چرا کنسرت‌ها پشت سر هم لغو می‌شوند؟

دورانی وجود داشت که فردریک شوپن «نوازنده‌ی سالن» در نظر گرفته می‌شد؛ آهنگسازی خوش‌قریحه با تعدادی مازورکا، والس و نوکتورنِ شنیدنی اما نه‌چندان کافی تا او در معبد بزرگان موسیقی کلاسیک قرار بگیرد. برای منتقدان آن دوران تعریف‌شده نبود که به‌طور مثال، یک پرلودِ کوچک هم بتواند تأثیرگذاری موسیقیاییِ کوارتت زهیِ آهنگساز صاحب‌سبکی همچون «لوئیجی بوکرینی» را داشته باشد. این دیدگاه‌ها حالا تغییر پیدا کرده و شوپن در معبد بزرگان حاضر است اما او چگونه به چنین جایگاه والایی رسید؟

گوستاو مالر در دوران حیات و چند دهه‌ی بعدی، یک رهبر ارکستر برجسته در نظر گرفته می‌شد اما از دهه‌ی ۶۰ میلادی بود که در ارزیابی‌های مجدد، اهمیت او به‌عنوان یک آهنگساز استثنایی مشخص شد. حالا موسیقی و سمفونی‌های او سزاوارانه در کنار بزرگانی همچون لودویگ فان بتهوون قرار می‌گیرد.

بهار شاید شاعرترین فصل‌ها باشد، فصلی که سرشار است از نغمه‌ها و حال خوش. بهار فصلی است که انسان را شاعر و هنرمند می‌کند و ناخودآگاه نغمه‌ها و ترانه‌های بهاری را به یادمان می‌آورد. بهار چنان ما را سرخوش می‌سازد که تا به خود می‌آییم می‌بینیم که در حال خواندن ترانه‌ای چون «گل پامچال» هستیم.

ولفگانگ آمادئوس موتسارت (یا موتزارت) یک کودک نابغه بود که می‌توانست به هر ژانری قدم بگذارد و آن‌ را متحول کند. قطعه‌های وی تلفیقی کم‌نظیر از زیبایی ملودیک و نوآوری‌های حیرت‌انگیز هستند و او در ابراز عمیق‌ترین احساسات انسانی به‌واسطه‌ی موسیقی مهارت ویژه‌ای داشت. اما موتزارت که بود، چه کرد و چرا موسیقی او را شاهکار بلامنازع می‌دانیم؟

در نوجوانی به مدرسه نظام رفت تا طبعا افسر و نظامی شود اما در همان مدرسه سرنوشت دیگری برای او رقم خورد. چرا که هم کلاسی او ایرج بود و فرمانده هم : غلامحسین مین‌باشیان - فرزند غلامرضا مین‌باشیان (موسیقی‌دان)

اسماعیلی، وزیر ارشاد: در جریان وصیت نامه ایشان نیستم ولی اگر موضوعی باشد به دوستان منعکس شود تا مورد بررسی قرار گیرد.

حسام‌الدین سراج گفت: وزیر باید در جایگاهی باشد که هنرمند افتخار کند در کنارش بنشیند اما آیا هنرمندان الان افتخار می‌کنند در کنار وزیرشان بنشینند یا فرار می‌کنند؟

با پایان تور کنسرت‌های علیرضا قربانی در تهران، محسن خباز تهیه‌کننده این مجموعه کنسرت‌ها و علیرضا قربانی از تمام اعضای گروه قدردانی کردند.

حدود ۳۰۰ هزار مخاطب در کنسرت های خواننده جوان کشورمان حضور داشتند که متوسط برای هر اجرا، هزار و ۱۴۶ نفر را شامل می شود.

حتی اگر هیچ اطلاعاتی از تاریخ موسیقی نداشته باشید، به احتمال زیاد با یوهان سباستیان باخ آشنا هستید. او «پدر موسیقی کلاسیک» در نظر گرفته می‌شود و بر دیگر آهنگسازان مؤلف پس از خود همچون «ولفگانگ آمادئوس موتزارت»، «فردریک شوپن»، «کلود دبوسی» و «لودویگ فان بتهوون» تأثیر عمیقی گذاشته است؛ کسانی که او را «پدر هارمونی» توصیف می‌کردند. اما چه چیزی باخ را از هم‌دوره‌ها و دیگر نوازندگان بزرگ تاریخ متمایز می‌کند؟

در راه تا رسیدن به محل قرار برای هر پرسشی که به ذهنم می‌رسید، موسیقی‌ای همراهش می‌شد، نکته عجیبی است که تقریباً برای همه اتفاق می‌افتد، موسیقی در شما حسی و احساسی برمی‌انگیزاند، لحظه و زمان بودنی یا مکانی و جایی را تداعی می‌کند. در مواردی شما به ناکجایی سفر می‌کنید، تصویری ندارید اما «نت»‌ها شما را به خاطره‌ای می‌برد، شاید در کودکی یا دنیایی ناشناخته، بعضی از ملودی‌ها ماهیتی این‌چنین دارند، شما را به خاطره‌ای جمعی می‌برند، به‌جایی بیشتر از خانواده و محله و کوچه و شهرتان، شاید وسعت سرزمینی را دارند. در لحظاتی که یک ملت درگیر امری تاریخی است هنرمند نیز اثری خلق می‌کند، که خطی مشترک با همه دارد.

هیچ موزیسین کلاسیک دیگری تا این اندازه طرفدار و مخالف متعصب ندارد. تقریبا همه‌ی آثار مهم وی اپرا هستند، فرمی که او به احیای آن کمک ویژه‌ای کرد، اکثرشان هم طولانی هستند و ارزش واقعی‌شان را هنگامی درک می‌کنید که آن‌ها را بدون توقف گوش دهید.

استاد حسن کسایی گفتند: «عجب! اینهایی که می‌گویند بت‌سازی می‌کنید، کی هستند اینها؟ اگر کسی اهل موسیقی باشد. خانواده اصیل موسیقی باشد. ما خانواده اصیل موسیقی هستیم. ما خانواده موسیقی باید اصالت داشته باشیم. اگر اصالت داشته باشیم بزرگان خودمان را با تعظیم و احترام و تکریم نگاه می‌کنیم.

سه هنرمند ایرانی «مادرم ایران» را که اثر علی رهبری است، با ارکستر سمفونیک بزرگ اپرای مارینسکی، در تالار مشهور مارینسکی، روی صحنه بردند.

بزرگترین رویداد هنگدرام نوازان بر روی بستر دریاچه مهارلو با حضور ۷۵ نوازنده و هنرمند شیرازی برگزار شد.

اشار سلطانی، روزنامه‌نگار معروف، در تاک‌شوی "ای کاش": یک هفته در زندان با تتلو هم‌بند بودم. در مسجدِ زندان، شعرهایش را برایم می‌خواند. اهل نماز بود.

بنیامین بهادری، خواننده محبوب دهه هشتاد ویدیویی عجیب منتشر کرد که سوژه کاربران شد. در ویدیو، بنیامین در یک حرکت عجیب روی میز وسط پذیرایی خانه‌اش ایستاده و تعدادی از علاقه مندان به هنر او به دورش حلقه زده و همخوانی می‌کنند.

فرامرز اصلانی در سال ۱۳۵۴ بعد از بازگشت از لندن از آنجا که فارغ التحصیل رشته روزنامه نگاری از دانشگاه لندن بود در موسسه اطلاعات استخدام شد. او در مدت فعالیت در موسسه اطلاعات به عنوان خبرنگار و گزارشگر روزنامه انگلیسی زبان موسسه اطلاعات (تهران ژورنال) فعالیت کرد. این فعالیت تا زمان انقلاب ادامه داشت و در همان مدت نخستین آلبوم خود را با عنوان «دلمشغولی‌ها» منتشر کرد.

من به وزارت ارشاد دولت رئیسی و البته شخص رئیس جمهور یک پیشنهاد ساده دارم. به جای اینکه به فکر آوردن هنرمندان ساکن لس آنجلس به ایران باشند، به هنرمندانی مثل «عباس قادری» اجازه کنسرت بدهند.

نغمه‌ای محزون است، اصیل و بسیار دلنشین. از همان ابتدا که به گوش می‌خورد حالی در وجودتان حاصل می‌کند که گویی نمی‌خواهید از آن رها شوید. ملودی و حال و هوای اثر همچون بسیاری از آثاری که در آن دوره ساخته شدند، تصویرسازی دل‌انگیزی را مقابل چشمان تداعی می‌کند! گویی نوار فیلمی قدیمی است از سال‌های دور که آدم را می‌برد به آن روزها که خانه‌ها، خانه بودند موسیقی، موسیقی و زندگی، زندگی بود!