باز هم یک نمایش دیگر در میانه روزهای اجرا توقیف شد! این نمایش پس از 10 شب اجرا از روز پنجشنبه دیگر به روی صحنه نرفت تا توقیفهای سریالی (هرچند موقت) تئاترها ادامه پیدا کند. اما پرسش مهم این است که چرا این اتفاق به صورت مکرر، آن هم پس از بازبینی و انجام اصلاحات مورد نظر رخ میدهد؟ آیا عواملی خارج از اداره هنرهای نمایشی پشت این ماجرا هستند؟
کارگردان نمایش «کمد دیواری» با اشاره به پرداختن به روابط عقیم و عصبانیت درونی که زوجها در زندگی زناشویی با آن روبرو هستند از تلاش برای درگیر کردن ذهن مخاطب بعد از تماشای این نمایش گفت.
به نظر من، برقراري ديالوگ بين اعضاي يك گروه نمايشي از يكسو و از سوي ديگر، گفتوگوي آنها با تماشاگران آثارشان، عاليترين شكلي است كه ميتواند هر دو طيف را به بلوغ برساند و اين يكي از طرقي است كه افراد ميتوانند در جامعه قد بكشند.
پورآذری: جشنوارهها اصولا کارکرد آماری داشتند و از نظر کیفی اتفاق مثبتی در آنها نیفتاد/ دادگر: برگزاری جشنواره زمانی درمان موضعی بود اما در ۸سال گذشته به اصل تبدیل شد/ تیموریان: جنبه جشن و شادی بیشتر از جریانسازی هنری بود/ اسدی: تولید اثر برای جشنواره درست نیست.