پنجشنبه , ۳ خرداد, ۱۴۰۳
نقد نمایش های روی صحنه
«سیزیف»؛ نمایشی در وصف پوچی حیات / انسان در جستجوی معنای زندگی 13 تیر 1398
«سیزیف»؛ نمایشی در وصف پوچی حیات / انسان در جستجوی معنای زندگی

«سیزیف»؛ نمایشی در وصف پوچی حیات / انسان در جستجوی معنای زندگی

همانطور که سیزیف برای کیفر فریبکاریش از سوی خدایان محکوم به کاری بی‌فرجام و بی‌پایان شد، بازیگران و ستارگان عرصه سینما و تئاتر نیز در روزمرگی و پوچی حیات گرفتار هستند. به عبارتی آنها مجبورند برای خلق اثری جاودانه و نا‌میرا در چرخه زاییدن و میراندن نقش‌ها غرق و مشقت‌های بی‌شماری را متحمل شوند.

درباره «نفرین قحطی‌زدگان» به کارگردانی اشکان خطیبی / اجرایی که نشانگر یک ناتورالیسم آمریکائی است 3 تیر 1398
درباره «نفرین قحطی‌زدگان» به کارگردانی اشکان خطیبی / اجرایی که نشانگر یک ناتورالیسم آمریکائی است

درباره «نفرین قحطی‌زدگان» به کارگردانی اشکان خطیبی / اجرایی که نشانگر یک ناتورالیسم آمریکائی است

نمایش نفرین قحطی‌زدگان یک درام خانوادگی – اجتماعی با پایان تلخ است که اشکان خطیبی اجرایی محتوادار و دیدنی از آن ارائه داده است.

«چشم به راه میرغضب» در دوشنبه‌های نقد، بررسی می‌شود 2 تیر 1398
«چشم به راه میرغضب» در دوشنبه‌های نقد، بررسی می‌شود

«چشم به راه میرغضب» در دوشنبه‌های نقد، بررسی می‌شود

تازه‌ترین اثر حسین کیانی در دوشنبه‌های نقد کانون ملی منتقدان تئاتر ایران بررسی می‌شود.

آبی مایل به صورتی/ مستند در قاب، مستند بر صحنه 1 تیر 1398
آبی مایل به صورتی/ مستند در قاب، مستند بر صحنه

آبی مایل به صورتی/ مستند در قاب، مستند بر صحنه

ساناز بیان با کارگردانی – به معنای دقیق کلمه تئاتریش – موفق می‌شود بازیگرانش را در نقش‌های ویژه خود تثبیت کند و با دادن میدان آزادی دید به مخاطب، او را در ادراک و دریافت مفاهیم مدنظر مختار ‌کند.

نقد نمایش «مختلف‌ الاضلاع» به کارگردانی نادر فلاح / چند وجهی‌های تک وجهی... 31 خرداد 1398
نقد نمایش «مختلف‌ الاضلاع» به کارگردانی نادر فلاح / چند وجهی‌های تک وجهی...

نقد نمایش «مختلف‌ الاضلاع» به کارگردانی نادر فلاح / چند وجهی‌های تک وجهی...

«مختلف‌ الاضلاع»، نمایشی که کمی بدبینانه به تاریخ و شخصیت‌های مهم آن می‌نگرد. اثر قصد واکاوی شخصیت‌های تاریخی را ندارد اما برایش مساله است که چرا و چگونه به ماندگاری در تاریخ رسیده‌اند و چه کرده‌اند که از آن‌ها یاد می‌شود. یکی با نمایشنامه‌هایش، یکی با نقاشی، آن یکی با بلاهت و دیگری با دیکتاتوری. 

نوشته ای بر نمایش کرونوس به کارگردانی علی صفری/ رجعت به رستگاری 30 خرداد 1398
نوشته ای بر نمایش کرونوس به کارگردانی علی صفری/ رجعت به رستگاری

نوشته ای بر نمایش کرونوس به کارگردانی علی صفری/ رجعت به رستگاری

کرونوس،نمایشی با ایده ی شکست زمانی و فرجام بشر در سده های آتی ست. و از عامل به خاطر آوردن که مبتنی بر ادراک و شهود ذهنی و یادآوری خاطرات است، وجهی از زمان را به نمایش می گذارد؛ که اگر قادر باشد از تله ی زمانی عبور کند، نجات یافته است.

کمیته نان/ مرثیه‌های ناتمام 29 خرداد 1398
کمیته نان/ مرثیه‌های ناتمام

کمیته نان/ مرثیه‌های ناتمام

لیلی عاج قصد دارد برشی از زندگی کارگران کُرد را نشان دهد و ما را به همدلی با آنان دعوت کند؛ اما ابزار او برای این بازنمایی توارثی است که به بخشی از باور عمومی این مرد بدل شده است و گویا قرار نیست شکسته شود.

نمایشی برآمده از اجتماع یا روایتی گسسته از جهان خطی / «پروانه الجزایری» در دوشنبه‌های نقد تئاتر بررسی شد 29 خرداد 1398
نمایشی برآمده از اجتماع یا روایتی گسسته از جهان خطی / «پروانه الجزایری» در دوشنبه‌های نقد تئاتر بررسی شد

نمایشی برآمده از اجتماع یا روایتی گسسته از جهان خطی / «پروانه الجزایری» در دوشنبه‌های نقد تئاتر بررسی شد

نمایش پروانه الجزایری نوشته پیام لاریان و کار و طراحی سعید حسنلو در دوشنبه‌های نقد تئاتر با توجه و تامل دو منتقد کانون ملی منتقدان تئاتر ایران واقع شد و یکی به لحاظ برخورد با قصه و دیگر در مواجهه با اجتماع توانسته‌اند برآیندی مطلوبی از یک تئاتر را به صحنه بیاورند.

کبوترهای غایب/کبوترهای حاضر 25 خرداد 1398
کبوترهای غایب/کبوترهای حاضر

کبوترهای غایب/کبوترهای حاضر

«وقتی کبوترها ناپدید شدند» می‌توانست تلنگری به وضعیت ایران باشد؛ اما چنین نمی‌شود. در عوض نمایش به نفع پویایی فُرم و اجرا مسیری را طی می‌کند که در آن داستان‌گویی برجسته شود.

نگاهی به نمایش «آپرکات» به کارگردانی محمدرضا قلی پور / آپرکات به نا امیدی 23 خرداد 1398
نگاهی به نمایش «آپرکات» به کارگردانی محمدرضا قلی پور / آپرکات به نا امیدی

نگاهی به نمایش «آپرکات» به کارگردانی محمدرضا قلی پور / آپرکات به نا امیدی

نمایش آپرکات در این اوضاع نابسامان اقتصادی و اجتماعی و فرهنگی ایران می‌تواند ترزیق کننده امید به جامعه به ویژه زنان ایران باشد.

نگاهی به نمايش «شهر ما» به كارگردانی حسن معجونی/ بازگشت امر سياسی در تئاتر 22 خرداد 1398
نگاهی به نمايش «شهر ما» به كارگردانی حسن معجونی/ بازگشت امر سياسی در تئاتر

نگاهی به نمايش «شهر ما» به كارگردانی حسن معجونی/ بازگشت امر سياسی در تئاتر

حسن معجوني از چارچوب مفهومي اين نمايشنامه به جامعه معاصر ايران پل مي‌زند. او با هوشمندي، به همراه دراماتورژي جالب توجه مهدى چاكرى، موقعيت‌ها، ديالوگ‌ها، شخصيت‌ها و كنايه‌هايي را بيان مي‌كند كه به طور مستقيم به تماشاگر ايراني مربوط مي‌شود.

درباره نمايش «چيزهای سرد» به كارگردانی رامين اكبری/ از مرگ و ملال زندگي روزمره 21 خرداد 1398
درباره نمايش «چيزهای سرد» به كارگردانی رامين اكبری/ از مرگ و ملال زندگي روزمره

درباره نمايش «چيزهای سرد» به كارگردانی رامين اكبری/ از مرگ و ملال زندگي روزمره

وقتي غمي نباشد لابد ماتمي هم نيست و سوگواري بي‌معناست. اما حداقل مي‌توان به ميانجي مرگ مادر، بار ديگر در كنار هم قرار گرفت و خانواده شد. در يكي از همان خانه‌هايي كه يادآور سليقه، ذوق و زيباشناسي دهه هفتاد شمسي است. خانه‌هايي مملو از چيزهاي سرد.

به بهانه اجرای نمايش «پروانه الجزايری»/ ايستاده بر آستانه‌ها 20 خرداد 1398
به بهانه اجرای نمايش «پروانه الجزايری»/ ايستاده بر آستانه‌ها

به بهانه اجرای نمايش «پروانه الجزايری»/ ايستاده بر آستانه‌ها

در نمايش «پروانه الجزايری» با اجرايي طرف هستيم كه با وجدان معذب بر اين نكته اعتراف مي‌كند كه توان روبه‌رو شدن با مصيبت زمانه را ندارد و ترجيح مي‌دهد از زندگي واقعي، بار ديگر به دنياي تئاتر پناه برده و گذشته را از نو روايت كند.

نوشته ای بر نمایش کمیته نان به کارگردانی لیلی عاج/ «رنج چند پاره» 19 خرداد 1398
نوشته ای بر نمایش کمیته نان به کارگردانی لیلی عاج/ «رنج چند پاره»

نوشته ای بر نمایش کمیته نان به کارگردانی لیلی عاج/ «رنج چند پاره»

شتابزدگی، کمیته نان را از سطح دیگرکارهای لیلی عاج، پایین‌تر برده‌است.

«وقتی کبوترها ناپدید شدند» در نشست نقد و بررسی کانون ملی منتقدان تئاتر ایران 19 خرداد 1398
«وقتی کبوترها ناپدید شدند» در نشست نقد و بررسی کانون ملی منتقدان تئاتر ایران

«وقتی کبوترها ناپدید شدند» در نشست نقد و بررسی کانون ملی منتقدان تئاتر ایران

در نقد و بررسی نمایش وقتی کبوترها ناپدید شدند نوشته سفی اکسانن و کار هستی حسینی دو منتقد کانون ملی منتقدان تئاتر ایران با تایید متن در خور تامل این انتخاب را اتفاق مهمی دانستند که منجر به اجرای چشمگیر شده است؛ نمایشی که به حضور و تجاوز بیگانگان در هر سرزمین اشغال شده‌ای هشدار می‌دهد که هیچ‌گاه در برابر آنان بی‌تفاوت و منفعل نباشیم.

نگاهی به نمایش «شهر ما»/ حسن معجونی و شهری که می‌سازد 19 خرداد 1398
نگاهی به نمایش «شهر ما»/ حسن معجونی و شهری که می‌سازد

نگاهی به نمایش «شهر ما»/ حسن معجونی و شهری که می‌سازد

حسن معجونی در «شهر ما» منتقدتر می‌شود. او فرصت را در نمایشنامه تورنتون وایلدر مغتنم می‌شمرد تا جامعه امروز ایرانی را در وجه کمیک بازنمایی کند و نشان دهد چگونه در این روزمرگی غرق شده است.

نگاهی به نمایش«مردی برای تمام فصول» / جلوۀ حقیقی قانون و رنگ گرفتن آن 17 آذر 1393
نگاهی به نمایش«مردی برای تمام فصول» / جلوۀ حقیقی قانون و رنگ گرفتن آن

نگاهی به نمایش«مردی برای تمام فصول» / جلوۀ حقیقی قانون و رنگ گرفتن آن

نمایش ˝مردی برای تمام فصول˝ نوشتۀ رابرت بولت، ترجمۀ فرزانه طاهری و کارگردانی بهمن فرمان‌آرا؛ به اعتبار عناصر دیداری‌اش مانند طراحی صحنه، لباس، نور و چهره‌پردازی تماشایی‌تر می‌شود.

نگاهی به نمایش ˝صدای آهسته‌ برف˝/چشم انتظار بهار 23 آبان 1393
نگاهی به نمایش ˝صدای آهسته‌ برف˝/چشم انتظار بهار

نگاهی به نمایش ˝صدای آهسته‌ برف˝/چشم انتظار بهار

نمایش ˝صدای آهسته برف ˝ به کارگردانی جابر رمضانی در کلیت یک نمایش استاندارد و حرفه‌ای است و کلیت اجزایش با یکدیگر هارمونی و هماهنگی دارند و این دستاورد کمی برای گروه جوانی نیست که کارشان را از تئاتر دانشگاهی آغاز کرده‌اند.

نگاهی به نمایش «بالاخره این زندگی مال کیه؟» /حق انتخاب انسان 16 آبان 1393
نگاهی به نمایش «بالاخره این زندگی مال کیه؟» /حق انتخاب انسان

نگاهی به نمایش «بالاخره این زندگی مال کیه؟» /حق انتخاب انسان

نمایش ˝بالاخره این زندگی مال کیه؟˝ اشکان خیل‌نژاد را باید دید چون ما با آن سروکار زیادی داریم و به لحاظ روانی باید تک تکمان خود را متقاعد کنیم که هر کسی به طور فردی حق انتخاب دارد و گاهی جمع نمی‌تواند تصمیم‌گیرنده شرایط زندگی یک فرد باشد.