دادگاه پس از بررسی پرونده، اقدام مدیرکل سابق را در حد «لواط تفخیذی» تشخیص داده و او را به ۱۰۰ ضربه شلاق و دو سال تبعید محکوم کرده است. فرد دیگر حاضر در فیلم نیز به ۱۰۰ ضربه شلاق و یک سال تبعید محکوم شده است.

پس از انتشار یک فیلم غیراخلاقی از یک مقام مسئول و فرد دیگری در فضای مجازی، هر دو نفر حاضر در این فیلم بازداشت شدند.

پژمان موسوی(روزنامه‌نگار) در توییتر نوشت رضا ثقتی مدیری که با فساد اخلاقی از اداره ارشاد گیلان عزل شده بود. در وزارت ارشاد و به درخواست وزیر حکم جدید گرفته است.

شاید تصور شود غرض طرح این پرسش است که آیا اگر در دولت قبل هم این اتفاق رخ می‌داد ایشان در جایگاه منتقد آن دولت هم این گونه موضع می‌گرفتند یا کل دولت به فساد متهم می‌‌شد یا این سؤال که این نداشتن پیش‌داوری و پرهیز از قضاوت تنها منحصر به منصوبان و اصطلاحا خودی‌هاست یا اگر متوجه مدیر رسانه یا هنرمندی خارج از دایره رسمی بود هم چنین موضعی اتخاذ می‌شد؟

یک عضو امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس شورای اسلامی گفت: امروز یک مدیری بر اساس نظر شورای تامین استان مربوطه برکنار شده است و الان باید با مستندات به من مرتضی محمودوند ثابت کنند که این جنایت رخ نداده است. البته منظورم از مستندات فنی، امنیتی و اطلاعاتی است که باید بیایند ثابت کنند. اگر این بود من رسماً از این‌ها برای انجام وظیفه‌شان تشکر می‌کنم چون انجام وظیفه است، اگر غیر از این است می‌شود همان داستانی که عرض کردم. آقای وزیر ارشاد جناب آقای اسماعیلی باید بیاید استعفا دهد و از محضر ملت ایران رسماً عذرخواهی کند، چون این موضوع، موضوعی است که به روح و روان ملت و افکار عمومی آسیب زده است.

مدیری که خود را تا این اندازه انقلابی و دلواپس حجاب و عفاف نشان می‌دهد و معتقد به زیست عفیفانه است، خودش تا چه اندازه به شعارهایش معتقد است و به آن عمل می‌کند؟ آیا دعوت و تحکم به زنان، برای چگونه زیستن و داشتن چگونه پوشش و لباس، برای بیرون و دیگران است و ایشان به دلیل جایگاه مدیریتی، می‌توانند رفتاری دیگر به مصداق این مصرع داشته باشند که «چون به خلوت می‌روند آن کار دیگر می‌کنند»؟

سایت خبری گیل خبر از برکناری رضا ثقتی، مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی گیلان «به دلیل حواشی ایجاد شده در روزهای اخیر» خبر داد.