اخبار ویژه
نقد
نگاهی به«هم‌گناه» ساخته مصطفی کیایی / کارگردانی موفق روایت تکراری و بی‌منطق 18 تیر 1399
نگاهی به«هم‌گناه» ساخته مصطفی کیایی / کارگردانی موفق روایت تکراری و بی‌منطق

نگاهی به«هم‌گناه» ساخته مصطفی کیایی / کارگردانی موفق روایت تکراری و بی‌منطق

با استفاده از ویترین جذاب بازیگری و اجرای خوش رنگ‌و‌لعاب، نمی‌توان سریال ماندگار ساخت. آنچه یک سریال را ماندگار می‌کند، داستان‌گویی اثرگذار و چندلایه‌بودن داستان و تأویل‌پذیری آن است؛ چیزی که در یک دهه اخیر فقط در سریال شهرزاد 1 اتفاق افتاد که آن هم اثرگذاری‌اش را در قسمت 2 و 3 از دست داد!

«جای نگرانی نیست!»؛ تا می‌توانید در جنگل‌های هیرکانی زباله بریزید! 16 تیر 1399
«جای نگرانی نیست!»؛ تا می‌توانید در جنگل‌های هیرکانی زباله بریزید!

«جای نگرانی نیست!»؛ تا می‌توانید در جنگل‌های هیرکانی زباله بریزید!

مستند نیمه بلند «جای نگرانی نیست!» با توجه به اسم کنایه‌آمیزش نشان می‌دهد در کشوری که دارای بیشترین خط زیستی قدیمی‌ترین رویشگاه جنگلی جهان است چگونه با سوء مدیریت و عدم آموزش همگانی می‌توان یک ثروت بزرگ را با خاک یکسان کرد!.

یک بازی برای میخکوب کردن تماشاگر/ نگاهی به «باشگاه مشت‌زنی» 16 تیر 1399
یک بازی برای میخکوب کردن تماشاگر/ نگاهی به «باشگاه مشت‌زنی»

یک بازی برای میخکوب کردن تماشاگر/ نگاهی به «باشگاه مشت‌زنی»

پرداخت سینمایی مسئله مصرف گرایی مفرط، بسیار کار مشکلی است و فینچر خود را درگیر پروراندن مفهوم سختی می کند. اینکه مثلا یک مبل را نشان دهیم و در عین حال به پوچ بودنش هم اشاره کنیم و این اتمسفر را کم و بیش حفظ کنیم و گسترش اش دهیم، به شدت فرایند پیچیده و دشواری است.

 نقدی بر فیلم «یلدا» از نگاه منتقد نیویورکی/ «یلدا» یک اثر کامل است 10 تیر 1399
نقدی بر فیلم «یلدا» از نگاه منتقد نیویورکی/ «یلدا» یک اثر کامل است

نقدی بر فیلم «یلدا» از نگاه منتقد نیویورکی/ «یلدا» یک اثر کامل است

منتقد و نویسنده نیویورکی معتقد است که فیلم سینمایی یلدا داستانی معمایی را با انگیزه‌های بخشش، درست مثل یک اثر جنایی هیجان آمیز روایت می‌کند. نکته ای که همه تماشاگران فیلم در آن توافق داشتند این است که یلدا بدرستی یک اثر کامل است.

درباره فیلم کشتارگاه/ برای قربانیان فساد 18 خرداد 1399
درباره فیلم کشتارگاه/ برای قربانیان فساد

درباره فیلم کشتارگاه/ برای قربانیان فساد

سلطان! مافیا! دست‌های پشت‌پرده! سکه، ارز، ملک، خودرو... . سرسام گرفتیم! حناق شد! و «کشتارگاه» عباس امینی می‌خواسته درباره اینها باشد؛ درباره این سلطان‌ها، درباره این سرسام‌ها.

نگاهی به فيلم «جواهرات تراش نخورده» / جواهرِ ديده نشده سفدی‌ها 17 خرداد 1399
نگاهی به فيلم «جواهرات تراش نخورده» / جواهرِ ديده نشده سفدی‌ها

نگاهی به فيلم «جواهرات تراش نخورده» / جواهرِ ديده نشده سفدی‌ها

«آدام سندلر» كه پيش از اين در آثار كمدي زيادي به عنوان شخصيتي-لوده- بازي كرده بود حالا در اثر «سفدي‌ها» چنان بازي زيبا و فوق‌العاده‌اي از خود نشان داده كه اگر بگوييم نقش‌آفريني‌اش بيننده را به ياد بازي‌هاي هنرمندانه «داستين هافمن» يا «آل‌پاچينو» در آثار دهه 70 مي‌اندازد، اصلا اغراق نكرده‌ايم.

کدام «تیغ و ترمه» را تماشا کرده‌ایم و چرا هنوز می‌توان به کیومرث پوراحمد امید داشت؟ 11 خرداد 1399
کدام «تیغ و ترمه» را تماشا کرده‌ایم و چرا هنوز می‌توان به کیومرث پوراحمد امید داشت؟

کدام «تیغ و ترمه» را تماشا کرده‌ایم و چرا هنوز می‌توان به کیومرث پوراحمد امید داشت؟

تیم بازیگری این فیلم نتوانسته‌اند به خوبی نقش آفرینی کنند و در سکانس‌هایی، آنچنان اگزجره بازی می‌کنند که بر خلاف کاسنپت، تماشاگر را به خنده وامی‌دارد. بی‌شک بازیگردانی و تنظیم حس و روابط بازیگران در مقابل دوربین جزو وظایف کارگردان است؛ اما این توانایی نسبت مستقیمی با بضاعت حرفه‌ای بازیگران نیز دارد و نمی‌توان از هر بازیگر توقع داشت در حد مارلون براندو بازی کند!

نگاهی به فیلم «حوا، مریم، عایشه»، ساخته صحرا کریمی/ پرسشگریِ دراماتیک 10 خرداد 1399
نگاهی به فیلم «حوا، مریم، عایشه»، ساخته صحرا کریمی/ پرسشگریِ دراماتیک

نگاهی به فیلم «حوا، مریم، عایشه»، ساخته صحرا کریمی/ پرسشگریِ دراماتیک

«حوا، مریم، عایشه»، با اشباع‌شدن موضوعِ فیلم از لحنی که بیشتر متأثر از آموخته‌های کارگردان از هنر سینما و تحصیلات آکادمیک اوست، شخصیت‌های فیلم را وادار به نوعی اعتراف در برابر دوربین می‌کند. اعترافی که هرچند رنگ‌و‌لعابی سینمایی دارد و در برخی موارد چشمگیر است، اما مانع از مواجهه مخاطب با خواسته اصلی شخصیت‌ها می‌شود.

نگاهی به فیلم «درباره بی‌کرانگی» ساخته روی اندرسون/  زنی زیبا در آستانه زوال 10 خرداد 1399
نگاهی به فیلم «درباره بی‌کرانگی» ساخته روی اندرسون/ زنی زیبا در آستانه زوال

نگاهی به فیلم «درباره بی‌کرانگی» ساخته روی اندرسون/ زنی زیبا در آستانه زوال

نوع نگاه اندرسون به هستی که با احساسات ژرف انسانی همراه است، در نوع به‌کارگیری دوربین که به شخصیت بدل می‌شود، به گونه‌ای تبیین شده که شفقت و همراهی خیرخواهانه‌اش با انسان مستأصل و رهاشده را در نوع میزانسن و زاویه دوربین و عناصر ارگانیک طبیعت، آشکار می‌کند.

نگاهی به فیلم سینمایی ائو / این خانه دور است! 10 خرداد 1399
نگاهی به فیلم سینمایی ائو / این خانه دور است!

نگاهی به فیلم سینمایی ائو / این خانه دور است!

«ائو» فیلمی است که بیش از محتوا، فرمش در ذهن ‌می‌ماند. فرمی که در شروع و در ادامه شامل چند پلان‌سکانس بلند و با ریتمی نسبتا تند می‌شود که ضمن تداوم حس صحنه‌ها، به مخاطب این امکان را می‌دهد تا از نزدیک، کنش‌ها و واکنش‌های شخصیت‌های فیلم را دنبال کند.

نقدی بر فیلم سینمایی پلتفرم/ نمایش نمادین شکاف‌ها و طبقات اجتماعی 9 خرداد 1399
نقدی بر فیلم سینمایی پلتفرم/ نمایش نمادین شکاف‌ها و طبقات اجتماعی

نقدی بر فیلم سینمایی پلتفرم/ نمایش نمادین شکاف‌ها و طبقات اجتماعی

این فیلم که به ژانر علمی تخیلی وحشتناک تعلق دارد در طول یک ساعت و نیم زمان داستان به خوبی ذهن مخاطب را درگیر خود می‌کند،نقش اصلی این اثر را ایوان مساگوئه (مسگیو) در قالب کاراکتر گورنگ عهده‌دار است.

به بهانه نمايش آنلاين «اولئانا» كاری از علی‌اكبر عليزاد / زبانِ كتك‌كاری 7 خرداد 1399
به بهانه نمايش آنلاين «اولئانا» كاری از علی‌اكبر عليزاد / زبانِ كتك‌كاری

به بهانه نمايش آنلاين «اولئانا» كاری از علی‌اكبر عليزاد / زبانِ كتك‌كاری

شخصيت خارج از اثر عليزاد همواره با انتقاد از سيستم آموزشي همراه بوده است و شايد شدت گرفتن آن در يك سال گذشته، «اولئانا» را بدل به يك مانيفست آموزشي كند. هر چند به نظر چنين رويكردي تقليل‌گرايانه است چرا كه او در گذشته‌اي نه چندان دور و با شرايطي متفاوت نمايشنامه ممت را اجرا كرده بود.

درباره فيلم «طلا»/ حيف از فرصتی كه هدر رفت 7 خرداد 1399
درباره فيلم «طلا»/ حيف از فرصتی كه هدر رفت

درباره فيلم «طلا»/ حيف از فرصتی كه هدر رفت

شهبازي همچنان مي‌كوشد تا با اجرايي مبتني بر سهولت و گريز از توليد دست‌و‌پاگير كار كند، درست نقطه مقابل «انگل» كه مبتني است بر يك اجراي دقيق و اتفاقا پرطمطراق. پس «طلا» در بهترين شكل، فيلمي محلي باقي مي‌ماند كه تنها مي‌كوشد، قصه‌‌اش را تا حد ممكن سرراست تعريف و در ازايش جزييات مضموني‌ را قرباني شكل توليد كند.

ظرافت‌های دنيای زنان / نگاهی به فيلم «اما» به كارگردانی آتمن دا وايلد 7 خرداد 1399
ظرافت‌های دنيای زنان / نگاهی به فيلم «اما» به كارگردانی آتمن دا وايلد

ظرافت‌های دنيای زنان / نگاهی به فيلم «اما» به كارگردانی آتمن دا وايلد

در اين فيلم براي زمان تقابل شخصيت‌ها در كنار نوع كنش آنها براي بيان احساسات‌شان همزمان از برخي ديالوگ‌ها بهره‌گيري شده است تا طبق همان منطق‌هاي سينمايي كه نويسنده‌هايي مانند اروين بلكر بدان اشاره كرده‌اند جنبه‌هاي نازك و عميق برخي شخصيت‌هاي ايده‌آل ترسيم‌ شده جين آستين و حتي خود سازنده فيلم جلوه‌گر شوند

ميزگرد بررسی فيلم خروج/ دل مان برای حاتمی‌كيايی مهاجر و ديده‌بان تنگ شده 6 خرداد 1399
ميزگرد بررسی فيلم خروج/ دل مان برای حاتمی‌كيايی مهاجر و ديده‌بان تنگ شده

ميزگرد بررسی فيلم خروج/ دل مان برای حاتمی‌كيايی مهاجر و ديده‌بان تنگ شده

روزي روزگاري مرحوم هوشنگ كاووسي (منتقد قديمي سينما) درباره فيلم قيصر با تحقير و كنايه گفته بود؛ فيلمفارسي است! كيميايي هم در جواب او گفته بود تخمه‌هايي كه تماشاگران من سر فيلم قيصر شكستند، بيشتر از فروش كل كارهاي تو بوده است. شايد اين جمله از نظر تاريخي نكته‌اي را يادآوري كند، اما قطعا چيزي به كيميايي يا فيلم «قيصر» اضافه نكرده است. «ديده‌بان» حاتمي‌كياي اصيل ما، به‌خاطر اين سرپاست كه از جنس سينما است يا «خاكستر سبز» كه من خيلي دوستش دارم، فيلمي است قابل تحليل و ارزشمند و رو به جلويي كه حقيقتي را براي تماشاگرش فراهم آورده.

نگاهی به فيلم «جوجو خرگوشه» / در ميان عمارت ميانی 6 خرداد 1399
نگاهی به فيلم «جوجو خرگوشه» / در ميان عمارت ميانی

نگاهی به فيلم «جوجو خرگوشه» / در ميان عمارت ميانی

75 سال از پايان جنگ جهانگير دوم گذشته است و انگار هنور داستان‌ها در قالب «كلمات سرگشته» براي بدل شدن به هنر جاري و ساري‌اند. با آنكه تصور مي‌كنيم ديگر مقوله جنگ چيزي براي روايت پلشتي‌هايش ندارد؛ ناگهان سروكله‌ روايت تازه‌اي پيدا مي‌شود.

به بهانه پخش فيلم تئاتر «سالگشتگی»/ رقص روی خاطرات 6 خرداد 1399
به بهانه پخش فيلم تئاتر «سالگشتگی»/ رقص روی خاطرات

به بهانه پخش فيلم تئاتر «سالگشتگی»/ رقص روی خاطرات

سالگشتگي نمايشي خود ارجاع در آثار كوهستاني محسوب مي‌شود كه به روايت دو شخصيت نخستين نمايش موفق كوهستاني يعني رقص روي ليوان‌ها اشاره دارد. موفقيت رقص روي ليوان‌ها و اتمسفر غريب و جذابي كه به همراه داشت دستمايه و ايده اصلي نمايش سالگشتگي قرار گرفته است.

درباره طلا و كارنامه «پرويز شهبازی»/ روباه‌های مكار و پينوكيوهای ساده شهرستانی 6 خرداد 1399
درباره طلا و كارنامه «پرويز شهبازی»/ روباه‌های مكار و پينوكيوهای ساده شهرستانی

درباره طلا و كارنامه «پرويز شهبازی»/ روباه‌های مكار و پينوكيوهای ساده شهرستانی

اين فيلم‌ها فقط يك جمله در تيتراژ كم دارند و اگر پيش از آغاز بر سياهي نوشته مي‌شد:«هر چه كني به خود كني، ‌گر همه نيك و بد كني» لااقل تكليف تماشاگر با اثر معلوم مي‌شد و در مرز بين بدويت ملموس و روشنفكري نامحسوس برآمده از مطبوعات گير نمي‌كرد.

نگاهی به فیلم «خاکستری خالص‌ترین سفید است» ساخته جیا ژانگ که/ گریز از ریشه‌های مرموز عشق 30 اردیبهشت 1399
نگاهی به فیلم «خاکستری خالص‌ترین سفید است» ساخته جیا ژانگ که/ گریز از ریشه‌های مرموز عشق

نگاهی به فیلم «خاکستری خالص‌ترین سفید است» ساخته جیا ژانگ که/ گریز از ریشه‌های مرموز عشق

«خاکستری خالص‌ترین سفید است» Ash Is Purest White درامی اجتماعی - عاشقانه است که با اتکا به نقطه عطف مرکزی و زندگی شخصیت‌ها در زمان بحران، مخاطب را درگیر یک سؤال کلیدی هستی‌شناسانه می‌کند: وقتی از عشق حرف می‌زنیم، از چه حرف می‌زنیم؟

نگاهی به سريال «زيرخاکی»/  خنده در خاکريز تاريخ! 30 اردیبهشت 1399
نگاهی به سريال «زيرخاکی»/ خنده در خاکريز تاريخ!

نگاهی به سريال «زيرخاکی»/ خنده در خاکريز تاريخ!

سريال زيرخاکي مي‌تواند نقطه عطفي براي بازيگرانش محسوب شود؛ از‌جمله پژمان جمشيدي که توانمندي‌اش را در بازي‌هاي کميک و طنازي‌هاي فردي بار ديگر اثبات کرده و هادي حجازي‌فر که بخش ديگري از توانايي و تنوع در بازيگري‌اش را با ايفاي دو نقش به رخ کشيده يا ژاله صامتي که پس از سال‌ها بار ديگر در کانون توجه مخاطبان قرار گرفته

هشت فراز از «خروج» به نیتِ هشت قهرمانش 27 فروردین 1399
هشت فراز از «خروج» به نیتِ هشت قهرمانش

هشت فراز از «خروج» به نیتِ هشت قهرمانش

«خروج» اثری معترض است. بله، پیکانش سوی دولت است، و این سیاست این روزها خیلی نرخ روز است، اما همه می‌دانیم که سطحِ اعتراضِ سینما نمی‌تواند از این بالاتر برود؛ ما اجازه داریم به دولت اعتراض کنیم، چون انتخاب خودمان است، وگرنه گمان‌تان می‌شود فیلمی ساخت که مثلاً اعتراض به دیگر ارکان یا قوه‌ها باشد؟ بی‌تردید خیر!

نقد نمایش «آگوست در اوسیج کانتی» به کارگردانی میکائیل شهرستانی / در پناه اصالت... 3 اسفند 1398
نقد نمایش «آگوست در اوسیج کانتی» به کارگردانی میکائیل شهرستانی / در پناه اصالت...

نقد نمایش «آگوست در اوسیج کانتی» به کارگردانی میکائیل شهرستانی / در پناه اصالت...

وقتی مخاطبی پای نمایشی رئالیستی می‌نشیند، می‌خواهد هنر بازیگری ببیند و لذتش را ببرد. متاسفانه این لذت از ما دریغ شد و نتوانستیم آن‌طور که باید با اثر ارتباط برقرار کنیم. اما حداقل خوبی کار این جوانان این بود که نمی‌خواستند تحت تاثیر بازی‌های ورژن سینمایی اثر قرار گرفته و تقلیدی کورکورانه از آن داشته باشند.

درباره فیلم «آن شب»/ فیلمی که قرار است با آن وحشت کنیم 16 بهمن 1398
درباره فیلم «آن شب»/ فیلمی که قرار است با آن وحشت کنیم

درباره فیلم «آن شب»/ فیلمی که قرار است با آن وحشت کنیم

ژانر وحشت یکی از پرتولید ترین و قابل توجه ترین گونه های سینمایی در تاریخ سینمای جهان می باشد که قطعا در سینمای ایران چندان به آن پرداخته نشده است و از ظرفیت های این ژانر سینمایی در جهت رونق سینما و جذب مخاطب خاص خود استفاده نشده است.

درباره فیلم «خروج»/ انسانی‌ترین فیلم ده سال اخیر حاتمی‌کیا 14 بهمن 1398
درباره فیلم «خروج»/ انسانی‌ترین فیلم ده سال اخیر حاتمی‌کیا

درباره فیلم «خروج»/ انسانی‌ترین فیلم ده سال اخیر حاتمی‌کیا

«خروج»، برخلاف ادعاهای مطرح شده، از نظر سیاسی فیلمِ آنچنان تند و رادیکالی نیست. آنچنان بُرّنده و مهاجم نیست. مخصوصا در شرایط ملتهبِ امروزِ این جامعه. «خروج» بیشتر «عاشقانه» است.

«عامه‌پسند»، زنان علیه زنان 13 بهمن 1398
«عامه‌پسند»، زنان علیه زنان

«عامه‌پسند»، زنان علیه زنان

عامه‌پسند فیلمی درباره‌ی یائسگی است. زنان جوان در فیلم، بیش از هر کسی با زنان سالخورده در نبرد هستند تا زندگی و کسب و کار را از سال‌خورده‌ها بدزدند.

«عامه‌پسند»  اثری فمینیستی است 13 بهمن 1398
«عامه‌پسند» اثری فمینیستی است

«عامه‌پسند» اثری فمینیستی است

تجربه و ساخت آثاری توسط مردان که توانسته حس زنان، مسائل، مشکلات، دغدغه ها، نیازها و … زنان را به گونه ای بازنمایی کند که زنان با آن همذات پنداری داشته باشند، وجود «سبک زنانه» را نفی می کنند. به نظر می رسد سهیل بیرقی با سومین اثر خود توانسته تا حد زیادی این فاصله را از بین ببرد.

نقد نمایش «ژنرال» به نویسندگی و کارگردانی منوچهر عبدی/  اندر حکایت تئاتر خاک‌برسری... 13 بهمن 1398
نقد نمایش «ژنرال» به نویسندگی و کارگردانی منوچهر عبدی/ اندر حکایت تئاتر خاک‌برسری...

نقد نمایش «ژنرال» به نویسندگی و کارگردانی منوچهر عبدی/ اندر حکایت تئاتر خاک‌برسری...

کارگردان اثر قصد دارد عیوب اجرایش را بر سر اداره بازبینی بیاندازد (که تقریبا این روزها در میان کارگردانان به یک رسم و رسوم بدل شده) اما ناغافل به خود و اثرش چنگ می‌اندازد. شما خودتان کلاهتان را قاضی کنید که یک اجرا تا چه میزان می‌تواند خاک‌برسری باشد که حتی اگر یک ساعت از آن را نیز حذف کنند، باز هم می‌تواند در صحنه حاضر شده و علی‌الظاهر لطمه چندانی نبیند.

نوشته‌ای بر نمایش شیرخشک/ یک فروپاشیِ تمیز 13 بهمن 1398
نوشته‌ای بر نمایش شیرخشک/ یک فروپاشیِ تمیز

نوشته‌ای بر نمایش شیرخشک/ یک فروپاشیِ تمیز

شیرخشک نمایشی بدون کلام، استعاری، و سراسر درهزار توی زبان و تصویرست. و قرارست مخاطب را در فضایی که ساخته و پرداخته از میزانس‌هایِ هنر‎ی‌ست، به مفاهیمی نزدیک کند که در سایه‌ی این قاب‌ها به اِدراکی در محتوا برسد.

بخشنده بودن، تنها راه عبور از بحران است 9 بهمن 1398
بخشنده بودن، تنها راه عبور از بحران است

بخشنده بودن، تنها راه عبور از بحران است

اگرچه بخش اعظم تقليل‌ها و تعديل‌هايي كه منيژه محامدي بر متن نمايشنامه اعمال كرده است، به صحنه‌هايي مربوط مي‌شوند كه غير از مطول‌سازي نه‌چندان معنادار زمان اجرا، بازتابي از شرايط اجتماعي، فرهنگي و گفتماني خاص جامعه مبدا هستند اما، بخش ديگرآن، چنانچه از خلال فرآيندهاي اجرا قابل رديابي است، به تمركز بيش از حد كارگردان بر زيباسازي ميزانسن‌ها و تسريع ريتم و ضرباهنگ رويدادها و شناخت احتمالي او از كم توجهي ذاتي مخاطبان ايراني به ماهيت و كيفيت ديالوگ و مواجهه عمدتا سطحي آنان با تئاتر و كاركردهاي آن مربوط مي‌شود و به همين دليل هم او، بخش عمده توجه خود را بر فرآيندهاي مربوط به انتقال درونمايه متن متمركز كرده و به نقش و كاركرد ديالوگ‌ها در ارتقاي فرهنگ گفت‌وگو و منطق تعاملِ زباني، توجه كمتري داشته است.

نقد نمایش «رفتم سيگار بخرم...» به کارگردانی باقر سروش / اصلا چرا رفتی سيگار بخری؟ 9 بهمن 1398
نقد نمایش «رفتم سيگار بخرم...» به کارگردانی باقر سروش / اصلا چرا رفتی سيگار بخری؟

نقد نمایش «رفتم سيگار بخرم...» به کارگردانی باقر سروش / اصلا چرا رفتی سيگار بخری؟

بي‌منطقي در يك نمايش قابل درك است. اينكه ژست‌ها به سوي نوعي فاصله گرفتن از روايتگري مي‌رود، اينكه مي‌خواهد اشكال روايي مرسوم را در هم شكند، قابل‌درك است؛ اما رابطه ميان خلاصه نمايش، شكل روايي و ژست‌هاي اجرايي قابل‌درك نيست.

نقد نمايش «جان و جو» به کارگردانی محمدرضا چرختاب/ دوستي‌ مستدام مطرودان 9 بهمن 1398
نقد نمايش «جان و جو» به کارگردانی محمدرضا چرختاب/ دوستي‌ مستدام مطرودان

نقد نمايش «جان و جو» به کارگردانی محمدرضا چرختاب/ دوستي‌ مستدام مطرودان

اجراي جان و جو از نمايشنامه كريستوف، تا حد زيادي وفادارانه و خلاقانه است. حميد رحيمي و محمدرضا چرختاب در مقام بازيگر به خوبي توانسته‌اند فراز و فرود نقش‌هاي جان و جو را اجرايي كنند. نمايش پرمدعا نيست، اما روزمرّگي را به خوبي نشان مي‌دهد.

بحران هویت یا از خودبیگانگی انسان معاصر 6 بهمن 1398
بحران هویت یا از خودبیگانگی انسان معاصر

بحران هویت یا از خودبیگانگی انسان معاصر

در نقد و بررسی نمایش آقای اشمیت کیه؟ به نویسندگی سباستین تیری و کارگردانی سهراب سلیمی هر دو منتقد کانون ملی منتقدان تئاتر ایران از بحران هویت و خودبیگانی انسان معاصر در جهان گفتند که ما را متوجۀ خویشتن می گرداند.

نقد نمایش «مادر نزاییده» به نویسندگی آرش میرطالبی و کارگردانی آرزو خسروی و محمداحسان کریمی/ روایت متولدین آبان ۹۸ 4 بهمن 1398
نقد نمایش «مادر نزاییده» به نویسندگی آرش میرطالبی و کارگردانی آرزو خسروی و محمداحسان کریمی/ روایت متولدین آبان ۹۸

نقد نمایش «مادر نزاییده» به نویسندگی آرش میرطالبی و کارگردانی آرزو خسروی و محمداحسان کریمی/ روایت متولدین آبان ۹۸

تئاتر واکنشی، تئاتری مبارزه‌جویانه است و رهگشا. می‌تواند به عنوان الگو و شاخصی باشد برای کسانی که با خودسانسوری و ترس پا به صحنه می‌گذارند و چیزی را به مخاطب ارائه می‌دهند که فرسنگ‌ها با خود و جامعه‌شان فاصله دارد. هرچند ماندن و ایستادن در استعاره می‌تواند زیان‌بار باشد اما چاره‌ای مفید است در برابر زور و فشار دستگاه سانسور. «مادرنزاییده» اگر کمی احتیاط و مصلحت‌اندیشی‌ قاطی‌اش می‌شد هیچ‌وقت رنگ صحنه را به خود نمی‌دید و هرگز زاییده نمی‌شد.

 نقد نمایش «۳/۱۴» به نویسندگی و کارگردانی امیرموسی کاظمی/ نشستن در مجلس عزای یک خیانتکار 1 بهمن 1398
نقد نمایش «۳/۱۴» به نویسندگی و کارگردانی امیرموسی کاظمی/ نشستن در مجلس عزای یک خیانتکار

نقد نمایش «۳/۱۴» به نویسندگی و کارگردانی امیرموسی کاظمی/ نشستن در مجلس عزای یک خیانتکار

«۳/۱۴» تلاش دارد تا روایت خیانت یک مرد به همسر و حتی دوست‌دخترش را نمایش دهد اما مشکل این‌جاست که مؤلف نه تنها به قبح این مساله اشاره کرده بلکه پشت مرد می‌ایستد و گویی آن را در مقام یک مظلوم قرار می‌دهد. نمایش از ورود زن نصاب ماهواره خوب پیش می‌رود و حتی با ورود دوست‌دخترش اثر قابل تحمل است اما با ورود همسر واقعی او، نمایش به یک سقوط آزاد تبدیل می‌شود.

نگاهی به نمايش «فراکتال» به کارگردانی مهدی سقا / به‌دنبال ساختاری زيبا و نوين 21 دی 1398
نگاهی به نمايش «فراکتال» به کارگردانی مهدی سقا / به‌دنبال ساختاری زيبا و نوين

نگاهی به نمايش «فراکتال» به کارگردانی مهدی سقا / به‌دنبال ساختاری زيبا و نوين

فراکتال نگاه نو، آشنايي‌زدايانه، انديشه و نظام برهم‌زننده‌اي دارد که تماشاگر تازه‌خواه را دعوت به تماشا و ديدن مي‌کند.

نگاهی به فيلم «چشم‌وگوش‌بسته»، ساخته فرزاد مؤتمن / يک سوءتفاهم فرهنگی 21 دی 1398
نگاهی به فيلم «چشم‌وگوش‌بسته»، ساخته فرزاد مؤتمن / يک سوءتفاهم فرهنگی

نگاهی به فيلم «چشم‌وگوش‌بسته»، ساخته فرزاد مؤتمن / يک سوءتفاهم فرهنگی

بايد پذيرفت که دامن‌زدن به خودسانسوري و تکثير آن به اين شکل، به راحتي مي‌تواند جايگاه «سينماگر دانا» و همچنين «منتقد سينمايي متفکر» را تقليل دهد و برخلاف تصورشان، لباس «دستگاه نظارتي» را به قامت ايشان نيز بپوشاند.

تخت سلیمان و رازهای سه هزار ساله‌اش/ نگاهی به فیلم «اسرار دریاچه» 20 دی 1398
تخت سلیمان و رازهای سه هزار ساله‌اش/ نگاهی به فیلم «اسرار دریاچه»

تخت سلیمان و رازهای سه هزار ساله‌اش/ نگاهی به فیلم «اسرار دریاچه»

آرمین ایثاریان پس از کارگردانی چندین مستند و برنامه تلویزیونی برای ساختن اولین مستند بلند خود، سراغ موضوع جذابی رفته است. «اسرار دریاچه» مجموعه باستانی تخت سلیمان را که گفته می‌شود زادگاه زرتشت بوده، با قدمتی بیش از سه هزار سال و با عجایب پُررمزورازش به تصویر می‌کشد.

درباره «مراسلات فقط» در عمارت روبرو/ قرائت دسته‌جمعی يك نامه 17 دی 1398
درباره «مراسلات فقط» در عمارت روبرو/ قرائت دسته‌جمعی يك نامه

درباره «مراسلات فقط» در عمارت روبرو/ قرائت دسته‌جمعی يك نامه

حسام لك با مركززدايي از روايت و اجتناب از قصه‌گويي تلاش دارد گفتار پيوسته و هژمونيك مردانه را دچار واپاشي و گسست كند.

فيلمساز يا اينستاگرامر 17 دی 1398
فيلمساز يا اينستاگرامر

فيلمساز يا اينستاگرامر

نرگس آبيار و تيمش اين امكان را به هر لحاظ داشتند كه نگاه امنيتي را كمي تلطيف كنند؛ چه در جامعه چه در حاكميت اما متاسفانه فرصت‌سوزي كردند.

درباره فيلم «جان‌دار» /  شرح يك ويرانی 17 دی 1398
درباره فيلم «جان‌دار» / شرح يك ويرانی

درباره فيلم «جان‌دار» / شرح يك ويرانی

«جان‌دار» خوب شروع مي‌شود و براي حادثه ويرانگر زمينه‌سازي مي‌كند، اجراي صحنه‌هاي درگيري خانوادگي نفسگير است و با يك ضربهبه پايان مي‌رسد.

نقدی بر نمایش «بوقلمون»/ جهان عیاران 10 دی 1398
نقدی بر نمایش «بوقلمون»/ جهان عیاران

نقدی بر نمایش «بوقلمون»/ جهان عیاران

«بوقلمون» که از عمرش چندین سال گذشته واجد نکات مثبتی است که می‌تواند الگویی برای نمایش‌های ایرانی باشد، نمایشی که شعارش داده می‌شود؛ ولی در عمل راکد است.

نقد نمایش «مردی که...» به کارگردانی رضا مولایی/ آسیب‌شناسی با طعم شیرینی‌زبان 7 دی 1398
نقد نمایش «مردی که...» به کارگردانی رضا مولایی/ آسیب‌شناسی با طعم شیرینی‌زبان

نقد نمایش «مردی که...» به کارگردانی رضا مولایی/ آسیب‌شناسی با طعم شیرینی‌زبان

اعتراض یا به فریاد و کنش تبدیل می‌شود و یا به خون‌دل. هنرمندی که با زمانه‌اش یک دل باشد، اگر از سر برخی ملاحظات سکوت کند (که این نیز خود جای بحث و تامل دارد)، این سکوت زهرآگین خواهد بود و جگرسوز. گویی هر کجا که زبان به سخن باز کند، خون و پاره‌جگر بالا خواهد آورد. حال این فرد اگر در قامت کارگردان قرار گیرد، چگونه باید انتظار داشت که اثرش خونی نباشد.

درباره فيلم «جاندار»/ يك تولد خونين 6 دی 1398
درباره فيلم «جاندار»/ يك تولد خونين

درباره فيلم «جاندار»/ يك تولد خونين

فيلمِ جاندار پتانسيل قدرتمندي براي پيشبرد يك روايت پيچيده دارد اما خواسته يا ناخواسته براي سازندگان فيلم جاندار بيشتر از آنكه روايت پيچيدگي زياد تعليق‌ها، كنش‌ها و واكنش برخي شخصيت‌ها اهميت داشته باشد چيدن يك پيرنگ عمده‌ ساده و بي‌پيرايه مهم‌تر است كه در آن همگي بار ننگين اشتباهات همديگر را به دوش مي‌كشند اما راه گريزي را بر همديگر نيز دوچندان مشكل‌تر كرده‌اند.

«اشک‌های نريخته جوکر» 5 دی 1398
«اشک‌های نريخته جوکر»

«اشک‌های نريخته جوکر»

خنده‌هاي جوکر از سر تفنن نيست بلکه اعتراض به نظامي اجتماعي است که در آن تبعيض نژادي، بي‌کاري، خيانت و له‌شدن حقوق تهيدستان در حال افزايش است.

نگاهی به فيلم «داستان ازدواج»/ صحنه‌هايی از يك زناشويی 4 دی 1398
نگاهی به فيلم «داستان ازدواج»/ صحنه‌هايی از يك زناشويی

نگاهی به فيلم «داستان ازدواج»/ صحنه‌هايی از يك زناشويی

فيلم اداي ديني است به ميراث‌داران ايبسن. گريز از قهرمانان مرد و تلاش براي نشان دادن زنان، خواست و اميال آنان و درونياتي كه كمتر مورد مداقه هنرمندان قرار گرفته بود. همه‌ چيز در ساحت مردانه به تصوير كشيده مي‌شد، جهاني مملو از المان‌هاي مردپسند، زنان تخت، گاهي وفادار و گاهي خيانتكار، بدون آنكه مهم باشد اين خيانت و وفاداري محصول چيست.

نگاهی به فیلم «جان‌دار» / دست فیلمساز برای پایان بسته، بسته است 4 دی 1398
نگاهی به فیلم «جان‌دار» / دست فیلمساز برای پایان بسته، بسته است

نگاهی به فیلم «جان‌دار» / دست فیلمساز برای پایان بسته، بسته است

فیلم «جان‌دار» که به تازگی نمایش خود را در سینماهای کشور آغاز کرده، داستان خانواده‌ای‌ست که درگیر پدیده قصاص می‌شود؛ اما این معضل همه داستان نیست چرا که نوع مواجهه آدم‌های قصه در این فیلم مساله است، آدم‌هایی که حالا دیگر نقش بازی نمی‌کنند و خود واقعیشان را به تصویر می‌کشند.

نمایش« پنجره ای رو به آسمان»/ آیا تئاتر می‌تواند مردمی شود؟ 3 دی 1398
نمایش« پنجره ای رو به آسمان»/ آیا تئاتر می‌تواند مردمی شود؟

نمایش« پنجره ای رو به آسمان»/ آیا تئاتر می‌تواند مردمی شود؟

امیر دژاکام در « پنجره ای رو به آسمان» خودش را می‌شکند، خودش را در میانه مخاطب قرار می‌دهد و گویی دیگر هراسی ندارد بگویند او دیگر استاد نیست.

نگاهی به تازه‌ترین اثر جیرانی/«آشفتگی» در فرم، سرگردانی در محتوا 3 دی 1398
نگاهی به تازه‌ترین اثر جیرانی/«آشفتگی» در فرم، سرگردانی در محتوا

نگاهی به تازه‌ترین اثر جیرانی/«آشفتگی» در فرم، سرگردانی در محتوا

فیلم‌های اخیر جیرانی نشان می‌دهد که وی بعد از عمری فعالیت حرفه‌ای در سینما دچار آشفتگی در کار خود شده است.

«فرانکنشتاین»، فرمالیستی ایده‌آل که در داستان می‌لنگد/روایت دانشمندی جاه‌طللب در تئاترشهر 1 دی 1398
«فرانکنشتاین»، فرمالیستی ایده‌آل که در داستان می‌لنگد/روایت دانشمندی جاه‌طللب در تئاترشهر

«فرانکنشتاین»، فرمالیستی ایده‌آل که در داستان می‌لنگد/روایت دانشمندی جاه‌طللب در تئاترشهر

فرانکنشتاین روایت دانشمند جاه‌طلبی است که با استفاده از کنار هم قرار دادن تکه‌های بدن مردگان و اعمال نیروی الکتریکی، جانوری زنده به شکل یک انسان و با ابعادی اندکی بزرگ‌تر از یک انسان معمولی می‌سازد. موجودی با صورتی مخوف که بر همه جای بدنش رد بخیه‌های ناشی از دوختن به چشم می‌خورد.

مشرق: مقلدان معکوس مسعود ده‌ نمکی در سینما چه کسانی هستند؟! 30 آذر 1398
مشرق: مقلدان معکوس مسعود ده‌ نمکی در سینما چه کسانی هستند؟!

مشرق: مقلدان معکوس مسعود ده‌ نمکی در سینما چه کسانی هستند؟!

مشرق درباره فیلم مطرب یادداشتی را از احمد میراحسان منتشر ساخت. مشرق نوشت: ظاهراً مطرب بنا به جریان دفاع از سینمای عامه پسند که زمانی موسوم به فیلم فارسی بود، ساخته شده است.