آثار راه یافته به هفدهمین جشنواره بین المللی تئاتر خیابانی مریوان در بخش های مسابقه ایران و دگر گونه‌های اجرایی و بخش مسابقه بین الملل معرفی شدند.

جلسه نمایش و بررسی فیلم تئاتر «کارنامه بُندارِ بیدَخش» به نویسندگی و کارگردانی بهرام بیضایی، چهارشنبه ۱۱ مهر در سینماتک خانه هنرمندان ایران برگزار شد.

نمایش «ستوان اینیشمور» از آثار مطرح مارتین مک‌دونا با کارگردانی هستی حسینی از ۱۳ مهر اجرای عمومی خود را در خانه هنر دیوار از سر می‌گیرد.

این روزها که مضراب ابتذال بر صحنه تئاتر زخمه می‌زند، تماشای اجرایی تازه از نمایشنامه «کالیگولا»، اثر آلبر کامو، به کارگردانی رویا اسدی و طراحی و بازی میکائیل شهرستانی و شاگردانش در سالن استاد سمندریان ایرانشهر، مرهمی بر این زخم است و البته پالایش حال در این زمانه ملال و دلمردگی. کالیگولا، در مواجهه با مرگ معشوقه‌اش دگرگون می‌شود.

نمایش «بی‌پایانی» صحرا فتحی را می‌توان نمونه‌ای آشنا از تئاترهایی دانست که مناسبات گذشته را تکرار می‌کنند تا این مسئله گوشزد شود که مردسالاری حاکم بر جامعه همچنان در حال بازتولید است و پیشرفت چندانی در زمینه بهبود حقوق زنان مشاهده نمی‌شود.

نمایشنامه چاپ کردن در آن زمان بیش از آنکه کار نمایشنامه‌نویسان جوان باشد کار کسانی بود که در دهه هفتاد برای ما اساتید محسوب می‌شدند، مثل بیضایی یا رادی یا ساعدی. اما من از همان ابتدا مطمئن بودم که نمایشنامه‌ها باید منتشر بشوند و چنان‌که پیش‌تر هم‌ گفتم، معتقد بودم که خواندن نمایشنامه می‌تواند به اندازه خواندن یک داستان کوتاه یا یک رمان لذت‌بخش باشد.

کارگردان نمایش «سیمبلین» (یک نمایش فنسی) گفت: ایده اولیه من این بود که با ۱۵۰ نفر بازیگر، این نمایش را اجرا کنم ولی دیدم تصورم خیلی غیراقتصادی است و در نهایت حدود ۵۰ نفر بازیگر را انتخاب کردم.

نمایش «حِرمان» به کارگردانی صادق سیادت و تهیه‌کنندگی محمدحسن رادمنش به زودی در پردیس تئاتر شهرزاد روی صحنه می‌رود.

۱۶ نمایش به سه بخش کافه‌ای، کشتی و ساحلی پنجمین جشنواره تئاتر کوتاه کیش راه پیدا کردند.

سیما تیرانداز که در کنار بازیگری در زمینه کارگردانی و تهیه‌کنندگی تئاتر نیز فعالیت دارد، به تازگی نیز تهیه‌کنندگی نمایش «فلو» را بر عهده گرفته است.

«بچه» نمایشی پرانرژی و تماشایی است اما نظریه‌ای برای رهایی و ترسیم یک جهان اتوپیایی ندارد.

نمایش کمدی «سفرنامه آبجی مظفر» به نویسندگی و کارگردانی قطب‌الدین صادقی از ۱۵ آذر در سالن اصلی تئاترشهر به روی صحنه می‌رود.

دبیرخانه بیستمین جشنواره بین‌المللی نمایش عروسکی تهران-مبارک اعلام کرد که کارگاه آموزشی بهروز غریب‌پور با عنوان «مَسترکلاس بررسی همه جانبه نمایش عروسکی» در مهر ماه برگزار می‌شود.

هادی مرزبان که این روزها مشغول اجرای نمایش «قبله عالم» یا «باغ شب‌نمای ما» است، می‌گوید: گرچه این روزها پرداختن به زندگی ناصرالدین شاه و ماجراهای عاشقانه او مرسوم شده است، ولی ناصرالدین شاه ما متفاوت است.

به مناسبت فرارسیدن هشتادوپنجمین زادروز استاد اکبر رادی (روز دهم مهرماه ۱۴۰۳) بنیاد اکبر رادی متن پیامی را منتشر کرد.

کتاب «سیاوش آغاز گشت» نوشته صادق عاشور پور توسط انتشارات نیستان منتشر و راهی بازار نشر شد.این کتاب با ۱۴۴ صفحه اسطوره سیاوش را به صورت نمایشی درآورده است.

تئاتر «الکترا» با نویسندگی و کارگردانی مصطفی نصیری و تهیه‌کنندگی مسعود حکم‌آبادی در سومین دوره جشنواره بین‌المللی تئاتر «آبیش‌عالمی» قزاقستان روی صحنه رفت.

نمایش «سیمبلین» به کارگردانی مازیار سیدی در تالار حافظ روی صحنه رفت.

مارتین مک‌دونا، نویسنده نام‌آشنایی است در ایران و عرصه تئاتر کشور بی‌وقفه به نمایشنامه‌های این نویسنده صاحب‌ سبک ایرلندی اقبال نشان داده و در بازنمایی خشونت فیزیکی و جفنگ‌بودگی آثارش، اهتمام شایان توجهی از خود نشان داده است.

مهین دیهیم با نام اصلی مهین رجایی از زنان پیشگام در عرصه بازیگری تئاتر و صداپیشگی، ۲۳ سال پیش در چنین روزی به‌دلیل بیماری دیابت تقریباً خانه‌نشین شد و درگذشت.

آمار فروش و تعداد تماشاگران نمایش‌هایی که در نوبت اجرایی ۲۸ مرداد تا ۴ مهر ۱۴۰۳ در سالن‌های تماشاخانه‌ ایران‌شهر روی صحنه رفتند، اعلام شد.

آلبرت بیگ‌جانی دبیر بخش ایران جشنواره تئاتر «هایفست»، اسامی آثار ایرانی راه‌یافته به این جشنواره را اعلام کرد.

نمایش «ادبیات» به کارگردانی محمود امین در تماشاخانه شهرزاد روی صحنه رفت.

اجرایی چون نمایش «لوبوتومی» را می‌توان تداوم کار هنری کارگردان جوانی چون سهاب محبعلی دانست بعد از اجراهایی چون «موش‌مرگی» و «راهنمای جامع هیولا شدن» .در کل می‌توان اجرایی چون «ادبیات» را صدایی تازه دانست در این برهوت نمایشنامه‌نویسی وطنی. مهام میقانی به خوبی توانسته تضادهای سیاسی و زیباشناسانه دوران پهلوی اول و دوم را از طریق شخصیت‌های کمابیش آشنای تاریخی به میانجی ادبیات روایت‌مند کند.

«سی‌ صد» پروژه‌ای است برای قشر برخوردار جامعه که با استفاده از بهترین امکانات، می‌کوشد رضایت‌بخش باشد.

زمانی که بهرام بیضایی نمایشنامه «داش آکل به گفته مرجان» را دهه ۹۰ نوشت قرار بود نمایش آن روی صحنه برود که به خاطر شیوع کرونا این کار صورت نگرفت و حالا بیضایی این نمایش را روی صحنه برده است.

نمایش «سلاخ» به نویسندگی نیکلاس بیلن و کارگردانی آناهیتا آقاطاهر از روز یکشنبه ۸ مهرماه در عمارت نوفل لوشاتو روی صحنه می‌رود.

نمایش «ستوان اینیشمور» به کارگردانی هستی حسینی در خانه هنر دیوار روی صحنه است.

نمایش «پرنده شیرین جوانی» به کارگردانی حسن عسگری در تماشاخانه استاد انتظامی روی صحنه می‌رود.

نمایش «بچه» به نویسندگی و کارگردانی مرتضی فرهادنیا این روزها در سالن اصلی تالار مولوی میزبان علاقه‌مندان به تئاتر است.

نمایش «هاگیرواگیر» با کارگردانی مریم باقری مهمان تماشاخانه سنگلج می‌شود.

«ورق الخیال» بی‌پرده روایت می‌کند که حمله افغان شاید در نیست و نابود شدن حکومت صفویه در ظاهر امر تعیین‌کننده بوده است. ولیکن عامل اصلی و ناپیدا را باید در «خودکنارگذاری» جماعتی مافنگی و جادوپرست جست‌وجو کرد که دچار شیفتگی خیالی شده‌اند و اولویت را در برتری مرد و وجود نداشتن زن و حقنه کردن سکوت به او می‌پندارد.

اجرای نمایش «من و گربه پری» تا حدودی این امکان را دارد که نقدی باشد بر رابطه انسان مدرن ایرانی با حیوانات خانگی. اما همچنان می‌بایست به لحاظ نظری و از منظر فلسفه اخلاق، بیش از این خود را تقویت کند و موضعی رادیکال‌تر بگیرد.

میرعلی اکبری با آوردن اسم هنرمندان مشهور تئاتر، سینما و ادبیات، و روشنفکران سیاسی دهه‌ی ۱۳۵۰ در ایران، تلاش می‌کند آن‌ها را به فجیع‌ترین شکل ممکن به پرسش بکشد.

نمایش مرغ دریایی به کارگردانی محمد میرعلی اکبری در تماشاخانه ایرانشهر روی صحنه بود.

پرویز پورحسینی و مهدی هاشمی اگر اصرار به اجرای نمایشنامه "کارنامه بندار بیدخش" نمی‌کردند، شاید این نمایشنامه هرگز به اجرا نمی رسید. اما این دو بازیگر که تجربه‌های درخشانی با استاد خود بهرام بیضایی داشتند، سرانجام او را راضی کردند که این نمایشنامه را به صحنه بیاورد.

الهام ایروانی در اولین تجربه کارگردانی‌اش به سراغ «بازی بی‌کلام ۲» نوشته ساموئل بکت رفت.

با گذر مخاطبان از مرز ۳هزار نفر، اجرای نمایش «سیمبلین (یک نمایش فنسی)» برای مدتی محدود تمدید و به همین دلیل اولین عکس‌های این نمایش منتشر شد.

بیست و پنجمین برنامه از سلسله جلسات نمایش فیلم تئاترهای شاخص با همکاری مشترک انجمن صنفی منتقدان، نویسندگان و پژوهشگران خانه تئاتر و سینماتک خانه هنرمندان ایران برگزار شد.

اجرای نمایش «شب‌های تهران» از (پنجشنبه ۵ مهر ماه) در سالن بلک باکس پردیس تئاتر و موسیقی باغ کتاب آغاز خواهد شد.

نمایش «هشت شش» به کارگردانی غزاله یراقی در خانه هنر دیوار روی صحنه رفت.

نمایش «هاملِن» با کارگردانی مژگان معقولی به‌زودی در عمارت نوفل‌لوشاتو روی صحنه می‌رود.

بازیگران نمایش «گور پلاس» به کارگردانی شهاب ‌مهربان برای اجرا در سالن ‌قشقایی مجموعه تئاتر شهر معرفی شدند.

جوانکی بود که از پشت نیمکت مدرسه رفته بود به دل جنگ و این جنگ آنچنان اثری بر او گذاشت که سال‌ها بعد وقتی دست به قلم شد، مدام از اتفاقات جنگ گفت و نوشت تا شد علیرضا نادری تئاتر که البته چند سالی است از حضورش بی‌بهره‌ایم.

نمایش «شکستن خط فرضی» به نویسندگی و کارگردانی رسول کاهانی که این شب‌ها در تماشاخانه ملک در حال اجرا است، آینه‌ی تمام نما و منعکس کننده‌ی احوالات و پیچیدگی‌های حال حاضر ما در قالب موقعیتی ملموس و خانوادگی است.

خانه نمایش دا، مهر ماه سال جاری میزبان دو نمایش «دردنوشان» و «گرامر» خواهدشد.

زنانی که عباس جمالی درباره‌ی آن‌ها نوشته و مجتبی جدی در تئاتر هامون به صحنه آورده است، هیچ شباهتی به یکدیگر ندارند. مثلاً یکی از آن‌ها از دغدغه‌های شیعه‌ی سنتی می‌گوید و دیگری از فلسفه‌ی مدرنیته. یکی از عشق سنتی می‌گوید و دیگری از رابطه‌ی مدرن. یکی از عجیب‌ترین صحنه‌های این نمایش، صحبت‌های زنی است که وسط مراسم دعا می‌گوید: «از مارکس نمی‌تونم بگذرم.» سپس او ادامه می‌دهد که جامعه دچار ابتذال شده و تفکرات شهرام شب‌پره از برخی متفکران عمیق‌تر شده است.

امیر دژاکام نویسنده و کارگردان تئاترایران قصد دارد بعد از مدت‌ها دوری از عرصه تئاتر، نمایش «دایره گچی قفقازی» را روی صحنه ببرد.

روز چهارم مهر ماه سال ۱۳۹۴ فاطمه بانو رزمگاه ترانه‌ای را برای دخترکش خواند از سال‌های خیلی دور و هما روستا که فرسنگ‌ها راه آمده بود، هر چند دور از مام میهن ولی در آغوش مادر و با ترانه دوران کودکی، چشمانش را برای همیشه بست تا شمع تولد هفتاد و یکمین سال زندگی‌اش را در جهانی دیگر و در کنار همسرش حمید سمندریان خاموش کند.

در حال حاضر سواد و علم و تجربه‌ی عوامل اجرایی مهم برای تولید تئاتر در ایران وجود ندارد و همه‌ی این‌ها جای خود را به پول داده است؛ به طوری که هیچ‌کس نمی‌تواند بدون سرمایه‌ی اولیه، تئاتر تولید کند و گاهی پس از تولید نیز به همین دلیل (یعنی پول)، هنرمندان مجبور به صرف ‌نظر كردن از ایده‌ها و افکار خود می‌شوند تا شاید بتوانند سرمایه‌ی اولیه را بازگردانند و چه بسا آثارشان در این راه به ابتذال کشیده شود.