28 مرداد 1404
داود نامور، رئیس انجمن صنفی تماشاخانههای ایران، نسبت به اخباری مبنی بر تقلیل جایگاه ساختاری تئاتر کشور از «اداره کل هنرهای نمایشی» به یک «دفتر» ابراز نگرانی کرد. او این اقدام را ضربهای مهلک بر پیکره هنرهای نمایشی دانست و با انتقاد از سکوت مدیران مسئول، خواستار جلوگیری از این کوچکسازی شد.
21 خرداد 1403
در جلسه هیاتمدیره جدید انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی ایران، رئیس هیاتمدیره، نایبرئیس، بازرس، خزانهدار و سخنگوی این انجمن معرفی شدند.
19 اردیبهشت 1403
اعضای هیاتمدیره سومین دوره انجمن صنفی تماشاخانههای ایران پس از رایگیری در جلسه این مجمع انتخاب شدند.
23 اردیبهشت 1402
اولین جلسه صنفی اعضای تماشاخانههای خصوصی تئاتر ایران در سال ۱۴۰۲ برگزار شد.
10 آبان 1399
در مجمع عمومی فوقالعاده و مجمع عمومی عادی انجمن صنفی تماشاخانههای ایران، قطبالدین صادقی، هادی حجازیفر و شاهین چگینی به عنوان اعضای جدید هیاتمدیره این تشکل انتحاب شدند.
13 خرداد 1399
انجمن صنفی تماشاخانههای ایران از تماشاخانههای سراسر کشور برای عضویت در این انجمن دعوت کرد.
30 اردیبهشت 1399
مدیران تماشاخانههای خصوصی با حضور در اداره کل هنرهای نمایشی و انتشار بیانیه، خواستار حمایت دولت برای جلوگیری از تعطیلی این سالنهای تئاتری شدند.
23 فروردین 1399
ستاد پیگیری مطالبات انجمن صنفی تماشاخانههای ایران تشکیل شد.
14 اسفند 1398
رئیس هیات مدیره انجمن صنفی تماشاخانههای ایران خسارت وارد شده تعطیلات ناشی از شیوع ویروس کرونا را به ۱۶ تماشاخانه خصوصی تهران بیش از ۲ میلیارد تومان اعلام کرد.