چرا کنسرت‌ها پشت سر هم لغو می‌شوند؟

همایون شجریان در کنسرت لندن قطعه‌ «مینای دل» ساخته انوشیروان روحانی را اجرا کرد.

به تازگی اهنگ گل‌یخ کوروش یغمایی در میان کاربران انگلیسی‌زبان اینستاگرام و تیک‌تاک محبوب شده و حساب اینستاگرامی باشگاه منچسترسیتی هم ویدئویی از بازیکنان این تیم با این آهنگ را منتشر کرده است.

۱۸ سال پس از فوت تراژیک ناصر عبداللهی، حالا محمدعلی بهمنی روایتی عجیب و تکان دهنده از مرگ این خواننده جنوبی را مطرح کرده است.

یکی از بازماندگان و صاحبان الحان قدیمی حوزه موسیقی مقامی و تنبورنوازی در سن ۸۰ سالگی دار فانی را وداع گفت.

«برای دومین بار مقبره استاد علینقی وزیری در بهشت زهرا تهران به فاصله تنها ۳ ماه تخریب و سرقت شد.

با وجود همه مانع‌تراشی‌ها، موسیقی ایران به راه خود ادامه می‌دهد چون هیچ تصمیمی‌ حریف «زیبایی» هنر نیست.

حوزه موسیقی در سال ۱۴۰۲ با حاشیه‌های مختلفی مواجه بود که لغو کنسرت‌ها و بازگشت برخی از هنرمندان خارج از کشور به ایران از جمله آنهاست.

شهرام شب‌پره در حمله‌ای بی‌سابقه، در کنسرت دو شب پیش خود در کلن آلمان به تندی به «اِبی» و «گوگوش» تاخت.

پیوتر ایلیچ چایکوفسکی به سمفونی‌های آشنای غرب اروپا، لهجه و رنگ‌وبوی روسی بخشید و قطعه‌های منحصربه‌فردی خلق کرد که نتیجه‌اش محبوبیت جهانی موسیقی روسیه (به‌ویژه آثار فولکلور و محلی آن‌ها) بود. ساخته‌های چایکوفسکی آغشته به حس شگفتی، زیبایی و مسرت هستند اما در عین حال می‌توانند متلاطم، روان‌نژندی و تراژیک باشند، بخصوص قطعه‌های تأثیرگذاری که در سال‌های پایانی حیات ساخت و بازتابی از عدم خوشحالی او در زندگی شخصی‌اش بود. اما چرا موسیقی چایکوفسکی سِحرانگیز است و از هم‌دوره‌هایش فاصله می‌گیرد؟

تیلور سوئیفت، خواننده سرشناس آمریکایی و شخصیت سال ۲۰۲۳ مجله تایم و شخصیت موسیقی سال ۲۰۲۳ ، به اولین موسیقی‌دانی تبدیل شد که صرفا به دلیل آهنگ‌ها و اجراهایش وارد فهرست ثروتمندان فوربس می‌شود.

ویدئویی از شادمهر عقیلی منتشر شده است که روی صحنه کنسرتش خواستار بازگشت به ایران شد.

بیش از چهار دهه است، که از دو قطبی سازی فضای موسیقی در داخل کشور سپری می شود. یک مرزبندی عجیب که توسط مسئولان فرهنگی وقت کشور صورت گرفت و آن را به دو دسته موسیقی « مجاز» و « غیر مجاز » یا همان « وطنی» و « لس آنجلسی» به ویژه در سبک موسیقی پاپ تقسیم بندی نمودند.

ذوالفقار بیتانه از هنرمندان پیشکسوت موسیقی مقامی خراسان روز سیزدهم فروردین، دار فانی را وداع گفت.

«من حسین خوجه‌امیری افسر ژاندارمری هستم و تحصیلاتم را تا فوق‌لیسانس ادامه داده‌ام. خواندن را زیر نظر پدرم که آشنا با فنون موسیقی بود از سال اول دبستان شروع کردم و تاکنون به طور مداوم آن را دنبال کرده‌ام. ۲۵ سال پیش به رادیو رفتم. در فیلم‌های مختلف ترانه خوانده‌ام و از نوروز امسال [۱۳۵۱] هم‌کاری خود را با تلویزیون شروع کرده‌ام.»

در میان آثار بسیاری که برای بهار ساخته شده‌اند، اثر درخشان دیگری هم هست به نام «بوی نوروز» که ترکیب صدای ایرج بسطامی و آهنگسازی حمید متبسم به آن گرمای بهاری بخشیده است.

«بهار» در فرهنگ ایرانی جایگاهی ویژه دارد و این جایگاه ویژه بهار در بین ایرانی‌ها در حدی است که در ادبیات فارسی عبارتی مختص اشعار بهاری داریم و آنها را «بهاریه» می‌نامیم. شاعران بزرگی همچون مولانا، حافظ، سعدی، ملک‌الشعرای بهار، عطار و خاقانی در وصف بهار شعر سروده‌اند که بعضاً برخی از این اشعار با موسیقی آمیخته شده‌اند؛ اشعاری مانند «بهار دلکش» از ملک‌الشعرای بهار.

موسیقی برامس شاید واضح و قابل درک باشد اما مردی که در پشت این قطعه‌ها پنهان شده است، هنوز هم ناشناخته جلوه می‌کند. شخصیت برامس را باید یک معما بدانیم و حتی دوستان، همکاران، معشوقه‌ها و اعضای خانواده‌اش هم شناخت کاملی از او نداشتند و اگر توصیف‌های آن‌ها از شخصیت این آهنگساز را بشنوید، با اِلمان‌های ضدونقیض روبه‌رو می‌شوید.

فائقه آتشین، مشهور به گوگوش، به‌طور رسمی از دنیای خوانندگی خداحافظی کرد.

مصطفی معین با نصرالله معین، خواننده، هم اسم، هم سن و سال و متولد یک شهر است.

یکی از قطعه‌های ماندگار موسیقی ایرانی، تصنیفی است با عنوان «آمد نوبهار». بسیاری از شنوندگان و مخاطبانِ موسیقی ایرانی این اثر را با تنظیم فرهاد فخرالدینی، صدای شادروان نادر گلچین و همراهی گروه همخوان بارها از رادیو شنیده‌اند؛ تصنیفی که در مایه بیات اصفهان نوای مژده بهار را سرمی‌دهد: «آمد نوبهار، طی شد هجر یار/ مطرب نی بزن، ساقی می بیار».