اخبار ویژه
یادداشت و مقاله
یادداشت حسین کیانی برای مجلس جدید/ «رویینه‌تنی ما رو به پایان است» شنبه 10 خرداد 1399
یادداشت حسین کیانی برای مجلس جدید/ «رویینه‌تنی ما رو به پایان است»

یادداشت حسین کیانی برای مجلس جدید/ «رویینه‌تنی ما رو به پایان است»

حسین کیانی همزمان با آغاز به کار مجلس جدید شواری اسلامی با نگارش نوشتاری خطاب به مسئولان هشدار داده است که در برخورد با دیو نادیدنی کرونا که کسی را یارای هماوردی با آن نیست، بهترین مشاوران و همدلانِ آنها همان هنرمندانی هستند که همچنان تئاتر را راهی مطمئن برای تلطیف شرایط سخت و تغییر شرایط دشوار می‌دانند.

نگاهی به پديده نمايش اينترنتی/ «تئاتر آنلاين، تئاتری كه نيست» چهارشنبه 7 خرداد 1399
نگاهی به پديده نمايش اينترنتی/ «تئاتر آنلاين، تئاتری كه نيست»

نگاهی به پديده نمايش اينترنتی/ «تئاتر آنلاين، تئاتری كه نيست»

اگر مخاطبي نباشد، صحنه و بازيگر، از معناي حقيقي اجراگري خود تهي خواهند شد چه برسد به آنكه اساسا آنچه دارد عرضه مي‌شود با حضور دوربين و فيلمبرداري و ارتباط غيرمستقيم، وجوهاتش را از مديومي ديگر به جز تئاتر به دست مي‌آورد.

اوضاع تئاتر قبل از کرونا هم «بودن و نبودن» بود! یکشنبه 28 اردیبهشت 1399
اوضاع تئاتر قبل از کرونا هم «بودن و نبودن» بود!

اوضاع تئاتر قبل از کرونا هم «بودن و نبودن» بود!

«تئاتر همیشه جزو مشاغل پرخطر بوده و این تنها محدود به دوران کرونا نیست. درهای به ظاهر باز تئاتر، قبل از پلمپ هم بسته‌تر از حالا بوده و به همین خاطر هم، جزو اولین مشاغل جمع شده و جزو آخرین مشاغل باز شده خواهد بود. امان از این، از خدا خواسته‌های تعطیلی فرهنگ!»

گلایه از بی‌درایتی مدیران در بحران کرونا/مرگ فرهنگسراها نزدیک است شنبه 27 اردیبهشت 1399
گلایه از بی‌درایتی مدیران در بحران کرونا/مرگ فرهنگسراها نزدیک است

گلایه از بی‌درایتی مدیران در بحران کرونا/مرگ فرهنگسراها نزدیک است

احمد مایل نویسنده و کارگردان تئاتر در یادداشتی با اشاره به اینکه روزهای طلایی اجرای تئاتر در فرهنگسراها به پایان رسیده از بی‌توجهی مدیران شهرداری به هنر نمایش گلایه کرده است.

به بهانه انتشار نمايشنامه ارنانی مانيفست مكتب رمانتيسم/ دوئل شخصی برای عدالت دوشنبه 8 اردیبهشت 1399
به بهانه انتشار نمايشنامه ارنانی مانيفست مكتب رمانتيسم/ دوئل شخصی برای عدالت

به بهانه انتشار نمايشنامه ارنانی مانيفست مكتب رمانتيسم/ دوئل شخصی برای عدالت

نمايشنامه ارناني با توجه به اهميتي كه در تاريخ ادبيات دارد بيش از آنكه متني در حوزه تئاتر طبقه‌بندي شود براي علاقه‌مندان تاريخ ادبيات نيز مي‌تواند جذاب و خواندني باشد. ترجمه روان و در عين حال بديع رامتين شهبازي كه متن را به صورت مستقيم از زبان فرانسه به فارسي برگردانده نيز به درك فضاي خيال‌انگيز اثر كمك شاياني كرده است.

حسین کیانی و یک «هشدار تاریخی» شنبه 23 فروردین 1399
حسین کیانی و یک «هشدار تاریخی»

حسین کیانی و یک «هشدار تاریخی»

حسین کیانی با نگارش یادداشتی تحت عنوان «فرهنگ آیندگان» درباره امنیت شغلی تئاتری‌ها در این روزگار نقطه نظرش را مطرح کرد.

 حکایت عجیب تئاتر در خانه دوشنبه 30 دی 1398
حکایت عجیب تئاتر در خانه

حکایت عجیب تئاتر در خانه

خانه تئاتر که خیلی وقت‌ها نسبت به وضعیت تئاتر کشور منتقد بوده، در آنچه الان در حوزه تئاتر شاهدش هستیم، چه نقشی داشته است و آیا برخی بیانیه‌ها و پزها، نافی مسوولیت‌های این نهاد در این حوزه بوده یا نقش فرار رو به جلو را دارد؟

پیام نادر برهانی مرند به اهالی تئاتر:  تئاتر ما را به مفاهمه و همدلی و ادامه مسیر و پویایی هنر فرامی‌خواند سه شنبه 24 دی 1398
پیام نادر برهانی مرند به اهالی تئاتر: تئاتر ما را به مفاهمه و همدلی و ادامه مسیر و پویایی هنر فرامی‌خواند

پیام نادر برهانی مرند به اهالی تئاتر: تئاتر ما را به مفاهمه و همدلی و ادامه مسیر و پویایی هنر فرامی‌خواند

در تاریخ پر فراز و نشیب مان، نه تنها در لحظات شادمانی پیوسته بوده‌ایم بلکه فرود ناگزیر هر رنج و اندوهی نیز نه گسستگی که پیوستگی بیشترمان بخشیده و این حکایت امروز نیست که خاطره‌ جمعی و حافظه تاریخی ما گواه این انسجام و همدلی است.

نگاهی به نمايش« پنجاه پنجاه » بر اساس نمايشنامه ای از برتولت‌ برشت/ علاقه ‌به تئاتر تجربی پنجشنبه 19 دی 1398
نگاهی به نمايش« پنجاه پنجاه » بر اساس نمايشنامه ای از برتولت‌ برشت/ علاقه ‌به تئاتر تجربی

نگاهی به نمايش« پنجاه پنجاه » بر اساس نمايشنامه ای از برتولت‌ برشت/ علاقه ‌به تئاتر تجربی

آنچه پس از چند دهه فاصله از اجراي سال 58 حالا در سال 98 مي‌بينيم به خوبي تفاوت ديدگاه نسل جديد را از ديدگاه نسل انقلابي گذشته نشان مي‌دهد. به وضوح با يك بازخواني جديد روبه‌رو هستيم كه ديگر چندان علاقه‌اي به مطالعه در حركت‌هاي سياسي، اجتماعي و طبقاتي ندارد.

جواد مولانیا کارگردان و بازیگر تئاتر یادداشتی را برای نمایش بوقلمون منتشر کرد سه شنبه 17 دی 1398
جواد مولانیا کارگردان و بازیگر تئاتر یادداشتی را برای نمایش بوقلمون منتشر کرد

جواد مولانیا کارگردان و بازیگر تئاتر یادداشتی را برای نمایش بوقلمون منتشر کرد

به گمان من "خیرالله تقیانی پور" کاگردانی هوشمند و دقیق است که ساز و کار تاتر را نه تنها از نظر کارگردانی که از دیدگاه نوشتن ، بسیار میداند و چنین کارگردانهایی در روزگارِ اکنونِ ما بسیار نادرند.

آيا اين روزها بايد تئاترها را ديد؟/ برای كه می‌سازيم؟ برای چه می‌سازيم؟ پنجشنبه 5 دی 1398
آيا اين روزها بايد تئاترها را ديد؟/ برای كه می‌سازيم؟ برای چه می‌سازيم؟

آيا اين روزها بايد تئاترها را ديد؟/ برای كه می‌سازيم؟ برای چه می‌سازيم؟

مردم اين روزها قصه مي‌خواهند، همانند آنچه داريو فو در ايتالياي مملو از مشكل مي‌آفريند. جايي كه هم فاسد را رسوا مي‌كند و هم مفسده را عيان. او نه نيروي دست‌راستي كه متهم به محافظه‌كاري شود و نه نيروي دست‌چپي كه متهم به سياست‌كاري. داريو فو هنرمندي است كه از لباس جديد پادشاه پرده برمي‌دارد. يا به برشت نگاه كنيم. در آثار جست‌وجو كنيم، واژگانش را كاوش كنيم. انگار اين همه سال گوشه گنجه خاكش داده باشيم؛ در حالي كه او هم روش انتقاد مي‌آموزد و هم روش آموزش. هم هنرش آگاهي‌بخش است و هم تعليمي. هم انديشه‌ورزي موردپسند تئاتري‌ها را تامين مي‌كند و هم عامه‌پسندي مخاطب معمولي.

به مناسبت سالروز درگذشت ساموئل بكت/ بكت راه خودش را می‌رفت چهارشنبه 4 دی 1398
به مناسبت سالروز درگذشت ساموئل بكت/ بكت راه خودش را می‌رفت

به مناسبت سالروز درگذشت ساموئل بكت/ بكت راه خودش را می‌رفت

چيزي كه به عنوان ابزورديسم مي‌شناسيم در فرانسه در اوايل قرن نوزدهم به خصوص در حوزه نمايشنامه‌نويسي نمود اغراق‌آميزي پيدا كرد. نمي‌توان در فارسي ابزورديسم را «پوچ‌گرايي» بخوانيم، چون پوچ چيزي نيست كه خواننده يا نويسنده‌اي بخواهد به آن گرايش داشته باشد. بنابراين مي‌شود ابزورديسم را ادبيات «پوچ‌نما» ناميد.

نگاهی به اعلان پايان در نمايشنامه «دست آخر» اثر ساموئل بكت / تمومه، تقريبا تمومه! چهارشنبه 4 دی 1398
نگاهی به اعلان پايان در نمايشنامه «دست آخر» اثر ساموئل بكت / تمومه، تقريبا تمومه!

نگاهی به اعلان پايان در نمايشنامه «دست آخر» اثر ساموئل بكت / تمومه، تقريبا تمومه!

در نمايشنامه‌هاي بكت پايان رخ نمي‌دهد. شبيه رمان‌هاي كافكا، اين درام‌ها تا ابد ادامه پيدا مي‌كنند. نوعي اعلام پايان و در عين حال امكان‌ناپذيري پايان هميشه در اين درام‌ها وجود دارد. اما چرا دقيقا نوعي اجبار براي اعلان پايان و عدم امكان پايان در اين آثار دست‌اندركار است؟

به مناسبت سالروز درگذشت ساموئل بكت/ او می‌خواهد مردن را تمام كند چهارشنبه 4 دی 1398
به مناسبت سالروز درگذشت ساموئل بكت/ او می‌خواهد مردن را تمام كند

به مناسبت سالروز درگذشت ساموئل بكت/ او می‌خواهد مردن را تمام كند

شكست اگر‌چه واسطه‌ فهم بكت است اما در عين حال مخربِ همان نظام نيز هست و اين ديالكتيك ميان ميل و شكست است. همين امر سبب مي‌شود تا بكت از حاشيه‌روي، زياده‌گويي، لفظ‌پردازي و گرفتاري‌هاي تكنيكي نوشتن در امان باشد.

کسی یادش هست؟!/به احترام ۴۰ سال خانه نشینی نصرت کریمی چهارشنبه 4 دی 1398
کسی یادش هست؟!/به احترام ۴۰ سال خانه نشینی نصرت کریمی

کسی یادش هست؟!/به احترام ۴۰ سال خانه نشینی نصرت کریمی

نبود نصرت در این سال‌ها چنان بر خاطره همه کسانی که می‌شناختندش سایه افکنده بود که کمتر از کارهایی که در این سال‌های فطرت انجام داده گفته می‌شود. صورتک‌هایش را که احتمالا وصفش را شنیده‌اید. کاش موزه اش کنند و مردم را در نبودش با او همدم کنند.

یک آیین‌نامه و هزاران جنجال دوشنبه 2 دی 1398
یک آیین‌نامه و هزاران جنجال

یک آیین‌نامه و هزاران جنجال

دستورالعمل تازه نظارت بر نمایش‌ها اختلافات قدیمی انجمن هنرهای نمایشی و خانه تئاتر را بار دیگر روشن کرده است، اختلافاتی که ناشی از فقدان ذهنیتی صنفی در تئاتر است.

درباره تئاتر خصوصی در ایران / عسرت و گشایش توأمان دوشنبه 2 دی 1398
درباره تئاتر خصوصی در ایران / عسرت و گشایش توأمان

درباره تئاتر خصوصی در ایران / عسرت و گشایش توأمان

تئاتری که ماهیت اقتصادی خود را در بی‌نیازی از حمایت ارگان‌های دولتی و حکومتی تعریف می‌کرد. مدت ها بود که دست یاریگر دولت بنابر ضرورت و مبتنی بر اصل 44 قانون اساسی پس کشیده شده بود. حتی گشایش‌هایی در رابطه با امر نظارت پدید آمد و طیف کثیری از فرم‌های تجربه‌نشده اجرایی به مخاطبان عرضه شد.

تئاتر خصوصی به کجا می‌رود / جذابیت به ستاره نیاز ندارد دوشنبه 2 دی 1398
تئاتر خصوصی به کجا می‌رود / جذابیت به ستاره نیاز ندارد

تئاتر خصوصی به کجا می‌رود / جذابیت به ستاره نیاز ندارد

تئاتر خصوصی باید بداند کمدی فی‌نفسه بد نیست، کمدی می‌تواند مقوم جامعه خودش باشد. تئاتر خصوصی مشکلش در نداشتن ذائقه‌سنجی است. نمی‌داند باید به کدامین سو برود. برای همین است نمایش «صدای آهسته برف» جابر رمضانی در ایرانشهر غریبانه اجرا می‌رود؛ اما در مستقل تهران می‌ترکد؛ چون ذائقه‌ای در سالن حاکم است که رگ‌خواب مخاطب را فهمیده است. بماند که در مستقل هم ترکیب اجراها حاکم است. آنجا محل آزمون و خطا هم بوده است.

نمایش به مثابه رسانه/یادداشت بهروز غریب پور درباره ارحام صدر جمعه 29 آذر 1398
نمایش به مثابه رسانه/یادداشت بهروز غریب پور درباره ارحام صدر

نمایش به مثابه رسانه/یادداشت بهروز غریب پور درباره ارحام صدر

موفقیت ارحام صدر سبب شد، مقلدان زیادی پیدا کند که تلاش می‌کردند موضوعات خانوادگی و گاه اجتماعی را دستمایه نمایش‌های‌شان کنند‌، اما آنها چندان توفیقی نیافتند زیرا آنچه کار این هنرمند را متفاوت می‌کرد، نگاه او بود که فراتر از یک کمدی سطحی قرار می‌گرفت. البته نقدی هم به ارحام صدر وارد است که او گاه با کسانی که تلاش می‌کردند خود را به قطبی در سطح او برسانند، چندان منصف نبود. هر چند این از ارزش کار او کم نمی‌کند.

نسبت آلودگی هوا و وضعيت تئاتر دانشجويی پنجشنبه 28 آذر 1398
نسبت آلودگی هوا و وضعيت تئاتر دانشجويی

نسبت آلودگی هوا و وضعيت تئاتر دانشجويی

واقعيت اين است كه تك تماشاخانه‌هاي تئاتر مولوي از پس درخواست‌هاي زياد دانشجويان برنمي‌آيد. درخواست روش صنفي دانشجويان هم مي‌تواند مبتني بر افزايش تماشاخانه‌هاي تئاتر دانشگاهي باشد. هم فعال‌سازي خود سالن‌هاي تئاتر دانشگاه‌ها براي اجراي عموم دانشجويان باشد، گردش اجراها در سالن‌هاي خود دانشگاه‌ها مي‌تواند مولد جنسي ديگر از تئاتر باشد كه از زير بار منطق سرمايه فرار كند و منطق خودش را آزادانه با بدنه دانشگاه بسازد.