با مرتضی علیزاده، کارگردان فیلم بیبدن درباره اولین اثر بلند سینمایی‌اش حرف زده‌ایم و او از چالش‌هایی که برای پرداخت به چنین موضوعاتی داشت‌ نکات قابل توجهی بیان می‌کند. بخشی از این چالش‌ها طبیعتا مربوط به مدیریت فرهنگی است و بخشی دیگر از مواجهه فیلمساز با مخاطبانش برمی‌خیزد.

مرتضی علیزاده، کارگردان فیلم بی‌بدن گفت: در هر صورت پدر و مادر خانم غزاله شکور حق دارند ناراحت باشند چون دخترشان دراین اتفاق فوت شده اما واقعا این گونه نبوده که ما از پرونده قتل دخترشان استفاده کرده باشیم.

کارگردان فیلم «بی بدن»: فکر نمی‌کردیم برای این فیلمنامه پروانه ساخت دریافت کنیم خیلی به سازمان سینمایی رفت و آمد داشتیم، اما به هر سختی بود با پیگیری‌های شبانه‌روزی و تلاش‌های تهیه کننده فیلم، پروانه ساخت این فیلم را دادند از آن زمان که سینما مخاطب را درگیر می‌کرده مدت‌هاست گذشته، آنقدر پلتفرم و بسترهای نمایشی ظهور و بروز پیدا کرده‌اند که سینما در مقابل آنها بسیار عقب است.

اولین ساخته مرتضی علیزاده اگرچه با ضعف‌هایی روبروست اما فیلمی نیست که بتوان از کار تیمی خوب آن گذشت و باید در نظر داشت که اساسا تولید اینگونه آثار در سینمای ایران علاوه بر دشواری های فیلمسازی با محدودیت های بسیار دیگری نیز روبروست که هر کدام خود می تواند چالشی جدی بر سر راه اثر باشد.

«بی‌بدن» فیلم موقعیت نیست. تلاش می‌کند تا چالش‌هایی غیرموجه را در یک درام صریح به تصویر کشیده و در این مسیر، نمی‌تواند به دلیل ناخوانایی آن چالش‌ها با روند درام و البته اجتماع امروز، آن تاثیر لازم را بر روی مخاطب داشته باشد.

مرتضی علیزاده کارگردان فیلم سینمایی «بی بدن» از آثار حاضر در بخش «نگاه نو» جشنواره فیلم فجر گفت که برخی برای فیلمش حاشیه‌سازی‌ کرده‌اند.

فیلم کوتاه «خوانا بنویسید» به نویسندگی و کارگردانی مرتضی علیزاده و تهیه‌کنندگی هاشم مسعودی و مجتبی احسانی آماده نمایش شد.

قهرمان سالهای نه چندان دور کشتی در رده های نوجوانان و جوانان حالا در تئاتر روی صحنه می‌رود.

نمایش «کابوس‌ های یک پیرمرد بازنشسته خائن ترسو» در سالن اصلی مجموعه تئاترشهر به روی صحنه می‌رود.