اخبار ویژه
یادداشت و مقاله
 حکایت عجیب تئاتر در خانه دوشنبه 30 دی 1398
حکایت عجیب تئاتر در خانه

حکایت عجیب تئاتر در خانه

خانه تئاتر که خیلی وقت‌ها نسبت به وضعیت تئاتر کشور منتقد بوده، در آنچه الان در حوزه تئاتر شاهدش هستیم، چه نقشی داشته است و آیا برخی بیانیه‌ها و پزها، نافی مسوولیت‌های این نهاد در این حوزه بوده یا نقش فرار رو به جلو را دارد؟

پیام نادر برهانی مرند به اهالی تئاتر:  تئاتر ما را به مفاهمه و همدلی و ادامه مسیر و پویایی هنر فرامی‌خواند سه شنبه 24 دی 1398
پیام نادر برهانی مرند به اهالی تئاتر: تئاتر ما را به مفاهمه و همدلی و ادامه مسیر و پویایی هنر فرامی‌خواند

پیام نادر برهانی مرند به اهالی تئاتر: تئاتر ما را به مفاهمه و همدلی و ادامه مسیر و پویایی هنر فرامی‌خواند

در تاریخ پر فراز و نشیب مان، نه تنها در لحظات شادمانی پیوسته بوده‌ایم بلکه فرود ناگزیر هر رنج و اندوهی نیز نه گسستگی که پیوستگی بیشترمان بخشیده و این حکایت امروز نیست که خاطره‌ جمعی و حافظه تاریخی ما گواه این انسجام و همدلی است.

نگاهی به نمايش« پنجاه پنجاه » بر اساس نمايشنامه ای از برتولت‌ برشت/ علاقه ‌به تئاتر تجربی پنجشنبه 19 دی 1398
نگاهی به نمايش« پنجاه پنجاه » بر اساس نمايشنامه ای از برتولت‌ برشت/ علاقه ‌به تئاتر تجربی

نگاهی به نمايش« پنجاه پنجاه » بر اساس نمايشنامه ای از برتولت‌ برشت/ علاقه ‌به تئاتر تجربی

آنچه پس از چند دهه فاصله از اجراي سال 58 حالا در سال 98 مي‌بينيم به خوبي تفاوت ديدگاه نسل جديد را از ديدگاه نسل انقلابي گذشته نشان مي‌دهد. به وضوح با يك بازخواني جديد روبه‌رو هستيم كه ديگر چندان علاقه‌اي به مطالعه در حركت‌هاي سياسي، اجتماعي و طبقاتي ندارد.

جواد مولانیا کارگردان و بازیگر تئاتر یادداشتی را برای نمایش بوقلمون منتشر کرد سه شنبه 17 دی 1398
جواد مولانیا کارگردان و بازیگر تئاتر یادداشتی را برای نمایش بوقلمون منتشر کرد

جواد مولانیا کارگردان و بازیگر تئاتر یادداشتی را برای نمایش بوقلمون منتشر کرد

به گمان من "خیرالله تقیانی پور" کاگردانی هوشمند و دقیق است که ساز و کار تاتر را نه تنها از نظر کارگردانی که از دیدگاه نوشتن ، بسیار میداند و چنین کارگردانهایی در روزگارِ اکنونِ ما بسیار نادرند.

آيا اين روزها بايد تئاترها را ديد؟/ برای كه می‌سازيم؟ برای چه می‌سازيم؟ پنجشنبه 5 دی 1398
آيا اين روزها بايد تئاترها را ديد؟/ برای كه می‌سازيم؟ برای چه می‌سازيم؟

آيا اين روزها بايد تئاترها را ديد؟/ برای كه می‌سازيم؟ برای چه می‌سازيم؟

مردم اين روزها قصه مي‌خواهند، همانند آنچه داريو فو در ايتالياي مملو از مشكل مي‌آفريند. جايي كه هم فاسد را رسوا مي‌كند و هم مفسده را عيان. او نه نيروي دست‌راستي كه متهم به محافظه‌كاري شود و نه نيروي دست‌چپي كه متهم به سياست‌كاري. داريو فو هنرمندي است كه از لباس جديد پادشاه پرده برمي‌دارد. يا به برشت نگاه كنيم. در آثار جست‌وجو كنيم، واژگانش را كاوش كنيم. انگار اين همه سال گوشه گنجه خاكش داده باشيم؛ در حالي كه او هم روش انتقاد مي‌آموزد و هم روش آموزش. هم هنرش آگاهي‌بخش است و هم تعليمي. هم انديشه‌ورزي موردپسند تئاتري‌ها را تامين مي‌كند و هم عامه‌پسندي مخاطب معمولي.

به مناسبت سالروز درگذشت ساموئل بكت/ بكت راه خودش را می‌رفت چهارشنبه 4 دی 1398
به مناسبت سالروز درگذشت ساموئل بكت/ بكت راه خودش را می‌رفت

به مناسبت سالروز درگذشت ساموئل بكت/ بكت راه خودش را می‌رفت

چيزي كه به عنوان ابزورديسم مي‌شناسيم در فرانسه در اوايل قرن نوزدهم به خصوص در حوزه نمايشنامه‌نويسي نمود اغراق‌آميزي پيدا كرد. نمي‌توان در فارسي ابزورديسم را «پوچ‌گرايي» بخوانيم، چون پوچ چيزي نيست كه خواننده يا نويسنده‌اي بخواهد به آن گرايش داشته باشد. بنابراين مي‌شود ابزورديسم را ادبيات «پوچ‌نما» ناميد.

نگاهی به اعلان پايان در نمايشنامه «دست آخر» اثر ساموئل بكت / تمومه، تقريبا تمومه! چهارشنبه 4 دی 1398
نگاهی به اعلان پايان در نمايشنامه «دست آخر» اثر ساموئل بكت / تمومه، تقريبا تمومه!

نگاهی به اعلان پايان در نمايشنامه «دست آخر» اثر ساموئل بكت / تمومه، تقريبا تمومه!

در نمايشنامه‌هاي بكت پايان رخ نمي‌دهد. شبيه رمان‌هاي كافكا، اين درام‌ها تا ابد ادامه پيدا مي‌كنند. نوعي اعلام پايان و در عين حال امكان‌ناپذيري پايان هميشه در اين درام‌ها وجود دارد. اما چرا دقيقا نوعي اجبار براي اعلان پايان و عدم امكان پايان در اين آثار دست‌اندركار است؟

به مناسبت سالروز درگذشت ساموئل بكت/ او می‌خواهد مردن را تمام كند چهارشنبه 4 دی 1398
به مناسبت سالروز درگذشت ساموئل بكت/ او می‌خواهد مردن را تمام كند

به مناسبت سالروز درگذشت ساموئل بكت/ او می‌خواهد مردن را تمام كند

شكست اگر‌چه واسطه‌ فهم بكت است اما در عين حال مخربِ همان نظام نيز هست و اين ديالكتيك ميان ميل و شكست است. همين امر سبب مي‌شود تا بكت از حاشيه‌روي، زياده‌گويي، لفظ‌پردازي و گرفتاري‌هاي تكنيكي نوشتن در امان باشد.

کسی یادش هست؟!/به احترام ۴۰ سال خانه نشینی نصرت کریمی چهارشنبه 4 دی 1398
کسی یادش هست؟!/به احترام ۴۰ سال خانه نشینی نصرت کریمی

کسی یادش هست؟!/به احترام ۴۰ سال خانه نشینی نصرت کریمی

نبود نصرت در این سال‌ها چنان بر خاطره همه کسانی که می‌شناختندش سایه افکنده بود که کمتر از کارهایی که در این سال‌های فطرت انجام داده گفته می‌شود. صورتک‌هایش را که احتمالا وصفش را شنیده‌اید. کاش موزه اش کنند و مردم را در نبودش با او همدم کنند.

یک آیین‌نامه و هزاران جنجال دوشنبه 2 دی 1398
یک آیین‌نامه و هزاران جنجال

یک آیین‌نامه و هزاران جنجال

درباره تئاتر خصوصی در ایران / عسرت و گشایش توأمان دوشنبه 2 دی 1398
درباره تئاتر خصوصی در ایران / عسرت و گشایش توأمان

درباره تئاتر خصوصی در ایران / عسرت و گشایش توأمان

تئاتری که ماهیت اقتصادی خود را در بی‌نیازی از حمایت ارگان‌های دولتی و حکومتی تعریف می‌کرد. مدت ها بود که دست یاریگر دولت بنابر ضرورت و مبتنی بر اصل 44 قانون اساسی پس کشیده شده بود. حتی گشایش‌هایی در رابطه با امر نظارت پدید آمد و طیف کثیری از فرم‌های تجربه‌نشده اجرایی به مخاطبان عرضه شد.

تئاتر خصوصی به کجا می‌رود / جذابیت به ستاره نیاز ندارد دوشنبه 2 دی 1398
تئاتر خصوصی به کجا می‌رود / جذابیت به ستاره نیاز ندارد

تئاتر خصوصی به کجا می‌رود / جذابیت به ستاره نیاز ندارد

تئاتر خصوصی باید بداند کمدی فی‌نفسه بد نیست، کمدی می‌تواند مقوم جامعه خودش باشد. تئاتر خصوصی مشکلش در نداشتن ذائقه‌سنجی است. نمی‌داند باید به کدامین سو برود. برای همین است نمایش «صدای آهسته برف» جابر رمضانی در ایرانشهر غریبانه اجرا می‌رود؛ اما در مستقل تهران می‌ترکد؛ چون ذائقه‌ای در سالن حاکم است که رگ‌خواب مخاطب را فهمیده است. بماند که در مستقل هم ترکیب اجراها حاکم است. آنجا محل آزمون و خطا هم بوده است.

نمایش به مثابه رسانه/یادداشت بهروز غریب پور درباره ارحام صدر جمعه 29 آذر 1398
نمایش به مثابه رسانه/یادداشت بهروز غریب پور درباره ارحام صدر

نمایش به مثابه رسانه/یادداشت بهروز غریب پور درباره ارحام صدر

موفقیت ارحام صدر سبب شد، مقلدان زیادی پیدا کند که تلاش می‌کردند موضوعات خانوادگی و گاه اجتماعی را دستمایه نمایش‌های‌شان کنند‌، اما آنها چندان توفیقی نیافتند زیرا آنچه کار این هنرمند را متفاوت می‌کرد، نگاه او بود که فراتر از یک کمدی سطحی قرار می‌گرفت. البته نقدی هم به ارحام صدر وارد است که او گاه با کسانی که تلاش می‌کردند خود را به قطبی در سطح او برسانند، چندان منصف نبود. هر چند این از ارزش کار او کم نمی‌کند.

نسبت آلودگی هوا و وضعيت تئاتر دانشجويی پنجشنبه 28 آذر 1398
نسبت آلودگی هوا و وضعيت تئاتر دانشجويی

نسبت آلودگی هوا و وضعيت تئاتر دانشجويی

واقعيت اين است كه تك تماشاخانه‌هاي تئاتر مولوي از پس درخواست‌هاي زياد دانشجويان برنمي‌آيد. درخواست روش صنفي دانشجويان هم مي‌تواند مبتني بر افزايش تماشاخانه‌هاي تئاتر دانشگاهي باشد. هم فعال‌سازي خود سالن‌هاي تئاتر دانشگاه‌ها براي اجراي عموم دانشجويان باشد، گردش اجراها در سالن‌هاي خود دانشگاه‌ها مي‌تواند مولد جنسي ديگر از تئاتر باشد كه از زير بار منطق سرمايه فرار كند و منطق خودش را آزادانه با بدنه دانشگاه بسازد.

واقعیت‌هایی پیرامون نقش دوگانه‌ تئاتر در جامعه دوشنبه 25 آذر 1398
واقعیت‌هایی پیرامون نقش دوگانه‌ تئاتر در جامعه

واقعیت‌هایی پیرامون نقش دوگانه‌ تئاتر در جامعه

تئاتر اندیشه‌ورز و متعهد که نویسندگان و فعالانش در طول تاریخ، در جانب مخاطبان زمانهٔ خود ایستاده و هنوز هم حامل پیام‌های اجتماعی و انسانی بزرگ هستند.

«تئاتر فست‌فود»/ آينده تئاتر ايران جمعه 15 آذر 1398
«تئاتر فست‌فود»/ آينده تئاتر ايران

«تئاتر فست‌فود»/ آينده تئاتر ايران

فراموش‌شدن پديده‌هايي مانند اصول کارگرداني، اصول طراحي صحنه، اصول نويسندگي، اصول بازيگري، مباني دراماتورژي، حذف تمرين‌هاي طولاني پيش از اجرا، حذف گروه‌هاي هماهنگ تئاتري و از همه بدتر، حذف نگاه زيباشناختي به فرم و محتواي تئاتر به مثابه يک اثر هنري (و نه يک اثر تجاري، تفريحي و رزومه‌اي)، از نتايج تأسف‌آور «تئاتر فست‌فودی» هستند.

آقای شهردار! لطفا یک‌بار ایستگاه «تئاتر شهر» پیاده شوید پنجشنبه 7 آذر 1398
آقای شهردار! لطفا یک‌بار ایستگاه «تئاتر شهر» پیاده شوید

آقای شهردار! لطفا یک‌بار ایستگاه «تئاتر شهر» پیاده شوید

آقای حناچی! شما را به خدا یک شب در ایستگاه متروی «تئاتر شهر» پیاده شوید و ببینید چه اتفاقاتی در حاشیه این فضای فرهنگی و هنری در جریان است؛ این شکل از بی‌سلیقگی و آشفتگی، شایسته پایتخت است؟

سقوط آزاد تئاتر در بی‌اینترنتی و ردپای گمشده تلویزیون یکشنبه 3 آذر 1398
سقوط آزاد تئاتر در بی‌اینترنتی و ردپای گمشده تلویزیون

سقوط آزاد تئاتر در بی‌اینترنتی و ردپای گمشده تلویزیون

تلویزیون در روزهای اختلال اینترنتی در کشور می‌توانست حامی هنرمندان تئاتر باشد؛ اما در این بزنگاه نیز رسانه ملی توجهی به این هنر نادیده گرفته شده، نداشت.

در مورد جوايزی كه نام بزرگان تئاتر را يدك می‌كشند/ بنيادهایی بی‌بنياد شنبه 18 آبان 1398
در مورد جوايزی كه نام بزرگان تئاتر را يدك می‌كشند/ بنيادهایی بی‌بنياد

در مورد جوايزی كه نام بزرگان تئاتر را يدك می‌كشند/ بنيادهایی بی‌بنياد

بخش مهمي از بنيادهاي هنري نيز سرمايه مادي و معنوي خود را صرف امر توليد مي‌كنند. براي مثال بنياد رادي بخشي از رويداد فرهنگي‌اش را روي مساله پژوهش و جايزه‌اي براي بخش پژوهش اختصاص داده است. رويه اين بنياد بر آن است كه طي يك فراخوان از پژوهشگران مي‌خواهد تا مقالاتي درباره آثار اكبر رادي بنگارند. در نهايت اين پژوهش‌ها در قالب پنل‌هاي محدودي ارايه مي‌شود و منجر به اتفاق بلند‌مدتي نمي‌شوند.

چه کسی خودی است و چه کسی نخودی! دوشنبه 13 آبان 1398
چه کسی خودی است و چه کسی نخودی!

چه کسی خودی است و چه کسی نخودی!

مصوبه جدید نوعی‌ ماله‌کشی است بر اشتباهات سیاست‌های خصوصی‌سازی. این سیاست نه تنها دوای درد نیست بلکه استخوان لای زخم است و سرانجامش به فساد و رانت‌خواری کشیده خواهد شد. این سیاست‌ها چیزی جز جناح‌بندی و سوا کردن خودی از نخودی نیز در پی نخواهد داشت. آیا دوستان به واقع نگران تئاتر و اوضاع و احوال آن هستند که چنین تصمیماتی را اتخاذ کرده و باید‌ها ونبایدها برایش تبیین می‌کنند؟