هادی کمالی مقدم و مینا بزرگمهر به‌عنوان زوجی که در سینما و تئاتر فعالیت می‌کنند، اجرای تئاتر در بافت‌های مختلف شهر را روندی برای شناخت بیشتر شهر و همچنین جذب مخاطبان غیرتئاتری می‌دانند.

باد كاشتيم و توفان درو كرديم. وقتي جامعه من براي پالايش روح، ذهن، جان و جسم كودكان سرزمين هيچ برنامه‌اي نداشته باشد و آنها را براي فداكاري در قبال يكديگر آماده نكند، آينده‌سازان كشور احساس تنهايي و ناآرامي مي‌كنند. وزير فرهنگ و ارشاد ما در اين مدت شيوع كرونا كجا است؟

کارگردان و مدیر گروه هنرهای نمایشی و موسیقی دانشگاه تهران گفت: کرونا یک تلنگری برای همه ما انسان ها بود اینکه یک واقعه در دنیا اینگونه انسان ها را تحت تأثیر قرار دهد، خانه نشین و خاکستر نشین کند،بسیار حائز اهمیت است حتی بحران احراز هویت شغلی هنرمندان هم در این روزها مجدد مطرح شده است.

کارگردان، بازیگر و مدرس تئاتر گفت: انسان‌هایی که از شرایط کرونا خارج می‌شوند با تفکراتی عمیق‌تر خواهند بود و به همین دلیل تئاتر را غنی و قوی‌تر خواهیم داشت.

مقدم: در آن برنامه تلويزيوني، هيچ‌چيز از پيش تعيين‌شده‌اي وجود نداشت. ما نمي‌دانستيم نقدها چيست و چه سوالاتي قرار است مطرح شود. بنابراين آنچه ديديد، اتفاقي است و ديدگاه شخصي آدم‌هاست. در آن برنامه من از دوستان پرسيدم كه اگر قرار است حرف‌هايي كه مي‌زنم سانسور شود يا كم و زياد شود، بگوييد تا از شركت در بحث انصراف بدهم يا به آن سوال خاص جواب ندهم.

دوست و هم‌دوره جهان پهلوان تختی با انتقاد از فیلم «تختی» که در ایام عید چندین مرتبه از شبکه‌های تلویزیونی پخش شد گفت: کسانی در این فیلم و به خصوص در صحنه‌های مربوط به کشتی حضور داشتند که هیچ شناختی از این رشته نداشتند و با آن غریبه بودند و ضمن آنکه به یاد ندارم او با کسی دعوا کرده باشد.

سندرو لونین مدیر هنری ۶۲ ساله سوئیسی است که از دو سال پیش تاکنون مدیریت خانه تئاتری کاسرن بازل و جشنواره آن را برعهده گرفته است. او اشتیاق تئاتر ایران به جهانی شدن را ناشی از پراکندگی ایرانی‌ها در تمام قاره‌ها می‌داند و معتقد است: اگر کسی بخواهد هنرش زنده بماند و همیشه نفس بکشد، باید با آدم‌های مختلف در سراسر جهان کار کند.

یک کارشناس سینمایی با اشاره به این‌که در آیین‌نامه اکرانِ پس از کرونا باید تغییرات جدی و اساسی به وجود آید، می‌گوید:‌ دولت در حوزه سینما باید نگران سینمای فرهنگی باشد و برای جلوگیری از انحصار، صرفا نظارت کند نه دخالت.

جدایی فیلمی است که هر شخصیت مهمش تلاش می‌کند با وجود محدودیت‌های مشابه، زندگی خوبی داشته باشد. این نگرش آنها را به ناهماهنگی و محضر قاضی می‌کشاند؛ چون احساس انسانی قانون‌بردار نیست. فیلم به شکلی مستقیم و غیرمعمول تماشاچی را درگیر می‌کند؛ زیرا گرچه می‌توانیم منطق ورای تصمیم‌های هرکس را ببینیم، ولی احساس ما شاید با آنها موافق نباشد.

پولاد کیمیایی، بازیگر و کارگردان سینمای ایران گفت: سینمای حاتمی‌کیا پروداکشن‌های بزرگ دارد؛ او کارگردانی کاربلد و صاحب‌سبک است و هر وقت در حوزه خودش بوده، فیلم‌های موفقی ساخته است.

علیرضا رئیسیان، کارگردان و تهیه‌کننده سینمای ایران در خصوص پشت پرده حمله به برخی از فیلمسازان گفت: می‌خواهند با کنار زدن سابقه‌دارها پول‌های مشکوک را وارد سینما کنند.

خیلی‌ها شاید دوست داشته باشند دکتر یا استاد صدایشان بزنند. این روزها هم یک جورایی مد است و برای بعضی شنونده‌ها هم ذوق دارد، اما برای فیلمساز کهنه‌کار ماجرا طور دیگری است. «دلم می‌سوزد که بارها از این کلمه استاد استفاده می‌کنند، می‌گویند استاد! بیایید تشریف بیاورید هیأت ژوری باشید، می‌گویم اگر من فیلمساز هستم، بگذارید کارم را بکنم. آدم بنده هیچ چیز نباشد جز خداوند، من بنده فیلمسازی نیستم، ولی فیلمسازی را با عشق دنبال کردم و سعی کردم حرمت آن را حفظ‌کنم، اما آنجایی که یک نفر -که معلوم نیست از کجا آمده- بگوید بفروش بساز تا اکران خوب بدهیم، دیگر جای من نیست.»

حسن معجونی: من در نسخه پایانی نیاز به تفاوت سنی داشتم. رنگ‌آمیزی‌هایی است که خیلی به نظر من جذابش می‌کند. تازه من دارم تصور می‌کنم که یک دور دیگر اگر بخواهم نسخه جدیدی ارائه کنم، دوباره یکی، دو نفر، مثلا حتی از محمد هم یک مقدار مُسن‌تر، بیاورم سر کار؛ خیلی جذاب خواهد شد. داشتم این را اضافه می‌کردم که در سری اول رسما همه جوان بودند، بعد آرام‌آرام این اتفاق افتاد که مثلا حضور محمد، حضور خود من، تلورانس سنی کار را بالا می‌برد و این به نظر من جذاب است.

عباس جمالی معتقد است تئاتر ما اساساً برنامه‌ریزی ندارد و از سوی دولت افق مشخصی برای آن طراحی نشده و می‌گوید: یک بداهگی در تمام فرآیند تئاتر وجود دارد که انگار همه چیز در لحظه و بداهه پیش می‌رود. وقتی دولت برنامه‌ای برای تئاتر ندارد، طبیعی است که به بحران برمی‌خوریم و همه چیز در ابهام خواهد بود؛ مانند وضعیت تئاتر در پساکرونا.

بامداد افشار آهنگساز و طراح صدا می‌گوید از جایی به بعد تصمیم گرفت فقط در یک شاخه سینمایی فعالیت کند و بخش طراحی صدا را در کارهای تئاتری انجام بدهد چون در تئاتر فرصت آزمون و خطای بیشتری وجود دارد.

محمدعلی سجادی بیستمین فیلم سینمایی کارنامه خود را که تجربه‌گرایی ویژگی اصلی آن است، با گذر سه سال از زمان ساخت روانه اکران گروه هنر و تجربه کرده است. «طلاقم بده به خاطر گربه‌ها» دومین بخش از سه‌گانه او بعد از فیلم به نمایش درنیامده «سودابه»، برگرفته از یک پرونده واقعی است.

«استفانی کرپ» دبیر جشنواره تئاتر سه سالانه «روهر» آلمان است؛ جشنواره‌ای که از سال ۱۹۹۹ در کارخانه‌های قدیمی و از رده خارج شده آلمان برپا می‌شود و به دنبال احیای حس غرور و هویت کارگران و مردم شاغل و ساکن این کارخانه‌ها و مناطق صنعتی است.

رئیسیان گفت: زنگ چراغ قرمز سینما، سال‌ها پیش نواخته شده و مسئولان هیچ راهبردی برای شاخه‌های فرهنگ نداشته و ندارند.

رستم اخمدشین، تهیه‌کننده تئاتر و مدیر تور بین‌المللی روس است که سال‌هاست در آلمان به کار هنری و زندگی می‌پردازد. او با طرح این سوال که‌ "آیا ما امروز واقعا به استانیسلاوسکی احتیاج داریم؟" می‌گوید: خیلی سخت است که به این سوال جواب «بله» بدهیم. چون فکر می‌کنم تئاتر تیپیکال روسیه که همیشه درباره آن حرف می‌زدیم دیگر وجود خارجی ندارد، یا حداقل برای من وجود ندارد.

نمي‌خواستم در اين باره باشد كه ويتامين‌ها را به خاطر طعم‌ بدشان پشت شكلات‌ها پنهان كرده باشم. احساس مي‌كنم چيزي كه واقعا سرگرم‌كننده است، اين است كه داستان لايه‌هاي متفاوتي دارد و احساس مي‌كنم كلمه «سرگرمي» را سرگرمي‌‌هاي بي‌مغز به سرقت برده‌اند. مفهوم اينكه اگر فيبري در غذا باشد، سرگرم‌كننده نيست... از نظر من، فقط و فقط چيزي سرگرم‌كننده است كه در آن سطوح عمل كند. با وجود اين بايد شوخ‌طبعانه باشد. با وجود اين بايد سرگرم‌كننده باشد. با وجود اين بايد تجربه‌اي پر فراز و نشيب باشد، اما اگر چيز ديگري نداشته باشد، نمي‌دانم چه بشود. به نظرم سرگرمي واقعي نيست.