کتاب «ژانر در فیلم‌کوتاه» به کوشش رامتین شهبازی اهمیت توجه به مقوله ژانر در سینمای کوتاه، در آن مورد واکاوی قرار گرفته است.

در تعریف ژانر گفتیم که مجموعه‌ای از کلیشه‌ها به مرور زمان گرد هم جمع شده و تشکیل یک ژانر سینمایی داده‌اند؛ این یعنی یک زمانی طی شده و فیلم‌هایی پخش شده‌اند که برخی از این عناصر را استفاده کرده و از برخی دیگر بی بهره بوده‌اند. پس فیلم‌های لیست زیر همگی آثاری هستند که در شکل دادن آن ژانر تاثیرگذار بوده‌اند و این به آن معنا نیست که همه‌ی کلیشه‌ها از دل آن‌ها متولد شده یا حتی همه‌ی آن‌ها را یک جا در دل داستانشان دارند.

در این فهرست با ۵ کلیشه مواجه می‌شویم که دوست داریم تا دگرگون‌شدن آن‌ها را ببینیم. از دیدن خماری و مستی واقعی یک بازیگر تا قهرمان اکشنی که به سادگی از یک تصادف مهلک در عرض سه ثانیه بهبود نمی‌یابد. این‌ها قوانین جدیدی هستند که طبیعت غیرحقیقی کلیشه‌های چرند را از بین می‌برند.

سینمایی که همه تولیداتش کمدی یا جنگی یا اکشن باشد، در حقیقت دچار یک رشد گلخانه‌ای شده و نتوانسته توسعه متوازنی را به همه بخش‌هایش داشته باشد.

آلتمن با ردكردن دو قرائت رايج از ژانر كه يكـي تنهـا بـر ویژگی‌های محتوايی تأكيد مي‌كرد و ديگـري فقط بـر جنبه‌های ساختاری، به بازتعریفی التقاطی از ژانر رسيد.

در تقسیم بندی گونه ( ژانر)های مختلف سینمایی که نشانگر سبک ورَده و گونه ی فیلم ها برپایه ی برخی همانندی های موضوعی یا داستانی آن ها ست، بسیار کسان به ترکیب و اصطلاح توافق شده ی “سینمای اجتماعی” یا “ژانر اجتماعی” (social genre) اعتقاد چندانی ندارند. هرچند می دانیم که واژه ی “سینما” در گذر زمان، در آمیزش با سایر پدیده ها ، ترکیب های متفاوتی به وجود آورده است که ازجمله ی آن ها، ترکیب هایی چون “سینمای سیاسی” و “سینمای اجتماعی” است که در بسیاری از نوشته ها ونقدهای منتقدان سینمایی، بارها و بارها از آن ها استفاده شده است.