اکبر گلپایگانی یا «گلپا» نخستین مشق‌های موسیقی خود را از پدرش و سپس از حسن یکرنگی فراگرفت، اما فردی که از او یک خواننده ساخت، نورعلی‌خان برومند بود؛ مردی که سال‌ها گلپا را زیر بال و پر خود گرفت و او را با بزرگانی همچون صبا، خالقی و بهاری آشنا کرد.

«گنجینه گلپا» عنوان یکی از تازه ترین آثار مکتوب منتشر شده در حوزه کتاب های پژوهشی موسیقی است که به قلم مسیح سام خانیانی پیش روی مخاطبان قرار گرفته است.

در نوجوانی به مدرسه نظام رفت تا طبعا افسر و نظامی شود اما در همان مدرسه سرنوشت دیگری برای او رقم خورد. چرا که هم کلاسی او ایرج بود و فرمانده هم : غلامحسین مین‌باشیان - فرزند غلامرضا مین‌باشیان (موسیقی‌دان)

تصاویری از مراسم خصوصی «وداع با گلپا» که در منزل شخصی ایشان با حضور اهالی هنر و خانواده برگزار شد.

به جای تحسین گلپا، از سوی بخشی که ضیاء «شبه‌روشنفکران» می‌نامد، نادیده گرفته شد؛ اتفاقی که به عقیده بسیاری دردناک‌تر از ناگزیری از خانه‌نشینی بود، دردی که برای سالیان متمادی بر دل اکبر گلپایگانی سنگینی کرد و گاه‌به‌گاه در مصاحبه‌ای از جمله آن‌جا که گفت «کاش در 80سالگی، 70سالگی می‌مردم و اینقدر دروغ نمی‌شنیدم. آخر چقدر به یک آدم دروغ می‌گویند؟!» آشکار می‌شد.

اکبر گلپا (اکبر گلپایگانی) خواننده پیشکسوت کشور ساعاتی قبل در سن ۹۰سالگی درگذشت.