در سالی که گذشت سینمای ایران با اتفاقات مختلفی از استقبال مخاطبان از فیلمهای کمدی روی پرده گرفته تا کسب سومین جایزه اسکار برای ایران روبهرو بود.
محمدحسین مهدویان که بعد از ساخت فیلم «ماجرای نیمروز: رد خون» وعده داده بود دیگر فیلم سیاسی درباره تاریخ معاصر نمیسازد، گویا نتوانسته از ژانر مورد علاقهاش دور شود و تازهترین فیلمش را درباره بمباران شیمیایی حلبچه خواهد ساخت.
در سینمای کشورمان بازیگران بسیاری هستند که در حوزه دفاع مقدس و فیلمهای جنگی نقشهایی به یادماندنی را ایفا کردهاند.
آمار فروش فیلمهای اکران تابستانی نشاندهنده افت شدید فروش فیلمهای سینمایی در تابستان ۹۸ نسبت به سال گذشته است؛ فصلی که بعد از نوروز میتوانست مناسبترین فصل اکران باشد.
واقعا چه كسي فكرش را ميكرد كه وضعيت فروش فيلمها در بهترين فصل سال به طرز حيرتآوري پايين باشد؟ فيلم «صداي منو ميشنويد» در كل شهر تهران در روز ملي سينما، فقط پنج نفر مخاطب داشته و تنها پنجاه هزار تومان فروحته است. درست خوانديد فقط پنج نفر. با در نظر گرفتن تمام جوانب آيا شدني است كه فيلمي در طول مدتي كه اكران ميشود فقط پنج نفر مخاطب داشته باشد؟ آيا دوستان كارگردان و عوامل دستاندركار فيلم، راغب به تماشاي فيلم مربوطه در تهران نبودند كه چنين گيشه شرمآوري نصيب فيلم مربوطه شود؟
سكوت مسوولان وزارت ارشاد، يكي از اعضاي كميسيون فرهنگي مجلس را به حرف آورده است. نصرالله پژمانفر ميگويد: «فيلم رستاخيز يك فيلم خوب با چارچوب درست است. دفتر مقام معظم رهبري نيز نسبت به اين فيلم نظر موافق داشته و با نمايش آن مخالفتي ندارند اما وزارت ارشاد به سازندگان اين فيلم ظلم كرد و نمايش ندادن اين فيلم هيچ توجيهي ندارد.»
چیزی که این روزها بارها مورد بحث قرار گرفته ماجرای فروش بلیتهای کنسرتهای دو بازیگر مطرح است که خبرساز شدهاند.
طرح ردهبندی سنی فیلمهای سینمایی اگرچه با حمایت و اعلام رضایت بیشتر سینماگران همراه است، اما نگرانیهایی را نیز در پی داشته که تاکنون پاسخی برای رفع آن و نیز سوال و ابهامهای به وجود آمده، داده نشده است.
در حالی که چند روزی تا پایان نیمه اول سال باقی نمانده، موتور تولید سینمای ایران هر روز گرمتر میشود تا فیلمهای سینمایی جدید برای رونمایی در "سال نو سینما" آماده شوند.
برای اولین بار در سینمای کشور یک هیئت ۳۰ نفره، آثار سینمایی را درجهبندی سنی میکند. سیدضیاء هاشمی، دبیر شورای عالی تهیهکنندگان این کار را اوجب واجبات میداند.
«هیچ فیلمی، هیچ وقت، تو هیچ کُمُدی نمونده، بالاخره یه روز، یه جایی دیده میشه، چه سازندهاش زنده باشد، چه مرده...» این جمله رخشان بنیاعتماد هنگام اکران فیلم «قصهها» پس از گذشت سه سال از توقیف اثرش بوده است.
«در جستجوی فریده» در نودودومین دوره اسکار از این شانس برخوردار است که همزمان در بخش بهترین فیلم بینالمللی و بهترین فیلم مستند بلند رقابت کند.
تا پیش از فیلم «قسم»، در بیشتر فیلمهای ایرانی همیشه این شهود بودند که با شهادت خود، راهی به سوی حقیقت برای دادگاه، قاضی و هیئت منصفه آشکار میکردند. «قسم»، در واقع پرداختن به یک دلیلِ اثبات جرمِ کمتر مورد توجه قرار گرفته است.
ایرانیها امسال درحالیکه دو مجسمه اسکار در جیب دارند، با دست و دلی باز یک مستند را راهی اسکار کرده و این تصمیم را درحالی گرفتهاند که از ۴۰ سال قبل تاکنون فقط یک مستند موفق شده بین ۵ نامزد نهایی فیلم غیرانگلیسیزبان راه بیابد.
وقتی قاعده دستمزدها افسارگسیخته میشود که بازیگری برای یک ماه حضور در اثری، به اندازه 10 سال حقوق یک کارمند و شاید هم بیشتر، دستمزد دریافت میکند، قاعدتا دیگر این حریم خصوصی و پنهانکاریها توجیه عقلانی و شرعی ندارد.
مراسم بزرگداشت اکبر زنجانپور، بیژن محتشم، حسن زاهدی و سیروس الوند در بیستویکمین جشن خانه سینما برپا شد.
پشت پرده جلسه انتخاب نماینده سینمای ایران برای حضور در جوایز اسکار 2020 نشان میدهد این فیلم نه به واسطه بهتر بودن نسبت به دیگر فیلمهای سینمایی مطرح، بلکه در جنگ رقبا و برای عدم انتخاب قصر شیرین انتخاب شده. اما در سه جلسه برگزار شده، چه گذشته و چه جدالی باعث شده در نهایت همه فیلمهای اصلی به حاشیه رانده شود و مستند «در جستجوی فریده» ناخواسته نماینده ایران شود!
مستند «در جستجوی فریده» بیست و پنجمین نماینده سینمای ایران در شاخه بهترین فیلم یینالمللی جوایز سینمایی اسکار خواهد بود.
فرآیند انتخاب مستند «در جستجوی فریده» برای نمایندگی سینمای ایران در جشن اسکار ۲۰۲۰ را میتوان با فاصله، پرابهامترین فرآیند در طول چهاردهه گذشته دانست؛ دلیل این تعجیل و پنهانکاری چیست؟
کم نیستند کارگردانهایی که دانش سینما دارند و فیلمهایشان را نمیتوان در زمره فیلمهای موفق دستهبندی کرد. باید این را پذیرفت که سینما تنها ابزاری است که میتوان با آن قصهای را به شکلی دیگر تعریف کرد. در این میان، بسته به توان قصهگویی و خوب قصهگفتن، صحنه تئاتر و پرده سینما دیگر تفاوتی ندارد یا به تعبیر کارشناسان تئاتر، سینما صحنه عظیم تئاتر است و در نهایت این توانایی روایتگری است که مخاطب را به وجد میآورد و کارگردانها را به دو دسته موفق و ناموفق تقسیم میکند. به همین بهانه، در این گزارش نگاهی خواهیم داشت به کارگردانهایی که از تئاتر قدم به سینما گذاشتند و تجربههایی رقم زدند.
خبرگزاری مهر نوشت :بعضی روزها در تحریریه رسانهها، اخباری به گوش می رسد که هم عجیب است هم دردناک؛ مثل خبر «مرگ گربه یک سلبریتی»، عجیب به این خاطر که مرگ یک گربه در کانون توجه افکار عمومی قرار گرفته است و دردناک به این دلیل که صفحات مجازی پر شده است از کامنت های ابراز همدردی و تسلیت، آن هم به خاطر مرگ یک حیوان.
