فیلم «شهرت دیرهنگام» (Late Fame) به کارگردانی کنت جونز و نویسندگی سمی برچ در جشنواره فیلم ونیز و در بخش افق‌ها (Horizons) رونمایی می‌شود. این اقتباس معاصر از نوولای آرتور شنیتسلر، ویلم دفو را در نقش شاعری بازنشسته قرار می‌دهد که پس از سال‌ها گمنامی دوباره در کانون توجه گروهی از هنرمندان جوان نیویورکی قرار می‌گیرد.
چارسو پرس: «شهرت دیرهنگام» روایتگر زندگی شاعر فراموش‌شده‌ای به نام اد ساکسبرگر (ویلم دفو) است که در مواجهه با گروهی از هنرمندان نوظهور، وسوسه بازگشت به روزهای شهرت را تجربه می‌کند. سمی برچ در اقتباس خود، داستان قرن نوزدهمی شنیتسلر را از وین به نیویورک معاصر منتقل کرده و فضایی را بازسازی کرده است که یادآور صحنه هنری وست‌ویلیج دهه ۱۹۷۰ است؛ فضایی که خود کارگردان آن را بخشی از گذشته ازدست‌رفته نیویورک می‌داند.

در کنار دفو، گرتا لی در نقش گلوریا ـ بازیگری مرموز و پرزرق‌وبرق ـ ظاهر می‌شود و ادموند دونووان در نقش میرز، هنرمند جوانی از طبقه مرفه، حضور دارد. انتخاب بازیگران، به‌ویژه حضور دفو که خود از دل تئاتر تجربی نیویورک برخاسته، وجهی مستندگونه به فضای فیلم می‌بخشد.

کنت جونز، منتقد و مستندساز شناخته‌شده و مدیر سابق جشنواره فیلم نیویورک، می‌گوید که انگیزه‌اش از ساخت این فیلم بازتاب بخشی از صحنه هنری و سینمایی نیویورک بوده است: «این جهانی بود که وجود داشت و ناگهان ناپدید شد. می‌خواستم رد آن را زنده کنم.»

فیلم در نقطه اوج خود به اجرای عمومی شعری از ساکسبرگر می‌رسد؛ متنی که نه از شنیتسلر و نه از شاعران دیگر، بلکه به قلم خود کنت جونز نوشته شده است.

«شهرت دیرهنگام» نخستین حضور سمی برچ در جشنواره ونیز و بازگشت کنت جونز به لیدو پس از ۲۶ سال است. این فیلم ادای دینی به هنرمندان گمنام و صحنه‌های هنری از دست‌رفته است و بیش از آنکه پیام مستقیمی ارائه دهد، تماشاگر را دعوت می‌کند تا نگاه خود را به هنر و معنای شهرت دوباره بازتعریف کند.