اخبار ویژه
نقد
درباره فیلم «آن شب»/ فیلمی که قرار است با آن وحشت کنیم 16 بهمن 1398
درباره فیلم «آن شب»/ فیلمی که قرار است با آن وحشت کنیم

درباره فیلم «آن شب»/ فیلمی که قرار است با آن وحشت کنیم

ژانر وحشت یکی از پرتولید ترین و قابل توجه ترین گونه های سینمایی در تاریخ سینمای جهان می باشد که قطعا در سینمای ایران چندان به آن پرداخته نشده است و از ظرفیت های این ژانر سینمایی در جهت رونق سینما و جذب مخاطب خاص خود استفاده نشده است.

درباره فیلم «خروج»/ انسانی‌ترین فیلم ده سال اخیر حاتمی‌کیا 14 بهمن 1398
درباره فیلم «خروج»/ انسانی‌ترین فیلم ده سال اخیر حاتمی‌کیا

درباره فیلم «خروج»/ انسانی‌ترین فیلم ده سال اخیر حاتمی‌کیا

«خروج»، برخلاف ادعاهای مطرح شده، از نظر سیاسی فیلمِ آنچنان تند و رادیکالی نیست. آنچنان بُرّنده و مهاجم نیست. مخصوصا در شرایط ملتهبِ امروزِ این جامعه. «خروج» بیشتر «عاشقانه» است.

«عامه‌پسند»، زنان علیه زنان 13 بهمن 1398
«عامه‌پسند»، زنان علیه زنان

«عامه‌پسند»، زنان علیه زنان

عامه‌پسند فیلمی درباره‌ی یائسگی است. زنان جوان در فیلم، بیش از هر کسی با زنان سالخورده در نبرد هستند تا زندگی و کسب و کار را از سال‌خورده‌ها بدزدند.

«عامه‌پسند»  اثری فمینیستی است 13 بهمن 1398
«عامه‌پسند» اثری فمینیستی است

«عامه‌پسند» اثری فمینیستی است

تجربه و ساخت آثاری توسط مردان که توانسته حس زنان، مسائل، مشکلات، دغدغه ها، نیازها و … زنان را به گونه ای بازنمایی کند که زنان با آن همذات پنداری داشته باشند، وجود «سبک زنانه» را نفی می کنند. به نظر می رسد سهیل بیرقی با سومین اثر خود توانسته تا حد زیادی این فاصله را از بین ببرد.

نقد نمایش «ژنرال» به نویسندگی و کارگردانی منوچهر عبدی/  اندر حکایت تئاتر خاک‌برسری... 13 بهمن 1398
نقد نمایش «ژنرال» به نویسندگی و کارگردانی منوچهر عبدی/ اندر حکایت تئاتر خاک‌برسری...

نقد نمایش «ژنرال» به نویسندگی و کارگردانی منوچهر عبدی/ اندر حکایت تئاتر خاک‌برسری...

کارگردان اثر قصد دارد عیوب اجرایش را بر سر اداره بازبینی بیاندازد (که تقریبا این روزها در میان کارگردانان به یک رسم و رسوم بدل شده) اما ناغافل به خود و اثرش چنگ می‌اندازد. شما خودتان کلاهتان را قاضی کنید که یک اجرا تا چه میزان می‌تواند خاک‌برسری باشد که حتی اگر یک ساعت از آن را نیز حذف کنند، باز هم می‌تواند در صحنه حاضر شده و علی‌الظاهر لطمه چندانی نبیند.

نوشته‌ای بر نمایش شیرخشک/ یک فروپاشیِ تمیز 13 بهمن 1398
نوشته‌ای بر نمایش شیرخشک/ یک فروپاشیِ تمیز

نوشته‌ای بر نمایش شیرخشک/ یک فروپاشیِ تمیز

شیرخشک نمایشی بدون کلام، استعاری، و سراسر درهزار توی زبان و تصویرست. و قرارست مخاطب را در فضایی که ساخته و پرداخته از میزانس‌هایِ هنر‎ی‌ست، به مفاهیمی نزدیک کند که در سایه‌ی این قاب‌ها به اِدراکی در محتوا برسد.

بخشنده بودن، تنها راه عبور از بحران است 9 بهمن 1398
بخشنده بودن، تنها راه عبور از بحران است

بخشنده بودن، تنها راه عبور از بحران است

اگرچه بخش اعظم تقليل‌ها و تعديل‌هايي كه منيژه محامدي بر متن نمايشنامه اعمال كرده است، به صحنه‌هايي مربوط مي‌شوند كه غير از مطول‌سازي نه‌چندان معنادار زمان اجرا، بازتابي از شرايط اجتماعي، فرهنگي و گفتماني خاص جامعه مبدا هستند اما، بخش ديگرآن، چنانچه از خلال فرآيندهاي اجرا قابل رديابي است، به تمركز بيش از حد كارگردان بر زيباسازي ميزانسن‌ها و تسريع ريتم و ضرباهنگ رويدادها و شناخت احتمالي او از كم توجهي ذاتي مخاطبان ايراني به ماهيت و كيفيت ديالوگ و مواجهه عمدتا سطحي آنان با تئاتر و كاركردهاي آن مربوط مي‌شود و به همين دليل هم او، بخش عمده توجه خود را بر فرآيندهاي مربوط به انتقال درونمايه متن متمركز كرده و به نقش و كاركرد ديالوگ‌ها در ارتقاي فرهنگ گفت‌وگو و منطق تعاملِ زباني، توجه كمتري داشته است.

نقد نمایش «رفتم سيگار بخرم...» به کارگردانی باقر سروش / اصلا چرا رفتی سيگار بخری؟ 9 بهمن 1398
نقد نمایش «رفتم سيگار بخرم...» به کارگردانی باقر سروش / اصلا چرا رفتی سيگار بخری؟

نقد نمایش «رفتم سيگار بخرم...» به کارگردانی باقر سروش / اصلا چرا رفتی سيگار بخری؟

بي‌منطقي در يك نمايش قابل درك است. اينكه ژست‌ها به سوي نوعي فاصله گرفتن از روايتگري مي‌رود، اينكه مي‌خواهد اشكال روايي مرسوم را در هم شكند، قابل‌درك است؛ اما رابطه ميان خلاصه نمايش، شكل روايي و ژست‌هاي اجرايي قابل‌درك نيست.

نقد نمايش «جان و جو» به کارگردانی محمدرضا چرختاب/ دوستي‌ مستدام مطرودان 9 بهمن 1398
نقد نمايش «جان و جو» به کارگردانی محمدرضا چرختاب/ دوستي‌ مستدام مطرودان

نقد نمايش «جان و جو» به کارگردانی محمدرضا چرختاب/ دوستي‌ مستدام مطرودان

اجراي جان و جو از نمايشنامه كريستوف، تا حد زيادي وفادارانه و خلاقانه است. حميد رحيمي و محمدرضا چرختاب در مقام بازيگر به خوبي توانسته‌اند فراز و فرود نقش‌هاي جان و جو را اجرايي كنند. نمايش پرمدعا نيست، اما روزمرّگي را به خوبي نشان مي‌دهد.

بحران هویت یا از خودبیگانگی انسان معاصر 6 بهمن 1398
بحران هویت یا از خودبیگانگی انسان معاصر

بحران هویت یا از خودبیگانگی انسان معاصر

در نقد و بررسی نمایش آقای اشمیت کیه؟ به نویسندگی سباستین تیری و کارگردانی سهراب سلیمی هر دو منتقد کانون ملی منتقدان تئاتر ایران از بحران هویت و خودبیگانی انسان معاصر در جهان گفتند که ما را متوجۀ خویشتن می گرداند.

نقد نمایش «مادر نزاییده» به نویسندگی آرش میرطالبی و کارگردانی آرزو خسروی و محمداحسان کریمی/ روایت متولدین آبان ۹۸ 4 بهمن 1398
نقد نمایش «مادر نزاییده» به نویسندگی آرش میرطالبی و کارگردانی آرزو خسروی و محمداحسان کریمی/ روایت متولدین آبان ۹۸

نقد نمایش «مادر نزاییده» به نویسندگی آرش میرطالبی و کارگردانی آرزو خسروی و محمداحسان کریمی/ روایت متولدین آبان ۹۸

تئاتر واکنشی، تئاتری مبارزه‌جویانه است و رهگشا. می‌تواند به عنوان الگو و شاخصی باشد برای کسانی که با خودسانسوری و ترس پا به صحنه می‌گذارند و چیزی را به مخاطب ارائه می‌دهند که فرسنگ‌ها با خود و جامعه‌شان فاصله دارد. هرچند ماندن و ایستادن در استعاره می‌تواند زیان‌بار باشد اما چاره‌ای مفید است در برابر زور و فشار دستگاه سانسور. «مادرنزاییده» اگر کمی احتیاط و مصلحت‌اندیشی‌ قاطی‌اش می‌شد هیچ‌وقت رنگ صحنه را به خود نمی‌دید و هرگز زاییده نمی‌شد.

 نقد نمایش «۳/۱۴» به نویسندگی و کارگردانی امیرموسی کاظمی/ نشستن در مجلس عزای یک خیانتکار 1 بهمن 1398
نقد نمایش «۳/۱۴» به نویسندگی و کارگردانی امیرموسی کاظمی/ نشستن در مجلس عزای یک خیانتکار

نقد نمایش «۳/۱۴» به نویسندگی و کارگردانی امیرموسی کاظمی/ نشستن در مجلس عزای یک خیانتکار

«۳/۱۴» تلاش دارد تا روایت خیانت یک مرد به همسر و حتی دوست‌دخترش را نمایش دهد اما مشکل این‌جاست که مؤلف نه تنها به قبح این مساله اشاره کرده بلکه پشت مرد می‌ایستد و گویی آن را در مقام یک مظلوم قرار می‌دهد. نمایش از ورود زن نصاب ماهواره خوب پیش می‌رود و حتی با ورود دوست‌دخترش اثر قابل تحمل است اما با ورود همسر واقعی او، نمایش به یک سقوط آزاد تبدیل می‌شود.

نگاهی به نمايش «فراکتال» به کارگردانی مهدی سقا / به‌دنبال ساختاری زيبا و نوين 21 دی 1398
نگاهی به نمايش «فراکتال» به کارگردانی مهدی سقا / به‌دنبال ساختاری زيبا و نوين

نگاهی به نمايش «فراکتال» به کارگردانی مهدی سقا / به‌دنبال ساختاری زيبا و نوين

فراکتال نگاه نو، آشنايي‌زدايانه، انديشه و نظام برهم‌زننده‌اي دارد که تماشاگر تازه‌خواه را دعوت به تماشا و ديدن مي‌کند.

نگاهی به فيلم «چشم‌وگوش‌بسته»، ساخته فرزاد مؤتمن / يک سوءتفاهم فرهنگی 21 دی 1398
نگاهی به فيلم «چشم‌وگوش‌بسته»، ساخته فرزاد مؤتمن / يک سوءتفاهم فرهنگی

نگاهی به فيلم «چشم‌وگوش‌بسته»، ساخته فرزاد مؤتمن / يک سوءتفاهم فرهنگی

بايد پذيرفت که دامن‌زدن به خودسانسوري و تکثير آن به اين شکل، به راحتي مي‌تواند جايگاه «سينماگر دانا» و همچنين «منتقد سينمايي متفکر» را تقليل دهد و برخلاف تصورشان، لباس «دستگاه نظارتي» را به قامت ايشان نيز بپوشاند.

تخت سلیمان و رازهای سه هزار ساله‌اش/ نگاهی به فیلم «اسرار دریاچه» 20 دی 1398
تخت سلیمان و رازهای سه هزار ساله‌اش/ نگاهی به فیلم «اسرار دریاچه»

تخت سلیمان و رازهای سه هزار ساله‌اش/ نگاهی به فیلم «اسرار دریاچه»

آرمین ایثاریان پس از کارگردانی چندین مستند و برنامه تلویزیونی برای ساختن اولین مستند بلند خود، سراغ موضوع جذابی رفته است. «اسرار دریاچه» مجموعه باستانی تخت سلیمان را که گفته می‌شود زادگاه زرتشت بوده، با قدمتی بیش از سه هزار سال و با عجایب پُررمزورازش به تصویر می‌کشد.

درباره «مراسلات فقط» در عمارت روبرو/ قرائت دسته‌جمعی يك نامه 17 دی 1398
درباره «مراسلات فقط» در عمارت روبرو/ قرائت دسته‌جمعی يك نامه

درباره «مراسلات فقط» در عمارت روبرو/ قرائت دسته‌جمعی يك نامه

حسام لك با مركززدايي از روايت و اجتناب از قصه‌گويي تلاش دارد گفتار پيوسته و هژمونيك مردانه را دچار واپاشي و گسست كند.

فيلمساز يا اينستاگرامر 17 دی 1398
فيلمساز يا اينستاگرامر

فيلمساز يا اينستاگرامر

نرگس آبيار و تيمش اين امكان را به هر لحاظ داشتند كه نگاه امنيتي را كمي تلطيف كنند؛ چه در جامعه چه در حاكميت اما متاسفانه فرصت‌سوزي كردند.

درباره فيلم «جان‌دار» /  شرح يك ويرانی 17 دی 1398
درباره فيلم «جان‌دار» / شرح يك ويرانی

درباره فيلم «جان‌دار» / شرح يك ويرانی

«جان‌دار» خوب شروع مي‌شود و براي حادثه ويرانگر زمينه‌سازي مي‌كند، اجراي صحنه‌هاي درگيري خانوادگي نفسگير است و با يك ضربهبه پايان مي‌رسد.

نقدی بر نمایش «بوقلمون»/ جهان عیاران 10 دی 1398
نقدی بر نمایش «بوقلمون»/ جهان عیاران

نقدی بر نمایش «بوقلمون»/ جهان عیاران

«بوقلمون» که از عمرش چندین سال گذشته واجد نکات مثبتی است که می‌تواند الگویی برای نمایش‌های ایرانی باشد، نمایشی که شعارش داده می‌شود؛ ولی در عمل راکد است.

نقد نمایش «مردی که...» به کارگردانی رضا مولایی/ آسیب‌شناسی با طعم شیرینی‌زبان 7 دی 1398
نقد نمایش «مردی که...» به کارگردانی رضا مولایی/ آسیب‌شناسی با طعم شیرینی‌زبان

نقد نمایش «مردی که...» به کارگردانی رضا مولایی/ آسیب‌شناسی با طعم شیرینی‌زبان

اعتراض یا به فریاد و کنش تبدیل می‌شود و یا به خون‌دل. هنرمندی که با زمانه‌اش یک دل باشد، اگر از سر برخی ملاحظات سکوت کند (که این نیز خود جای بحث و تامل دارد)، این سکوت زهرآگین خواهد بود و جگرسوز. گویی هر کجا که زبان به سخن باز کند، خون و پاره‌جگر بالا خواهد آورد. حال این فرد اگر در قامت کارگردان قرار گیرد، چگونه باید انتظار داشت که اثرش خونی نباشد.

درباره فيلم «جاندار»/ يك تولد خونين 6 دی 1398
درباره فيلم «جاندار»/ يك تولد خونين

درباره فيلم «جاندار»/ يك تولد خونين

فيلمِ جاندار پتانسيل قدرتمندي براي پيشبرد يك روايت پيچيده دارد اما خواسته يا ناخواسته براي سازندگان فيلم جاندار بيشتر از آنكه روايت پيچيدگي زياد تعليق‌ها، كنش‌ها و واكنش برخي شخصيت‌ها اهميت داشته باشد چيدن يك پيرنگ عمده‌ ساده و بي‌پيرايه مهم‌تر است كه در آن همگي بار ننگين اشتباهات همديگر را به دوش مي‌كشند اما راه گريزي را بر همديگر نيز دوچندان مشكل‌تر كرده‌اند.

«اشک‌های نريخته جوکر» 5 دی 1398
«اشک‌های نريخته جوکر»

«اشک‌های نريخته جوکر»

خنده‌هاي جوکر از سر تفنن نيست بلکه اعتراض به نظامي اجتماعي است که در آن تبعيض نژادي، بي‌کاري، خيانت و له‌شدن حقوق تهيدستان در حال افزايش است.

نگاهی به فيلم «داستان ازدواج»/ صحنه‌هايی از يك زناشويی 4 دی 1398
نگاهی به فيلم «داستان ازدواج»/ صحنه‌هايی از يك زناشويی

نگاهی به فيلم «داستان ازدواج»/ صحنه‌هايی از يك زناشويی

فيلم اداي ديني است به ميراث‌داران ايبسن. گريز از قهرمانان مرد و تلاش براي نشان دادن زنان، خواست و اميال آنان و درونياتي كه كمتر مورد مداقه هنرمندان قرار گرفته بود. همه‌ چيز در ساحت مردانه به تصوير كشيده مي‌شد، جهاني مملو از المان‌هاي مردپسند، زنان تخت، گاهي وفادار و گاهي خيانتكار، بدون آنكه مهم باشد اين خيانت و وفاداري محصول چيست.

نگاهی به فیلم «جان‌دار» / دست فیلمساز برای پایان بسته، بسته است 4 دی 1398
نگاهی به فیلم «جان‌دار» / دست فیلمساز برای پایان بسته، بسته است

نگاهی به فیلم «جان‌دار» / دست فیلمساز برای پایان بسته، بسته است

فیلم «جان‌دار» که به تازگی نمایش خود را در سینماهای کشور آغاز کرده، داستان خانواده‌ای‌ست که درگیر پدیده قصاص می‌شود؛ اما این معضل همه داستان نیست چرا که نوع مواجهه آدم‌های قصه در این فیلم مساله است، آدم‌هایی که حالا دیگر نقش بازی نمی‌کنند و خود واقعیشان را به تصویر می‌کشند.

نمایش« پنجره ای رو به آسمان»/ آیا تئاتر می‌تواند مردمی شود؟ 3 دی 1398
نمایش« پنجره ای رو به آسمان»/ آیا تئاتر می‌تواند مردمی شود؟

نمایش« پنجره ای رو به آسمان»/ آیا تئاتر می‌تواند مردمی شود؟

امیر دژاکام در « پنجره ای رو به آسمان» خودش را می‌شکند، خودش را در میانه مخاطب قرار می‌دهد و گویی دیگر هراسی ندارد بگویند او دیگر استاد نیست.

نگاهی به تازه‌ترین اثر جیرانی/«آشفتگی» در فرم، سرگردانی در محتوا 3 دی 1398
نگاهی به تازه‌ترین اثر جیرانی/«آشفتگی» در فرم، سرگردانی در محتوا

نگاهی به تازه‌ترین اثر جیرانی/«آشفتگی» در فرم، سرگردانی در محتوا

فیلم‌های اخیر جیرانی نشان می‌دهد که وی بعد از عمری فعالیت حرفه‌ای در سینما دچار آشفتگی در کار خود شده است.

«فرانکنشتاین»، فرمالیستی ایده‌آل که در داستان می‌لنگد/روایت دانشمندی جاه‌طللب در تئاترشهر 1 دی 1398
«فرانکنشتاین»، فرمالیستی ایده‌آل که در داستان می‌لنگد/روایت دانشمندی جاه‌طللب در تئاترشهر

«فرانکنشتاین»، فرمالیستی ایده‌آل که در داستان می‌لنگد/روایت دانشمندی جاه‌طللب در تئاترشهر

فرانکنشتاین روایت دانشمند جاه‌طلبی است که با استفاده از کنار هم قرار دادن تکه‌های بدن مردگان و اعمال نیروی الکتریکی، جانوری زنده به شکل یک انسان و با ابعادی اندکی بزرگ‌تر از یک انسان معمولی می‌سازد. موجودی با صورتی مخوف که بر همه جای بدنش رد بخیه‌های ناشی از دوختن به چشم می‌خورد.

مشرق: مقلدان معکوس مسعود ده‌ نمکی در سینما چه کسانی هستند؟! 30 آذر 1398
مشرق: مقلدان معکوس مسعود ده‌ نمکی در سینما چه کسانی هستند؟!

مشرق: مقلدان معکوس مسعود ده‌ نمکی در سینما چه کسانی هستند؟!

مشرق درباره فیلم مطرب یادداشتی را از احمد میراحسان منتشر ساخت. مشرق نوشت: ظاهراً مطرب بنا به جریان دفاع از سینمای عامه پسند که زمانی موسوم به فیلم فارسی بود، ساخته شده است.

نگاهی به فيلم «سرخ‌ پوست» به بهانه توزيع در شبكه نمايش خانگی/  رستگاری در زندان 29 آذر 1398
نگاهی به فيلم «سرخ‌ پوست» به بهانه توزيع در شبكه نمايش خانگی/ رستگاری در زندان

نگاهی به فيلم «سرخ‌ پوست» به بهانه توزيع در شبكه نمايش خانگی/ رستگاری در زندان

سرخ‌پوست در واقع خود حقيقت است. حقي است كه ناديده گرفته شده. مظلومي است كه حقش ضايع شده و براي احقاق حقش بر ظالم شوريده و حالا بايد تاوان پس بدهد. از اين روست كه تصويري از او ديده نمي‌شود. تنها لانگ‌شاتي است در اواخر فيلم كه قابل شناسايي نيست و مي‌تواند هر مظلوم ديگري باشد.

نقد نمایش «فردای شب» به نویسندگی و کارگردانی جواد اسفندیاری ‎/ پیش به سوی جاده خاکی 29 آذر 1398
نقد نمایش «فردای شب» به نویسندگی و کارگردانی جواد اسفندیاری ‎/ پیش به سوی جاده خاکی

نقد نمایش «فردای شب» به نویسندگی و کارگردانی جواد اسفندیاری ‎/ پیش به سوی جاده خاکی

نمایش «فردای شب» در تدارک ساختن وهم است و درهم‌آمیزی تاریخ، زمان، حال و گذشته. روایت یک مادر و دو دخترش که در این بستر ساختگی به جان هم می‌افتند و گویی توحش را به یکدیگر می‌آموزند و درس پس می‌دهند. چرایش را از دوستانی باید پرسید که ظاهرا دست به چنین تجربه‌ای زده‌اند چرا که ما چیزی دستگیرمان نشد.

نگاهی به نمايش «پينوکيو»/ روايت‌های مينيمال موازی و روابط مثلثی 28 آذر 1398
نگاهی به نمايش «پينوکيو»/ روايت‌های مينيمال موازی و روابط مثلثی

نگاهی به نمايش «پينوکيو»/ روايت‌های مينيمال موازی و روابط مثلثی

در اين نمايش، با روايت يا بهتر بگوييم خرده‌روايت‌هايي مينيمال و موازي روبه‌رو هستيم که ما را در فضايي سطحي به عمق ناکارآمدي روابط انساني و روزمرگي‌اي مي‌کشاند که انسان معاصر دچارش است.

به بهانه اجرای نمایش «شازده احتجاب» در تماشاخانه هامون / زوال خاندان اشرافی 28 آذر 1398
به بهانه اجرای نمایش «شازده احتجاب» در تماشاخانه هامون / زوال خاندان اشرافی

به بهانه اجرای نمایش «شازده احتجاب» در تماشاخانه هامون / زوال خاندان اشرافی

افشین زمانی چندان به رمان گلشیری وفادار نمی‌ماند و تلاش دارد جنبه‌های پیدا و پنهان روابط و مناسبات شخصیت‌ها را آشکار کند؛ بنابراین بیش از آنکه به خانواده پرداخته شود، تاریخ قتل و جنایت افشا می‌شود. فرایندی که همراه است با سترونی شازده در مسیر پر فراز و نشیب تصاحب قدرت.

نگاهی به نمايش «قتل در موقعيت ۳۵ درجه شمالی»/ به سادگی قتلی اتفاق می‌افتد 28 آذر 1398
نگاهی به نمايش «قتل در موقعيت ۳۵ درجه شمالی»/ به سادگی قتلی اتفاق می‌افتد

نگاهی به نمايش «قتل در موقعيت ۳۵ درجه شمالی»/ به سادگی قتلی اتفاق می‌افتد

اسلاوي ژيژك در «كژ نگريستن» مي‌نويسد: «اگر در پايان پس از مشخص شدن نام قاتل، كارآگاه ادعاد كند كه او از همان آغاز از يك‌جور غريزه خطاناپذير خط مي‌گرفته، سرخورده خواهيم شد... كارآگاه بايد براساس استدلال و نه شهود صرف به حل مساله برسد.» رازهاي «قتل در موقعيت ۳۵ درجه شمالي» در پرده سوم و به صورتي فرماليستي و عجيب افشا مي‌شود و خيلي هم تودرتو است.

نمایش «سکوت سفید»/ استاد ریتم‌های آرامش‌بخش 27 آذر 1398
نمایش «سکوت سفید»/ استاد ریتم‌های آرامش‌بخش

نمایش «سکوت سفید»/ استاد ریتم‌های آرامش‌بخش

کوروش سلیمانی بدون درگیر شدن با سبک و سیاق‌های مرسوم، در آثار اخیرش راه‌های رسیدن به آرامش را دنبال می‌کند.

درباره انيميشن «آخرين داستان» به كارگردانی اشكان رهگذر/ اين يك شروع تازه است 24 آذر 1398
درباره انيميشن «آخرين داستان» به كارگردانی اشكان رهگذر/ اين يك شروع تازه است

درباره انيميشن «آخرين داستان» به كارگردانی اشكان رهگذر/ اين يك شروع تازه است

داستان‌پردازي در «انيميشن آخرين داستان» بر سه محور اصلي صورت مي‌گيرد؛ يكي مراجعه به تاريخ و اسطوره‌پردازي (پيوند روايي واقعيت و افسانه)، ديگري مواجهه قهرمانان با بدمن‌ها (درگيري نيروهاي بد و خوب) و سومي تاكيد بر فراز و فرودهاي دراماتيك رخدادهاي ثانويه. اين گوناگوني روايي هم در فرم و هم در اجرا، ساختار چند پاره‌اي را ايجاد كرده كه چندان در كليت اثر لكنتي ايجاد نمي‌كند؛ شاهد اين مدعا شيوه طراحي متفاوت بخش آغازين اين انيميشن (طراحي بر پايه خطوط رقصان و مورف كردن اشكال و فرم‌ها) و مقايسه آن با پرده‌هاي دوم در بخش معرفي شخصيت‌ها و بسط داستان (با تاكيد بر طراحي دوبعدي) در كنار پرده آخر نبرد ضحاك با سپاه آفريدون (تاكيد بر جزييات بافت و رنگ و نور با افكت‌هاي سه‌بعدي) است.

درباره فیلم «جوکر» ساخته تاد فيليپس / تقلیل به کلیشه‌ها 24 آذر 1398
درباره فیلم «جوکر» ساخته تاد فيليپس / تقلیل به کلیشه‌ها

درباره فیلم «جوکر» ساخته تاد فيليپس / تقلیل به کلیشه‌ها

. «جوکر» پر است از موقعیت‌های کلیشه‌ای که پشت بازی خوب واکین فینیکس پنهان شده‌اند. از ادعای اینکه آرتور پسر آقای وین است بگیرید تا آزار او در کودکی توسط مادرش، همگی در فروکاستن یک پروژه سیاسی تاثیرگذارند.

استاد بازی با كليشه‌ها 24 آذر 1398
استاد بازی با كليشه‌ها

استاد بازی با كليشه‌ها

در «مرد ايرلندي» روايت از زبان يكي از شخصيت‌ها تعريف مي‌شود. روايتي چند پاره با رفت‌وبرگشت‌هاي بسيار زياد در زمان كه احتياج مبرمي به يك نخ روايي دارد.

درباره فيلم «مرد ايرلندی» به كارگردانی مارتين اسكورسيزی بازگويی وقايع تاريخی كافی نيست! 24 آذر 1398
درباره فيلم «مرد ايرلندی» به كارگردانی مارتين اسكورسيزی بازگويی وقايع تاريخی كافی نيست!

درباره فيلم «مرد ايرلندی» به كارگردانی مارتين اسكورسيزی بازگويی وقايع تاريخی كافی نيست!

اگر «مرد ايرلندي» را نه به مثابه‌ حضور و همنشيني دنيرو/پاچينو/پشي اينك مسن، يا حتي آدم‌هاي واقعي و شمايل تاريخي بلكه از منظر شخصيت‌هاي فيلميك يعني شيرن/هافا/بوفالينو بنگريم پاشنه‌ آشيل ساخته‌ اسكورسيزي و ضعف‌ها و كاستي‌هاي جدي فيلمنامه‌نويسي استيون زايلين هرچه بيشتر عيان شده و مانعي اساسي براي ارتباط، نزديكي، همراهي و همدلي با فيلم و شخصيت‌هايش مي‌شود.

نقد نمایش «لرز» به کارگردانی داریوش علیزاده / کوبنده به مثابه لرز! 23 آذر 1398
نقد نمایش «لرز» به کارگردانی داریوش علیزاده / کوبنده به مثابه لرز!

نقد نمایش «لرز» به کارگردانی داریوش علیزاده / کوبنده به مثابه لرز!

نمایش «لرز» منطبق با شرایط حال حاضر کشور و جوانان این مرز و بوم است. جوانانی که حقایق از آن‌ها گرفته شده و تاریکی نصیب‌شان گشته است. 

نقد نمایش «پارتی» نوشته و کار آرش عباسی در دوشنبه‌های نقد تئاتر / فروپاشی خانواده یا پازل دردناک 18 آذر 1398
نقد نمایش «پارتی» نوشته و کار آرش عباسی در دوشنبه‌های نقد تئاتر / فروپاشی خانواده یا پازل دردناک

نقد نمایش «پارتی» نوشته و کار آرش عباسی در دوشنبه‌های نقد تئاتر / فروپاشی خانواده یا پازل دردناک

رضا آشفته در نقد نمایش "پارتی" نوشته و کار آرش عباسی به فروپاشی خانواده پرداخت و مریم جعفری حصار دیگر منتقد کانون ملی منتقدان تئاتر ایران به پازلی اشاره کرد که در آن فیلمی ناتمام برای آیندگان ساخته می‌شود.

نقد نمایش «اسمش این نیست» به کارگردانی آرزو خرم‌نیا/ بودن درغیاب نبودن و نبودن درغیاب بودن 18 آذر 1398
نقد نمایش «اسمش این نیست» به کارگردانی آرزو خرم‌نیا/ بودن درغیاب نبودن و نبودن درغیاب بودن

نقد نمایش «اسمش این نیست» به کارگردانی آرزو خرم‌نیا/ بودن درغیاب نبودن و نبودن درغیاب بودن

سادگی در پرداخت چنین اثری که در شرایطی سخت برای دانشجویان به روی صحنه آمده، نشانگر تمرینات زیاد و اتحاد میان عوامل گروه است. کاری جمعی برای رسیدن به یک پیکر واحد و مستقل. بدون تردید حمایت و هدایت کارگردان از عوامل اجرایی به ویژه بازیگران جوان نمایش، از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است.

نگاهی به نمايش «پينوكيو» كاری از اوشان محمودی/ چرا دروغ می‌گوييم؟ 18 آذر 1398
نگاهی به نمايش «پينوكيو» كاری از اوشان محمودی/ چرا دروغ می‌گوييم؟

نگاهی به نمايش «پينوكيو» كاری از اوشان محمودی/ چرا دروغ می‌گوييم؟

محمودي در «پينوكيو» جهاني را به تصوير مي‌كشد كه خبري از مطلق در آن نيست. به نظر مي‌رسد كسي كشته شده است ولي چه كسي؟ هر كسي چيزي مي‌گويد ولي ممكن نيست همه اينها دروغ باشد؟ اگر راست باشد چه؟

دست‌ها همچنان آلوده‌اند اما چه فايده! 18 آذر 1398
دست‌ها همچنان آلوده‌اند اما چه فايده!

دست‌ها همچنان آلوده‌اند اما چه فايده!

در اجراي مسعود موسوي از نمايشنامه سارتر، تمايزات سياسي كمرنگ شده است. ديگر از بازنمايي دقيق نيروهاي سياسي خبر چنداني نيست و گويي با يك جهان برساخت روبه‌رو هستيم كه آشكار نمي‌كند احزاب بر سر چه اهدافي با يكديگر وارد مذاكره، سازش يا تخاصم مي‌شوند. بنابراين كنش شخصيت‌ها به امري مبهم و گاه كم‌اهميت تبديل مي‌شود. ديگر نمي‌توان از چرايي آلودن دست‌ها پرسيد، چراكه وضعيت، غيرتاريخي و سياست‌زدايي‌شده. وضعيتي كه ربط چنداني به روايت انضمامي سارتر ندارد و كمابيش آن را مي‌توان انتزاعي و غيرتاريخي دانست.

«جوكر» / فرصتی استثنايی برای كاسب‌كارها 18 آذر 1398
«جوكر» / فرصتی استثنايی برای كاسب‌كارها

«جوكر» / فرصتی استثنايی برای كاسب‌كارها

«جوكر» واجد بسياري از كيفياتي است كه هاليوود نياز دارد؛ از توجه به طبقه فرودست و طردشدگان اجتماعي گرفته (در عمده نوشته‌هاي نظري معمولا به پيروي فيلم از «راننده تاكسي» (مارتين اسكورسيزي، 1976) اشاره شده است) تا انتقاد از سياست‌هاي اقتصادي ترامپ كه به هاليوود امكان مي‌دهد تا بر ژستش در حمايت از حزب دموكرات پافشاري كند. اما شايد مهم‌ترين امتياز فيلم براي برادران وارنر اين باشد كه «جوكر» تلاشي است تا ژانر اين روزها بدنام ابرقهرماني را به جايگاه اثر هنري نزديك كند.

نگاهی به فيلم «جوكر» ساخته تاد فيليپس/ لابه‌ لای نبردهای طبقاتی روزگار 18 آذر 1398
نگاهی به فيلم «جوكر» ساخته تاد فيليپس/ لابه‌ لای نبردهای طبقاتی روزگار

نگاهی به فيلم «جوكر» ساخته تاد فيليپس/ لابه‌ لای نبردهای طبقاتی روزگار

تاد فيليپس به طرز هوشمندانه‌اي از ميانه‌ تراژدي‌هاي زندگي جوكر، تسري ياغي‌گري‌هاي جوكر پس از كشتن سه نفر در مترو به‌طور ناخواسته تصويرگر انتقال تنش از زندگي فرد به عرصه‌‌ گسترده‌تري از پيكار به سبب وضعيت وخيم سياسي، اقتصادي است.

نگاهی كوتاه به فيلم «معكوس»/ سينمای كيميايی جونيور 18 آذر 1398
نگاهی كوتاه به فيلم «معكوس»/ سينمای كيميايی جونيور

نگاهی كوتاه به فيلم «معكوس»/ سينمای كيميايی جونيور

ملغمه يك دهه سينماي مسعود كيميايي. ردپاي «قاتل اهلي» در فيلم عيان است، مخصوصا با حضور پدر سالار در نقش سالار مرد عرصه سياست ، با همه ابهاماتش. رفاقت پسرانه همه آثار كيميايي به خصوص «جرم»، در «معكوس» نخ‌نما مي‌شود و در نهايت فضاسازي اغراق‌آميز «متروپل»، در آن مكان‌هاي ناديده با آدم‌هايي كه انگار فارسي حرف نمي‌زنند، جان مي‌دهند.

نگاهی به فیلم مطرب؛ یک فیلمفارسی تمام عیار 17 آذر 1398
نگاهی به فیلم مطرب؛ یک فیلمفارسی تمام عیار

نگاهی به فیلم مطرب؛ یک فیلمفارسی تمام عیار

کارگردان بارکد که به تدریج پله های ترقی در سال های اخیر پشت سر هم طی کرده بود با ساخت مطرب، ضعیف ترین و مبتذل ترین فیلم در کارنامه‌اش را به ثبت رساند .

به بهانه اجرای نمایش «کد ۱۳ »در عمارت نوفل‌لوشاتو / هراس‌های دوران خوش دبیرستان 14 آذر 1398
به بهانه اجرای نمایش «کد ۱۳ »در عمارت نوفل‌لوشاتو / هراس‌های دوران خوش دبیرستان

به بهانه اجرای نمایش «کد ۱۳ »در عمارت نوفل‌لوشاتو / هراس‌های دوران خوش دبیرستان

اجرائی مانند کد 13 مبتنی‌بر این واقعیت تلخ است که گویی کنش‌ورزی آدم‌ها در این دوره‌وزمانه چندان در قید امر اخلاقی نیست و این سیاست بقاست که تصمیم‌ساز است.

به‌ بهانه مواجهه با پرسشی که «لانچر ۵» مطرح می‌کند/ آخرش می‌فهميم؟ 14 آذر 1398
به‌ بهانه مواجهه با پرسشی که «لانچر ۵» مطرح می‌کند/ آخرش می‌فهميم؟

به‌ بهانه مواجهه با پرسشی که «لانچر ۵» مطرح می‌کند/ آخرش می‌فهميم؟

«لانچر ۵» با به‌کارگيري بسته‌هاي ظريف و دقيق طنز در لا‌به‌لاي قصه‌اي سياه، مخاطب را به مدت دوساعت‌ونيم، بدون آنکه حتي براي لحظه‌اي با استيصال به ساعت نگاه کند بي‌حرکت روي صندلي نگه مي‌دارد.

سگدو/ من سیاسی نیستم، پس نیستم 14 آذر 1398
سگدو/ من سیاسی نیستم، پس نیستم

سگدو/ من سیاسی نیستم، پس نیستم

محمد چرمشیر در نمایش «سگدو» به سراغ جهان مهاجرت و پناهندگی رفته‌اند؛ اما با لحن محافظه‌کارانه‌ای نسبت به این مقوله بشری آن را از جهان واقع منتزع می‌کنند.