رضا مردانی بالاخره مدیرکل هنرهای نمایشی شد؛ پایان ابهام در یک انتصاب

می‌توان نمایش «معبد اقیانوس» را تجربه‌ای قابل اعتنا در به صحنه آوردن تئاتری دانست که می‌خواهد تلفیقی باشد از ژانرهای مختلف. این نمایش درواقع راهی تازه گشوده اما تا رسیدن به مقصد مسیر طولانی در پیش دارد.

عاطفه تهرانی بازیگر و کارگردان «بودن» درباره شکل‌گیری این اثر نمایشی و دلیل انتخاب این نام برای نمایش توضیح داد و یادآور شد بعد از گذشت بیش از ۱۰ سال با این کار به دنیای بازیگری بازگشته است.

نمایشنامه «گاهی به آتش هم دست بزن» در قالب یک جلسه نمایشنامه خوانی به نویسندگی و کارگردانی مجتبی احمدی و بازی‌خوانی آتش تقی پور و یوحنا حکیمی پیش روی مخاطبان قرار خواهد گرفت.

اجراخوانی «مرگ گرم» به نویسندگی و کارگردانی محمدرضا ‌عطایی‌فر از ۲۰ دی به مدت سه‌شب پیش‌روی مخاطبان قرار می‌گیرد.

نخستین جلسه از سلسله جلسات نمایش فیلم‌تئاترهای شاخص ایرانی روز چهارشنبه بیستم دی ماه با اکران نمایشی از علی رفیعی در سینماتک خانه هنرمندان ایران برگزار می‌شود.

کورش سلیمانی گفت: هدف‌گذاری‌مان این نیست که از تئاتر پول دربیاوریم چون همه ما بنیه اقتصادی تئاتر را می‌دانیم. البته که همه نیاز داریم و خوشبختانه در حد خوبی بازگشت سرمایه داشته‌ایم و بچه‌ها از نظر جایگاه حرفه‌ای هم وضعیت قابل قبولی دارند و دنبال کسب نام هم نیستند و این گونه است که بر اصل کار متمرکز می‌شویم.

بالاخص وقتی مسیر بیانی مسدود می‌شود، دیالکتیک در حرکت اعضای بدن نقش می‌بندد تا اجراگر بتواند روایتش را به منصه ظهور برساند. به بیانی ساده، نمود زبانی بر پیکره و حرکات اجراگر فونداسیون اثر را تضمین می‌کند. گونه‌ای از تئاتر فیزیکال که نمایش خود را از سوژه‌ی کانونی‌‌اش مستمسک می‌داند. در این بستر آن چه مهم می‌نماید ارتباط مخاطبان با اجرای پیش رو است، اتفاقی که مسئولیتش به عهده کارگردان اثر است که در این مجال اجراگر و کارگردان استثناً یکی هستند و قاعدتاً این رویه، کنترل اوضاع را برای او سخت می‌کند.

نمایشنامه‌خوانی «تم‌ساح» به نویسندگی و کارگردانی سیروس همتی ۱۶ دی در تماشاخانه ایران‌شهر برگزار می‌شود.

اهالی تئاتر کشور، به‌علت حادثه تروریستی گلزار شهدای استان کرمان و به منظور همدردی با مردم شریف ایران، روز پنجشنبه ۱۴ دی، از اجرای نمایش‌ خودداری می‌کنند.

در بخش تئاتر تلویزیونی چهل و دومین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر، یازده تئاتر تلویزیونی و در بخش رادیو تئاتر این جشنواره نیز یازده نمایش رادیویی به رقابت می‌پردازند.

نخستین جشنواره استانی تئاتر اردکان از امروز با رقابت ۹ اثر در مرحله نهایی آغاز بکار کرد.

نگاهی به آثار بکت ازمنظر علم نورولوژی، بخشی از کاری است که دکتر عبدالرحمن نجل رحیم، متخصص مغز و اعصاب در کتاب «تئاتر بکت و نورولوژی احساس» انجام داده است. کتابی که به‌تازگی توسط نشر چرخ، ناشر علوم انسانی خانواده فرهنگی نشر چشمه، منتشر شده است و روز جمعه اول دی‌ماه با حضور او، فرهاد محرابی، امیرحسین ابراهیم و علی‌اصغر دشتی، همچنین حضور ویدئویی زرگل مرادی از لندن، در کتابفروشی چشمه کارگر رونمایی شد.

تالار هنر در جوابیه‌ای، ضمن رد ادعاهای مهدی قلعه، تاکید کرد این مجموعه، حتی بیش از وظیفه قانونی خود برای اجرای نمایش «جادوگر شهر اُز»، مساعدت و همکاری داشته است.

گروه اجرایی نمایش «از نظر سیاسی بی‌ضرر»، تازه‌ترین اثر ابراهیم پشت‌کوهی معرفی شدند.

مونا صوفی که این روزها نمایش «خانم آقای جرج کلونی» را روی صحنه می‌برد، گفت که خواندن رمان «آخرین دختر» آنچنان بر روح و روان او تاثیر گذاشته که تصمیم گرفته با الهام از این رمان، نمایشی را به صحنه بیاورد.

با حکم دبیر چهل و دومین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر ، اصغر خلیلی، علی‌اصغر خطیب‌زاده و علی‌محمد رادمنش به عنوان هیات انتخاب بخش مسابقه تئاتر خیابانی (تازه‌های تولید) معرفی شدند.

کریم امینی، بازیگر و کارگردان سینمای ایران تهیه‌کننده نمایش «اینو فراموش کنید» به کارگردانی کیوان آزاد شد.

سروناز امتیازی، طراح حریم تئاتر شهر تهران گفت: حریم پیرامونی بنای ساختمان تئاتر شهر با هدف کمترین اثرگذاری بر محیط اطراف و ممانعت از دید نسبت به بنا و ایجاد مرز غیررسمی و لمسی با شهر در نظر گرفته شده است.

فرهاد تجویدی در این سال‌ها خود را از وسوسه تولید نمایش‌های تازه در امان نگه داشته و مومنانه بر بازتولید نمایش «من» پافشاری کرده است. بنابراین به‌ جای حرف‌های تازه، همان گفته‌شده‌های قدیمی نمایش «من» را بار دیگر بر صحنه بیان کرده و از یاد نمی‌برد که می‌توان مقهور مدهای زودگذر زمانه نشد و بر چند ایده ثابت، اما مهم تکیه کرد.

دغدغه اصلی فردریک عشق است. او مردی است که همانند سلبریتی‌های امروزه طرفداران زیادی دارد و زنان زیادی برایش نامه می‌نویسند و به او ابراز عشق می‌کنند. حالا که او در مواجهه با یک عشق حقیقی، آن‌هم به دختری بسیار جوان‌تر از خودش که فرزند وزیر نیز هست، قرار گرفته، نمی‌تواند مطمئن باشد که می‌تواند موجبات خوشبختی او را فراهم سازد. در حقیقت کشمکش‌های فردریک با خودش و بحران‌هایی که او به عنوان یک بازیگر دارد، بخش مهمی از نمایش را می‌سازد که دیالوگ‌های شاهکار اریک امانوئل اشمیت آن را برجسته کرده است.