فروش گیشه‌های سینمای ایران در هفته گذشته با افت چشمگیر ۷۰ درصدی مواجه شد و رقم فروش از ۲۸ میلیارد تومان به تنها ۸ میلیارد تومان رسید. این آمار نگران‌کننده در کنار ریزش ۵۵ درصدی مخاطبان در آذرماه امسال نسبت به مدت مشابه سال گذشته، نشان‌دهنده یک بحران مالی عمیق در بدنه صنعت تصویر کشور است که موجودیت سینمای مستقل را به شدت تهدید می‌کند.

ابوالحسن داوودی در نشست «سینما رو به آینده» درباره آینده سینمای ایران بیان کرد که بسیاری از فیلم‌ها محصول غلبه تفکر سینمای زیرزمینی است.

با ابوالحسن داودی، فيلمساز و كارشناس سينما درباره چگونگی تصویب سند ملی سینما گفت وگویی انجام دادیم که پیش روی شماست.

ابوالحسن داوودی: تصور کنید جایی که آدم‌هایی مثل اصغر فرهادی و همه جریانات سینما از داوودنژاد گرفته و کارگردانانی که خودشان شأن تهیه‌کنندگی هم داشته‌اند، به شکل مستقل کار کرده‌‌اند، دفتر و تعاونی و تشکیلات داشته‌اند، یعنی جایی استخدام نمی‌شدند به عنوان کارگردان که کار کنند. ۹۵درصد اینها بیکار می‌شوند و اینها سرمایه‌هایی هستند که تقریبا در همین حکومت جمهوری اسلامی برای‌شان هزینه شده. سرمایه همین مملکت است.

ابوالحسن داوودی: به نظر من در خانه سینما چه مدیرعامل مستعفی و چه هیات‌مدیره شبیه شناگری بودند و هستند که انگار دست و پای‌شان را بسته‌اند و بهشان می‌گویند شنا کن و آن وسط هم مدام افرادی استهزایش می‌کنند که چرا شنا بلد نیستی؟!.. که چرا وظایف‌تان را درست انجام نمی‌دهید؟!..

ابوالحسن داوودی : در واقع این موضوع بود که یک نماینده باید خانه سینما بیاید و پیشنهاد اولی را که خودش کرده بود شورجه بود که خب، بحث شد و ما در جلسه کلی مساله داشتیم، ولی بعد سیف‌الله گفت که اشکالی ندارد و بگذاریم بیاید. در جلسه‌ای آقای شورجه آمد و شروع کرد صحبت کردن، دیدیم اصلا اینجا را قصد دارد تبدیل به یک حسینیه بکند؛ مثلا گفت نماز جماعت باید اینجا انجام شود و.... گفتیم اشکالی ندارد، شما اینها را بنویس! شما هر چه که فکر می‌کنید لازم است انجام شود و در ازایش پولی پرداخت بکنید بنویس! ایشان پنج صفحه نوشت. یک جلسه گذاشتیم و این پنج صفحه را بردیم پیش خود آقای ضرغامی. شورجه را خدا حفظش کند هست هنوز، ولی ضرغامی گفت بیخود کرده، این چیزها چیست؟ اینجا خانه سینماست

داوودی: حداقل در سه دوره از جشنواره که در بخش اصلی داور بودم و در دوره‌های مختلفی جزو هیات انتخاب حضور داشتم در هیچ کدام از این سال‌ها به خاطر نمی‌آورم تحمیل از جایی به شکل جدی شده باشد. ممکن است دبیر جشنواره نظرش را به ما گفته، مثلا این‌گونه یادآوری کرده که « این فیلم‌ها از فلان ارگان هست وهیچ کدام مورد توجه واقع نشده »، اما شنیدم که در دوره‌هایی این اتفاق‌ها افتاده که قطعا این امر بستگی دارد به ترکیب داوران و شرایطی که آنها داشتند.

ابوالحسن داوودی کارگردان سینما بیان کرد که وقتی می‌خواستم «هزارپا» را بسازم فضای ناامیدی کلی در سطح جامعه به وجود آمده بود در این شرایط تصمیم گرفتم فیلمی بسازم که فقط حال مردم را خوب کند.

هیات مدیره جدید انجمن تهیه کننده – کارگردانان سینمای ایران با انتخاب ابوالحسن داوودی به عنوان رییس این انجمن آغاز به کار کرد.

ابوالحسن داوودی درباره اتفاقات و حواشی که جلسه آخر «شورای صنفی نمایش» به همراه داشته می‌گوید: حداقل تدبیر برای سازمان سینمایی نگاهی به اتفاقات دوران آقای شمقدری بود که با قدرت بیشتری قصد تعطیلی خانه سینما را داشتند. اما همین اتفاق سبب شد تا اهالی خانه سینما در کنار یکدیگر قرار گیرند و اقداماتی به ضرر خود ایشان شکل گرفت. باید بدانیم که اعتبار بیرونی خانه سینما بسیار بیشتر از اختیاراتش است.

فیصل سویسال و ابوالحسن داوودی دو کارگردان مطرح سینمای ترکیه‌ و ایران، در استانبول به بررسی و تحلیل آثار دو کشور پرداختند.

در برنامه امشب «نقد سینما» روند انتخاب فیلم برای اسکار بررسی می‌شود.

ابوالحسن داوودی ، نویسنده، کارگردان و تهیه کننده سینما معتقد است سطح سلیقه مردم به شدت نازل شده و در همین راستا تاریخچه سینمای کمدی ایران، سینمای ابتذال و دلایل آن پرداخته است.

بیتا منصوری تهیه‌کننده سینما از ساخت فیلم جدید ابوالحسن داوودی در تابستان خبر داد.

کارگردان فیلم «هزارپا» درباره چرایی نحوه ارائه این فیلم در دو DVD توضیحاتی را ارائه کرد.

یک: دوستان منتقدم از «چیزی» که دیده‌ام و نمی‌دانم چیست، اما خوب می‌دانم که «فیلم» نیست، بسیار تعریف کرده بودند. به تماشایش که نشستم، هیچ ندیدم جز یک‌سری شوخی‌های جنسی مصور که به‌جای تابوشکنی - که اصلا هم رویکرد بدی نیست- بی‌اخلاقی و بی‌فرهنگی را ترویج می‌دهد. دروغی هم نیست که بگویم هیچ‌کس از شوخی‌هایش به خنده نیفتاد که تقریبا همه در حال قهقهه بودند؛ اما آیا صرفا «خنده» معیاری است برای ارزش‌گذاری یک اثر کمدی؟

هزارپا دارد یکی‌یکی رکوردهای فروش را جابه‌جا می‌کند. این مهمترین اتفاق این روزهای سینمای ایران است که کلیتش زیر فشار و سنگینی اوضاع اقتصادی مردم و جامعه در خوف و رجا به سر می‌برد.

كارنامه سينمايي ابوالحسن داوودي نقطه آغازين خوشايندي دارد؛ چراكه او دو سال قبل از اينكه نخستين فيلم سينمايي خود را كارگرداني كند، با نگارش فيلمنامه وارد عرصه سينما شد و نام خود را به عنوان فيلمنامه‌نويس مشترك «پاييزان» در كنار فريد مصطفوي ثبت كرد. فيلمي به كارگرداني رسول صدرعاملي كه ملودرام گونه آغاز و در ادامه تبديل به درامي ماجراجويانه و تعليقي مي‌شود.

عده‌ای از منتقدان سرسختانه با فیلم برخورد کردند و «هزارپا» را کمدی سخیف نامیدند و حتی از اینکه داوودی بعد از تجربیات موفقی چون «رخ دیوانه» و «زادبوم» به این نوع سینما روی آورده به وی تاختند. در کنار این نظرات مخاطبان عام هم هستند که فوج فوج به سینماها می‌روند و به تماشای این فیلم می‌نشینند. سالن‌های نمایش «هزارپا» بعد از چهار هفته که از اکران آن می‌گذرد همچنان با صندلی‌های کاملا پر تشکیل می‌شود و گیشه این فیلم بعد از چهار هفته بالغ بر ١٩ میلیارد تومان گردش مالی داشته است.