«نبردی پس از دیگری» فاتح جوایز انجمن ملی منتقدان فیلم آمریکا ۲۰۲۶ شد

همه این تعاریف می‌توانند شمایل مه‌آلود این زن را شکل دهند و درعین‌حال قطعیتی برای هیچ‌یک وجود ندارد. آنچه قطعیت دارد، شخصی‌ترین مواجهه او با خودش است که فیلمساز با الهام از واقعیت جهان هستی، گام به ساحت آن نمی‌گذارد تا مخاطب را متوجه سهمگین‌بودن قضاوت درباره این درونی‌ترین لایه شخصیتی کند... سقوطی به درون خویشتن که سقوط ابتدایی ساموئل می‌تواند استعاره‌ای از آن باشد.

کارگردان اسپانیایی می‌گوید وقت آن رسیده تا داستان زندگی خودِ داستان سرای بزرگ خالق «دن کیشوت» را بشنویم.

مراسم جوایز سالانه حلقه منتقدان لندن برگزار شد و فیلم «منطقه مورد علاقه» مهم‌ترین جایز را به خود اختصاص داد.

نمی‌توان گفت که بازیگران مهم‌ترین عناصر یک فیلم هستند، اما بی‌شک با شنیدن نام یک فیلم اولین چیزی که به ذهنتان خطور می‌کند، تصویر چهره‌ی بازیگرانی است که در آن ایفای نقش کرده‌اند. بازیگران خوب می‌توانند فیلم‌ها را ارتقا ببخشند و بازیگران بد می‌توانند بهترین فیلم‌ها را تبدیل به تجربه‌ای ناخوشایند کنند. بازیگری یک هنر است و مانند سایر هنرها نظر همه‌ درباره‌ی برترین‌های آن یکسان نخواهد بود، با این‌ حال در ادامه نگاهی می‌اندازیم به ۱۰۰ بازیگر مرد برتر تاریخ سینما به انتخاب مجله‌ی اینترنتی آرشیوهای سینما (the cinema archives).

بازسازی فیلم «مکالمه» فرانسیس فورد کاپولا در قالب یک سریال توسط جی.سی چاندور انجام می‌شود.

برلیناله پس از دعوت از سیاستمداران راست افراطی به جشنواره ۲۰۲۴ اعلام کرد نظراتش را تغییر نداده و همچنان در برابر افراط‌گرایی راست ایستاده است.

کریستف والتس، مایا هاوک، جان تورتورو و جان هام برای بازی در فیلمی درباره بیلی وایلدر گرد هم می‌آیند.

فیلم‌ها و بازیگرانی که نادیده گرفته می‌شوند هم می‌توانند باعث ناراحتی شوند. سال‌های اخیر هم از این قاعده مستثنی نبوده‌اند و تعدادی نقش‌آفرینی بزرگ قدرنادیده داشتیم که به آنچه سزاوارش بودند نرسیدند؛ به خصوص توسط اسکار.

ورنر هرتزوگ را با فیلم‌های سورئال و دغدغه‌های اگزیستانسیالیستی‌اش می‌شناسیم؛ فیلمسازی که اغلب از مواجهه با سخت‌ترین سوالات فلسفی زندگی واهمه‌ای ندارد. کارنامه‌ی او از فیلم‌های داستانی تا مستند را دربرمی‌گیرد و حاصل همکاری ورنر هرتزوگ با کلاوس کینسکی چندی از بهترین و درعین‌حال دیوانه‌وارترین فیلم‌های سینمایی کلاسیک را رقم زده است.

«مارک گوستافسون» کارگردان مشترک انیمیشن برنده اسکار «پینوکیوی گیرمو دل تورو» در سن ۶۴ سالگی درگذشت.

در حالی که «ری» ساخته تاناکا توشیهیکو برنده جایزه ببر روتردام شد و «سر تخت» و «واگن بوسه» جوایز هیات داوران را دریافت کردند، «پیر پسر» اکتای براهنی جایزه پرده بزرگ جشنواره را برد.

کمپانی نتفلیکس نخستین تیزر از سریال محبوب کره‌ای «بازی مرکب» را منتشر و اعلام کرد این سریال در سال جاری میلادی عرضه می‌شود.

دنی ویلنوو می‌گوید امروز فکر و ذکر هالیوود، وال استریت است و خلاقیت محدود شده، در حالی که این آزادی و توانایی ریسک کردن است که سینما را نجات خواهد داد.

«سونیک خارپشت ۳» با بازی جیم کری در نقش دکتر ربات نیک ساخته می‌شود.

کارل ودرز بازیگر نقش آپولو کرید در فیلم‌های «راکی» در ۷۶ سالگی درگذشت.

بحث نامزد اسکار نشدن رابی و گرویگ به این خاطر داغ شد که بر دستاوردها یا نادیده‌گرفتن‌های زنان دیگر سایه انداخت. مثلاً، این دستاورد مهم برای اسکار که لیلی گلداستون اولین سرخپوست امریکایی نامزد بهترین بازیگر نقش اول زن اسکار شد. اما حتی از میان زنانی که اسکار نادیده نگرفته است، ژوستین تریه که برای «آناتومی یک سقوط» (Anatomy of a Fall) نامزد جایزه بهترین کارگردانی شده، فقط هشتمین کارگردان زن تاریخ است در این رشته نامزد دریافت جایزه شده است.

فصل جوایز سینمایی در مقابل ما است و جذاب‌ترین این رقابت‌ها، اسکار است. حالا زمان آن است که یک‌بار دیگر تاریخ اسکار، از نامزدها گرفته تا برندگان آن را مرور کنیم. از زمانی که نخستین دوره‌ی این مراسم، سال ۱۹۲۹، برگزار شد تا به امروز، معمولا همواره برنده‌ی اسکار بهترین فیلم، اسکار بهترین کارگردانی را هم به خانه برده‌است، اما معمولا و نه همیشه.

فیلم‌هایی وجود دارند که در آن‌ها نقش منفی توانسته‌ است ماندگار شود و در انتها، بیش‌تر از سایر شخصیت‌ها در ذهن مخاطب باقی بماند. با وجود تمایل همیشگی فیلم‌ها به پرداختن به علایق و اهداف قهرمان‌های داستان، در بعضی آثار، نقش‌های منفی توانسته‌اند بیش‌تر از قهرمان، روی مخاطب تاثیر بگذارند

از زمانی که پلتفرم‌های پخش آنلاین -یا همان شبکه نمایش خانگی خودمان- رونق گرفتند، بسیاری از سینماگران مطرح جهان ابراز نگرانی کردند؛ آن‌ها همچون بسیاری دیگر بر این باورند که فیلم را باید در سالن سینما روی پرده سفید دید، نه فقط روی نمایشگری هر چند بزرگ و باکیفیت بر دیوار خانه و قطعاً نه روی صفحه نمایش کوچک گوشی‌های هوشمند. نگاه این افراد قابل دفاع است. اساساً سینما به خاطر آن تجربه جمعی که در سالنی دربسته با چراغ‌های خاموش اتفاق می‌افتد، معنا دارد. جز این دیگر سینما نیست.

بازیگر فیلم‌های کمدی با جایزه نماد از جوایز منتخب مردم تجلیل می‌شود.