اغلب این جوانان یک سمبولیسم سترون و ملالت‌بار است.

نگاهی به نمایش «گنجشک مفرغی» نوشته و کارگردانی شهرام کرمی؛ الفبای نفلگی دوشنبه 7 خرداد 1403 09:09

نگاهی به نمایش «گنجشک مفرغی» نوشته و کارگردانی شهرام کرمی؛ الفبای نفلگی

متن شهرام کرمی، متنی است فروافتاده که نمی‌تواند اندازه‌های یک آکادمیسین صاحب سبک را در ابعاد و اوتاد روشن نشان بدهد. اینکه ما صفحات حوادث روزنامه‌ها را ورق بزنیم و به جست‌وجوی یافتن آدرس‌های زیرخاکی برای یافتن گنجشک‌های مفرغی باشیم، تحصیل حاصل است.

نگاهی به نمایش «مدرسه تربیت» به کارگردانی ریحانه رنجبر؛ مدرسه تربیت یا تربیت مدرسه؟ دوشنبه 7 خرداد 1403 09:02

نگاهی به نمایش «مدرسه تربیت» به کارگردانی ریحانه رنجبر؛ مدرسه تربیت یا تربیت مدرسه؟

به نظر می‌آید اجرا این واقعیت مهم را تذکر می‌دهد که ایران امروز دچار گسست نسلی شده و دختری چون شیدا به این نسل تازه تعلق دارد و سبک زندگی متفاوتی انتخاب کرده و به لحاظ شخصیتی پیش از آنکه «تکلیف‌مدار» باشد، مطالبه‌گر است و در پی احقاق حقوق شهروندی خویش. این نسل ستیهنده‌ که به انقیاد جایگاه نمادین پدر درنمی‌آید و در مقابل گفتارهای سوپرایگویی والدین و معلمان می‌ایستد و تا حد امکان آنان را به چالش می‌کشد.

نقدی بر نمایش سلطان عمرا بمیرد؛ یک سیاه باز نوپا اما کاربلد یکشنبه 6 خرداد 1403 13:52

نقدی بر نمایش سلطان عمرا بمیرد؛ یک سیاه باز نوپا اما کاربلد

وقتی می‌شود یک متن ابزورد را تبدیل به کمدی ایرانی کرد این برتری یک کالبد نمایشی را نشان می‌دهد که همچنان قابلیت نو شدن را دارد و می‌تواند ما را دچار حیرت کند.

درباره نمایش «رجوع»/ بحران خانوادگی یا خانواده بحرانی؟ پنجشنبه 3 خرداد 1403 20:19

درباره نمایش «رجوع»/ بحران خانوادگی یا خانواده بحرانی؟

نشاندن لبخند بر صورت مخاطب این روزها خسته و مستأصل تئاتر، کاری است بس دشوار که نمایش «رجوع» تا حد زیادی از عهده‌اش برآمده و چندان هم به دام ابتذال زمانه نیفتاده است اما مسئله مهم مربوط است به ابداعات فرمی که در توان این‌قبیل اجراها نیست و به قول رندان قدیم؛ «سری که درد نمی‌کند را چرا دستمال ببندیم»

درباره نمایش «روال عادی» به کارگردانی کیارش رُست/ عادی بودن یک وضعیت به شدت غیرعادی شنبه 29 اردیبهشت 1403 17:51

درباره نمایش «روال عادی» به کارگردانی کیارش رُست/ عادی بودن یک وضعیت به شدت غیرعادی

کیارش رُست با این خوانش نمادگرایانه، آن عاملیتی را که ژان‌کلود-کری‌یر در متن نمایشنامه مدنظر دارد را به محاق برده و هر نوع عاملیت انسانی را کم‌رمق‌تر نشان می‌دهد.

نگاهی کوتاه به دو نمایش «توقف اتانازی» و «کان لم یکن» بروکراسی در روایت‌های تئاتر سه شنبه 25 اردیبهشت 1403 16:04

نگاهی کوتاه به دو نمایش «توقف اتانازی» و «کان لم یکن» بروکراسی در روایت‌های تئاتر

از یاد نبریم که در اصطلاحات حقوقی عبارت «کان لم یکن» به باطل شدن یک قرارداد مابین طرفین معامله اطلاق می‌شود که شرایط صحت عقد قرارداد به ‌طور کامل در آن رعایت نشده و مستوجب ضرر و زیان یکی از طرفین شود. فرآیندی که بروکراسی مخصوص خود را دارد و این روزها به کرات در گوشه و کنار کشور قابل مشاهده است.

نگاهی به نمایش چه کسی جوجه تیغی را کشت؟؛ خشم و هیاهو سه شنبه 25 اردیبهشت 1403 15:57

نگاهی به نمایش چه کسی جوجه تیغی را کشت؟؛ خشم و هیاهو

خارج از پیام های تامل بر انگیز نمایش،تبلیغ و پروپاگاندای تئاتر یا همان حواشی اش از متن بیشتر بود.دکور و طراحی صحنه به حدی بد بود که مخاطب را سردرگم می کرد.گذاشتن یک میز طویل که در هر دو سویش بازیگران نشسته اند ،گردن تماشاگر را اذیت می کرد.اگر نمایش به سه بخش تقسیم شود بخش پایانی آن ها دراماتیک و‌حوصله سر بر بود.

درباره نمایش «نظام ابن‌عربی» به کارگردانی یاسمین عباسی/عاشقیت یک ابن‌عربی معاصر دوشنبه 24 اردیبهشت 1403 20:18

درباره نمایش «نظام ابن‌عربی» به کارگردانی یاسمین عباسی/عاشقیت یک ابن‌عربی معاصر

«نظام ابن‌عربی» تقلا و تمنایی است درخور توجه که هنوز فرم غایی خویش را نیافته است و همچون امری گشوده، به میراث گذشته می‌نگرد حتی اگر زیر بار گران تاریخ در حال له‌شدن باشد.

نگاهی به نمایش «امشب به صرف بورش و خون» به کارگردانی صابر ابر/ غرور و وقار زنی که عزت نفسش لگدمال شده بود جمعه 21 اردیبهشت 1403 19:14

نگاهی به نمایش «امشب به صرف بورش و خون» به کارگردانی صابر ابر/ غرور و وقار زنی که عزت نفسش لگدمال شده بود

کارگردانی نمایش «امشب به صرف بورش و خون» را قدمی رو به جلو برای صابر ابر دانست. بعد از کارگردانی نمایش «همان چهار دقیقه» که فضایی ذهنی و اکسپرسیونیستی در دل ظلمات هولناک دریای سیاه داشت و گاهی بیش از اندازه تفسیری و معناگریز می‌شد و از نمایشنامه نغمه ثمینی فاصله نالازم می‌گرفت و صدالبته کارگردانی نمایش «پرتقال‌های کال» در سال 1395 که قتل نویسندگان و روشنفکران ایرانی در پاریس را به یک امر جنایی و بازیگوشانه تقلیل می‌داد، این‌بار با اجرایی جمع‌وجورتر روبه‌رو هستیم که چندان نمی‌خواهد جاه‌طلب باشد.

درباره کنسرت-نمایش «و تو هم برنگشتی» با بازی شمس لنگرودی/ غزل غمناک شاعری که دیگر شعر نمی‌خواند جمعه 21 اردیبهشت 1403 18:27

درباره کنسرت-نمایش «و تو هم برنگشتی» با بازی شمس لنگرودی/ غزل غمناک شاعری که دیگر شعر نمی‌خواند

«و تو هم برنگشتی» یک فرم تازه‌ تئاتری پیشنهاد نمی‌دهد اما این امکان را فراهم می‌کند که بار دیگر یک شاعر مقابل حضار بایستد و شعرخوانی کند و خاطره بسازد. مواجهه با «و تو هم برنگشتی» بر این سیاق است که تماشایی و لذت‌بخش است.

 درباره نمایش آن‌برد/ سرگردانی مابین سرزمین پدری و زبان مادری جمعه 21 اردیبهشت 1403 18:20

درباره نمایش آن‌برد/ سرگردانی مابین سرزمین پدری و زبان مادری

با نگاهی جامعه‌شناختی به این روزهای مردمان ایران و با مرور آمارهای مراکز رسمی، می‌توان به این واقعیت تأمل‌برانگیز رسید که میل به مهاجرت از موطن خویش و یافتن سرزمین‌های ناآشنای توسعه‌یافته نزد طبقات مختلف اجتماع به یک مطالبه فراگیر بدل شده و درنتیجه نگرانی‌های فزاینده‌ای را از بابت حفظ نیروی انسانی کشور ایجاد کرده است.

درباره نمایش مجلس توبه‌نامه‌نویسی اسماعیل بزاز/ مراسم به غلط افتادن جمعه 21 اردیبهشت 1403 18:09

درباره نمایش مجلس توبه‌نامه‌نویسی اسماعیل بزاز/ مراسم به غلط افتادن

نمایش «مجلس توبه‌نامه‌نویسی اسماعیل بزاز»، به نویسندگی حسین کیانی و کارگردانی کارن کیانی نمایشی مونولوگ است که به درونیات سرکوب‌شده کاراکتر «اسماعیل بزاز» (با بازی بهروز پناهنده) که از بازیگران (دلقک‌های) دوره ناصرالدین‌شاه است، می‌پردازد.

چرمشیر و تئاتر دیکانستراکشن تهران چهارشنبه 19 اردیبهشت 1403 13:37
نقدی بر سه‌خواهر محمد چرم‌شیر به کارگردانی نگین ضیایی

چرمشیر و تئاتر دیکانستراکشن تهران

جریانی در دهه‌ی ۱۳۸۰ باعنوان «بازخوانی» در ایران شکل گرفت که می‌توان آن را جریان «بازتفسیر» نیز نامید که بخشی از جریان دیکانستراکشن یا واسازی می‌شود؛ البته روش این هنرمندان پیش‌رو بیشتر «غلط‌خوانی» تعمدی بود. روش مذکور، به‌نوعی در همکاری یک کارگردان اجرامحور و یک دراماتورژ تولید، شکل می‌گیرد.

نگاهی به نمایش «پس از» به کارگردانی مرتضی کوهی/ ما بعد... یکشنبه 16 اردیبهشت 1403 14:22

نگاهی به نمایش «پس از» به کارگردانی مرتضی کوهی/ ما بعد...

نمایش «پس از»، دنیای مردانه و زنانه‌اش را با سوئیچ‌کردن مدام دو بازیگر مرد (با بازی پیمان محسنی) و زن (با بازی شیدا پهلوان) از نقشی به نقشی دیگر ترسیم و به‌نوعی همسان و متشابه کرده است و درواقع با این اقدام خواسته است که تماشاگر از منظر کاراکتر «نشان» به تمام زن‌ها و مردها به چشم یکسان بنگرد و تصاویر مخدوش مرور شده در خیال او را به‌صورت یک سلسله‌چیدمان تقلیدی از رفتارهای کپی‌شده تماشا کند.

درباره «فین جین» به کارگردانی محمود موسوی/ نمایشی از قتل امیرکبیر به روایت جمعی از جنیان و آدمیان پنجشنبه 13 اردیبهشت 1403 15:58

درباره «فین جین» به کارگردانی محمود موسوی/ نمایشی از قتل امیرکبیر به روایت جمعی از جنیان و آدمیان

تقابل آدمیان و جنیان در موزه‌ای که به زندگی امیرکبیر در حمام فین کاشان می‌پردازد به واقع تماشایی است و در ادامه به همکاری مابین آنان بدل شده و این امکان را فراهم می‌کند که به میانجی هنر نمایش، وقایع تاریخی حمام فین کاشان از نو روایت شده و از تلخی‌اش تا اندازه‌ای کاسته شود. نکته مهم نمایشنامه «فین جین» تلفیق درام مدرن اروپایی با شیوه نمایش ایرانی است.