تکیه دولت، یکی از مهم‌ترین بناهای تاریخ تهران، در روزهای پایانی ماه صفر بار دیگر مورد توجه قرار گرفته است. پژوهشگران معتقدند این مکان فراتر از یک تماشاخانه عمل می‌کرد و محلی برای مشق دموکراسی و نمایش قدرت سیاسی در کنار مردم بود.

کارگردان مستند «تکیه دولت» گفت: این بنا تاثیرات شگفت هنری، اجتماعی و سیاسی داشته، به طوری که اوج دوران تعزیه را رقم زده است.

همراه «بنان» دو طفلان مسلم خوانده بود، لباس‌های دست‌دوز تعزیه برتن کرده بود و اشک‌ها ریخته و معجزات دیده بود. هاشم فیاض، نامی است فراموش‌ نشدنی در فرهنگ و هنر ما. هنرمندی که آخرین بازمانده از نسل تعزیه‌خوانان تکیه دولت به شمار می‌آمد و بیش از ۸۰ سال به اجرای تعزیه پرداخت.

روایت من یک روایت توام با درج نکات جذاب است که بیننده در لحظه لحظه فیلم با سوالاتی مواجه خواهد شد و تا سوال بعدی به دنبال جواب‌هایی خواهد بود. به این ترتیب بیننده را همراه فیلم به جلو خواهیم برد و تا لحظه آخر مشتاق دیدن فیلم خواهد بود. بله صرفا در رسانه فیلم مستند برخلاف کتاب برخی نکات تازه‌تر را که از نظر تصویری جالب بود، آورده‌ام

مستند «تکیه دولت» به کارگردانی علیرضا قاسمخان آماده نمایش شد.

رضا کوچک زاده، کارگردان و پژوهشگر هنرهای نمایشی، تفاوت رویکرد رضاشاه و ناصرالدین شاه را نسبت به شبیه خوانی تشریح می‌کند و توضیح می‌دهد که جوانه های دموکراسی در ایران از شبیه خوانی تکیه ی دولت آغاز شده است؛ نه انقلاب مشروطه.

از دوره ناصری در مکان تکیه دولت همه ساله تعزیه خوانی و روضه خوانی برقرار می شد تا اوایل سلطنت پهلوی که کم کم به تقلیل و تعطیل انجامید. تکیه دولت در واقع بزرگترین تالار نمایش ایران بود که ظرفیت 20 هزار تماشاگر را و تعداد نامعین بازیگر و وسایل نمایشی را داشته است.